اصولگرایان کرسی دیگری از دست دادند
صفاری پور جایگزین همدانیان شد
گروه سیاسی- بالاخره رویای ابقا برای کارمند دیروز حراست سازمان مدیریت و برنامهریزی و حالا معاون سابق برنامهریزی استاندار اصفهان، پایان گرفت وهمدانیان، جای خود را به مدیرکل خود- مسعود صفاریپور- داد. حکم معاونت صفاریپور در حالی صادر شد که مذاکرات طولانی مدت اصلاحطلبان با دکتر اکبری استاد دانشگاه اصفهان به نتیجه نرسید و در حالی که استانداری نیز موافقت ضمنی خود را با معاونت اکبری اعلام کرده بود؛ وی حاضر نشد جایگاه دانشگاهی خود را ترک کند و به امور اجرایی بپردازد.
اگرچه این معاونت ظاهرا بیدردسرترین و بیمدعیترین پست حاکمیتی استان بود و با توجه به کمبود نیروهای متخصص دانشگاهی و اجرایی در برنامهریزی و مدیریت و نیز حساسیت راهاندازی مجدد سازمان مدیریت و برنامهریزی، افراد کاندیدا چندان دل از دولت یازدهم نبردند تا آنکه سرانجام صفاریپور جایگزین همدانیانی شد که دوران پرحاشیهای را در این معاونت رقم زده بود.
معاونان اسبق و روسای پیشین سازمان مدیریت و برنامهریزی استان نیز البته گاه مدیرانی بیحاشیه بودند و گاه دوران پر فراز و نشیبی از سر گذراندند.
هاشمی پس از 15 سال مدیریت در حالی که نیروی بومی اصفهان لقب داشت و به خاطر برخی توانست دوران مدیریت خود را با ثبات طی کند. او که گرایشی هم به دولت تعدیل آن وقت به ریاست آیتالله هاشمی داشت؛ مدیریت و برنامهریزی را نه به معنای تخصصی و حرفهای که در سطح عمومی و نهادی تعریف کرد و بدنه کارشناسی را آزادانه به کار گرفت تا حلقه مدیریت در کنار کانونهای برنامهریزی به صورت محدود اما پیوسته در اصفهان جان بگیرند.
حسینی، جانشین وی اما دوران کوتاهی را حدودا یک ساله در سازمان سپری کرد واز این رو نه در برنامهریزی و نه در مدیریت، تفاوتی را رقم نزد و جرقهای ایجاد نکرد. اما با برآمدن احمدینژاد همه سیاستهای نهادی در اصفهان رنگ باخت و با انحلال سازمان مدیریت و برنامهریزی در زمان مرتضی بختیاری، استاندار اسبق اصفهان دوران معاونت برنامهریزی دکتر صالح نیز آغاز شد. مدیر گوش به فرمان و کمتر سیاستگذار دولت نهم و دهم در اصفهان، اگرچه با بدنه کارشناسی ارتباط خوبی داشت با همراهی خود با سیاستهای تودهگرایانه احمدینژاد امتیازات فراوانی به دولت بخشید و با آن انحلال، اندک استقلال سازمان مدیریت و برنامهریزی نیز به باد برود. سازمان چندپاره شد و تعدادی از ادارات زیر مجموعه آن منفک و برخی کارشناسان نیز به سایر ادارات استان کوچ کردند.
استانداری در زمان ذاکراصفهانی به پشتوانه دلارهای نفتی و ریخت و پاش فراوان در حوزه فرهنگی و امنیتی، بیتوجه به نقش نهادهای نظارتی و برنامهریزی استان؛ خود نهادهای دیگری را پایهگذاری کرد و با تاسیس قرارگاه عدالت اقتصادی ذیل اداره کل امنتی استانداری راسا به تنظیم دستوری بازار پس اجرای طرح هدفمندسازی یارانهها پرداخت و با تاسیس قرارگاههای متعدد ابتکار عمل را از کارشناسان معاونت برنامهریزی گرفت و اداره امور اقتصادی و برنامهریزی را یک سر در اختیار معاونت سیاسی و امنیتی گذاشت. وقتی دکتر صالح به تهران رفت تا معاون امور استانهای وزارتخانه شود؛ همدانیان که مدیرکل آمار بود بر جای او نشست و بدین شکل سیطره حاکمیتی اصولگرایان بر معاونت برنامهریزی ادامه پیدا کرد. انتصاب وی از همان ابتدا مورد انتقاد نیروهای کارشناسی و اصلاحطلبان و اعتدالگرایان استان. اما همدانیان حتی نیروهای اصلاحطلبی که از ساختمان اصلی استانداری به آنجا رفتند را نیز تحمل نکرد و محدودیتهای فراوانی برای آنان رقم زد و در جلسات متعدد برای آنان خط و نشانهای فراوانی کشید. یکی از آن اصلاحطلبان سیدرضا عقدایی بود که با عزل یاحی به معاونت سیاسی و
اجتماعی استانداری رسید.
در زمان همدانیان بدنه کارشناسی معاونت برنامهریزی ضعیفترهم شد و بسیاری برنامههای زیرساختی و حیاتی استان همچون اشتغال، جذب سرمایهگذاری خارجی، گسترش مناسبات بینالمللی برای نصف جهان از نفس افتادند و همین انتقاد دکتر زرگرپور را رقم زد. کار بهجایی رسید که دولت یازدهم در اصفهان برای پیشبرد برنامههای متمرکز تهران دچار مشکلات فراوان شد. نرخ بیکاری که با مدیریت اشتغال میبایست حل میشد به گفته استاندار بالاتر از نرخ بیکاری کشور نشست و جذب سرمایهگذاری داخلی و خارجی که با سرمایهگریزی در اصفهان همراه بوده، با کاهش شدیدی روبهرو شده و سرمایهگذاری خارجی آن به بازدید هیاتهای تجاری و خرید صنایع دستی از میدان نقش جهان فرو کاسته است. ناکارآمدی در مدیریت و برنامهریزی به واسطه بیاعتنایی به بدنه کارشناسی و تشکیل نشدن حلقههای سیاست و مدیریت و اقتصاد، وضعیت اصفهان را نابسامان و بحرانی ساخته است. آنجا نه دیگر توان مدیریتی لازم را در بدنه خود میبیند و نه قادر به برنامهریزی است.
امروز مسعود صفاریپور مدیرکل سابق اقتصادی و بینالملل که از بدنه معاونت برنامهریزی به سمت رییس سازمان برنامهریزی و مدیریت استان رسیده؛ وارث همه مشکلاتی است که اقتصاد و برنامهریزی اصفهان را زمینگیر کرده است.
اصلاحطلبان در توان اجرایی و اتوریته مدیریتی وی برای احیای سازمان تردید دارند و توانایی و ظرفیتهای کارشناسی لازم نیز به واسطه اقدامات اصولگرایان در معاونت برنامهریزی در اختیار او نیست.
علاوه بر آن احتمال ادامه خط دهیهای دکتر صالح به مدیران معاونت برنامهریزی اصفهان به عنوان حیات خلوت ممکن است مساله ساز شود؛ با این حال حلقههای متصل کننده او به دانشگاه و پشتوانههای آکادمیک صفاریپور و نیز پیشبرد تحسین برانگیز سند آمایش استان که با هماهنگی خوب دستگاههای استان تحت نظارت وی انجام شد؛ امیدها را برای احیای جایگاه سازمان و بازگشت نظارت و برنامهریزی به مدیریت استان اصفهان زنده نگاه داشته است.
گروه سیاسی- بالاخره رویای ابقا برای کارمند دیروز حراست سازمان مدیریت و برنامهریزی و حالا معاون سابق برنامهریزی استاندار اصفهان، پایان گرفت وهمدانیان، جای خود را به مدیرکل خود- مسعود صفاریپور- داد. حکم معاونت صفاریپور در حالی صادر شد که مذاکرات طولانی مدت اصلاحطلبان با دکتر اکبری استاد دانشگاه اصفهان به نتیجه نرسید و در حالی که استانداری نیز موافقت ضمنی خود را با معاونت اکبری اعلام کرده بود؛ وی حاضر نشد جایگاه دانشگاهی خود را ترک کند و به امور اجرایی بپردازد.
اگرچه این معاونت ظاهرا بیدردسرترین و بیمدعیترین پست حاکمیتی استان بود و با توجه به کمبود نیروهای متخصص دانشگاهی و اجرایی در برنامهریزی و مدیریت و نیز حساسیت راهاندازی مجدد سازمان مدیریت و برنامهریزی، افراد کاندیدا چندان دل از دولت یازدهم نبردند تا آنکه سرانجام صفاریپور جایگزین همدانیانی شد که دوران پرحاشیهای را در این معاونت رقم زده بود.
معاونان اسبق و روسای پیشین سازمان مدیریت و برنامهریزی استان نیز البته گاه مدیرانی بیحاشیه بودند و گاه دوران پر فراز و نشیبی از سر گذراندند.
هاشمی پس از 15 سال مدیریت در حالی که نیروی بومی اصفهان لقب داشت و به خاطر برخی توانست دوران مدیریت خود را با ثبات طی کند. او که گرایشی هم به دولت تعدیل آن وقت به ریاست آیتالله هاشمی داشت؛ مدیریت و برنامهریزی را نه به معنای تخصصی و حرفهای که در سطح عمومی و نهادی تعریف کرد و بدنه کارشناسی را آزادانه به کار گرفت تا حلقه مدیریت در کنار کانونهای برنامهریزی به صورت محدود اما پیوسته در اصفهان جان بگیرند.
حسینی، جانشین وی اما دوران کوتاهی را حدودا یک ساله در سازمان سپری کرد واز این رو نه در برنامهریزی و نه در مدیریت، تفاوتی را رقم نزد و جرقهای ایجاد نکرد. اما با برآمدن احمدینژاد همه سیاستهای نهادی در اصفهان رنگ باخت و با انحلال سازمان مدیریت و برنامهریزی در زمان مرتضی بختیاری، استاندار اسبق اصفهان دوران معاونت برنامهریزی دکتر صالح نیز آغاز شد. مدیر گوش به فرمان و کمتر سیاستگذار دولت نهم و دهم در اصفهان، اگرچه با بدنه کارشناسی ارتباط خوبی داشت با همراهی خود با سیاستهای تودهگرایانه احمدینژاد امتیازات فراوانی به دولت بخشید و با آن انحلال، اندک استقلال سازمان مدیریت و برنامهریزی نیز به باد برود. سازمان چندپاره شد و تعدادی از ادارات زیر مجموعه آن منفک و برخی کارشناسان نیز به سایر ادارات استان کوچ کردند.
استانداری در زمان ذاکراصفهانی به پشتوانه دلارهای نفتی و ریخت و پاش فراوان در حوزه فرهنگی و امنیتی، بیتوجه به نقش نهادهای نظارتی و برنامهریزی استان؛ خود نهادهای دیگری را پایهگذاری کرد و با تاسیس قرارگاه عدالت اقتصادی ذیل اداره کل امنتی استانداری راسا به تنظیم دستوری بازار پس اجرای طرح هدفمندسازی یارانهها پرداخت و با تاسیس قرارگاههای متعدد ابتکار عمل را از کارشناسان معاونت برنامهریزی گرفت و اداره امور اقتصادی و برنامهریزی را یک سر در اختیار معاونت سیاسی و امنیتی گذاشت. وقتی دکتر صالح به تهران رفت تا معاون امور استانهای وزارتخانه شود؛ همدانیان که مدیرکل آمار بود بر جای او نشست و بدین شکل سیطره حاکمیتی اصولگرایان بر معاونت برنامهریزی ادامه پیدا کرد. انتصاب وی از همان ابتدا مورد انتقاد نیروهای کارشناسی و اصلاحطلبان و اعتدالگرایان استان. اما همدانیان حتی نیروهای اصلاحطلبی که از ساختمان اصلی استانداری به آنجا رفتند را نیز تحمل نکرد و محدودیتهای فراوانی برای آنان رقم زد و در جلسات متعدد برای آنان خط و نشانهای فراوانی کشید. یکی از آن اصلاحطلبان سیدرضا عقدایی بود که با عزل یاحی به معاونت سیاسی و
اجتماعی استانداری رسید.
در زمان همدانیان بدنه کارشناسی معاونت برنامهریزی ضعیفترهم شد و بسیاری برنامههای زیرساختی و حیاتی استان همچون اشتغال، جذب سرمایهگذاری خارجی، گسترش مناسبات بینالمللی برای نصف جهان از نفس افتادند و همین انتقاد دکتر زرگرپور را رقم زد. کار بهجایی رسید که دولت یازدهم در اصفهان برای پیشبرد برنامههای متمرکز تهران دچار مشکلات فراوان شد. نرخ بیکاری که با مدیریت اشتغال میبایست حل میشد به گفته استاندار بالاتر از نرخ بیکاری کشور نشست و جذب سرمایهگذاری داخلی و خارجی که با سرمایهگریزی در اصفهان همراه بوده، با کاهش شدیدی روبهرو شده و سرمایهگذاری خارجی آن به بازدید هیاتهای تجاری و خرید صنایع دستی از میدان نقش جهان فرو کاسته است. ناکارآمدی در مدیریت و برنامهریزی به واسطه بیاعتنایی به بدنه کارشناسی و تشکیل نشدن حلقههای سیاست و مدیریت و اقتصاد، وضعیت اصفهان را نابسامان و بحرانی ساخته است. آنجا نه دیگر توان مدیریتی لازم را در بدنه خود میبیند و نه قادر به برنامهریزی است.
امروز مسعود صفاریپور مدیرکل سابق اقتصادی و بینالملل که از بدنه معاونت برنامهریزی به سمت رییس سازمان برنامهریزی و مدیریت استان رسیده؛ وارث همه مشکلاتی است که اقتصاد و برنامهریزی اصفهان را زمینگیر کرده است.
اصلاحطلبان در توان اجرایی و اتوریته مدیریتی وی برای احیای سازمان تردید دارند و توانایی و ظرفیتهای کارشناسی لازم نیز به واسطه اقدامات اصولگرایان در معاونت برنامهریزی در اختیار او نیست.
علاوه بر آن احتمال ادامه خط دهیهای دکتر صالح به مدیران معاونت برنامهریزی اصفهان به عنوان حیات خلوت ممکن است مساله ساز شود؛ با این حال حلقههای متصل کننده او به دانشگاه و پشتوانههای آکادمیک صفاریپور و نیز پیشبرد تحسین برانگیز سند آمایش استان که با هماهنگی خوب دستگاههای استان تحت نظارت وی انجام شد؛ امیدها را برای احیای جایگاه سازمان و بازگشت نظارت و برنامهریزی به مدیریت استان اصفهان زنده نگاه داشته است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.