|

مناطق آزاد بهترین محل برای برندینگ جهانی

محمدحسین جبل‌عاملی.مشاور و مدرس بازاریابی، برندینگ و تبلیغات و عضو کمیته برند سازمان توسعه تجارت ایران

حالا که در دوران پساتحریم قرار گرفته‌ایم و می‌خواهیم بهشت دوران پساتحریم را از تعاریفش به مرحله عمل برسانیم و جهانی بشویم، برای جهانی شدن همه جانبه‌ای که منجر به کسب مزایای توسعه‌ای و اقتصادی برای کشور شود، باید بتوانیم هم سرمایه خارجی را جذب کنیم و هم تکنولوژی‌های برتر را در خاک خود داشته باشیم و از همه مهم‌تر باید تولیدکننده و صادرکننده شویم تا به مرور در همه امور صاحب تکنولوژی، ثروت و توسعه گردیم؛ باز بودن کانال ارتباطی با دنیا به این مهم کمک فراوانی می‌کند. اما قدم اول برای جذب سرمایه‌گذار چیست؟ چگونه می‌توان سرمایه‌گذار را از امنیت سرمایه خود مطمئن کرد و به او نوید بازگشت آن را داد؟ کجا و چه منطقه‌ای می‌تواند برای سرمایه‌گذاران جذاب‌تر شود؟ و چطور می‌توانیم به سمت جهانی شدن برویم؟ که اگر به سراغ جهانی شدن نرویم، ممکن است برای ما پیامدهای اقتصادی نه‌چندان جالبی به بار بیاورد. نباید زمان را از دست بدهیم.قدم اول برای خروج از رکود و ورود به بازار جهانی، جذب سرمایه‌گذاران بین‌المللی است. سرمایه‌گذاران و شرکت‌های بزرگ اقتصادی بی‌شک به دنبال امن‌ترین و بهترین محل برای سرمایه‌های خود هستند. جایی که کمتر بخواهند درگیر قواعد پیچیده اقتصادی و تجاری یک کشور خاص باشند و بیشتر بتوانند مانند سایر دنیا در قوانین آزاد تجاری فعالیت کنند. جایی که مسائل تردد و رفت و آمد و بسیاری از جزئیات دیگر برایشان ساده‌تر باشد. داشتن مرزهای صادراتی و امکان چندکشوری بودن بازار و سودآوری متناسب، موضوع جذاب دیگری است که برای بسیاری از سرمایه‌گذاران اهمیت بالایی دارد.اولین محلی که می‌توان سکوی ورود این سرمایه‌ها و قدم اول ورود به بازار تجارت آزاد متصور کرد، سرمایه‌گذاری و فعالیت در مناطق آزاد تجاری است. مناطقی که برای همین مقصود و ورود ملایم ایران به بازارهای آزاد جهانی طراحی شده است. مناطق آزاد از حیث قوانین تجاری شرایط مناسب‌تری برای بازارهای آزاد جهانی دارا است. شاید مهم‌ترین دغدغه سرمایه‌گذاران خارجی رفت و آمد بدون ویزا در مناطق آزاد تجاری است، که بسیاری از تشریفات و مسائل مربوط به آن را کاهش می‌دهد و امکان حضور و سرکشی به سرمایه‌های خود را به‌راحتی می‌دهد؛ اگر سرمایه‌گذاران تجربه خوبی از اولین مواجهه داشته باشند، قطعا به دنبال سرمایه‌گذاری‌های کلان‌تری خواهند آمد. داشتن مزایایی مانند معافیت‌های مالیاتی که در مناطق آزادی مثل کیش و قشم به مدت 20 سال اجرا می‌شود، عدم پرداخت عوارض و حقوق گمرگی برای کالاهای مجاز و ماشین‌آلات، ترخیص سریع و تشریفات اداری کم، نیروی کار متخصص و ارزان و قیمت انرژی مناسب و گاها ارزان در بعضی مناطق و از همه مهم‌تر همکاری و همراهی سازمان‌های دولتی با سرمایه‌گذاران و به نحوی ایفای نقش یک وکیل و حامی توسط سازمان مناطق آزاد، جاذبه‌هایی است که اگر درست تشریح و معرفی شود سرمایه‌گذاران را به وسوسه خواهد انداخت.امکان دسترسی به تسهیلات برای محصولات خارجی تولیدشده در مناطق آزاد به بازارهای داخل ایران، امتیاز شیرینی برای دستیابی به یکی از پررونق‌ترین و بهترین بازارهای مصرف دنیاست. همچنین مناطق آزاد ایران غالبا در کنار مرزهای کشور است و به راه‌های ترانزیتی، دریایی و هوایی برای نقل و انتقال کالا دسترسی دارند و معمولا هرکدام می‌تواند بازار خوبی را نیز در کشورهای هم‌مرز خود و حتی دورتر داشته باشد. درضمن سرمایه‌گذاری در بخش تولید صنعتی در این مناطق به‌صورت (بای پس) تضمین فروش محصولات را در بر خواهد داشت.شباهت زیاد مناطق آزاد به بازارهای جهانی عامل بعدی است که می‌تواند به یک سرمایه‌گذار انگیزه سرمایه‌گذاری در مناطق آزاد ایران را بدهد؛ امکان مالکیت 100 درصدی سرمایه‌گذاری، امکان اشتغال راحت برای اتباع خارجی و عدم محدودیت در انتقال ارز یا توان ورود و خروج سود و سرمایه از مزایایی است که جای تردید را در ذهن سرمایه‌گذار کاهش می‌دهد .علاوه بر سرمایه‌گذار خارجی با مزایای زیاد مناطق آزاد، این مناطق برای سرمایه‌گذاران و کارآفرینان ایرانی، مخصوصا ایرانیان خارج از کشور نیز بسیار جذاب است. مسئله اصلی صادرات کالا و فرستادن تولیدات ما به دنیا و ارزآوری به جای آن است. بی‌شک قدم بعدی تولید، صادرات است و تمام این سرمایه‌گذاری‌ها و تلاش‌ها باید منجر به صادرات و ارزآوری شود وگرنه صرفا بازار مصرف برای دیگران ایجاد کردن مطلوب یک اقتصاد پایدار نیست. این نکته خیلی مهم است که ما طی یک زمانی بتوانیم جهانی شویم و سهمی در سبد جهانی از غیر از محصولات نفت و انرژی یا معدن و خام‌فروشی دریافت کنیم اما شاید نکته بسیار مهمی که می‌توان به آن فکر کرد و پتانسیل بسیار بالایی برای ورود به بازارهای جهانی ایجاد می‌کند؛ در مرحله اول زمینه ساخت و پرورش برندهای بین‌المللی به خاطر مزایا و شرایط خاص آن در این مناطق است.برای داشتن قدرت اقتصادی پایدار ما نیازمند داشتن برندهایی در ابعاد جهانی هستیم یعنی بتوانیم در سبد مصرفی اقتصاد جهانی سهم جدی داشته باشیم؛ برندهایی که برای بازار تجارت آزاد جهانی با توانایی تعامل و ارتباطات در سطوح جهانی را داشته باشد. برای ساختن این برندها نیاز به متخصصان خارجی برای همراهی بیشتر در ایجاد تعاریف و فرآیندهای استاندارد و کیفیت بالای جهانی داریم، که شاید این را در مناطق آزاد بتوانیم راحت‌تر تجربه کنیم و شرایط بهتری برای داشتن شرکای خارجی در سرمایه‌گذاری تولید محصولات خود خواهیم داشت. نکته بعدی این است که اگر سرمایه‌گذاری خارجی در ساختن برندهای ما مشارکت کند، خود نیز برای ایجاد بازارهای بعدی و بازاریابی آن در سطح دنیا نیز مشارکت خواهد کرد و این موضوع می‌تواند بسیاری از هزینه‌های اولیه ورود به بازارهای بین‌المللی را کاهش دهد.در پایان اگر به دنبال جهانی شدن هستیم تا اقتصاد بزرگ‌تر و پایدارتری داشته باشیم ، بهتر است اول به راه‌های ساده‌تر و سریع ساخت برندهای بزرگ و در ابعاد بین‌المللی باشیم و شاید بهترین بستر برای شروع فعالیت مناطق آزاد تجاری باشد.

حالا که در دوران پساتحریم قرار گرفته‌ایم و می‌خواهیم بهشت دوران پساتحریم را از تعاریفش به مرحله عمل برسانیم و جهانی بشویم، برای جهانی شدن همه جانبه‌ای که منجر به کسب مزایای توسعه‌ای و اقتصادی برای کشور شود، باید بتوانیم هم سرمایه خارجی را جذب کنیم و هم تکنولوژی‌های برتر را در خاک خود داشته باشیم و از همه مهم‌تر باید تولیدکننده و صادرکننده شویم تا به مرور در همه امور صاحب تکنولوژی، ثروت و توسعه گردیم؛ باز بودن کانال ارتباطی با دنیا به این مهم کمک فراوانی می‌کند. اما قدم اول برای جذب سرمایه‌گذار چیست؟ چگونه می‌توان سرمایه‌گذار را از امنیت سرمایه خود مطمئن کرد و به او نوید بازگشت آن را داد؟ کجا و چه منطقه‌ای می‌تواند برای سرمایه‌گذاران جذاب‌تر شود؟ و چطور می‌توانیم به سمت جهانی شدن برویم؟ که اگر به سراغ جهانی شدن نرویم، ممکن است برای ما پیامدهای اقتصادی نه‌چندان جالبی به بار بیاورد. نباید زمان را از دست بدهیم.قدم اول برای خروج از رکود و ورود به بازار جهانی، جذب سرمایه‌گذاران بین‌المللی است. سرمایه‌گذاران و شرکت‌های بزرگ اقتصادی بی‌شک به دنبال امن‌ترین و بهترین محل برای سرمایه‌های خود هستند. جایی که کمتر بخواهند درگیر قواعد پیچیده اقتصادی و تجاری یک کشور خاص باشند و بیشتر بتوانند مانند سایر دنیا در قوانین آزاد تجاری فعالیت کنند. جایی که مسائل تردد و رفت و آمد و بسیاری از جزئیات دیگر برایشان ساده‌تر باشد. داشتن مرزهای صادراتی و امکان چندکشوری بودن بازار و سودآوری متناسب، موضوع جذاب دیگری است که برای بسیاری از سرمایه‌گذاران اهمیت بالایی دارد.اولین محلی که می‌توان سکوی ورود این سرمایه‌ها و قدم اول ورود به بازار تجارت آزاد متصور کرد، سرمایه‌گذاری و فعالیت در مناطق آزاد تجاری است. مناطقی که برای همین مقصود و ورود ملایم ایران به بازارهای آزاد جهانی طراحی شده است. مناطق آزاد از حیث قوانین تجاری شرایط مناسب‌تری برای بازارهای آزاد جهانی دارا است. شاید مهم‌ترین دغدغه سرمایه‌گذاران خارجی رفت و آمد بدون ویزا در مناطق آزاد تجاری است، که بسیاری از تشریفات و مسائل مربوط به آن را کاهش می‌دهد و امکان حضور و سرکشی به سرمایه‌های خود را به‌راحتی می‌دهد؛ اگر سرمایه‌گذاران تجربه خوبی از اولین مواجهه داشته باشند، قطعا به دنبال سرمایه‌گذاری‌های کلان‌تری خواهند آمد. داشتن مزایایی مانند معافیت‌های مالیاتی که در مناطق آزادی مثل کیش و قشم به مدت 20 سال اجرا می‌شود، عدم پرداخت عوارض و حقوق گمرگی برای کالاهای مجاز و ماشین‌آلات، ترخیص سریع و تشریفات اداری کم، نیروی کار متخصص و ارزان و قیمت انرژی مناسب و گاها ارزان در بعضی مناطق و از همه مهم‌تر همکاری و همراهی سازمان‌های دولتی با سرمایه‌گذاران و به نحوی ایفای نقش یک وکیل و حامی توسط سازمان مناطق آزاد، جاذبه‌هایی است که اگر درست تشریح و معرفی شود سرمایه‌گذاران را به وسوسه خواهد انداخت.امکان دسترسی به تسهیلات برای محصولات خارجی تولیدشده در مناطق آزاد به بازارهای داخل ایران، امتیاز شیرینی برای دستیابی به یکی از پررونق‌ترین و بهترین بازارهای مصرف دنیاست. همچنین مناطق آزاد ایران غالبا در کنار مرزهای کشور است و به راه‌های ترانزیتی، دریایی و هوایی برای نقل و انتقال کالا دسترسی دارند و معمولا هرکدام می‌تواند بازار خوبی را نیز در کشورهای هم‌مرز خود و حتی دورتر داشته باشد. درضمن سرمایه‌گذاری در بخش تولید صنعتی در این مناطق به‌صورت (بای پس) تضمین فروش محصولات را در بر خواهد داشت.شباهت زیاد مناطق آزاد به بازارهای جهانی عامل بعدی است که می‌تواند به یک سرمایه‌گذار انگیزه سرمایه‌گذاری در مناطق آزاد ایران را بدهد؛ امکان مالکیت 100 درصدی سرمایه‌گذاری، امکان اشتغال راحت برای اتباع خارجی و عدم محدودیت در انتقال ارز یا توان ورود و خروج سود و سرمایه از مزایایی است که جای تردید را در ذهن سرمایه‌گذار کاهش می‌دهد .علاوه بر سرمایه‌گذار خارجی با مزایای زیاد مناطق آزاد، این مناطق برای سرمایه‌گذاران و کارآفرینان ایرانی، مخصوصا ایرانیان خارج از کشور نیز بسیار جذاب است. مسئله اصلی صادرات کالا و فرستادن تولیدات ما به دنیا و ارزآوری به جای آن است. بی‌شک قدم بعدی تولید، صادرات است و تمام این سرمایه‌گذاری‌ها و تلاش‌ها باید منجر به صادرات و ارزآوری شود وگرنه صرفا بازار مصرف برای دیگران ایجاد کردن مطلوب یک اقتصاد پایدار نیست. این نکته خیلی مهم است که ما طی یک زمانی بتوانیم جهانی شویم و سهمی در سبد جهانی از غیر از محصولات نفت و انرژی یا معدن و خام‌فروشی دریافت کنیم اما شاید نکته بسیار مهمی که می‌توان به آن فکر کرد و پتانسیل بسیار بالایی برای ورود به بازارهای جهانی ایجاد می‌کند؛ در مرحله اول زمینه ساخت و پرورش برندهای بین‌المللی به خاطر مزایا و شرایط خاص آن در این مناطق است.برای داشتن قدرت اقتصادی پایدار ما نیازمند داشتن برندهایی در ابعاد جهانی هستیم یعنی بتوانیم در سبد مصرفی اقتصاد جهانی سهم جدی داشته باشیم؛ برندهایی که برای بازار تجارت آزاد جهانی با توانایی تعامل و ارتباطات در سطوح جهانی را داشته باشد. برای ساختن این برندها نیاز به متخصصان خارجی برای همراهی بیشتر در ایجاد تعاریف و فرآیندهای استاندارد و کیفیت بالای جهانی داریم، که شاید این را در مناطق آزاد بتوانیم راحت‌تر تجربه کنیم و شرایط بهتری برای داشتن شرکای خارجی در سرمایه‌گذاری تولید محصولات خود خواهیم داشت. نکته بعدی این است که اگر سرمایه‌گذاری خارجی در ساختن برندهای ما مشارکت کند، خود نیز برای ایجاد بازارهای بعدی و بازاریابی آن در سطح دنیا نیز مشارکت خواهد کرد و این موضوع می‌تواند بسیاری از هزینه‌های اولیه ورود به بازارهای بین‌المللی را کاهش دهد.در پایان اگر به دنبال جهانی شدن هستیم تا اقتصاد بزرگ‌تر و پایدارتری داشته باشیم ، بهتر است اول به راه‌های ساده‌تر و سریع ساخت برندهای بزرگ و در ابعاد بین‌المللی باشیم و شاید بهترین بستر برای شروع فعالیت مناطق آزاد تجاری باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.