علی پارسا:
صادرات آبزیان حرامگوشت اولین فعالیت صادراتی ما به چین و فرانسه بود
عبدالوهاب ایراننژاد
علی پارسا از سرمایهگذاران و فعالان اقتصادی بومی چابهار میباشد. نامبرده سرمایهگذاری را از زادگاهش شهر تاریخی تیس در مجاورت منطقه آزاد آغاز کرده است. وی آغازگر طرحهای ابتکاری زیادی را برای اولنی بار در شهرستان چابهار بوده و اکثر این طرحها به بار و بر نشسته و حاصل آن ایجاد اشتغال فراوانی برای جوانان بومی و بیکار منطقه بوده است. پروژههایی نظیر آب شیرینکن، بستهبندی آبزیان و صادرات آن به خارج و داخل کشور، بستهبندی گوشت قرمز و احداث کشتارگاه مکانیزه از جمله طرحهایی بودهاند که توسط این سرمایهگذار بومی و علاقهمند به رشد و توسعه چابهار در سالهای اخیر راهاندازی شدهاند. پارسا بهعنوان یک فعال اقتصادی باوجود بیمهریهای فراوان و دعوت ایشان برای سرمایهگذاری به کشورهای حوزه خلیجفارس سرمایهگذاری در زادگاهش را به کشورهایی که فرش قرمز برای سرمایهگذاران پهن میکنند ترجیح داده است.
جناب پارسا جنابعالی یکی از فعالان و سرمایهگذاران مطرح منطقه هستید. بفرمایید چگونه فعالیتهای خود را آغاز کردید و بیشتر در چه بخشهایی از اقتصاد منطقه فعالیت دارید؟
رشته اصلی فعالیتم صیادی بوده و در راستای همین پیشینه در سالهای 86 و 87 واحد بستهبندی ماهی و میگو را راهاندازی کردم. بهخصوص صید ماهیهای حرامگوشت مثل مارماهی و گربهماهی که غیرماکول هستند و در کشور ما استفاده نمیشوند. بستهبندی و صادرات این آبزیان اولین فعالیت صادراتی بنده بود که از کنارک و چابهار به تهران و سپس به کشورهای خارجی همانند فرانسه و چین از طریق خطوط هوایی انجام شد. در زمان فرمانداری جناب رحمانیان برای صادرات ما هواپیما چارتر میکردیم و موفقیت زیادی در این کار داشتیم بعد از ایشان متاسفانه پس از مدتی سیاستها عوض شد. ابتدا میلیاردها پول برای بستهبندی در خشکی سرمایهگذاری شد. اما پس از مدتی این سیاستهای تشویقی برای سرمایهگذاری تبدیل شد به اینکه لنجها و شناورهای صیادی را مجهز به سیستم برودتی و بستهبندی کردند که این امر باعث شد که ما سرمایهگذاران بخش خشکی در این صنعت متضرر شویم. البته سیاست خوبی بود اما کسانی که وارد این بخش شده بودند ضرر کردند و مجبور به تغییر شغل شدند چون بستهبندی روی لنج در متراژ پایین در محدوده شناور انجام میشد.
ظاهرا شما هم پس از مدتی تغییر شغل دادید و در بخش آب شیرین فعال شدید. در این خصوص توضیحاتی بفرمایید.
پس از متضرر شدن در بخش صید و صیادی و بستهبندی این محصولات، آب شیرینکن را راهاندازی کردیم. در این بخش با اینکه آخرین تکنولوژی روز را وارد کردیم معهذا هماکنون در این حوزه با مشکلاتی مواجه هستیم و تغییر تعرفه برق تجاری به صنعتی یکی از سیاستهای حمایتی است که جناب مبارکی مدیرعامل منطقه آزاد قول مساعدت در این خصوص را به ما دادهاند. تکنولوژی آب شیرین برای تهیه آب شرب و حتی کشاورزی در کشورهای مجاور بهویژه عربستان سالهاست که مورد استفاده است. این کشور سالانه ده میلیون مترمکعب آب دریا را شیرین میکند. در کشور ما هم برنامههایی است که از این صنعت و تکنولوژی استفاده کنند. قرار است در بندرعباس سالانه یکمیلیونمترمکعب آب شیرین تولید شود. بنده هم در این بخش فعال هستم ابتدا در مجاورت منطقه آزاد و رتیس فعالیت داشتم تکنولوژی روز دنیا اخیرا پروژه دیگری را در بندر صیادی زمین استارت زدهام و مسوولان قول خرید تضمیمی آب را دادهاند.
در سالهای اخیر جنابعالی در بخش کشتارگاه و بستهبندی گوشت هم فعال بودهاید. در این زمینه چه اقداماتی کردهاید؟
در سال 1390 قرار بود از برزیل و استرالیا به چابهار دام زنده وارد کنیم که قیمت هر کیلو از این گوشت 4/30 دلار تمام میشد وبرای 1500 نفر ایجاد اشتغال میکرد که متاسفانه این برنامه اجرایی نشد و پس از مدتی مانع کار شدند. واردات دام از کشور پاکستان از سال 1388 بهصورت غیرقانونی انجام میشد. برای واردات قانونی کشور مبدا باید اجازه ثبت سفارش بدهد که در این مورد ما دچار محدودیت هستیم. در استان، قرار بود تسهیلاتی برای سرمایهگذاران فراهم کنند که به این توافق هم عمل نشد. در همان سالها افرادی با دلار 1220 تومانی گوشت وارد میکردند بدون رعایت بهداشت. در حالی که همزمان ما دام زنده را با دلار سه هزار تومانی وارد میکردیم. با این وجود ما هنوز هم آمادگی برای واردات زنده دام را داریم ولی متاسفانه بروکراسی دست وپاگیر مانع انجام کار میشود.
بخش خصوصی با چه مشکلات و موانع عمدهای روبهروست و چه انتظاراتی از دولت جدید دارید؟
بنده جمعا هشت پروژه مختلف را راهاندازی و مدیریت کرده ام ولی گاهی فکر میکنم کاش وارد بخش تولید و سرمایهگذاری نمیشدم. در کشورهای همسایه بهویژه عمان برای سرمایهگذاران فرش قرمز پهن میکنند اما ما علیرغم بومی بودن و عرق قومی ملی همه سختیها را به جان خریدهایم با سرکار آمدن این دولت امیدوار شدهایم که صنعت و تولید جان تازه و رونق بگیرد. البته ما گلایههایی هم از دولت داریم. در سفر اخیر ریاستجمهوری و هیات دولت به استان جناب حجتی وزیر کشاورزی و مسوولان استانی حاضر نشدند از کارخانه بستهبندی گوشت اینجانب در مسیر فرودگاه بازدید کنند. مسوولان این را هم میدانند که بنده در استان بزرگترین سرمایهگذار در این رشته هستم. مسوولان اگر از نزدیک به مشکلات و موانع بدیهی است سرمایهگذاران آشنا شوند و زیرساختها را فراهم نکنند و مشکلات و موانع را برطرف نکرده و حمایت نکند سرمایهگذاران برای سرمایهگذاری و ایجاد اشتغال تشویق نمیشوند. برای مثال در بخش معدن ما به برق و جاده نیاز داریم. دولت لازم است حمایت کند. در کشورهای حوزه خلیج فارس از سرمایهگذاران بهطور ویژه حمایت میکنند بخصوص در کشور عمان که بسیاری از وزرای آن
بلوچ هستد بستر کار را برای سرمایهگذاری فراهم میکنند جناب مبارکی در منطقه آزاد سیاستهای تشویقی را در پیش گرفته است امیدواریم که دلسوزی ایشان با توجه به اینکه بومی منطقه هستند منجر به پایهگذاری و جذب سرمایهدارها در منطقه شود. برای اجاره زمین کشتارگاه حدود 30میلیون تومان از ما میگیرند، در حالی که در کشورهای خارجی برای زمینی که سرمایهگذاری روی آن انجام میشود سند قطعی میزنند حتی در منطقه آزاد در گذشته برای مجوز اذیت کردند و در پروژههایی که راهاندازی کردهام برخی آمدند بهانهجویی کردند که فلان مجوز را نداری. اگر چه بنده با تشویق و هماهنگی مسوولان وقت کار را آغاز کردهام ولی در ادامه راه با موانع و مشکلات فراوانی روبهرو شدم. بزرگترین و مجهزترین مرکز پرواربندی در میان صد طرح و سرمایهگذار بودهام. متوقع بودمجهاد کشاورزی و متولیان امر از بنده حمایت کنند زیرا نیروی کاری که بنده در اختیار دارم هیچ سرمایهگذاری در استان ندارد. برای حدود پانصد نفر مستقیما ایجاد اشتغال کردهام. بلوچها ضربالمثلی دارند که «گاوی که شیر میدهد باید قدرش را دانست» نباید نقایص کار ما را بزرگ کنند نباید به ما بیتوجهی شود. جناب
وزیر از فاصله چند صد متری کارخانه ما رد میشوند ولی برخی مسوولان استانی نمیگذارند از پروژه ما بازدید کند... بنده به مدیریت استاندار اعتماد و ایمان دارم که شخصی بسیار دلسوز و کاردان است امیدوارم که به کمک بخش خصوصی بیایند. بخش خصوصی در صورت حمایت قادر است مشکلات بسیاری را حل کند.
علی پارسا از سرمایهگذاران و فعالان اقتصادی بومی چابهار میباشد. نامبرده سرمایهگذاری را از زادگاهش شهر تاریخی تیس در مجاورت منطقه آزاد آغاز کرده است. وی آغازگر طرحهای ابتکاری زیادی را برای اولنی بار در شهرستان چابهار بوده و اکثر این طرحها به بار و بر نشسته و حاصل آن ایجاد اشتغال فراوانی برای جوانان بومی و بیکار منطقه بوده است. پروژههایی نظیر آب شیرینکن، بستهبندی آبزیان و صادرات آن به خارج و داخل کشور، بستهبندی گوشت قرمز و احداث کشتارگاه مکانیزه از جمله طرحهایی بودهاند که توسط این سرمایهگذار بومی و علاقهمند به رشد و توسعه چابهار در سالهای اخیر راهاندازی شدهاند. پارسا بهعنوان یک فعال اقتصادی باوجود بیمهریهای فراوان و دعوت ایشان برای سرمایهگذاری به کشورهای حوزه خلیجفارس سرمایهگذاری در زادگاهش را به کشورهایی که فرش قرمز برای سرمایهگذاران پهن میکنند ترجیح داده است.
جناب پارسا جنابعالی یکی از فعالان و سرمایهگذاران مطرح منطقه هستید. بفرمایید چگونه فعالیتهای خود را آغاز کردید و بیشتر در چه بخشهایی از اقتصاد منطقه فعالیت دارید؟
رشته اصلی فعالیتم صیادی بوده و در راستای همین پیشینه در سالهای 86 و 87 واحد بستهبندی ماهی و میگو را راهاندازی کردم. بهخصوص صید ماهیهای حرامگوشت مثل مارماهی و گربهماهی که غیرماکول هستند و در کشور ما استفاده نمیشوند. بستهبندی و صادرات این آبزیان اولین فعالیت صادراتی بنده بود که از کنارک و چابهار به تهران و سپس به کشورهای خارجی همانند فرانسه و چین از طریق خطوط هوایی انجام شد. در زمان فرمانداری جناب رحمانیان برای صادرات ما هواپیما چارتر میکردیم و موفقیت زیادی در این کار داشتیم بعد از ایشان متاسفانه پس از مدتی سیاستها عوض شد. ابتدا میلیاردها پول برای بستهبندی در خشکی سرمایهگذاری شد. اما پس از مدتی این سیاستهای تشویقی برای سرمایهگذاری تبدیل شد به اینکه لنجها و شناورهای صیادی را مجهز به سیستم برودتی و بستهبندی کردند که این امر باعث شد که ما سرمایهگذاران بخش خشکی در این صنعت متضرر شویم. البته سیاست خوبی بود اما کسانی که وارد این بخش شده بودند ضرر کردند و مجبور به تغییر شغل شدند چون بستهبندی روی لنج در متراژ پایین در محدوده شناور انجام میشد.
ظاهرا شما هم پس از مدتی تغییر شغل دادید و در بخش آب شیرین فعال شدید. در این خصوص توضیحاتی بفرمایید.
پس از متضرر شدن در بخش صید و صیادی و بستهبندی این محصولات، آب شیرینکن را راهاندازی کردیم. در این بخش با اینکه آخرین تکنولوژی روز را وارد کردیم معهذا هماکنون در این حوزه با مشکلاتی مواجه هستیم و تغییر تعرفه برق تجاری به صنعتی یکی از سیاستهای حمایتی است که جناب مبارکی مدیرعامل منطقه آزاد قول مساعدت در این خصوص را به ما دادهاند. تکنولوژی آب شیرین برای تهیه آب شرب و حتی کشاورزی در کشورهای مجاور بهویژه عربستان سالهاست که مورد استفاده است. این کشور سالانه ده میلیون مترمکعب آب دریا را شیرین میکند. در کشور ما هم برنامههایی است که از این صنعت و تکنولوژی استفاده کنند. قرار است در بندرعباس سالانه یکمیلیونمترمکعب آب شیرین تولید شود. بنده هم در این بخش فعال هستم ابتدا در مجاورت منطقه آزاد و رتیس فعالیت داشتم تکنولوژی روز دنیا اخیرا پروژه دیگری را در بندر صیادی زمین استارت زدهام و مسوولان قول خرید تضمیمی آب را دادهاند.
در سالهای اخیر جنابعالی در بخش کشتارگاه و بستهبندی گوشت هم فعال بودهاید. در این زمینه چه اقداماتی کردهاید؟
در سال 1390 قرار بود از برزیل و استرالیا به چابهار دام زنده وارد کنیم که قیمت هر کیلو از این گوشت 4/30 دلار تمام میشد وبرای 1500 نفر ایجاد اشتغال میکرد که متاسفانه این برنامه اجرایی نشد و پس از مدتی مانع کار شدند. واردات دام از کشور پاکستان از سال 1388 بهصورت غیرقانونی انجام میشد. برای واردات قانونی کشور مبدا باید اجازه ثبت سفارش بدهد که در این مورد ما دچار محدودیت هستیم. در استان، قرار بود تسهیلاتی برای سرمایهگذاران فراهم کنند که به این توافق هم عمل نشد. در همان سالها افرادی با دلار 1220 تومانی گوشت وارد میکردند بدون رعایت بهداشت. در حالی که همزمان ما دام زنده را با دلار سه هزار تومانی وارد میکردیم. با این وجود ما هنوز هم آمادگی برای واردات زنده دام را داریم ولی متاسفانه بروکراسی دست وپاگیر مانع انجام کار میشود.
بخش خصوصی با چه مشکلات و موانع عمدهای روبهروست و چه انتظاراتی از دولت جدید دارید؟
بنده جمعا هشت پروژه مختلف را راهاندازی و مدیریت کرده ام ولی گاهی فکر میکنم کاش وارد بخش تولید و سرمایهگذاری نمیشدم. در کشورهای همسایه بهویژه عمان برای سرمایهگذاران فرش قرمز پهن میکنند اما ما علیرغم بومی بودن و عرق قومی ملی همه سختیها را به جان خریدهایم با سرکار آمدن این دولت امیدوار شدهایم که صنعت و تولید جان تازه و رونق بگیرد. البته ما گلایههایی هم از دولت داریم. در سفر اخیر ریاستجمهوری و هیات دولت به استان جناب حجتی وزیر کشاورزی و مسوولان استانی حاضر نشدند از کارخانه بستهبندی گوشت اینجانب در مسیر فرودگاه بازدید کنند. مسوولان این را هم میدانند که بنده در استان بزرگترین سرمایهگذار در این رشته هستم. مسوولان اگر از نزدیک به مشکلات و موانع بدیهی است سرمایهگذاران آشنا شوند و زیرساختها را فراهم نکنند و مشکلات و موانع را برطرف نکرده و حمایت نکند سرمایهگذاران برای سرمایهگذاری و ایجاد اشتغال تشویق نمیشوند. برای مثال در بخش معدن ما به برق و جاده نیاز داریم. دولت لازم است حمایت کند. در کشورهای حوزه خلیج فارس از سرمایهگذاران بهطور ویژه حمایت میکنند بخصوص در کشور عمان که بسیاری از وزرای آن
بلوچ هستد بستر کار را برای سرمایهگذاری فراهم میکنند جناب مبارکی در منطقه آزاد سیاستهای تشویقی را در پیش گرفته است امیدواریم که دلسوزی ایشان با توجه به اینکه بومی منطقه هستند منجر به پایهگذاری و جذب سرمایهدارها در منطقه شود. برای اجاره زمین کشتارگاه حدود 30میلیون تومان از ما میگیرند، در حالی که در کشورهای خارجی برای زمینی که سرمایهگذاری روی آن انجام میشود سند قطعی میزنند حتی در منطقه آزاد در گذشته برای مجوز اذیت کردند و در پروژههایی که راهاندازی کردهام برخی آمدند بهانهجویی کردند که فلان مجوز را نداری. اگر چه بنده با تشویق و هماهنگی مسوولان وقت کار را آغاز کردهام ولی در ادامه راه با موانع و مشکلات فراوانی روبهرو شدم. بزرگترین و مجهزترین مرکز پرواربندی در میان صد طرح و سرمایهگذار بودهام. متوقع بودمجهاد کشاورزی و متولیان امر از بنده حمایت کنند زیرا نیروی کاری که بنده در اختیار دارم هیچ سرمایهگذاری در استان ندارد. برای حدود پانصد نفر مستقیما ایجاد اشتغال کردهام. بلوچها ضربالمثلی دارند که «گاوی که شیر میدهد باید قدرش را دانست» نباید نقایص کار ما را بزرگ کنند نباید به ما بیتوجهی شود. جناب
وزیر از فاصله چند صد متری کارخانه ما رد میشوند ولی برخی مسوولان استانی نمیگذارند از پروژه ما بازدید کند... بنده به مدیریت استاندار اعتماد و ایمان دارم که شخصی بسیار دلسوز و کاردان است امیدوارم که به کمک بخش خصوصی بیایند. بخش خصوصی در صورت حمایت قادر است مشکلات بسیاری را حل کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.