|

به شفافیت بتن

مهدی جلوانی

وقتی صحبت از بتن می شود، بی تردید به یاد استحکام می افتیم. این ترکیب شیمیایی که رسما در سال 1824 توسط جوزف آسپیدین انگلیسی پا به عرصه وجود نهاد، جهان ساخت و ساز را زیر و زبر ساخت. به یمن دو قرن حضور مقتدرانه بتن در صنعت ساختمان هویت بتن با استحکام این چنین سخت در هم تنیده است.
اما و هزار اما در این ایام البته که فقط تراک میکسرها در گردش نبودند، روزگار نیز گردید و گردید تا آن ماده مستحکم و زمختی که بیشتر عمرش صرف استحکام بنا شده بود و اغلب با بی مهری با سایر مواد پوشانده می شد، این بار از چهره جدید خود رونمایی کرد: "بتن شفاف"
این بار یک معمار به نام «آرون لاسونسزی» در سال 2001 بتن را شفاف کرد. به این ترتیب بتن بار دیگر نشان داد که می تواند هر بار توان اعجاب انگیز جدیدی از خود نشان دهد. این شفافیت حاصل گذشت این خاکستری دوست داشتنی بود از مقاومت 80 مگا پاسکالی اش، متواضعانه پذیرفت تا مقاومت معمولی 49 مگاپاسکالی داشته باشد اما شفاف شود.
وقتی صحبت از شفافیت بتن می شود خدای ناکرده به یاد خانه ای شیشه ای نیفتید! شاید روزی این رویا محقق شود، اما بتن شفاف کنونی خیلی هم که شفاف باشد، شبهی مبهم از وقایع آن سویش را به این سو منتقل می کند.
بتن شفاف ما را به یاد دیدگاه برخی مدیران در باب شفافیت می اندازد، آنها که از شفافیت چنین تصویری در ذهن پرورانده اند. آنان که گرد سازمان خود پرده ها و نرده ها و دیوارها کشیده اند. آنها که قوانین، مصوبات و ... را به سروران خود گزارش نمی دهند و چون با دو صد منت چنین کنند، گزارش ها چنان گنگ و دیرگاه است که مصداق نوش داروی بعد از مرگ سهراب است و به سان رفع تکلیف.
زانکه هفصد پرده دارد نور حق
پرده‌های نور دان چندین طبق
مولانا
سرزمینی پله های پیشرفت را یک به یک طی می کند که سازمان هایش شفافیت شیشه ای داشته باشند، پرده ها و نرده های میان خود و ولی نعمتان خود را دریده باشند و دیوار بتنی بی اعتمادی برچیده باشند، شیشه آورده باشند تا ریشه فساد به نور دیده بینای صاحبان خانه خشکانده باشند، شفاف باشند چون شیشه و نه "به شفافیت بتن".

وقتی صحبت از بتن می شود، بی تردید به یاد استحکام می افتیم. این ترکیب شیمیایی که رسما در سال 1824 توسط جوزف آسپیدین انگلیسی پا به عرصه وجود نهاد، جهان ساخت و ساز را زیر و زبر ساخت. به یمن دو قرن حضور مقتدرانه بتن در صنعت ساختمان هویت بتن با استحکام این چنین سخت در هم تنیده است.
اما و هزار اما در این ایام البته که فقط تراک میکسرها در گردش نبودند، روزگار نیز گردید و گردید تا آن ماده مستحکم و زمختی که بیشتر عمرش صرف استحکام بنا شده بود و اغلب با بی مهری با سایر مواد پوشانده می شد، این بار از چهره جدید خود رونمایی کرد: "بتن شفاف"
این بار یک معمار به نام «آرون لاسونسزی» در سال 2001 بتن را شفاف کرد. به این ترتیب بتن بار دیگر نشان داد که می تواند هر بار توان اعجاب انگیز جدیدی از خود نشان دهد. این شفافیت حاصل گذشت این خاکستری دوست داشتنی بود از مقاومت 80 مگا پاسکالی اش، متواضعانه پذیرفت تا مقاومت معمولی 49 مگاپاسکالی داشته باشد اما شفاف شود.
وقتی صحبت از شفافیت بتن می شود خدای ناکرده به یاد خانه ای شیشه ای نیفتید! شاید روزی این رویا محقق شود، اما بتن شفاف کنونی خیلی هم که شفاف باشد، شبهی مبهم از وقایع آن سویش را به این سو منتقل می کند.
بتن شفاف ما را به یاد دیدگاه برخی مدیران در باب شفافیت می اندازد، آنها که از شفافیت چنین تصویری در ذهن پرورانده اند. آنان که گرد سازمان خود پرده ها و نرده ها و دیوارها کشیده اند. آنها که قوانین، مصوبات و ... را به سروران خود گزارش نمی دهند و چون با دو صد منت چنین کنند، گزارش ها چنان گنگ و دیرگاه است که مصداق نوش داروی بعد از مرگ سهراب است و به سان رفع تکلیف.
زانکه هفصد پرده دارد نور حق
پرده‌های نور دان چندین طبق
مولانا
سرزمینی پله های پیشرفت را یک به یک طی می کند که سازمان هایش شفافیت شیشه ای داشته باشند، پرده ها و نرده های میان خود و ولی نعمتان خود را دریده باشند و دیوار بتنی بی اعتمادی برچیده باشند، شیشه آورده باشند تا ریشه فساد به نور دیده بینای صاحبان خانه خشکانده باشند، شفاف باشند چون شیشه و نه "به شفافیت بتن".

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.