کُمیجان
منصور شفاعت
کَمی جان برایش باقی مانده کُمیجان ، همچون بقیه روستاهای جغرافیایم تا به حیات دوبارهاش زندگی بخشد.
دود چشمانم را میسوزاند. دودی حاصل از آتش برافروخته از درختان خشکیده از غبار سنگ، هم چون بخاری که از خشکسالیـتنگدستی وبیحوصلگی بر روستاها خیمه زده در سفری بر کنار روستای کمیجان در چهلمین روز بهار نود و چهار.
روستاهای کمیجان، طره، برز و ...
این روزها بر ظلمی مضاعف به سر میبرند و نفس درختان باغات بادایین، پاکمر، دشت پایین، باغوس، کروند و نفس پاک مردم روستا را با غبار حاصل از معدن سنگ تراورتن در نزدیکی کوهی روستاها،با دَم و بازدَم بر ریههایشان رسوب، و کمی جان باقی مانده بر کُمیجان را قصد کردهاند که زودتر بربایند.
روستاییان رنج و ستم بر موهایشان سپید گشته و فرزندانشان از خشکسالی تدریجی، تدریجا به شهرها پناه بردهاند و نیروی کار روستاها را افغانهایی پر کردهاند که روزگاری از دست طالبان زور و قدرت از جغرافیایشان رانده و گریختهاند و در آینده مالکان روستاها خواهند شد.
مرد پیر روستایی کُمیجان به من گفت:" اگر اینها نبودند ما هم نبودیم."
بیحوصلگی واژهایست بیحرف که فریاد در حوصلهاش نمیگنجد. بی حوصلگی به سراغ روستاها آمده است و از شور و نشاط و سرزندگی هیچ خبری نیست.
زن روستایی به من گفت:" شوهرم از پای تلویزیون تکان نمیخورد."
بیحوصلگی آمده، در راه نیست که فکر کنیم هنوز فرصت باقی است.
سکوت بر روستاها خیمه زده، کمیجان تنها به بهای سود حاصل از چند تکه سنگ برای سفرههای رنگینترعدهای که نام خودشان را اشرف مخلوقات گذاشتهاند! همچنان با اعتراضهای مکرر مردم روستا که سلامتیاش راه به جایی نبرده با غبار حاصل از بر سنگهای معدن در حال خفگی است.مردم روستا هم چنان نجابت و پاکی خود را حفظ کردهاند زیرا اعتراضشان تنها به خاطر طبیعت و برای جلوگیری از خشک شدن درختان میباشد و انگار نفسهایشان را فراموش کردهاندـ هرچند اگر نفس درختان گرفته شود نفس مردم روستا و به زودی مردم شهر نیز گرفته خواهد شد.
آه چشمانم،چشمانم را دود میسوزاند، اگر حتی برهم بگذارم دیگر دیر شده و دود رخنه کرده و هیچ معجزهای نیز کارساز نیست.
فقط میتوانم چشمانم را محکم برهم فشار دهم تا اشکی سیاه از گوشه چشمانم سرازیر شود.
آه سرم
سرم بر گرد جغرافیایم گیج میزند...
1. روستایی از توابع نظر اصفهان در ده کیلومتری روستای ابیانه
کَمی جان برایش باقی مانده کُمیجان ، همچون بقیه روستاهای جغرافیایم تا به حیات دوبارهاش زندگی بخشد.
دود چشمانم را میسوزاند. دودی حاصل از آتش برافروخته از درختان خشکیده از غبار سنگ، هم چون بخاری که از خشکسالیـتنگدستی وبیحوصلگی بر روستاها خیمه زده در سفری بر کنار روستای کمیجان در چهلمین روز بهار نود و چهار.
روستاهای کمیجان، طره، برز و ...
این روزها بر ظلمی مضاعف به سر میبرند و نفس درختان باغات بادایین، پاکمر، دشت پایین، باغوس، کروند و نفس پاک مردم روستا را با غبار حاصل از معدن سنگ تراورتن در نزدیکی کوهی روستاها،با دَم و بازدَم بر ریههایشان رسوب، و کمی جان باقی مانده بر کُمیجان را قصد کردهاند که زودتر بربایند.
روستاییان رنج و ستم بر موهایشان سپید گشته و فرزندانشان از خشکسالی تدریجی، تدریجا به شهرها پناه بردهاند و نیروی کار روستاها را افغانهایی پر کردهاند که روزگاری از دست طالبان زور و قدرت از جغرافیایشان رانده و گریختهاند و در آینده مالکان روستاها خواهند شد.
مرد پیر روستایی کُمیجان به من گفت:" اگر اینها نبودند ما هم نبودیم."
بیحوصلگی واژهایست بیحرف که فریاد در حوصلهاش نمیگنجد. بی حوصلگی به سراغ روستاها آمده است و از شور و نشاط و سرزندگی هیچ خبری نیست.
زن روستایی به من گفت:" شوهرم از پای تلویزیون تکان نمیخورد."
بیحوصلگی آمده، در راه نیست که فکر کنیم هنوز فرصت باقی است.
سکوت بر روستاها خیمه زده، کمیجان تنها به بهای سود حاصل از چند تکه سنگ برای سفرههای رنگینترعدهای که نام خودشان را اشرف مخلوقات گذاشتهاند! همچنان با اعتراضهای مکرر مردم روستا که سلامتیاش راه به جایی نبرده با غبار حاصل از بر سنگهای معدن در حال خفگی است.مردم روستا هم چنان نجابت و پاکی خود را حفظ کردهاند زیرا اعتراضشان تنها به خاطر طبیعت و برای جلوگیری از خشک شدن درختان میباشد و انگار نفسهایشان را فراموش کردهاندـ هرچند اگر نفس درختان گرفته شود نفس مردم روستا و به زودی مردم شهر نیز گرفته خواهد شد.
آه چشمانم،چشمانم را دود میسوزاند، اگر حتی برهم بگذارم دیگر دیر شده و دود رخنه کرده و هیچ معجزهای نیز کارساز نیست.
فقط میتوانم چشمانم را محکم برهم فشار دهم تا اشکی سیاه از گوشه چشمانم سرازیر شود.
آه سرم
سرم بر گرد جغرافیایم گیج میزند...
1. روستایی از توابع نظر اصفهان در ده کیلومتری روستای ابیانه
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.