|

ماجرایی بی پایان از کنسرت ها

علی رزاقی بهار. فعال فرهنگی

همین چند روز پیش در خبرها آمده بود آیت‌ الله سید احمد علم‌الهدی امام جمعه محترم مشهد در سخنانی ابراز داشتند: بعضی از کنسرت‌ها بلیت‌هایشان ۷۰ هزار تومان است و افرادی که این بلیت را خریداری می‌کنند یک اقلیت هوس‌باز شهوت‌ران هستند.
استدلال فقهی این جمله را، نه می دانم و نه قصد ورود به این موضوع را دارم. اما از دیدگاه فرهنگ و هنر و اهمیت موسیقی و برگزاری کنسرت ها اتفاقا باید زیاد گفت و شنید و نمی دانم چرا مسئولان فرهنگی در کشور و خصوصا شهر مشهد سال ها است سکوت را بر وظیفه فرهنگی و هنری خود مقدم دانسته اند و حاضر نیستند برای همیشه مشکل برگزاری کنسزت های موسیقی را در کشور و مشهد حل کنند. مشکلی که با لغو کنسرت های اخیر و عدم مجوز برای برگزاری کنسرت در مشهد تبدیل به بحرانی شده و حالا سیل انسان های هنر دوست و شیفته هنر باید متهم بشوند به هوس بازی و شهوت رانی؟
با توجه به نهادهای متعدد و متولی امر کنسرت های مجوز دار از خواننده اش، گروه نوازندگان، اسپانسرها، مکان برگزاری و ... از ده ها فیلتر گذشته است پس چه طور می تواند محلی باشد برای هوس بازی و شهوت راندن ؟ اتفاقا بسیاری از دوستان و آشنایانم را با گرایشات مختلف سیاسی و شدت و ضعف در اعتقادات مذهبی می شناسم که به دلیل عدم مجوز برای اجرای کنسرت در مشهد رنج و خطرات سفر را به یکی از شهرستان های اطراف متحمل می شوند تا ساعاتی را در کنار خانواده روح و جانشان را تازه کنند.
اگر هرکس بلیط کنسرتی را خرید و به تعریف پیش گفته هوس باز و شهوت ران شد. من و همه دوستان فرهنگی ام هوس باز و شهوت ران هستیم. امیدوارم نگاه ایشان اینگونه نبوده است. اما یقین دارم ایرانی ها و خصوصا خراسانی ها مسلمانانی شریف، هنر دوست و متفکر هستند و هرگز خرید بلیط و رفتن به کنسرت برایشان نشانه هوس بازی نیست و نخواهد بود.

همین چند روز پیش در خبرها آمده بود آیت‌ الله سید احمد علم‌الهدی امام جمعه محترم مشهد در سخنانی ابراز داشتند: بعضی از کنسرت‌ها بلیت‌هایشان ۷۰ هزار تومان است و افرادی که این بلیت را خریداری می‌کنند یک اقلیت هوس‌باز شهوت‌ران هستند.
استدلال فقهی این جمله را، نه می دانم و نه قصد ورود به این موضوع را دارم. اما از دیدگاه فرهنگ و هنر و اهمیت موسیقی و برگزاری کنسرت ها اتفاقا باید زیاد گفت و شنید و نمی دانم چرا مسئولان فرهنگی در کشور و خصوصا شهر مشهد سال ها است سکوت را بر وظیفه فرهنگی و هنری خود مقدم دانسته اند و حاضر نیستند برای همیشه مشکل برگزاری کنسزت های موسیقی را در کشور و مشهد حل کنند. مشکلی که با لغو کنسرت های اخیر و عدم مجوز برای برگزاری کنسرت در مشهد تبدیل به بحرانی شده و حالا سیل انسان های هنر دوست و شیفته هنر باید متهم بشوند به هوس بازی و شهوت رانی؟
با توجه به نهادهای متعدد و متولی امر کنسرت های مجوز دار از خواننده اش، گروه نوازندگان، اسپانسرها، مکان برگزاری و ... از ده ها فیلتر گذشته است پس چه طور می تواند محلی باشد برای هوس بازی و شهوت راندن ؟ اتفاقا بسیاری از دوستان و آشنایانم را با گرایشات مختلف سیاسی و شدت و ضعف در اعتقادات مذهبی می شناسم که به دلیل عدم مجوز برای اجرای کنسرت در مشهد رنج و خطرات سفر را به یکی از شهرستان های اطراف متحمل می شوند تا ساعاتی را در کنار خانواده روح و جانشان را تازه کنند.
اگر هرکس بلیط کنسرتی را خرید و به تعریف پیش گفته هوس باز و شهوت ران شد. من و همه دوستان فرهنگی ام هوس باز و شهوت ران هستیم. امیدوارم نگاه ایشان اینگونه نبوده است. اما یقین دارم ایرانی ها و خصوصا خراسانی ها مسلمانانی شریف، هنر دوست و متفکر هستند و هرگز خرید بلیط و رفتن به کنسرت برایشان نشانه هوس بازی نیست و نخواهد بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.