|

شهر گم‌شده

رضوان بایمانی

گرافیک یا ارتباط تصویری از عوامل مهم پیام‌رسانی است که در جوامع امروزی در همه زمینه‌ها و زوایای زندگی ما حضوری محسوس دارد. با شناخت بهتر و بررسی ملزومات یک طراحی محیطی می‌توان بسیاری از نواقص را برطرف کرد. شاید بهترین گزینه بعد از یک طراحی خوب مکان‌یابی باشد.
مکان‌یابی بدین معنا که هر چیزی در جای مناسب خود قرار گیرد و هیچ عنصری فدای عنصر دیگری نشود، گاهی این نکته در نظر گرفته نمی‌شود و در واقع یا جایی اتفاق می‌افتد که زیبایی محیط را می‌پوشاند یا جایی که پیام از چشم مخاطب پنهان می‌ماند. نمونه این اتفاق را همواره می‌بینیم: تابلوهای هشداردهنده یا آگاه‌کننده اغلب پشت حجمی از درختان قرار می‌گیرد یا با پس‌زمینه‌ای طراحی می‌شود که خط تمایزی بین طرح و پس‌زمینه وجود ندارد و این باعث ایجاد مشکل در امر دیدن پیام می‌شود.
باید در نظر گرفته شود که اصفهان با وجود فضای سبز بسیار، جایگاهی برای ارائه طرح و ایده‌ای با زمینه رنگ‌های خاکستری و سبز نخواهد داشت چرا که پیام‌های ارائه‌شده در لابه‌لای درختان گم خواهند شد.
بهتر است همه جوانب کار را در نظر گرفت که این مهم مستلزم هوشیاری و ظرافت است تا وضعیت رفتاری مناسب را در مخاطب بر انگیزاند.
به‌عنوان نمونه وجود پیام‌هایی در ایستگاه‌های اتوبوس شهر که روزانه صدها نفر با آن در ارتباط هستند جایگاه مناسبی برای پیام‌رسانی است. به دور از قضاوت در خصوص نوع طراحی بازخورد خوبی در جامعه و بین مخاطبان دارد که بهتر است این نوع کار با تقویت‌شدن در بخش طرح و ایده به مرحله اجرا برسد.
اما آیا همه چیز به نحو احسن اجرا شده است؟؟ ناعادلانه قضاوت نمی‌کنیم اما بهتر این است که هر شهر با توجه به بستر خود و مخاطبی که دارد پیش برود و صرف تقلید از شهری نباید ایده‌پردازی کند. چرا که هر شهر فرهنگ مختص خود را دارد و این موضوع به‌صورت نامحسوس تاثیر خود را خواهد گذاشت.
تکرار پیام‌های تصویری با شیوه‌های متفاوت و در نظرگرفتن بستر جامعه و مخاطبان باید طراحی و اجرا شود تا به نتیجه مطلوبی برسد. گاهی اشتباهاتی پیش می‌آید که مخاطب با مواجه‌شدن با آن دچار تردید می‌شود و این هم نقطه‌ای منفی و هم مثبت کار خواهد بود.
منفی از این بابت که ممکن است بر مخاطب تاثیر نابه‌جایی بگذارد و مثبت از این جهت که ذهن را درگیر کرده و به چالش می‌کشاند و این خود باعث بالارفتن درک بصری خواهد شد که همه این موارد در صورتی تاثیر مطلوبی خواهد گذاشت که همه چیز به‌جا و مناسب طرح‌ریزی و اجرا شود.
ما برای داشتن شهروندی آگاه از جامعه باید پیامی شایسته و هوشیارانه در نظر بگیریم. اگر قرار است اتوبوس‌ها در پشت هر صندلی یک کتاب همراه یا بروشوری از اطلاعات داشته باشند تا در طول مسیری که در اتوبوس نشسته‌اند همراهشان باشد و مخاطب را آگاه کند. پس باید این حرکت در مسیر صحیح خودش اتفاق بیافتد. چرا نباید در کنار این همه روزمرگی که مردم شهر دارند در میان تبلیغات شهری یا پیام‌های تصویری جایی برای آرامش‌دادن نباشد؟
گاهی دیده می‌شود که هویت شهرمان در میان ازدحام تبلیغات شهری گم شده است، اما چه راه‌کارهایی می‌توان به کار برد تا هر چیزی در جای خودش قرار بگیرد؟ این امر در صورتی به وقوع می‌پیوندد که همه ارگان‌ها در کنار هم پیش روند و هر گروه خطی به دور خودش نکشد. برای درک بهتر این موضوع باید به اطرافمان با دقت بیشتری نگاه کنیم. تناسب را در چه چیزی می‌بینید؟
عناصر و تصاویر هرچند کوچک اطرافمان در چه روندی به تناسب می‌رسند؟ ضرورت‌های روحی و روانی جامعه چه چیزهایی را می‌طلبد؟ گرافیک شهری الزاما روندی از پوسترهای سفارشی و تهی از امتیازات نیست. گرافیک شهری تمام توان خود را برای هماهنگ‌کردن عناصر موجود به کار می‌برد .
پس برای داشتن شهری مطلوب باید همه نکات را مورد توجه قرار دهیم. برای هر کاری نه اختصاصا تبلیغات شهری بلکه هر چیزی که قرار است در جامعه و در ارتباط با مردم باشد باید از قبل برنامه‌ریزی شود. این ضعف بزرگی است که بخواهیم برای رفع تکلیف کاری را به انجام برسانیم.
ارتباط بصری در جامعه و شهر باید در جستجوی جذابیت‌ها، هارمونی‌ها و فراورده‌های بصری باشد، استفاده به‌جا از این اصول شهر را در روندی سالم و زیبا در ارتباط با مردم قرار خواهد داد.

گرافیک یا ارتباط تصویری از عوامل مهم پیام‌رسانی است که در جوامع امروزی در همه زمینه‌ها و زوایای زندگی ما حضوری محسوس دارد. با شناخت بهتر و بررسی ملزومات یک طراحی محیطی می‌توان بسیاری از نواقص را برطرف کرد. شاید بهترین گزینه بعد از یک طراحی خوب مکان‌یابی باشد.
مکان‌یابی بدین معنا که هر چیزی در جای مناسب خود قرار گیرد و هیچ عنصری فدای عنصر دیگری نشود، گاهی این نکته در نظر گرفته نمی‌شود و در واقع یا جایی اتفاق می‌افتد که زیبایی محیط را می‌پوشاند یا جایی که پیام از چشم مخاطب پنهان می‌ماند. نمونه این اتفاق را همواره می‌بینیم: تابلوهای هشداردهنده یا آگاه‌کننده اغلب پشت حجمی از درختان قرار می‌گیرد یا با پس‌زمینه‌ای طراحی می‌شود که خط تمایزی بین طرح و پس‌زمینه وجود ندارد و این باعث ایجاد مشکل در امر دیدن پیام می‌شود.
باید در نظر گرفته شود که اصفهان با وجود فضای سبز بسیار، جایگاهی برای ارائه طرح و ایده‌ای با زمینه رنگ‌های خاکستری و سبز نخواهد داشت چرا که پیام‌های ارائه‌شده در لابه‌لای درختان گم خواهند شد.
بهتر است همه جوانب کار را در نظر گرفت که این مهم مستلزم هوشیاری و ظرافت است تا وضعیت رفتاری مناسب را در مخاطب بر انگیزاند.
به‌عنوان نمونه وجود پیام‌هایی در ایستگاه‌های اتوبوس شهر که روزانه صدها نفر با آن در ارتباط هستند جایگاه مناسبی برای پیام‌رسانی است. به دور از قضاوت در خصوص نوع طراحی بازخورد خوبی در جامعه و بین مخاطبان دارد که بهتر است این نوع کار با تقویت‌شدن در بخش طرح و ایده به مرحله اجرا برسد.
اما آیا همه چیز به نحو احسن اجرا شده است؟؟ ناعادلانه قضاوت نمی‌کنیم اما بهتر این است که هر شهر با توجه به بستر خود و مخاطبی که دارد پیش برود و صرف تقلید از شهری نباید ایده‌پردازی کند. چرا که هر شهر فرهنگ مختص خود را دارد و این موضوع به‌صورت نامحسوس تاثیر خود را خواهد گذاشت.
تکرار پیام‌های تصویری با شیوه‌های متفاوت و در نظرگرفتن بستر جامعه و مخاطبان باید طراحی و اجرا شود تا به نتیجه مطلوبی برسد. گاهی اشتباهاتی پیش می‌آید که مخاطب با مواجه‌شدن با آن دچار تردید می‌شود و این هم نقطه‌ای منفی و هم مثبت کار خواهد بود.
منفی از این بابت که ممکن است بر مخاطب تاثیر نابه‌جایی بگذارد و مثبت از این جهت که ذهن را درگیر کرده و به چالش می‌کشاند و این خود باعث بالارفتن درک بصری خواهد شد که همه این موارد در صورتی تاثیر مطلوبی خواهد گذاشت که همه چیز به‌جا و مناسب طرح‌ریزی و اجرا شود.
ما برای داشتن شهروندی آگاه از جامعه باید پیامی شایسته و هوشیارانه در نظر بگیریم. اگر قرار است اتوبوس‌ها در پشت هر صندلی یک کتاب همراه یا بروشوری از اطلاعات داشته باشند تا در طول مسیری که در اتوبوس نشسته‌اند همراهشان باشد و مخاطب را آگاه کند. پس باید این حرکت در مسیر صحیح خودش اتفاق بیافتد. چرا نباید در کنار این همه روزمرگی که مردم شهر دارند در میان تبلیغات شهری یا پیام‌های تصویری جایی برای آرامش‌دادن نباشد؟
گاهی دیده می‌شود که هویت شهرمان در میان ازدحام تبلیغات شهری گم شده است، اما چه راه‌کارهایی می‌توان به کار برد تا هر چیزی در جای خودش قرار بگیرد؟ این امر در صورتی به وقوع می‌پیوندد که همه ارگان‌ها در کنار هم پیش روند و هر گروه خطی به دور خودش نکشد. برای درک بهتر این موضوع باید به اطرافمان با دقت بیشتری نگاه کنیم. تناسب را در چه چیزی می‌بینید؟
عناصر و تصاویر هرچند کوچک اطرافمان در چه روندی به تناسب می‌رسند؟ ضرورت‌های روحی و روانی جامعه چه چیزهایی را می‌طلبد؟ گرافیک شهری الزاما روندی از پوسترهای سفارشی و تهی از امتیازات نیست. گرافیک شهری تمام توان خود را برای هماهنگ‌کردن عناصر موجود به کار می‌برد .
پس برای داشتن شهری مطلوب باید همه نکات را مورد توجه قرار دهیم. برای هر کاری نه اختصاصا تبلیغات شهری بلکه هر چیزی که قرار است در جامعه و در ارتباط با مردم باشد باید از قبل برنامه‌ریزی شود. این ضعف بزرگی است که بخواهیم برای رفع تکلیف کاری را به انجام برسانیم.
ارتباط بصری در جامعه و شهر باید در جستجوی جذابیت‌ها، هارمونی‌ها و فراورده‌های بصری باشد، استفاده به‌جا از این اصول شهر را در روندی سالم و زیبا در ارتباط با مردم قرار خواهد داد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.