ثلاثی مجرد ابوالحسن نجفی
مدتی بعد از کودتای سیودو، ابوالحسن نجفی از اصفهان به تهران میآید: «دیدم وحشت عمومی همهجا را فراگرفته است. در چند ماه اول پس از کودتا نوعی حکومت نظامی بر تهران و گاه در تهران حاکم بود و همه در وحشت بهسر میبردند. من مثل خیلیهای دیگر بیکار بودم و گاه در تهران و گاه در اصفهان به سر میبردم... در یکی از همین روزهای زمستانی با آقای آلرسول قدم میزدیم، به او پیشنهاد کردم یک کار آزادی برای خودمان دستوپا کنیم». اینطور بود که انتشارات نیل شکل گرفت و «نجفی مترجم» از همین دوران کار خود را آغاز کرد. نجفی در «جشننامه»اش همچنین میگوید، کمکم اسم انتشارات نیل سر زبانها افتاد و ما مشتریهای خاص خودمان را پیدا کردیم. اولین مترجمی که در نیل سراغش رفتند محمد قاضی بود و بعدتر هم بهآذین و توکل و دیگران. تا اینکه نجفی در سال 1338 به فرانسه میرود برای ادامه تحصیل. کمتر از یک دهه بعد که نجفی به ایران بازمیگردد، «جنگ اصفهان» گرفته است و در این مدت نجفی ترجمههای مهمی را به چاپ رسانده است. «عمده فعالیت من در این سالها با این مجله و همکاری با دوستانی چون هوشنگ گلشیری و محمد حقوقی و محمد کلباسی و جلیل دوستخواه و عدهای دیگر بود». و همچنان ترجمه، «گوشهنشینان آلتونا»ی سارتر و «کالیگولا»ی کامو. در این دوران بود که ابوالحسن نجفی «وظیفه ادبیات» را ترجمه میکرد و بخشهایی از آن را هم در نشریه جنگ اصفهان چاپ کرد. دغدغه زبان فارسی که به گفته خود نجفی از دوران دبیرستان آغاز شده بود، دوران دیگر مترجم را رقم زد. دورانِ نشر دانشگاهی و «غلط ننویسیم» و «مبانی زبانشناسی و کاربرد آن در زبان فارسی» که «نجفی زبانشناس» بیشتر برجسته است. و دوره بعد هم حضور او در فرهنگستان زبان و ادب فارسی و کار او بر وزن و عروض شعر فارسی است. پژوهش بلندی که نجفی مدتهاست آن را آغاز کرده و گویا آماده انتشار است. از ثلاثی نجفی مترجم، زبانشناس و کسی که دایره عروض را به زبان و شعر فارسی هدیه کرده است، در صفحات پیشرو بیشتر گفته میشود. دوستان و همراهان او در این سالیان، هرکدام، یکی از وجوهِ یگانه و متفاوت کارنامه ابوالحسن نجفی را مدنظر قرار دادهاند که در عین استقلال، از پیوستگی خاصی برخوردار است.
مدتی بعد از کودتای سیودو، ابوالحسن نجفی از اصفهان به تهران میآید: «دیدم وحشت عمومی همهجا را فراگرفته است. در چند ماه اول پس از کودتا نوعی حکومت نظامی بر تهران و گاه در تهران حاکم بود و همه در وحشت بهسر میبردند. من مثل خیلیهای دیگر بیکار بودم و گاه در تهران و گاه در اصفهان به سر میبردم... در یکی از همین روزهای زمستانی با آقای آلرسول قدم میزدیم، به او پیشنهاد کردم یک کار آزادی برای خودمان دستوپا کنیم». اینطور بود که انتشارات نیل شکل گرفت و «نجفی مترجم» از همین دوران کار خود را آغاز کرد. نجفی در «جشننامه»اش همچنین میگوید، کمکم اسم انتشارات نیل سر زبانها افتاد و ما مشتریهای خاص خودمان را پیدا کردیم. اولین مترجمی که در نیل سراغش رفتند محمد قاضی بود و بعدتر هم بهآذین و توکل و دیگران. تا اینکه نجفی در سال 1338 به فرانسه میرود برای ادامه تحصیل. کمتر از یک دهه بعد که نجفی به ایران بازمیگردد، «جنگ اصفهان» گرفته است و در این مدت نجفی ترجمههای مهمی را به چاپ رسانده است. «عمده فعالیت من در این سالها با این مجله و همکاری با دوستانی چون هوشنگ گلشیری و محمد حقوقی و محمد کلباسی و جلیل دوستخواه و عدهای دیگر بود». و همچنان ترجمه، «گوشهنشینان آلتونا»ی سارتر و «کالیگولا»ی کامو. در این دوران بود که ابوالحسن نجفی «وظیفه ادبیات» را ترجمه میکرد و بخشهایی از آن را هم در نشریه جنگ اصفهان چاپ کرد. دغدغه زبان فارسی که به گفته خود نجفی از دوران دبیرستان آغاز شده بود، دوران دیگر مترجم را رقم زد. دورانِ نشر دانشگاهی و «غلط ننویسیم» و «مبانی زبانشناسی و کاربرد آن در زبان فارسی» که «نجفی زبانشناس» بیشتر برجسته است. و دوره بعد هم حضور او در فرهنگستان زبان و ادب فارسی و کار او بر وزن و عروض شعر فارسی است. پژوهش بلندی که نجفی مدتهاست آن را آغاز کرده و گویا آماده انتشار است. از ثلاثی نجفی مترجم، زبانشناس و کسی که دایره عروض را به زبان و شعر فارسی هدیه کرده است، در صفحات پیشرو بیشتر گفته میشود. دوستان و همراهان او در این سالیان، هرکدام، یکی از وجوهِ یگانه و متفاوت کارنامه ابوالحسن نجفی را مدنظر قرار دادهاند که در عین استقلال، از پیوستگی خاصی برخوردار است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.