آینده اصفهان
شرق - ... نقل است اصفهان به دلیل بافت چندمذهبی و چندقومی خود پذیرای دیگران هم بوده و توانایی درآمیختن و نه حل شدن را داراست. این نکته مستحق توجه بیشتریست! اهالی فرهنگ یک شهر باید ابزارهای خود را با فراغت و فراخی بهکار ببرند.
نخبگان و دستاندرکاران فرهنگی شهر باید خود بتوانند خود را با قطار پرسرعت تغییرات زیرپوستی نیازهای نسل جدید که جدا از دنیای پیرامون هم نیست، وفق بدهند. چشم بستن بر واقعیات میتواند ما را در چالش مواجهه با دنیای جدید تعاملات فرهنگی و انبوه دادههای جدید آن، به بازندگانی تنها مبدل کند.
بها دادن بیشتر به ساخت زیربناهای فرهنگی برای توسعه آموزش در سطوح رسمی و مدنی در کنار کمک به بالا رفتن میزان مطالعه و پژوهش نخبگان و اقشار مختلف مردم باعث تقویت شناخت از پیرامون و زایش محتوایی نو برای آنان میشود.اصفهان توانایی این را دارد که در سالهای پیشرو برای تثبیت جایگاه خود در آیندهای که فاصلهها بیمعناست محور و الگویی برای پایدار ماندن و حرکت مداوم و زاینده باشد، اما چالشهای پیشرو به همین جا ختم نمیشود!
وضعیت خاص جغرافیایی شهر به واسطه قرار گرفتن در مرکز کشور بر سر راه شمال به جنوب و نیز شرق به غرب یک فرصت کمنظیر است. در طول تاریخ هم نظیر آن دیده شده و توانسته جایگاه تجاری ممتازی برای خود فراهم کند. ولی آیا اصفهان برای استفاده از این موقعیت آماده است؟
زیرساختهای جادهای برای حمل و نقل بار و مسافر و دسترسی آسانتر و کمهزینهتر هوایی و ریلی میتواند در صورت اجرا و مدیریت مناسب، حتی زمینه را برای مساعدتر شدن فضای روابط بینالمللی شهر فراهم کند. طرح ایجاد یک بندر خشک که سالهاست پیگیری میشود جزیی از آینده این شهر است.
برنامهریزی و پژوهش مستمر برای استفاده از حجم عظیم ترانزیت کالا و مسافر باید با ارایه خدماتِ با کیفیت بالا همراه شود تا با ایجاد مشاغل جانبی در مناطق شرقی و غربی شهر به اقتصاد محلی کمک کند و هم باعث به وجود آمدن نوعی فرهنگ کار مبتنی فعالیت و ابتکار شود. سرمایهگذاری و سرمایهپذیر بودن برای اقتصاد و کار لازم و ملزومند، این پیوند است که در صورت طی مسیر درست به پیشرفت متوازن میانجامد و نه تزریق بیرویه پول و مشاغل کاذب واسطهگری!
باید این مساله درک شود که آینده در پیش است و همیشه قرار نیست که بهار باشد و پول نفت در جیب، خواب ماندن و خود به خواب زدنها جلوی حرکت شهر در زمان را نخواهد گرفت. توجه به فناوریهای نوین و شرکتهای دانشبنیان یک هدفگذاری واقعی برای توسعه پایدار شهر است و میتواند با به کارگیری نیروی انسانی ماهر و تحصیلکرده آتیه این نیروها را تأمین کند و جامعه شهری را در مسیر مبادلات و تعاملات برای عرضه محصولات مادی و معنوی با دیگر نقاط دنیا قرار دهد.
در کنار مطالب بالا که ذکر شد آنچه که کپیرایت یا حقوق مالکیت معنوی خوانده میشود یک پیشنیاز جدی برای بهکار افتادن موتور زایندگی و توسعه است که جدی گرفتن آن در اصفهان به طبع کل کشور باید یک مطالبه جدی باشد.
چالش پایانی و شاهبیت اساس زندگی در اصفهان محیط زیست است که میتواند نقش یا همه یا هیچ را بازی کند.
توسعه اگر با همان نگاه اوایل قرن بیستم صورت بگیرد، در پایان با تخریب محیط زیست و تحلیل منابع طبیعی گلوی حیات را خواهد فشرد، تا جایی تاک و تاک نشان را به خاطره تبدیل میکند.
امروز بشر متمدن به این نتیجه رسیده است که برای زندگی مانا و باکیفیت باید از آب و خاک و طبیعت بهعنوان عناصر تشکیل دهنده زندگی این زیستکره محافظت کند و همه شهروندان برای حفظ آن هشیار و مشتاق باشند. نهادها و نخبگان فرهنگی و علمی باید تلاش کنند تا با شناسایی و تبیین راههای توسعه هماهنگ و دوستدار محیط زیست به آموزش و نهادینه کردن این ضرورت بنیادی در تداوم زندگی بشری بپردازند.
اگر سرمایهگذاران و صاحبان صنایع توجیه شوند که برای داشتن آیندهای سالم و منافع اقتصادی باید در حفظ محیط زیست و کاهش آلایندهها کوشا باشند و سیاستگذاران هم به درکی واقعی از لوازم توسعه آیندهنگر دست پیدا کنند، میتوان شاهد شکلگیری جامعهای بود که هم قوانین و قواعد توسعه را با محیط زیست همراه میسازد و هم شرایط به سمتی میرود که تولید و خدمات دوستدار محیط زیست به صرفه و اقتصادی باشد. سطر به سطر آینده در حال نوشته شدن است. چالشها همیشه وجود دارند و برای ماندن باید تهدیدها را شناخت و فرصتها را ساخت.
شرق - ... نقل است اصفهان به دلیل بافت چندمذهبی و چندقومی خود پذیرای دیگران هم بوده و توانایی درآمیختن و نه حل شدن را داراست. این نکته مستحق توجه بیشتریست! اهالی فرهنگ یک شهر باید ابزارهای خود را با فراغت و فراخی بهکار ببرند.
نخبگان و دستاندرکاران فرهنگی شهر باید خود بتوانند خود را با قطار پرسرعت تغییرات زیرپوستی نیازهای نسل جدید که جدا از دنیای پیرامون هم نیست، وفق بدهند. چشم بستن بر واقعیات میتواند ما را در چالش مواجهه با دنیای جدید تعاملات فرهنگی و انبوه دادههای جدید آن، به بازندگانی تنها مبدل کند.
بها دادن بیشتر به ساخت زیربناهای فرهنگی برای توسعه آموزش در سطوح رسمی و مدنی در کنار کمک به بالا رفتن میزان مطالعه و پژوهش نخبگان و اقشار مختلف مردم باعث تقویت شناخت از پیرامون و زایش محتوایی نو برای آنان میشود.اصفهان توانایی این را دارد که در سالهای پیشرو برای تثبیت جایگاه خود در آیندهای که فاصلهها بیمعناست محور و الگویی برای پایدار ماندن و حرکت مداوم و زاینده باشد، اما چالشهای پیشرو به همین جا ختم نمیشود!
وضعیت خاص جغرافیایی شهر به واسطه قرار گرفتن در مرکز کشور بر سر راه شمال به جنوب و نیز شرق به غرب یک فرصت کمنظیر است. در طول تاریخ هم نظیر آن دیده شده و توانسته جایگاه تجاری ممتازی برای خود فراهم کند. ولی آیا اصفهان برای استفاده از این موقعیت آماده است؟
زیرساختهای جادهای برای حمل و نقل بار و مسافر و دسترسی آسانتر و کمهزینهتر هوایی و ریلی میتواند در صورت اجرا و مدیریت مناسب، حتی زمینه را برای مساعدتر شدن فضای روابط بینالمللی شهر فراهم کند. طرح ایجاد یک بندر خشک که سالهاست پیگیری میشود جزیی از آینده این شهر است.
برنامهریزی و پژوهش مستمر برای استفاده از حجم عظیم ترانزیت کالا و مسافر باید با ارایه خدماتِ با کیفیت بالا همراه شود تا با ایجاد مشاغل جانبی در مناطق شرقی و غربی شهر به اقتصاد محلی کمک کند و هم باعث به وجود آمدن نوعی فرهنگ کار مبتنی فعالیت و ابتکار شود. سرمایهگذاری و سرمایهپذیر بودن برای اقتصاد و کار لازم و ملزومند، این پیوند است که در صورت طی مسیر درست به پیشرفت متوازن میانجامد و نه تزریق بیرویه پول و مشاغل کاذب واسطهگری!
باید این مساله درک شود که آینده در پیش است و همیشه قرار نیست که بهار باشد و پول نفت در جیب، خواب ماندن و خود به خواب زدنها جلوی حرکت شهر در زمان را نخواهد گرفت. توجه به فناوریهای نوین و شرکتهای دانشبنیان یک هدفگذاری واقعی برای توسعه پایدار شهر است و میتواند با به کارگیری نیروی انسانی ماهر و تحصیلکرده آتیه این نیروها را تأمین کند و جامعه شهری را در مسیر مبادلات و تعاملات برای عرضه محصولات مادی و معنوی با دیگر نقاط دنیا قرار دهد.
در کنار مطالب بالا که ذکر شد آنچه که کپیرایت یا حقوق مالکیت معنوی خوانده میشود یک پیشنیاز جدی برای بهکار افتادن موتور زایندگی و توسعه است که جدی گرفتن آن در اصفهان به طبع کل کشور باید یک مطالبه جدی باشد.
چالش پایانی و شاهبیت اساس زندگی در اصفهان محیط زیست است که میتواند نقش یا همه یا هیچ را بازی کند.
توسعه اگر با همان نگاه اوایل قرن بیستم صورت بگیرد، در پایان با تخریب محیط زیست و تحلیل منابع طبیعی گلوی حیات را خواهد فشرد، تا جایی تاک و تاک نشان را به خاطره تبدیل میکند.
امروز بشر متمدن به این نتیجه رسیده است که برای زندگی مانا و باکیفیت باید از آب و خاک و طبیعت بهعنوان عناصر تشکیل دهنده زندگی این زیستکره محافظت کند و همه شهروندان برای حفظ آن هشیار و مشتاق باشند. نهادها و نخبگان فرهنگی و علمی باید تلاش کنند تا با شناسایی و تبیین راههای توسعه هماهنگ و دوستدار محیط زیست به آموزش و نهادینه کردن این ضرورت بنیادی در تداوم زندگی بشری بپردازند.
اگر سرمایهگذاران و صاحبان صنایع توجیه شوند که برای داشتن آیندهای سالم و منافع اقتصادی باید در حفظ محیط زیست و کاهش آلایندهها کوشا باشند و سیاستگذاران هم به درکی واقعی از لوازم توسعه آیندهنگر دست پیدا کنند، میتوان شاهد شکلگیری جامعهای بود که هم قوانین و قواعد توسعه را با محیط زیست همراه میسازد و هم شرایط به سمتی میرود که تولید و خدمات دوستدار محیط زیست به صرفه و اقتصادی باشد. سطر به سطر آینده در حال نوشته شدن است. چالشها همیشه وجود دارند و برای ماندن باید تهدیدها را شناخت و فرصتها را ساخت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.