آقای «آقایگل»های لیگ برتر ایران از علاقه افغانها به فوتبال میگوید
با افغانها همبازی بودم
سپهر خرمی: فوتبال در افغانستان روزبهروز در حال پیشرفت است. پس از سرنگونی دولت طالبان، برخی از تابوهایی که مردم حتی جرات حرفزدن در مورد آن را نداشتند، شکسته شده است. ورزش فوتبال هم یکی از آن خطقرمزهایی بود که حالا مردم میتوانند بهراحتی در مورد آن صحبت، بحث و تبادلنظر کنند. آنها حالا لیگ نسبتا منظمی ساخته و به امید روزهای بهتر نشستهاند. رضا عنایتی مهاجم فعلی استقلال تهران که بزرگشده شهر مشهد است، از خاطراتش با فوتبالیستهای افغانستانی میگوید. او که تنها مهاجم لیگ برتر است که سهبار «آقایگل» این رقابتها شده، معتقد است فوتبال در حال گذار افغانستان میتواند روزی بهعنوان مدعی در آسیا قدعلم کند. او حتی اعتقاد دارد ممکن است روزی ستارههای ایرانی، لژیونر لیگ افغانستان شوند.
آقای عنایتی، بیایید مصاحبه را با ویژهبرنامه90 در مورد فوتبال افغانستان که چندی پیش از شبکهسوم سیما پخش شد، شروع کنیم. شما آن برنامه را دیدید؟
بله، اتفاقا آن قسمت برنامه90 را بر حسب اتفاق دیدم چون این برنامه معمولا 11شب به بعد شروع میشود، من وقت نمیکنم ببینم ولی آن قسمت از برنامه90 را دیدم و واقعا شگفتزده شدم از اینکه مردم افغانستان تا اینحد پیگیر فوتبال هستند. متاسفانه تصور ما از مردم افغانستان به همان اخبار چندسال پیش برمیگشت که با پخش این آیتم، بهکلی تصورمان عوض شد.
فکر میکردید علاقه به فوتبال و بازیکنان و تیمهای ایرانی در این کشور تا اینحد باشد؟
واقعا فکرش را هم نمیکردم تا اینحد مردم افغانستان پیگیر فوتبال ایران، پرسپولیس و استقلال باشند. با برنامه90 متوجه این شوروشوق شدم. البته ورزش فوتبال همهجای دنیا طرفداران زیادی دارد، فقط شدت آن متفاوت است ولی خب، علاقه این مردم به فوتبال ستودنی است اینکه با همه مشکلاتشان بازهم به استادیومها میآیند و تیمهای محبوبشان را تشویق میکنند.
با توجه به اینکه شما در مشهد زندگی میکردید و اتباع افغان زیادی در این شهر و استان خراسان سکونت دارند، برخورد خاصی با مردم مهاجر این کشور داشتید؟
بله، آن زمان که بچه بودم، با توجه به محل زندگی ما که از مناطق پایینشهر محسوب میشد، برادران افغانستانی زیادی در آنجا زندگی میکردند. خیلی از آنها به ورزش فوتبال و رشتههای رزمی علاقه داشتند و میدیدیم آنها با علاقه خاصی تیر دروازه درست کرده و با توپ پلاستیکی فوتبال بازی میکنند.
تا به حال بازیکن افغانستانی را دیدهاید که تکنیک فوقالعادهای داشته باشد ولی بنا بر شرایط نتواند در لیگ ایران فوتبال بازی کند؟
بله، در محله ما چندینبازیکن خوب افغان حضور داشتند که مدتها کنار هم بازی میکردند و به قول معروف با یکدیگر به هماهنگی خیلی خوبی رسیده بودند، اما مجوز حضور در لیگهای ایران را نداشتند. آنها در جامهای رمضان و جامهای دیگر ثبتنام میکردند و اتفاقا هرسال هم مقام خوبی کسب میکردند. لباسهای یکدست داشتند و بدون اینکه مربی بالای سرشان باشد، هرکسی وظایف خودش را بهخوبی انجام میداد.
در آن سالها، کری خاصی هم بین شما و مهاجران افغان وجود داشت؟
بله، همیشه بین ما و افغانها کریخوانی خاصی وجود داشت. با توجه به اینکه آنها سالها در کشور ایران زندگی میکردند، ما اصلا دوست نداشتیم به آنها ببازیم. چون بچه بودیم به هنگام بازیکردن با آنها حالت میزبان و میهمان درست میکردیم و هربار دوبازی رفتوبرگشت با یکدیگر برگزار میکردیم.
بهنظر شما با پیشرفتی که در کشور افغانستان شاهد هستیم، این کشور میتواند روزی در ورزش فوتبال هم مدعی شود؟
قطعا میتوانند روزی بهعنوان یک مدعی قدعلم کنند. چه کسی تصور میکرد فوتبال افغانستان روزی بتواند قهرمانی در یکی از جامهای آسیایی را تجربه کند؟ ولی همه دیدیم با اقتدار آمدند و با شکست هند قهرمان بازیهای جنوبآسیا شدند. افغانستان بهمرور کارهای زیرساختی مرتبط با فوتبال را انجام میدهد. تا چندسال پیش زمینهای فوتبال برای جوانان افغانی وجود نداشت اما مستندی را چندوقت پیش دیدم که چمنهای مصنوعی برای بازی فوتبال درست کردهاند که جوانان میتوانند بازی کنند. این کشور سرشار از استعداد فوتبالی است و آن دوران که به چشم یک حریف مبتدی به این کشور نگاه میشد، گذشت.
با همه توضیحاتی که دادید و با توجه به رشد اقتصادی در این کشور، فکر میکنید روزی از ایران هم بازیکن لژیونر به افغانستان داشته باشیم؟
چرا که نه؟ امروز دنیا در حال پیشرفتکردن است و همه کشورها بهسرعت برقوباد در حال مدرنشدن هستند. افغانستان هم میتواند مانند کشور هند، با استخدام مربیان و بازیکنان مشهور، جذابیت خاصی به لیگش ببخشد. چه کسی فکر میکرد «دیوید ترزگه» روزی در فوتبال هند حضور داشته باشد؟ ولی مشخص شد این بازیکن با حضور در لیگ هند، تماشاگران زیادی را به ورزشگاهها میکشاند.
سپهر خرمی: فوتبال در افغانستان روزبهروز در حال پیشرفت است. پس از سرنگونی دولت طالبان، برخی از تابوهایی که مردم حتی جرات حرفزدن در مورد آن را نداشتند، شکسته شده است. ورزش فوتبال هم یکی از آن خطقرمزهایی بود که حالا مردم میتوانند بهراحتی در مورد آن صحبت، بحث و تبادلنظر کنند. آنها حالا لیگ نسبتا منظمی ساخته و به امید روزهای بهتر نشستهاند. رضا عنایتی مهاجم فعلی استقلال تهران که بزرگشده شهر مشهد است، از خاطراتش با فوتبالیستهای افغانستانی میگوید. او که تنها مهاجم لیگ برتر است که سهبار «آقایگل» این رقابتها شده، معتقد است فوتبال در حال گذار افغانستان میتواند روزی بهعنوان مدعی در آسیا قدعلم کند. او حتی اعتقاد دارد ممکن است روزی ستارههای ایرانی، لژیونر لیگ افغانستان شوند.
آقای عنایتی، بیایید مصاحبه را با ویژهبرنامه90 در مورد فوتبال افغانستان که چندی پیش از شبکهسوم سیما پخش شد، شروع کنیم. شما آن برنامه را دیدید؟
بله، اتفاقا آن قسمت برنامه90 را بر حسب اتفاق دیدم چون این برنامه معمولا 11شب به بعد شروع میشود، من وقت نمیکنم ببینم ولی آن قسمت از برنامه90 را دیدم و واقعا شگفتزده شدم از اینکه مردم افغانستان تا اینحد پیگیر فوتبال هستند. متاسفانه تصور ما از مردم افغانستان به همان اخبار چندسال پیش برمیگشت که با پخش این آیتم، بهکلی تصورمان عوض شد.
فکر میکردید علاقه به فوتبال و بازیکنان و تیمهای ایرانی در این کشور تا اینحد باشد؟
واقعا فکرش را هم نمیکردم تا اینحد مردم افغانستان پیگیر فوتبال ایران، پرسپولیس و استقلال باشند. با برنامه90 متوجه این شوروشوق شدم. البته ورزش فوتبال همهجای دنیا طرفداران زیادی دارد، فقط شدت آن متفاوت است ولی خب، علاقه این مردم به فوتبال ستودنی است اینکه با همه مشکلاتشان بازهم به استادیومها میآیند و تیمهای محبوبشان را تشویق میکنند.
با توجه به اینکه شما در مشهد زندگی میکردید و اتباع افغان زیادی در این شهر و استان خراسان سکونت دارند، برخورد خاصی با مردم مهاجر این کشور داشتید؟
بله، آن زمان که بچه بودم، با توجه به محل زندگی ما که از مناطق پایینشهر محسوب میشد، برادران افغانستانی زیادی در آنجا زندگی میکردند. خیلی از آنها به ورزش فوتبال و رشتههای رزمی علاقه داشتند و میدیدیم آنها با علاقه خاصی تیر دروازه درست کرده و با توپ پلاستیکی فوتبال بازی میکنند.
تا به حال بازیکن افغانستانی را دیدهاید که تکنیک فوقالعادهای داشته باشد ولی بنا بر شرایط نتواند در لیگ ایران فوتبال بازی کند؟
بله، در محله ما چندینبازیکن خوب افغان حضور داشتند که مدتها کنار هم بازی میکردند و به قول معروف با یکدیگر به هماهنگی خیلی خوبی رسیده بودند، اما مجوز حضور در لیگهای ایران را نداشتند. آنها در جامهای رمضان و جامهای دیگر ثبتنام میکردند و اتفاقا هرسال هم مقام خوبی کسب میکردند. لباسهای یکدست داشتند و بدون اینکه مربی بالای سرشان باشد، هرکسی وظایف خودش را بهخوبی انجام میداد.
در آن سالها، کری خاصی هم بین شما و مهاجران افغان وجود داشت؟
بله، همیشه بین ما و افغانها کریخوانی خاصی وجود داشت. با توجه به اینکه آنها سالها در کشور ایران زندگی میکردند، ما اصلا دوست نداشتیم به آنها ببازیم. چون بچه بودیم به هنگام بازیکردن با آنها حالت میزبان و میهمان درست میکردیم و هربار دوبازی رفتوبرگشت با یکدیگر برگزار میکردیم.
بهنظر شما با پیشرفتی که در کشور افغانستان شاهد هستیم، این کشور میتواند روزی در ورزش فوتبال هم مدعی شود؟
قطعا میتوانند روزی بهعنوان یک مدعی قدعلم کنند. چه کسی تصور میکرد فوتبال افغانستان روزی بتواند قهرمانی در یکی از جامهای آسیایی را تجربه کند؟ ولی همه دیدیم با اقتدار آمدند و با شکست هند قهرمان بازیهای جنوبآسیا شدند. افغانستان بهمرور کارهای زیرساختی مرتبط با فوتبال را انجام میدهد. تا چندسال پیش زمینهای فوتبال برای جوانان افغانی وجود نداشت اما مستندی را چندوقت پیش دیدم که چمنهای مصنوعی برای بازی فوتبال درست کردهاند که جوانان میتوانند بازی کنند. این کشور سرشار از استعداد فوتبالی است و آن دوران که به چشم یک حریف مبتدی به این کشور نگاه میشد، گذشت.
با همه توضیحاتی که دادید و با توجه به رشد اقتصادی در این کشور، فکر میکنید روزی از ایران هم بازیکن لژیونر به افغانستان داشته باشیم؟
چرا که نه؟ امروز دنیا در حال پیشرفتکردن است و همه کشورها بهسرعت برقوباد در حال مدرنشدن هستند. افغانستان هم میتواند مانند کشور هند، با استخدام مربیان و بازیکنان مشهور، جذابیت خاصی به لیگش ببخشد. چه کسی فکر میکرد «دیوید ترزگه» روزی در فوتبال هند حضور داشته باشد؟ ولی مشخص شد این بازیکن با حضور در لیگ هند، تماشاگران زیادی را به ورزشگاهها میکشاند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.