«اعتدال»، کلید قفل چالشهای جناحی
فاتيما انصاري
مــدیران و دانشآموختــگان فرهنگ و اقتصاد و مدیریت، چندین سال است که که با دگرگونی مفاهیم پیش پاافتاده دست و پنجه نرم میکنند و هنوز به یک کاربرد عام شمول از واژههای مردمپسند دست نیافتهاند. در دنیای جدید که مرزهای دانش و محتوا هر روز دگرگون میشوند؛ کلمات و باورها آن نیستند که در کودکی و نوجوانی ما معنا داشت. این جهانی است هر لحظه آماده دگرگونی، و سختتر ازهمه تکلیف مدیرانی است که باید آهنگ تغییرات را تا همیشه رصد کنند؛ مدام تحولات خرد و کلان را بسنجند و آیندهنگرانه و آیندهپژوهانه؛ زورق جامعه تحت امر خود - ازیک شرکت و کارگاه کوچک گرفته تا بزرگترین هولدینگهای فراملیتی - را در این سیل بنیان کن به بهترین نقطه برسانند. شاید از همین روست که در جهان امروز اگرچه مدیریت یک مفهوم عام به شمار میرود و همه مردم جامعه باید در زندگی روزانه خود از تکنیکهای آن بهره داشته باشند؛ اما فاصله بین مردم عادی و طبقه متوسط با مدیران از نظر گفتمان، سبک زندگی، درآمد و نحوه تفکر، سرمایهگذاری و تولید سرمایه بیشتر از پیش شده است.
صرفهجویی در جهان امروز دیگر فقط به معنای کاهش مصرف نیست، بلکه مدیریت منابع موجود و نحوه جابهجایی آن از یک سبد سرمایه به سبد دیگر را مدنظر قرارمیدهد و عدالت نیز از جمله
همین موارد است که در نگاه اول توزیع متناسب داراییها را درنظر میآورد، اما در حقیقت در جهان امروز عدالت، تولید و تخصیص هوشمندانه منابع و فرصتهاست. بارها دیدهایم که مدیر یک خانواده برای آنکه از هزینههای خود از سر ناچاری بکاهد، مسافرت یا برنامههای تفریحی را تعطیل میکند؛ از خرید کتاب و دیگر کالاهای فرهنگی خودداری میورزد و یا پروتئین و میوه را از سبد خانوار حذف میکند، ولی درآینده قطعا باید تاوان این صرفهجویی را در فهرست هزینههای پزشکی و مطب روانپزشکان ببیند و یا عقبافتادگی فکری و فرهنگی کودکان خود را که ضررش بسیار بیشتر از اینگونه صرفه جویی! است بپردازد. بارها شنیدهایم که مسوولان ارشد استان میگویند اگر هر اصفهانی10درصد آب مصرفی خود را کاهش دهد؛ زایندهرود دوباره زندهرود خواهد بود و بحران بیآبی درتابستان مهار میشود. نمونه اینگونه تفکرات قدیمی را درباره دیگر منابع همچون گاز، برق و انرژی و سوختهای فسیلی باز شنیدهایم. اما صرفنظر از آن که مصرف خانگی آب در استان تنها حدود 5 درصد از کل آب مصرفی استان است؛ کسی به فکر چارهاندیشی هدررفت 70درصدی منابع آبی در کشاورزی و بازسازی شبکه فرسوده آبی استان نیست که حدود 30درصد از آب در آن هدر میرود. جایگزینی انواع کشت غرقابی با انواع پیشرفتهترهمچون بارانی و قطرهای و نیز تغییر الگو و نوع کشت محصولات کشاورزی و حتی دامی در اصفهان هم دل شیرمیخواهد و مدیریتی کارآمد و آیندهنگر که منابع آبی را از یک سبد قدیمی به کانالهای جدید هدایت کند و نتایج تازهای را برای اصفهان و زندگی اصفهانیها ارمغان بیاورد. اما حیف که نه مدیریت زیرساخت و نه سیستم مدیریتی و نه بهینهسازی و کارآیی و کارآمدی منابع را نمیدانیم. از آن بدتر صبر نداریم و فرصتی به مدیران خوشفکر و خلاق نمیدهیم؛ از آن سو سیستم مدیریت کهنه نیز روزمرهگی را هربار تمرین میکند.
مــدیران و دانشآموختــگان فرهنگ و اقتصاد و مدیریت، چندین سال است که که با دگرگونی مفاهیم پیش پاافتاده دست و پنجه نرم میکنند و هنوز به یک کاربرد عام شمول از واژههای مردمپسند دست نیافتهاند. در دنیای جدید که مرزهای دانش و محتوا هر روز دگرگون میشوند؛ کلمات و باورها آن نیستند که در کودکی و نوجوانی ما معنا داشت. این جهانی است هر لحظه آماده دگرگونی، و سختتر ازهمه تکلیف مدیرانی است که باید آهنگ تغییرات را تا همیشه رصد کنند؛ مدام تحولات خرد و کلان را بسنجند و آیندهنگرانه و آیندهپژوهانه؛ زورق جامعه تحت امر خود - ازیک شرکت و کارگاه کوچک گرفته تا بزرگترین هولدینگهای فراملیتی - را در این سیل بنیان کن به بهترین نقطه برسانند. شاید از همین روست که در جهان امروز اگرچه مدیریت یک مفهوم عام به شمار میرود و همه مردم جامعه باید در زندگی روزانه خود از تکنیکهای آن بهره داشته باشند؛ اما فاصله بین مردم عادی و طبقه متوسط با مدیران از نظر گفتمان، سبک زندگی، درآمد و نحوه تفکر، سرمایهگذاری و تولید سرمایه بیشتر از پیش شده است.
صرفهجویی در جهان امروز دیگر فقط به معنای کاهش مصرف نیست، بلکه مدیریت منابع موجود و نحوه جابهجایی آن از یک سبد سرمایه به سبد دیگر را مدنظر قرارمیدهد و عدالت نیز از جمله
همین موارد است که در نگاه اول توزیع متناسب داراییها را درنظر میآورد، اما در حقیقت در جهان امروز عدالت، تولید و تخصیص هوشمندانه منابع و فرصتهاست. بارها دیدهایم که مدیر یک خانواده برای آنکه از هزینههای خود از سر ناچاری بکاهد، مسافرت یا برنامههای تفریحی را تعطیل میکند؛ از خرید کتاب و دیگر کالاهای فرهنگی خودداری میورزد و یا پروتئین و میوه را از سبد خانوار حذف میکند، ولی درآینده قطعا باید تاوان این صرفهجویی را در فهرست هزینههای پزشکی و مطب روانپزشکان ببیند و یا عقبافتادگی فکری و فرهنگی کودکان خود را که ضررش بسیار بیشتر از اینگونه صرفه جویی! است بپردازد. بارها شنیدهایم که مسوولان ارشد استان میگویند اگر هر اصفهانی10درصد آب مصرفی خود را کاهش دهد؛ زایندهرود دوباره زندهرود خواهد بود و بحران بیآبی درتابستان مهار میشود. نمونه اینگونه تفکرات قدیمی را درباره دیگر منابع همچون گاز، برق و انرژی و سوختهای فسیلی باز شنیدهایم. اما صرفنظر از آن که مصرف خانگی آب در استان تنها حدود 5 درصد از کل آب مصرفی استان است؛ کسی به فکر چارهاندیشی هدررفت 70درصدی منابع آبی در کشاورزی و بازسازی شبکه فرسوده آبی استان نیست که حدود 30درصد از آب در آن هدر میرود. جایگزینی انواع کشت غرقابی با انواع پیشرفتهترهمچون بارانی و قطرهای و نیز تغییر الگو و نوع کشت محصولات کشاورزی و حتی دامی در اصفهان هم دل شیرمیخواهد و مدیریتی کارآمد و آیندهنگر که منابع آبی را از یک سبد قدیمی به کانالهای جدید هدایت کند و نتایج تازهای را برای اصفهان و زندگی اصفهانیها ارمغان بیاورد. اما حیف که نه مدیریت زیرساخت و نه سیستم مدیریتی و نه بهینهسازی و کارآیی و کارآمدی منابع را نمیدانیم. از آن بدتر صبر نداریم و فرصتی به مدیران خوشفکر و خلاق نمیدهیم؛ از آن سو سیستم مدیریت کهنه نیز روزمرهگی را هربار تمرین میکند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.