«لغو شد؛»
صادق آرامش .*دبير انجمن اميد دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي شيراز
نزديك به دو سال از عمر دولت «تدبير و اميد» مي گذرد و هم چنان منتظريم تا نسيم خوش نواز «اعتدال» به وزارت كشور نيز برسد و زمستان سياست داخلي را به هواي بهاري نزديك كند .
با وجود همه شعار ها و وعده هاي دكتر حسن روحاني در انتخابات ٩٢ ولي متاسفانه هنوز مديران باقي مانده آن «مرد رفته» هستند و يكي پس از ديگري همايشهاي اصلاح طلبان و اعتداليون را لغو مي كنند .
در اين بين از دلواپسان نميشود غافل شد که نقش عمدهاي از سنگاندازيها را اين گروه بر عهده دارند اما مسالهاي كه موجب بهت و حيرت حاميان دكتر روحاني مي شود اين است كه چرا دولت خود عزم و اراده اي جهت شكستن يخ سياست داخلي از خود نشان نميدهد و با انتخاب استانداران و فرمانداراني كه شهامت و جسارت مقابله با بي قانونيهاي گروههاي فشار را ندارند و با تهديد قليلي از «دلواپسان» عقب نشيني مي كنند عملا ميدان را به حريف داده است . نكته اي كه وجود دارد عبارت است از اينكه دولت نبايد از پتانسيل «پايگاه اجتماعي ٩٢» غافل بشود كه البته به ذهن ميرسد با اين بدنه اجرايي وزارت كشور دولت از اين موضوع يا غافل شده يا اينكه تغافل ميكند .
دولت بايد همينطور كه مخالفينش مجاز به برگزاري هر گونه ميتينگ ،تجمع و تحصن ميباشند ؛ حداقل شرايط «برابر» را براي حاميان خود نيز فراهم كند.
اگر نيك بنگريم متوجه مي شويم كه اكنون همه تغييرات مورد انتظار در سياست داخلي و همه «وعده هاي» دكتر روحاني در ٩٢ موكول شده است به بعد از توافق احتمالي . در اين بين فارس و شيراز كه روزگاري جايگاه و پايگاه آزادانديشي و روشنفكري بود وضعيتي نامناسبتر از ساير نقاط كشور دارد .
آبان ٩٢ سخنراني دكتر معصومه ابتكار معاون رييس جمهور لغو شد .دکتر الهه کولایی به دعوت يك تشكل دانشجويي و طبق مقررات قانوني كشور و دانشگاه به شیراز می آید اما به محض ورود به فرودگاه سوار بر هواپیمایش می کنند و از همان راهی که آمده او را برمی گردانند .
اسفند ۹۳ دکتر علی مطهری برای حضور در برنامه انجمن فرهنگ و سیاست به شیراز می آید اما در مسیر فرودگاه به دانشگاه مورد ضرب و شتم قرار می گیرد . بار دیگر بعد از همه اين اتفاقات ناخوشايند مهندس حسین مرعشی که برای افتتاحیه انجمن امید دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي [با مجوز هيات نظارت بر تشكل هاي دانشگاه] به شیراز دعوت شده بود با اتفاقات عجیبی روبرو می شود كه صرفا به خاطر تهديد و فشار دلواپسان ، مسوولين سياسي استان عقب نشيني مي كنند و وي به تهران بازگردد و برنامه نیز لغو می شود. آيا گذشت نزديك به سه ماه از حادثه هتك حرمت به نماينده شجاع و شريف مجلس دكتر علي مطهري زمان كافي براي آشكار كردن هويت حمله کنندگان و «دوستان نادان انقلاب» نيست ؟ آيا دكتر روحاني در ديدار عمومي با مردم مهربان شيراز در حرم حضرت شاه چراغ (ع) به خوبي و روشني پيام واضح مردم را نشنيده است ؟ نكته قابل توجه اينجاست ؛ دولتي كه اين همه بر برگزاي آزاد و قانونمند انتخابات ٩٤ تاكيد دارد آيا با استانداري و فرمانداريي كه در مقابل تهديد و فشار گروه اندكي از اقتدارگرايان كوتاه مي آيد و تسليم مي شود ، توان برگزاري چنین انتخاباتی را دارد؟ ما را چه شده است،
مگر یکی از آرمان های دین و انقلاب ما آزادی بیان نبود؟ مگر قرآن بهترین مردمان را کسانی که همه ی حرف ها را می شنوند و احسن القول را برمی گزینند معرفی نکرده است؟
نزديك به دو سال از عمر دولت «تدبير و اميد» مي گذرد و هم چنان منتظريم تا نسيم خوش نواز «اعتدال» به وزارت كشور نيز برسد و زمستان سياست داخلي را به هواي بهاري نزديك كند .
با وجود همه شعار ها و وعده هاي دكتر حسن روحاني در انتخابات ٩٢ ولي متاسفانه هنوز مديران باقي مانده آن «مرد رفته» هستند و يكي پس از ديگري همايشهاي اصلاح طلبان و اعتداليون را لغو مي كنند .
در اين بين از دلواپسان نميشود غافل شد که نقش عمدهاي از سنگاندازيها را اين گروه بر عهده دارند اما مسالهاي كه موجب بهت و حيرت حاميان دكتر روحاني مي شود اين است كه چرا دولت خود عزم و اراده اي جهت شكستن يخ سياست داخلي از خود نشان نميدهد و با انتخاب استانداران و فرمانداراني كه شهامت و جسارت مقابله با بي قانونيهاي گروههاي فشار را ندارند و با تهديد قليلي از «دلواپسان» عقب نشيني مي كنند عملا ميدان را به حريف داده است . نكته اي كه وجود دارد عبارت است از اينكه دولت نبايد از پتانسيل «پايگاه اجتماعي ٩٢» غافل بشود كه البته به ذهن ميرسد با اين بدنه اجرايي وزارت كشور دولت از اين موضوع يا غافل شده يا اينكه تغافل ميكند .
دولت بايد همينطور كه مخالفينش مجاز به برگزاري هر گونه ميتينگ ،تجمع و تحصن ميباشند ؛ حداقل شرايط «برابر» را براي حاميان خود نيز فراهم كند.
اگر نيك بنگريم متوجه مي شويم كه اكنون همه تغييرات مورد انتظار در سياست داخلي و همه «وعده هاي» دكتر روحاني در ٩٢ موكول شده است به بعد از توافق احتمالي . در اين بين فارس و شيراز كه روزگاري جايگاه و پايگاه آزادانديشي و روشنفكري بود وضعيتي نامناسبتر از ساير نقاط كشور دارد .
آبان ٩٢ سخنراني دكتر معصومه ابتكار معاون رييس جمهور لغو شد .دکتر الهه کولایی به دعوت يك تشكل دانشجويي و طبق مقررات قانوني كشور و دانشگاه به شیراز می آید اما به محض ورود به فرودگاه سوار بر هواپیمایش می کنند و از همان راهی که آمده او را برمی گردانند .
اسفند ۹۳ دکتر علی مطهری برای حضور در برنامه انجمن فرهنگ و سیاست به شیراز می آید اما در مسیر فرودگاه به دانشگاه مورد ضرب و شتم قرار می گیرد . بار دیگر بعد از همه اين اتفاقات ناخوشايند مهندس حسین مرعشی که برای افتتاحیه انجمن امید دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي [با مجوز هيات نظارت بر تشكل هاي دانشگاه] به شیراز دعوت شده بود با اتفاقات عجیبی روبرو می شود كه صرفا به خاطر تهديد و فشار دلواپسان ، مسوولين سياسي استان عقب نشيني مي كنند و وي به تهران بازگردد و برنامه نیز لغو می شود. آيا گذشت نزديك به سه ماه از حادثه هتك حرمت به نماينده شجاع و شريف مجلس دكتر علي مطهري زمان كافي براي آشكار كردن هويت حمله کنندگان و «دوستان نادان انقلاب» نيست ؟ آيا دكتر روحاني در ديدار عمومي با مردم مهربان شيراز در حرم حضرت شاه چراغ (ع) به خوبي و روشني پيام واضح مردم را نشنيده است ؟ نكته قابل توجه اينجاست ؛ دولتي كه اين همه بر برگزاي آزاد و قانونمند انتخابات ٩٤ تاكيد دارد آيا با استانداري و فرمانداريي كه در مقابل تهديد و فشار گروه اندكي از اقتدارگرايان كوتاه مي آيد و تسليم مي شود ، توان برگزاري چنین انتخاباتی را دارد؟ ما را چه شده است،
مگر یکی از آرمان های دین و انقلاب ما آزادی بیان نبود؟ مگر قرآن بهترین مردمان را کسانی که همه ی حرف ها را می شنوند و احسن القول را برمی گزینند معرفی نکرده است؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.