|

ساختار فیزیکی گالری‌های اصفهان

ساختار فیزیکی گالری‌های اصفهان
مرتضا بصراوی- تلاش می‌کنم متن روبه‌رو به‌جای گله‌گذاری صرف، نگاهی دقیق به ساختار حرفه‌ای یا غیرحرفه‌ای فیزیکی گالری‌های این شهر به نسبت نمایش آثار هنری باشد، تا شاید نگرشی برای برخوردی مسوولانه‌تر به این موضوع پیش رو بگذارد، هم از طرف گالری‌داران و هم از طرف هنرمندان. مکانمندی گالری‌ها بر اساس همین تحلیل به پنج دسته تقسیم‌بندی می‌شوند:
۱- گالری‌های خصوصی
۲- گالری‌های سازمان‌های دولتی
۳- گالری‌های سازمان‌های خصوصی
۴- گالری‌های موزه هنرهای معاصر
۵- کافه‌گالری‌ها
در سال ۸۴ با چند دوست دیگر به دیدار گالری‌داران گالری‌های فعال و غیر فعال سطح شهر رفتیم و مصاحبه‌هایی با آنان در موارد مختلف دغدغه‌هایشان انجام دادیم. از آن زمان تا به‌حال، استانداردهای یک گالری، متناسب با آثار ارایه‌شده در آن‌ها رعایت نشده است. اما چرا؟ با صحبت در خصوص هر دسته‌بندی از التقاط آن‌‌ها دوری می‌کنیم.
گالری‌های خصوصی: در این‌جا بحث مقایسه نیست صرفا تجزیه‌وتحلیل آن‌چه هست و آن‌چه ما داریم مطرح است. در کشورهایی که هنر و بازار هنر یک جریان پویاتری را دنبال می‌کنند گالری‌های خصوصی هیچگاه یک خانه‌ای قدیمی نیستند که بازسازی شده باشد، اگر هم به‌ندرت چنین باشد آن‌قدر در بازسازی به استانداردهای یک گالری از جمله جداسازی فضای بیرون با درون گالری توسط عناصر خنثی، طراحی نور مناسب، دیوار با اندازه‌های متناسب، کف‌پوش مناسب با فضا، تهویه و دمای خوب، امکانات صوتی و تصویری با کیفیت، رنگ مناسب و خنثی بر روی دیوارها، موقعیت سوق‌الجیشی و نظایر آن توجه می‌شود که مخاطب احساس آمدن به خانه خاله را نکند. گالری‌ها در سازمان‌های دولتی: با مکانی نسبتا بزرگ این سازمان‌های درگیر با مسایل هنری و فرهنگی که نیاز به پرکردن راندمان کاری سالانه خود را دارند با بودجه‌ای مشخص گالری‌ای ایجاد می‌کنند که اغلب بتواند تمام نیازهای آن‌ها از جمله برگزاری سالانه، نمایشگاه افرادی و گروهی با موضوعات مناسبتی و ... را پوشش دهد که لازم به ذکر است در اصفهان تنها گالری‌ای که همه این موارد استانداردهای یک گالری را در نظر گرفته گالری «نقش‌خانه» مربوط به حوزه هنری اصفهان است که متاسفانه تراز کار حرفه‌ای در این گالری و تمایل برگزاری نمایشگاه در آن از طرف هنرمندان بسیار پایین است، آن هم به‌صورت واضح ربط به نوع سیاست‌گذاری و فعال‌نبودن به بخش فروش آثار در این مجموعه دارد. گالری در سازمان‌های خصوصی: در تمام دنیا بخش اعظمی از جریان‌ها و اتفاقات هنری را این دسته از گالری‌ها رقم می‌زنند و در اصفهان که هیچ در کل ایران در نظر سازمان‌های خصوصی تعریف نشده و جایگاه ندارد. البته در «سیتی‌سنتر» به تازگی گالری‌ای با ابعاد بزرگ و به‌منظور برگزاری نمایشگاه‌هایی با ابعاد وسیع افتتاح شده که باید گفت طراحی و نحوه ترکیب کلی این گالری در جهت فرم کلی فروشگاه‌های این مجموعه است و این خود نیاز به چیدمان و سیاستی متفاوت دارد، سیاستی که به‌طور مثال؛ «آرت فِر»ها در جاهای دیگر بر عهده دارند و نباید در یک چنین مکانی با این خصوصیات نمایشگاه انفرادی با ابعاد کوچک برگزار کرد. گالری‌های موزه معاصر: این مکان توسط شهرداری دایر شده و تر جیح این متن این است که در خصوص این مکان حرفی به میان نیاید، آن هم به‌دلیل غیر حرفه‌ای‌بودن ساختمانِ دخمه‌مانند، سیاست‌گذاری ضعیف و غیرمسوولانه این موزه و نام نامتناسب این مجموعه. تنها باید گفت موزه‌های معاصر در کشورهای اروپای شرقی که از نظر اقتصادی زیاد هم پیشرفته نیستند در ساختمان مدرن ترن‌های بین شهری قرار دارد تاحداقل بتواند عمومیت مفهوم معاصر را القا کند، اما نه ساختمان و نه اتفاقاتی که در موزه هنر معاصر اصفهان معرفی می‌شود هیچ ربطی به آن ندارد.کافه‌گالری‌ها: صحبت در مورد فیزیک این مکان‌های نمایش آثار هنری با احتیاط همراه است، به‌دلیل زیرمجموعه‌بودن در یک شغل با آداب و دغدغه ویژه آن، اما در هر صورت کافه‌ها امروزه در اصفهان مکانی برای ارتباطات، دیدارها و نشست‌های گوناگون شده است و گاه در این میان کافه‌داران خوش‌ذوق و درگیر با مسایل هنری هم پیدا شده‌اند که در بسته طراحی داخلی و خدماتشان، برگزاری نمایشگاه و فروش آثار را هم دیده‌اند که جای خوشحالی دارد. اما اغلب کافه‌هایی که این روند را در کارشان اعمال می‌کنند متاسفانه به فضای نمایش آثار و استانداردهای معمول نمایش توجه نمی‌کنند. معمولا آثار به نمایش‌درآمده در کافه‌ها محدودیت اندازه دارند و به همین دلیل در ترکیب کلی کافه درست دیده نمی‌شوند، که البته با کمی اهمیت‌دادن به چگونگی چیدمان و به‌طور مثال استفاده‌نکردن از کاغذ کادوهای پَترن‌دار یا دوری از شلوغی یا طراحی مناسب برای میز و صندلی و اشیای روی میز و ... هم می‌توان این مساله را برطرف کرد
و هم به فضای شغلی کافه لطمه‌ای وارد نکرد. آن‌چه از برآیند کلی این مباحث مختصر بر می‌آید و خواننده گرامی نیز شاید با خود زمزمه کرده باشد، اهمیت تناسب آن‌چه به نمایش در می‌آید با آن اتمسفر فضای ارایه است، که در همه موارد پیش از افتتاح یک گالری باید به آن‌ها توجه کرد. به این دلیل که بشود هم آثار به بهترین نحو و در مکان مناسب خود ارایه شوند و هم جذب درست مخاطب انجام گیرد که رسالت هر گالری هنریست.

ساختار فیزیکی گالری‌های اصفهان
مرتضا بصراوی- تلاش می‌کنم متن روبه‌رو به‌جای گله‌گذاری صرف، نگاهی دقیق به ساختار حرفه‌ای یا غیرحرفه‌ای فیزیکی گالری‌های این شهر به نسبت نمایش آثار هنری باشد، تا شاید نگرشی برای برخوردی مسوولانه‌تر به این موضوع پیش رو بگذارد، هم از طرف گالری‌داران و هم از طرف هنرمندان. مکانمندی گالری‌ها بر اساس همین تحلیل به پنج دسته تقسیم‌بندی می‌شوند:
۱- گالری‌های خصوصی
۲- گالری‌های سازمان‌های دولتی
۳- گالری‌های سازمان‌های خصوصی
۴- گالری‌های موزه هنرهای معاصر
۵- کافه‌گالری‌ها
در سال ۸۴ با چند دوست دیگر به دیدار گالری‌داران گالری‌های فعال و غیر فعال سطح شهر رفتیم و مصاحبه‌هایی با آنان در موارد مختلف دغدغه‌هایشان انجام دادیم. از آن زمان تا به‌حال، استانداردهای یک گالری، متناسب با آثار ارایه‌شده در آن‌ها رعایت نشده است. اما چرا؟ با صحبت در خصوص هر دسته‌بندی از التقاط آن‌‌ها دوری می‌کنیم.
گالری‌های خصوصی: در این‌جا بحث مقایسه نیست صرفا تجزیه‌وتحلیل آن‌چه هست و آن‌چه ما داریم مطرح است. در کشورهایی که هنر و بازار هنر یک جریان پویاتری را دنبال می‌کنند گالری‌های خصوصی هیچگاه یک خانه‌ای قدیمی نیستند که بازسازی شده باشد، اگر هم به‌ندرت چنین باشد آن‌قدر در بازسازی به استانداردهای یک گالری از جمله جداسازی فضای بیرون با درون گالری توسط عناصر خنثی، طراحی نور مناسب، دیوار با اندازه‌های متناسب، کف‌پوش مناسب با فضا، تهویه و دمای خوب، امکانات صوتی و تصویری با کیفیت، رنگ مناسب و خنثی بر روی دیوارها، موقعیت سوق‌الجیشی و نظایر آن توجه می‌شود که مخاطب احساس آمدن به خانه خاله را نکند. گالری‌ها در سازمان‌های دولتی: با مکانی نسبتا بزرگ این سازمان‌های درگیر با مسایل هنری و فرهنگی که نیاز به پرکردن راندمان کاری سالانه خود را دارند با بودجه‌ای مشخص گالری‌ای ایجاد می‌کنند که اغلب بتواند تمام نیازهای آن‌ها از جمله برگزاری سالانه، نمایشگاه افرادی و گروهی با موضوعات مناسبتی و ... را پوشش دهد که لازم به ذکر است در اصفهان تنها گالری‌ای که همه این موارد استانداردهای یک گالری را در نظر گرفته گالری «نقش‌خانه» مربوط به حوزه هنری اصفهان است که متاسفانه تراز کار حرفه‌ای در این گالری و تمایل برگزاری نمایشگاه در آن از طرف هنرمندان بسیار پایین است، آن هم به‌صورت واضح ربط به نوع سیاست‌گذاری و فعال‌نبودن به بخش فروش آثار در این مجموعه دارد. گالری در سازمان‌های خصوصی: در تمام دنیا بخش اعظمی از جریان‌ها و اتفاقات هنری را این دسته از گالری‌ها رقم می‌زنند و در اصفهان که هیچ در کل ایران در نظر سازمان‌های خصوصی تعریف نشده و جایگاه ندارد. البته در «سیتی‌سنتر» به تازگی گالری‌ای با ابعاد بزرگ و به‌منظور برگزاری نمایشگاه‌هایی با ابعاد وسیع افتتاح شده که باید گفت طراحی و نحوه ترکیب کلی این گالری در جهت فرم کلی فروشگاه‌های این مجموعه است و این خود نیاز به چیدمان و سیاستی متفاوت دارد، سیاستی که به‌طور مثال؛ «آرت فِر»ها در جاهای دیگر بر عهده دارند و نباید در یک چنین مکانی با این خصوصیات نمایشگاه انفرادی با ابعاد کوچک برگزار کرد. گالری‌های موزه معاصر: این مکان توسط شهرداری دایر شده و تر جیح این متن این است که در خصوص این مکان حرفی به میان نیاید، آن هم به‌دلیل غیر حرفه‌ای‌بودن ساختمانِ دخمه‌مانند، سیاست‌گذاری ضعیف و غیرمسوولانه این موزه و نام نامتناسب این مجموعه. تنها باید گفت موزه‌های معاصر در کشورهای اروپای شرقی که از نظر اقتصادی زیاد هم پیشرفته نیستند در ساختمان مدرن ترن‌های بین شهری قرار دارد تاحداقل بتواند عمومیت مفهوم معاصر را القا کند، اما نه ساختمان و نه اتفاقاتی که در موزه هنر معاصر اصفهان معرفی می‌شود هیچ ربطی به آن ندارد.کافه‌گالری‌ها: صحبت در مورد فیزیک این مکان‌های نمایش آثار هنری با احتیاط همراه است، به‌دلیل زیرمجموعه‌بودن در یک شغل با آداب و دغدغه ویژه آن، اما در هر صورت کافه‌ها امروزه در اصفهان مکانی برای ارتباطات، دیدارها و نشست‌های گوناگون شده است و گاه در این میان کافه‌داران خوش‌ذوق و درگیر با مسایل هنری هم پیدا شده‌اند که در بسته طراحی داخلی و خدماتشان، برگزاری نمایشگاه و فروش آثار را هم دیده‌اند که جای خوشحالی دارد. اما اغلب کافه‌هایی که این روند را در کارشان اعمال می‌کنند متاسفانه به فضای نمایش آثار و استانداردهای معمول نمایش توجه نمی‌کنند. معمولا آثار به نمایش‌درآمده در کافه‌ها محدودیت اندازه دارند و به همین دلیل در ترکیب کلی کافه درست دیده نمی‌شوند، که البته با کمی اهمیت‌دادن به چگونگی چیدمان و به‌طور مثال استفاده‌نکردن از کاغذ کادوهای پَترن‌دار یا دوری از شلوغی یا طراحی مناسب برای میز و صندلی و اشیای روی میز و ... هم می‌توان این مساله را برطرف کرد
و هم به فضای شغلی کافه لطمه‌ای وارد نکرد. آن‌چه از برآیند کلی این مباحث مختصر بر می‌آید و خواننده گرامی نیز شاید با خود زمزمه کرده باشد، اهمیت تناسب آن‌چه به نمایش در می‌آید با آن اتمسفر فضای ارایه است، که در همه موارد پیش از افتتاح یک گالری باید به آن‌ها توجه کرد. به این دلیل که بشود هم آثار به بهترین نحو و در مکان مناسب خود ارایه شوند و هم جذب درست مخاطب انجام گیرد که رسالت هر گالری هنریست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.