مرتضی ترانهای روی لبهای مردمش
بهنام مظاهری
چند ماه پیش بود که با مرتضی پاشایی گفتگو کردم. مرتضی تا آن روز ۴ اجرا در کیش داشت و بعد از آن هم دو یا سه اجرای دیگر در کیش برگزار کرد. آرامش کیش را دوست داشت و وقتی به کیش میآمد بیشتر وقتش را در ساحل مرجانی میگذراند. اعتقاد داشت که در جزیره حتی اگر در اتاق هتلت هم بمانی و بیرون نیایی باز هم آرامش داری. میگفت اگر وقت داشته باشد حتما چند روز بعد از اجراهایش را هم در جزیره میماند تا آرامشش بیشتر شود. حالا اما او دیگر آرامش ابدیاش را به دست آورده. شاید جایی دیگر و در جزیرهای دیگر.
خبر فوت او را که میشنوم برای تهیه خبر به بیمارستان بهمن میروم. روبه روی بیمارستان و خیابانهای اطرافش در حدی شلوغ است که همه ماشینها در ترافیک سنگین شهرک غرب گیر میافتند. مردم دور هم جمع شدند و آهنگهای مرتضی را میخوانند و با گوشیهایشان به یکدیگر خبر فوت او را میدهند. خیلیها گریه میکنند و خیلیها هم در سکوت و بهت، فقط نگاه میکنند. پشت شیشه اکثر ماشینهای حاضر در محل عکس مرتضی نصب شده و صدای آهنگهای او از هر ماشینی شنیده میشود. پیر و جوان هم ندارد. همه آمدهاند تا او را بدرقه کنند. کمی که میگذرد ماموران انتظامی برای حفظ آرامش دیگر بیماران بیمارستان بهمن مردم را به سمت پایین خیابان رو به روی بیمارستان هدایت میکنند. حالا دیگر علاقمندان و طرفداران او در پارکی با فضای باز دور هم جمع شدند و آهنگهای او را یک صدا زمزمه میکنند.
مرتضی پاشایی، خوانندهای که در مدت زمان محدودی طرفداران زیادی را برای خود دست و پا کرد. نه به خاطر بیماری سرطانش، شاید تنها به خاطر اینکه مرتضی از زمانی که به بیماریاش آگاه شد بیشتر به خودش نزدیک شد و همین امر سبب شد تا او در موسیقیاش هم موفقتر از پیش باشد. مرتضی و موسیقیاش مصداق بارز این ضرب المثل بود که هر آنچه از دل برآید بر دل نشیند. اما عامل موفقیت او شاید فقط موسیقی و ترانههایش نبود، شاید مرتضی پاشایی به صورت خودآگاه یا ناخودآگاه به ما درس میداد. درس مقاومت در برابر مشکلات زندگی، برای همین هم همه دوستش داشتند، مرتضی شعار مقاومت در برابر مشکلات را نمیداد، مرتضی خودش مشکل داشت، مرتضی خودش سرطان داشت و بیراه نیست اگر بگوییم هر کسی از این بیماری وحشتناک هراس دارد. اما او توانست و موفق شد که تا لحظه آخر بخواند، بخندد و از همه مهمتر، دوست داشته باشد.
خبر فوت او را که میشنوم برای تهیه خبر به بیمارستان بهمن میروم. روبه روی بیمارستان و خیابانهای اطرافش در حدی شلوغ است که همه ماشینها در ترافیک سنگین شهرک غرب گیر میافتند. مردم دور هم جمع شدند و آهنگهای مرتضی را میخوانند و با گوشیهایشان به یکدیگر خبر فوت او را میدهند. خیلیها گریه میکنند و خیلیها هم در سکوت و بهت، فقط نگاه میکنند. پشت شیشه اکثر ماشینهای حاضر در محل عکس مرتضی نصب شده و صدای آهنگهای او از هر ماشینی شنیده میشود. پیر و جوان هم ندارد. همه آمدهاند تا او را بدرقه کنند. کمی که میگذرد ماموران انتظامی برای حفظ آرامش دیگر بیماران بیمارستان بهمن مردم را به سمت پایین خیابان رو به روی بیمارستان هدایت میکنند. حالا دیگر علاقمندان و طرفداران او در پارکی با فضای باز دور هم جمع شدند و آهنگهای او را یک صدا زمزمه میکنند.
مرتضی پاشایی، خوانندهای که در مدت زمان محدودی طرفداران زیادی را برای خود دست و پا کرد. نه به خاطر بیماری سرطانش، شاید تنها به خاطر اینکه مرتضی از زمانی که به بیماریاش آگاه شد بیشتر به خودش نزدیک شد و همین امر سبب شد تا او در موسیقیاش هم موفقتر از پیش باشد. مرتضی و موسیقیاش مصداق بارز این ضرب المثل بود که هر آنچه از دل برآید بر دل نشیند. اما عامل موفقیت او شاید فقط موسیقی و ترانههایش نبود، شاید مرتضی پاشایی به صورت خودآگاه یا ناخودآگاه به ما درس میداد. درس مقاومت در برابر مشکلات زندگی، برای همین هم همه دوستش داشتند، مرتضی شعار مقاومت در برابر مشکلات را نمیداد، مرتضی خودش مشکل داشت، مرتضی خودش سرطان داشت و بیراه نیست اگر بگوییم هر کسی از این بیماری وحشتناک هراس دارد. اما او توانست و موفق شد که تا لحظه آخر بخواند، بخندد و از همه مهمتر، دوست داشته باشد.
چند ماه پیش بود که با مرتضی پاشایی گفتگو کردم. مرتضی تا آن روز ۴ اجرا در کیش داشت و بعد از آن هم دو یا سه اجرای دیگر در کیش برگزار کرد. آرامش کیش را دوست داشت و وقتی به کیش میآمد بیشتر وقتش را در ساحل مرجانی میگذراند. اعتقاد داشت که در جزیره حتی اگر در اتاق هتلت هم بمانی و بیرون نیایی باز هم آرامش داری. میگفت اگر وقت داشته باشد حتما چند روز بعد از اجراهایش را هم در جزیره میماند تا آرامشش بیشتر شود. حالا اما او دیگر آرامش ابدیاش را به دست آورده. شاید جایی دیگر و در جزیرهای دیگر.
خبر فوت او را که میشنوم برای تهیه خبر به بیمارستان بهمن میروم. روبه روی بیمارستان و خیابانهای اطرافش در حدی شلوغ است که همه ماشینها در ترافیک سنگین شهرک غرب گیر میافتند. مردم دور هم جمع شدند و آهنگهای مرتضی را میخوانند و با گوشیهایشان به یکدیگر خبر فوت او را میدهند. خیلیها گریه میکنند و خیلیها هم در سکوت و بهت، فقط نگاه میکنند. پشت شیشه اکثر ماشینهای حاضر در محل عکس مرتضی نصب شده و صدای آهنگهای او از هر ماشینی شنیده میشود. پیر و جوان هم ندارد. همه آمدهاند تا او را بدرقه کنند. کمی که میگذرد ماموران انتظامی برای حفظ آرامش دیگر بیماران بیمارستان بهمن مردم را به سمت پایین خیابان رو به روی بیمارستان هدایت میکنند. حالا دیگر علاقمندان و طرفداران او در پارکی با فضای باز دور هم جمع شدند و آهنگهای او را یک صدا زمزمه میکنند.
مرتضی پاشایی، خوانندهای که در مدت زمان محدودی طرفداران زیادی را برای خود دست و پا کرد. نه به خاطر بیماری سرطانش، شاید تنها به خاطر اینکه مرتضی از زمانی که به بیماریاش آگاه شد بیشتر به خودش نزدیک شد و همین امر سبب شد تا او در موسیقیاش هم موفقتر از پیش باشد. مرتضی و موسیقیاش مصداق بارز این ضرب المثل بود که هر آنچه از دل برآید بر دل نشیند. اما عامل موفقیت او شاید فقط موسیقی و ترانههایش نبود، شاید مرتضی پاشایی به صورت خودآگاه یا ناخودآگاه به ما درس میداد. درس مقاومت در برابر مشکلات زندگی، برای همین هم همه دوستش داشتند، مرتضی شعار مقاومت در برابر مشکلات را نمیداد، مرتضی خودش مشکل داشت، مرتضی خودش سرطان داشت و بیراه نیست اگر بگوییم هر کسی از این بیماری وحشتناک هراس دارد. اما او توانست و موفق شد که تا لحظه آخر بخواند، بخندد و از همه مهمتر، دوست داشته باشد.
خبر فوت او را که میشنوم برای تهیه خبر به بیمارستان بهمن میروم. روبه روی بیمارستان و خیابانهای اطرافش در حدی شلوغ است که همه ماشینها در ترافیک سنگین شهرک غرب گیر میافتند. مردم دور هم جمع شدند و آهنگهای مرتضی را میخوانند و با گوشیهایشان به یکدیگر خبر فوت او را میدهند. خیلیها گریه میکنند و خیلیها هم در سکوت و بهت، فقط نگاه میکنند. پشت شیشه اکثر ماشینهای حاضر در محل عکس مرتضی نصب شده و صدای آهنگهای او از هر ماشینی شنیده میشود. پیر و جوان هم ندارد. همه آمدهاند تا او را بدرقه کنند. کمی که میگذرد ماموران انتظامی برای حفظ آرامش دیگر بیماران بیمارستان بهمن مردم را به سمت پایین خیابان رو به روی بیمارستان هدایت میکنند. حالا دیگر علاقمندان و طرفداران او در پارکی با فضای باز دور هم جمع شدند و آهنگهای او را یک صدا زمزمه میکنند.
مرتضی پاشایی، خوانندهای که در مدت زمان محدودی طرفداران زیادی را برای خود دست و پا کرد. نه به خاطر بیماری سرطانش، شاید تنها به خاطر اینکه مرتضی از زمانی که به بیماریاش آگاه شد بیشتر به خودش نزدیک شد و همین امر سبب شد تا او در موسیقیاش هم موفقتر از پیش باشد. مرتضی و موسیقیاش مصداق بارز این ضرب المثل بود که هر آنچه از دل برآید بر دل نشیند. اما عامل موفقیت او شاید فقط موسیقی و ترانههایش نبود، شاید مرتضی پاشایی به صورت خودآگاه یا ناخودآگاه به ما درس میداد. درس مقاومت در برابر مشکلات زندگی، برای همین هم همه دوستش داشتند، مرتضی شعار مقاومت در برابر مشکلات را نمیداد، مرتضی خودش مشکل داشت، مرتضی خودش سرطان داشت و بیراه نیست اگر بگوییم هر کسی از این بیماری وحشتناک هراس دارد. اما او توانست و موفق شد که تا لحظه آخر بخواند، بخندد و از همه مهمتر، دوست داشته باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.