تقدم مدیریت بر مهندسی
وقتی مهندسان تقدیس می شوند
علی عباس زاده
مشهور است که مهندسان، جامعه را سازه وار تحلیل می کنند. پایداری و جانمایی هر سازه برای آنان حکم مرگ و زندگی دارد و طراحی های درونی و بیرونی فضاها را محاسبه گرانه دقیق می شوند.
گاهی خمش و برش و تنش کوچکترین بخش از پروژه، بی رحمانه جای هرگونه اشتباه را از مهندسان دریغ می کند.مدیریت اما این گونه نیست؛ فرآیندهای خرد و کلان در قالب استراتژی و تاکتیک، میدان عمل فراخ تری راپیش روی مدیران می گذارند. آنها نیازی ندارند که هر روز خود را بسنجند و هر لحظه منتظر عقوبت یک اشتباه، خود را سرزنش کنند.
حوزه فعالیت آنها سیال و منعطف و پروسه ای است و اگر مدیر مالی یا فرهنگی یا سیاسی باشند، می توانند کمیت را فدای کیفیت کنند و یا مسایل کیفی را کمی جا بزنند.
صد البته هر یک جایگاه خود را اگر بیابند، مشکلی پیش نخواهد آمد اما وقتی جامعه کوتاه مدت ایران، برای پیشرفت و توسعه امور، صبر لازم را برای فرآیند- محوری ندارد و فرآیندها به دلیل عدم ثبات مدیریتی و دلایل دیگر آنقدر طولانی می شوند که مردم را از یادگیری و یادسپاری منصرف می کنند، مهندسی بر مدیریت مقدم می شود.
همان کاری که کرباسچی با تهران نیمه سنتی کرد یا برنامه طنز خندوانه که کم تماشاچی ندارد امروز و یا اغلب مردان تازه متاهلی که عادت دارند خرج روزانه خود را در تقویم سالانه درج کنند و سرماه جمع بزنند!
ما ایرانیان "تقدیس مهندس" و "انتقاد از مدیر" را بیشتر می پسندیم غافل از آنکه دیدگاه های مهندسی این روزها بر دیدگاه های مدیریتی تقدم یافته و حتی اگر بهترین برنامه ریزان و مدیران را گردهم جمع کنیم، باز اگر نباشند آنانکه حسابگرانه و دقیق همه اجزای
برنامه ها را پروژه به پروژه کنار هم پیش بینی کنند؛ جایی را تدارک دیده ایم که یک روز قیر هست و روز دیگر قیف نیست!!!
مشهور است که مهندسان، جامعه را سازه وار تحلیل می کنند. پایداری و جانمایی هر سازه برای آنان حکم مرگ و زندگی دارد و طراحی های درونی و بیرونی فضاها را محاسبه گرانه دقیق می شوند.
گاهی خمش و برش و تنش کوچکترین بخش از پروژه، بی رحمانه جای هرگونه اشتباه را از مهندسان دریغ می کند.مدیریت اما این گونه نیست؛ فرآیندهای خرد و کلان در قالب استراتژی و تاکتیک، میدان عمل فراخ تری راپیش روی مدیران می گذارند. آنها نیازی ندارند که هر روز خود را بسنجند و هر لحظه منتظر عقوبت یک اشتباه، خود را سرزنش کنند.
حوزه فعالیت آنها سیال و منعطف و پروسه ای است و اگر مدیر مالی یا فرهنگی یا سیاسی باشند، می توانند کمیت را فدای کیفیت کنند و یا مسایل کیفی را کمی جا بزنند.
صد البته هر یک جایگاه خود را اگر بیابند، مشکلی پیش نخواهد آمد اما وقتی جامعه کوتاه مدت ایران، برای پیشرفت و توسعه امور، صبر لازم را برای فرآیند- محوری ندارد و فرآیندها به دلیل عدم ثبات مدیریتی و دلایل دیگر آنقدر طولانی می شوند که مردم را از یادگیری و یادسپاری منصرف می کنند، مهندسی بر مدیریت مقدم می شود.
همان کاری که کرباسچی با تهران نیمه سنتی کرد یا برنامه طنز خندوانه که کم تماشاچی ندارد امروز و یا اغلب مردان تازه متاهلی که عادت دارند خرج روزانه خود را در تقویم سالانه درج کنند و سرماه جمع بزنند!
ما ایرانیان "تقدیس مهندس" و "انتقاد از مدیر" را بیشتر می پسندیم غافل از آنکه دیدگاه های مهندسی این روزها بر دیدگاه های مدیریتی تقدم یافته و حتی اگر بهترین برنامه ریزان و مدیران را گردهم جمع کنیم، باز اگر نباشند آنانکه حسابگرانه و دقیق همه اجزای
برنامه ها را پروژه به پروژه کنار هم پیش بینی کنند؛ جایی را تدارک دیده ایم که یک روز قیر هست و روز دیگر قیف نیست!!!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.