|

دوازده سال حسرت و جغرافیای تخلف

فاتیما انصاری. سردبیر

از یک استیضاح پرحاشیه و برکناری شهردار، فقط 4 روز طول می‌کشد تا تعریف تخلف از اصفهان تا قم عوض ‌شود. اعضای شورای شهر یک کلان‌شهر رای به شهردار شدن فردی می‌دهند که همین چند روز پیش در کلان‌شهر دیگری استیضاح و برکنار شد. این تغییر جغرافیاییِ تخلف را البته سقاییان‌نژاد مدیون حمایت رییس مجلس است که به هرحال جهت‌نمای مصوبات را در دست دارد! دوران دوازده ساله فرمانروایی سقاییان‌نژاد در کاخ دروازه دولت همین که به پایان رسید؛ مدیریت اصول‌گرایانه‌اش به مذهبی‌ترین شهر کشورمنتقل شده است. شهرداری که در دوران مسؤلیت خود کم خرابی به بارنیاورد و بسیاری از استوانه‌های کالبدی و مفهومی و محتوایی شهر را برهم زد. شهرداری که تشخیص تفاوت بودجه فرهنگی و خدمات شهری برایش سخت بود و در توجیه به‌کارگیری "فقط اصولگرایان" در مدیریت شهری و فرهنگی و عمرانی شهر در نشست خبری خود به خبرنگار شرق گفت: " ما بودجه فرهنگی را فقط به گروه‌های اصول‌گرا نمی‌دهیم، هرچند من گرایش سیاسی خاص خود را دارم، اما نگفته‌ام جلوی خانه اصلاح‌طلبان را جارو نزنید!" این سوال که با پافشاری روزنامه شرق مواجه شد قول بی‌اساس شهردار سابق را در جمع خبرنگاران درپی داشت که اسناد هزینه بودجه فرهنگی به اصلاح‌طلبان به‌صورت اختصاصی در اختیار دفتر روزنامه قرارخواهد گرفت که هرگز نگرفت! شهردار اصولگرای دوازده ساله در پیام خداحافظی خود هم دست از جانبداری سیاسی خود برنداشت و برای اصول‌گرایان اصفهان آرزوی موفقیت کرد و موضع‌گیری خود را نسبت به سایر احزاب به رخ کشید. مدیریتی که هرگز در اصفهان موفق نبود. دوازده سالی که با کلنگ‌زنی و اعلام پروژه‌های عمرانی! سعی در رسیدن به اهداف سیاسی داشت. "یک اشتباه سنتی اصفهانی" که استاندار کنونی را نیز درگیر خود کرده است: تفکرِ گذر سیاست و مدیریت از مسیراقتصاد! تفکری که توسعه پایدار را به سیرشدن شکم مردم- آن هم فقط بخشی از مردم- تقلیل می‌دهد و تصور می‌کند مدیران شهری و اجرایی لازم نیست مطابق خواسته‌های سیاسی و اجتماعی و فرهنگی مردم منصوب شوند. تفکری که تغییرات سیاسی- فرهنگی حاکم بر جامعه را در عزل و نصب‌ها و سیاست‌گذاری‌های جناحی خود دخالت نمی‌دهد و مشکلات شهر را یکسره اقتصادی و عمرانی و زیربنایی تبلیغ می‌کند. برخی فرمانداران و مدیران دولتی برجای مانده از گفتمان شکست‌خورده احمدی‌نژاد با این تفکر همچنان راه را بر اجرای سیاست‌های دولت بسته‌اند و شهردار سابق هم با اصرار به اجرای این سیاست و تفکر؛ دوازده سال، راه را بر توسعه و سرآمدی اصفهان بست تا یزد و کرمان، شهرکرد و شیراز؛ تبریز و مشهد گوی سبقت را در شهرنشینی و توسعه بربایند و اهالی فرهنگ و سیاست هرچه بگویند که این شیوه سیاست‌زدگی جوابگوی نصف جهان نیست بی‌اثر باشد. را که تعادل اقتصادی و تقویت زیرساخت‌های شهری در اصفهان بدون توجه به مسایل سیاسی و لایه‌بندی‌های فرهنگی و اجتماعی ممکن نیست. این کار نیاز به بینش سیاسی بالا و ایجاد همگرایی و به‌کارگیری همه ظرفیت‌ها دارد که متاسفانه در مدیریت اصفهان دیده نشد. نمی‌توان با سیاسی کاری رای را از اصلاح‌طلبان گرفت وفرهنگ اصول‌گرایی را در شهر حاکم کرد! نمی‌شود فرهنگ‌سراها را یکسره ازدیدگاه‌های سیاسی مغایر با روح جامعه انباشت و در مقابل از مردم، حمایت و تفاهم طلب کرد. یا ادعای "شهرداری شیشه‌ای" را همه‌جا جار زد، اما به دور آن را دیوار بتونی کشید و ورود هرگونه نهادهای نظارتی و بالادستی و پایین‌دستی را مانع شد. از همین الگو پیروی می‌کرد همه عزل و نصب‌های آقای شهردار! جشنواره‌های شمال شهر، تخریب ابنیه فرهنگی و ساخت و سازهای مرکز شهر، رها شدن دروازه‌های شهر از شرق و غرب و مالیات‌هایی که از جنوب شهری‌ها گرفته شد تا در شمال شهر، هزینه تبلیغات رفتارهای توده پسند شود....در عین حال کوچ سقاییان به قم او را به پایتخت نزدیک‌تر کرد تا آرزوی نشستن پشت میز ریاست خیابان بهشت را در سر بپروراند. بلکه روزگاری نو برسد همچون احمدی‌نژاد که از کرسی شهرداری تهران به ریاست جمهوری رسید؛ و حالا که قالیباف هم در همین ردا قصد دارد مسیر احمدی‌نژاد را طی کند، چرا سقاییان‌نژاد به کاخ دروازه دولت اصفهان اکتفا کند؟ مگر نه اینکه او هم سومین اصول‌گرایی است که پشت میز شهرداری آرزوی‌های بزرگتری را دارد؟ این سیاست‌زدگی شهرداران در دوره احمدی‌نژاد البته به اوج خود رسید و داستان انتقاد قالیباف از دولت و حذف بودجه 2 میلیاردی متروی تهران و مشکلاتی که این بازی سیاسی در تردد شهروندان به‌وجود آورد، به شکلی دیگر در اصفهان به راه افتاد و عاقبت این خرده اختلافاتِ رویِ پرده، منجر به مهاجرت سقاییان‌نژاد به قم و عبور از یک خوان شد و تنها حسرتی 12 ساله بر دل اصفهانی‌ها نشاند که ای کاش نهادهایی مانند شورای شهر و شهرداری، که تنها وظیفه‌شان خدمت‌رسانی است، دل در گرو توسعه پایدار و گسترش رفاه و عدالت و پیشرفت شهری می‌داشتند که در آن هیچ چیزغیرسیاسی نیست.

از یک استیضاح پرحاشیه و برکناری شهردار، فقط 4 روز طول می‌کشد تا تعریف تخلف از اصفهان تا قم عوض ‌شود. اعضای شورای شهر یک کلان‌شهر رای به شهردار شدن فردی می‌دهند که همین چند روز پیش در کلان‌شهر دیگری استیضاح و برکنار شد. این تغییر جغرافیاییِ تخلف را البته سقاییان‌نژاد مدیون حمایت رییس مجلس است که به هرحال جهت‌نمای مصوبات را در دست دارد! دوران دوازده ساله فرمانروایی سقاییان‌نژاد در کاخ دروازه دولت همین که به پایان رسید؛ مدیریت اصول‌گرایانه‌اش به مذهبی‌ترین شهر کشورمنتقل شده است. شهرداری که در دوران مسؤلیت خود کم خرابی به بارنیاورد و بسیاری از استوانه‌های کالبدی و مفهومی و محتوایی شهر را برهم زد. شهرداری که تشخیص تفاوت بودجه فرهنگی و خدمات شهری برایش سخت بود و در توجیه به‌کارگیری "فقط اصولگرایان" در مدیریت شهری و فرهنگی و عمرانی شهر در نشست خبری خود به خبرنگار شرق گفت: " ما بودجه فرهنگی را فقط به گروه‌های اصول‌گرا نمی‌دهیم، هرچند من گرایش سیاسی خاص خود را دارم، اما نگفته‌ام جلوی خانه اصلاح‌طلبان را جارو نزنید!" این سوال که با پافشاری روزنامه شرق مواجه شد قول بی‌اساس شهردار سابق را در جمع خبرنگاران درپی داشت که اسناد هزینه بودجه فرهنگی به اصلاح‌طلبان به‌صورت اختصاصی در اختیار دفتر روزنامه قرارخواهد گرفت که هرگز نگرفت! شهردار اصولگرای دوازده ساله در پیام خداحافظی خود هم دست از جانبداری سیاسی خود برنداشت و برای اصول‌گرایان اصفهان آرزوی موفقیت کرد و موضع‌گیری خود را نسبت به سایر احزاب به رخ کشید. مدیریتی که هرگز در اصفهان موفق نبود. دوازده سالی که با کلنگ‌زنی و اعلام پروژه‌های عمرانی! سعی در رسیدن به اهداف سیاسی داشت. "یک اشتباه سنتی اصفهانی" که استاندار کنونی را نیز درگیر خود کرده است: تفکرِ گذر سیاست و مدیریت از مسیراقتصاد! تفکری که توسعه پایدار را به سیرشدن شکم مردم- آن هم فقط بخشی از مردم- تقلیل می‌دهد و تصور می‌کند مدیران شهری و اجرایی لازم نیست مطابق خواسته‌های سیاسی و اجتماعی و فرهنگی مردم منصوب شوند. تفکری که تغییرات سیاسی- فرهنگی حاکم بر جامعه را در عزل و نصب‌ها و سیاست‌گذاری‌های جناحی خود دخالت نمی‌دهد و مشکلات شهر را یکسره اقتصادی و عمرانی و زیربنایی تبلیغ می‌کند. برخی فرمانداران و مدیران دولتی برجای مانده از گفتمان شکست‌خورده احمدی‌نژاد با این تفکر همچنان راه را بر اجرای سیاست‌های دولت بسته‌اند و شهردار سابق هم با اصرار به اجرای این سیاست و تفکر؛ دوازده سال، راه را بر توسعه و سرآمدی اصفهان بست تا یزد و کرمان، شهرکرد و شیراز؛ تبریز و مشهد گوی سبقت را در شهرنشینی و توسعه بربایند و اهالی فرهنگ و سیاست هرچه بگویند که این شیوه سیاست‌زدگی جوابگوی نصف جهان نیست بی‌اثر باشد. را که تعادل اقتصادی و تقویت زیرساخت‌های شهری در اصفهان بدون توجه به مسایل سیاسی و لایه‌بندی‌های فرهنگی و اجتماعی ممکن نیست. این کار نیاز به بینش سیاسی بالا و ایجاد همگرایی و به‌کارگیری همه ظرفیت‌ها دارد که متاسفانه در مدیریت اصفهان دیده نشد. نمی‌توان با سیاسی کاری رای را از اصلاح‌طلبان گرفت وفرهنگ اصول‌گرایی را در شهر حاکم کرد! نمی‌شود فرهنگ‌سراها را یکسره ازدیدگاه‌های سیاسی مغایر با روح جامعه انباشت و در مقابل از مردم، حمایت و تفاهم طلب کرد. یا ادعای "شهرداری شیشه‌ای" را همه‌جا جار زد، اما به دور آن را دیوار بتونی کشید و ورود هرگونه نهادهای نظارتی و بالادستی و پایین‌دستی را مانع شد. از همین الگو پیروی می‌کرد همه عزل و نصب‌های آقای شهردار! جشنواره‌های شمال شهر، تخریب ابنیه فرهنگی و ساخت و سازهای مرکز شهر، رها شدن دروازه‌های شهر از شرق و غرب و مالیات‌هایی که از جنوب شهری‌ها گرفته شد تا در شمال شهر، هزینه تبلیغات رفتارهای توده پسند شود....در عین حال کوچ سقاییان به قم او را به پایتخت نزدیک‌تر کرد تا آرزوی نشستن پشت میز ریاست خیابان بهشت را در سر بپروراند. بلکه روزگاری نو برسد همچون احمدی‌نژاد که از کرسی شهرداری تهران به ریاست جمهوری رسید؛ و حالا که قالیباف هم در همین ردا قصد دارد مسیر احمدی‌نژاد را طی کند، چرا سقاییان‌نژاد به کاخ دروازه دولت اصفهان اکتفا کند؟ مگر نه اینکه او هم سومین اصول‌گرایی است که پشت میز شهرداری آرزوی‌های بزرگتری را دارد؟ این سیاست‌زدگی شهرداران در دوره احمدی‌نژاد البته به اوج خود رسید و داستان انتقاد قالیباف از دولت و حذف بودجه 2 میلیاردی متروی تهران و مشکلاتی که این بازی سیاسی در تردد شهروندان به‌وجود آورد، به شکلی دیگر در اصفهان به راه افتاد و عاقبت این خرده اختلافاتِ رویِ پرده، منجر به مهاجرت سقاییان‌نژاد به قم و عبور از یک خوان شد و تنها حسرتی 12 ساله بر دل اصفهانی‌ها نشاند که ای کاش نهادهایی مانند شورای شهر و شهرداری، که تنها وظیفه‌شان خدمت‌رسانی است، دل در گرو توسعه پایدار و گسترش رفاه و عدالت و پیشرفت شهری می‌داشتند که در آن هیچ چیزغیرسیاسی نیست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.