موضوع: برو کار میکن، مگو پاپام پول داره!
امیرارسلان بینام - یادمه کوچیک بودم، تلویزیون یه فیلمی داشت نشون میداد: یه آقایی برای برادرزادهش یه بادکنک خریده بود. بعد بچه یکم که با بادکنکه بازی کرد، ترکید! (خود بچه نه ها، بادکنکه!)
بچه خیلی ناراحت شد، اما عمو یه بادکنک دیگه از جیبش در آورد و براش باد کرد. اونجا بود که من پیش خودم حسرت خوردم که: خوش به حالشون، چقدر پولدارن!!
نه اینکه بیپول باشیما، اما همون موقع هم حس میکردم که اسباببازیها چقدر باارزشن.
یادمه یه قلٌک داشتم که چند وقت یه بار توش سکه مینداختیم. بعد به جایی رسید که مثل بعضی از این صندوقهای صدقات، جای سکه انداختن دیگه نداشت!
وقتی قلّک رو پاره کردم، سکههای یه تومنی و دو تومنی همینطور سرازیر شدن وسط فرش. کلّ پولهایی رو که در عرض یکی دو سال جمع شده بود به 500 تومن هم نمیرسیدا ... اما خب، برای خرید پفک و آدامس نه تنها کافی بود، بلکه اضافه هم بود! تا مدتی بین بچههای کوچهپسکوچه پادشاهی میکردم!!
حیف که اون موقع موبایل دوربیندار اختراع نشده بود. وگرنه بعد از جر دادن قلک، یه عکس میگرفتم با عنوان : "من و سکههام، همین الان یهویی!" تا چشتون دراد!!
یادمه سکه 10 تومنی طلایی اومده بود بیرون. از اون کوچولوها. تو خیابون بودیم و یه جناب گدایی هم هی نیگا نیگامون میکرد و بابام یکی از همون ده تومنیها بهش داد. طفلک گداهه اول خیلی تعجب کرد، چشاش شده بود چهار تا! بعد سکه رو دندون گرفت!! (من احساس میکنم یارو، 10 تومنی رو با سکه بهار آزادی اشتباه گرفته بود!)
یادمه یه دونه نون لواش 10 تومن، یه چای قند پلهو هم 10 تومن!
کمکم بزرگ شدم. هرچقدر هم که سنِّ من واسه خودش میرفت بالا، این حس ارزشمندی پول هم همینطور واسه خودش سُر میخورد میومد پایین ...
اصولاً به نظر من در زندگی، دو راه برای موفقیت و عاقبت به خیری وجود داره: یا خود آدم تلاش کنه و پول به دست بیاره، یا بابای آدم پولدار باشه! برای به دست آوردن پول در حالت اول، بابای آدم در میاد.
اما در حالت دوم، بابای آدم "از در میاد" و پول رو میده دست پسر بابا! پسر بابا هم با افتخار میره پُز پاپاشو به دوستاش میده!
یه رفیقی داریم که لقمان صداش میکنیم. اینقد که هی میشینه ماها رو نصیحت میکنه:
"هان ای پسرم! مبادا فکر کنی که همه چیز با عشق درست میشود ها... پول، پول را بچسب!
وقتی روزی پولی به دستت آمد، آنوقت میبینی همه یه جور دگر نگاهت میکنند. پس پول را بگذار داخل جیبت تا جلو چشم نباشد! ضایع بازی در نیاوری یه وقت ... جنبه پولداری را داشته باش!
به ماهیها نظاره کن. خوب نگاه کن، ماهیها هم پولکی دارند، اما جنبه دارند! از آنها یاد بگیر. آخه تو کی میخوای یاد بگیری؟؟ ها؟؟ خسته شدم هی نصیحت نصیحت ... یه لیوان چایی بیار بخوریم خیر سرمون باید بریم دو جای دیگه هم نصیحت کنیم!"
لقمان هم لقمانای قدیم!
بگذریم ... بشخصه وقتی خیلی حالم خوب باشه، میرم بازار و یکم اجناس رو قیمت میکنم و دپرس میشم و میام خونه! حالا خدارو شکر میکنم که از اون بحران چند سال پیش خارج شدیم. حتماً یادتون هست:
"- آقا ببخشید، این ماشین لباس شوییها چنده؟"
"- 500 تومن"
"- ببخشید، نشنیدم، چند؟"
"- 600 تومن!! "
به حال خودت میخندی؟؟ بایدم بخندی ... این جملهایه که الانم خیلیها در مورد گرونی میزنن: "همینه دیگه! چکار میشه کرد؟ مردم پس چکار میکنن؟!"
اما با همه این حرفا و بهعنوان نتیجهگیری اخلاقی باید بگم که میدونم... میدونم که خیلی چیزا دست تو دست هم میده تا قیمتها رو ببره بالا. اما کاش مردم هم خودشون انصاف رو رعایت کنن و عدهای، نیان تا از آب گلآلود ماهی بگیرن. اونم ماهیای چند برابر هیکلشون!
امیرارسلان بینام - یادمه کوچیک بودم، تلویزیون یه فیلمی داشت نشون میداد: یه آقایی برای برادرزادهش یه بادکنک خریده بود. بعد بچه یکم که با بادکنکه بازی کرد، ترکید! (خود بچه نه ها، بادکنکه!)
بچه خیلی ناراحت شد، اما عمو یه بادکنک دیگه از جیبش در آورد و براش باد کرد. اونجا بود که من پیش خودم حسرت خوردم که: خوش به حالشون، چقدر پولدارن!!
نه اینکه بیپول باشیما، اما همون موقع هم حس میکردم که اسباببازیها چقدر باارزشن.
یادمه یه قلٌک داشتم که چند وقت یه بار توش سکه مینداختیم. بعد به جایی رسید که مثل بعضی از این صندوقهای صدقات، جای سکه انداختن دیگه نداشت!
وقتی قلّک رو پاره کردم، سکههای یه تومنی و دو تومنی همینطور سرازیر شدن وسط فرش. کلّ پولهایی رو که در عرض یکی دو سال جمع شده بود به 500 تومن هم نمیرسیدا ... اما خب، برای خرید پفک و آدامس نه تنها کافی بود، بلکه اضافه هم بود! تا مدتی بین بچههای کوچهپسکوچه پادشاهی میکردم!!
حیف که اون موقع موبایل دوربیندار اختراع نشده بود. وگرنه بعد از جر دادن قلک، یه عکس میگرفتم با عنوان : "من و سکههام، همین الان یهویی!" تا چشتون دراد!!
یادمه سکه 10 تومنی طلایی اومده بود بیرون. از اون کوچولوها. تو خیابون بودیم و یه جناب گدایی هم هی نیگا نیگامون میکرد و بابام یکی از همون ده تومنیها بهش داد. طفلک گداهه اول خیلی تعجب کرد، چشاش شده بود چهار تا! بعد سکه رو دندون گرفت!! (من احساس میکنم یارو، 10 تومنی رو با سکه بهار آزادی اشتباه گرفته بود!)
یادمه یه دونه نون لواش 10 تومن، یه چای قند پلهو هم 10 تومن!
کمکم بزرگ شدم. هرچقدر هم که سنِّ من واسه خودش میرفت بالا، این حس ارزشمندی پول هم همینطور واسه خودش سُر میخورد میومد پایین ...
اصولاً به نظر من در زندگی، دو راه برای موفقیت و عاقبت به خیری وجود داره: یا خود آدم تلاش کنه و پول به دست بیاره، یا بابای آدم پولدار باشه! برای به دست آوردن پول در حالت اول، بابای آدم در میاد.
اما در حالت دوم، بابای آدم "از در میاد" و پول رو میده دست پسر بابا! پسر بابا هم با افتخار میره پُز پاپاشو به دوستاش میده!
یه رفیقی داریم که لقمان صداش میکنیم. اینقد که هی میشینه ماها رو نصیحت میکنه:
"هان ای پسرم! مبادا فکر کنی که همه چیز با عشق درست میشود ها... پول، پول را بچسب!
وقتی روزی پولی به دستت آمد، آنوقت میبینی همه یه جور دگر نگاهت میکنند. پس پول را بگذار داخل جیبت تا جلو چشم نباشد! ضایع بازی در نیاوری یه وقت ... جنبه پولداری را داشته باش!
به ماهیها نظاره کن. خوب نگاه کن، ماهیها هم پولکی دارند، اما جنبه دارند! از آنها یاد بگیر. آخه تو کی میخوای یاد بگیری؟؟ ها؟؟ خسته شدم هی نصیحت نصیحت ... یه لیوان چایی بیار بخوریم خیر سرمون باید بریم دو جای دیگه هم نصیحت کنیم!"
لقمان هم لقمانای قدیم!
بگذریم ... بشخصه وقتی خیلی حالم خوب باشه، میرم بازار و یکم اجناس رو قیمت میکنم و دپرس میشم و میام خونه! حالا خدارو شکر میکنم که از اون بحران چند سال پیش خارج شدیم. حتماً یادتون هست:
"- آقا ببخشید، این ماشین لباس شوییها چنده؟"
"- 500 تومن"
"- ببخشید، نشنیدم، چند؟"
"- 600 تومن!! "
به حال خودت میخندی؟؟ بایدم بخندی ... این جملهایه که الانم خیلیها در مورد گرونی میزنن: "همینه دیگه! چکار میشه کرد؟ مردم پس چکار میکنن؟!"
اما با همه این حرفا و بهعنوان نتیجهگیری اخلاقی باید بگم که میدونم... میدونم که خیلی چیزا دست تو دست هم میده تا قیمتها رو ببره بالا. اما کاش مردم هم خودشون انصاف رو رعایت کنن و عدهای، نیان تا از آب گلآلود ماهی بگیرن. اونم ماهیای چند برابر هیکلشون!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.