|

گفتم کی گفته؟ گفت: میگن

الهام صناعی

گفتم خسته‌ام،‌ گفت بیا بریم بشینیم زیر درخت سیب،پرسیدم چی شد، شاعر شدی؟
نشنید،بلندتر پرسیدم؛ چی شد که شاعر شدی؟باز هم نشنید،سه مرتبه پرسیدم:می‌گم، چی شد که شاعر شدی؟
پرسید:تا حالا چیزی نوشتی؟
گفتم:چه ربطی داشت،‌ مثلا چی؟گفت چی نداره،مثلا داستان زندگیتو؟
گفتم: زندگیم داستان نداره.
گفت:اگه شاعر بودی از صدای کلاغ بالای سرت هم الهام می‌گرفتی،گفتم من همون کلاغم که...
پرید توی حرفم که آره می‌دونم،گفت اگه توکل کنی به اون بالایی می‌رسی،گفتم قرار نیست برسم وقتی مقصدی در کار نیست...
اخم کرد،تعجب می‌کردم چطور می‌تونه بیشتر از این هم ابروهاش رو در هم بکشه...
پرسیدم، دوست داشتی الآن این درخت سیب داشت؟
گفت:همین که زیر سایه‌اش نشستیم بسه...
گفتم بهار شده‌ها...
گفت:آره
و من گفتم ولی همیشه:‌ گفت نه همیشه...
لبخند زدم که می‌ترسی از این‌که همه اون چیزی که توی دلم هست رو بگم،مگه نه؟
گفت...، نه این بار فقط سکوت کرد...
گفتم:چی شد که شاعر شدی؟
گفت: خیال کردم که عاشق شدم
فقط نگاهش کردم...
پرسید: چرا داستان زندگیتو نمی‌نویسی؟
گفتم: خیال می‌کنم کسی نمی‌خونه!
گفت: امید داشته باش...آدمیزاد به امید زنده ست...
گفتم:کی گفته؟
گفت:می‌گن...مثلا همین بهار...گفتم مثلا همین درخت سیب...
بغض کردم،سیب آدم‌اش بالا و پایین رفت..
گفت:داستان زندگی من اینه که هر روز می‌شینم پای همین درخت سیب،ولی بار نمیده
گفتم: شاید قهره...گفت نمی‌دونم و من بلند خندیدم...
گفتم: می‌گن بهار اومد...بعدش چی؟
گفت: بعدش هیچی،
گفتم: یعنی می‌گن؟
گفت: بعدی نداره،فقط بهار اومد...

گفتم خسته‌ام،‌ گفت بیا بریم بشینیم زیر درخت سیب،پرسیدم چی شد، شاعر شدی؟
نشنید،بلندتر پرسیدم؛ چی شد که شاعر شدی؟باز هم نشنید،سه مرتبه پرسیدم:می‌گم، چی شد که شاعر شدی؟
پرسید:تا حالا چیزی نوشتی؟
گفتم:چه ربطی داشت،‌ مثلا چی؟گفت چی نداره،مثلا داستان زندگیتو؟
گفتم: زندگیم داستان نداره.
گفت:اگه شاعر بودی از صدای کلاغ بالای سرت هم الهام می‌گرفتی،گفتم من همون کلاغم که...
پرید توی حرفم که آره می‌دونم،گفت اگه توکل کنی به اون بالایی می‌رسی،گفتم قرار نیست برسم وقتی مقصدی در کار نیست...
اخم کرد،تعجب می‌کردم چطور می‌تونه بیشتر از این هم ابروهاش رو در هم بکشه...
پرسیدم، دوست داشتی الآن این درخت سیب داشت؟
گفت:همین که زیر سایه‌اش نشستیم بسه...
گفتم بهار شده‌ها...
گفت:آره
و من گفتم ولی همیشه:‌ گفت نه همیشه...
لبخند زدم که می‌ترسی از این‌که همه اون چیزی که توی دلم هست رو بگم،مگه نه؟
گفت...، نه این بار فقط سکوت کرد...
گفتم:چی شد که شاعر شدی؟
گفت: خیال کردم که عاشق شدم
فقط نگاهش کردم...
پرسید: چرا داستان زندگیتو نمی‌نویسی؟
گفتم: خیال می‌کنم کسی نمی‌خونه!
گفت: امید داشته باش...آدمیزاد به امید زنده ست...
گفتم:کی گفته؟
گفت:می‌گن...مثلا همین بهار...گفتم مثلا همین درخت سیب...
بغض کردم،سیب آدم‌اش بالا و پایین رفت..
گفت:داستان زندگی من اینه که هر روز می‌شینم پای همین درخت سیب،ولی بار نمیده
گفتم: شاید قهره...گفت نمی‌دونم و من بلند خندیدم...
گفتم: می‌گن بهار اومد...بعدش چی؟
گفت: بعدش هیچی،
گفتم: یعنی می‌گن؟
گفت: بعدی نداره،فقط بهار اومد...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.