|

گدایی می کنم تا خدای ناکرده محتاج خلق نباشم!!

"من گدایی می کنم تا خدای ناکرده محتاج دیگران نباشم" این تفکر برخی از گدایان محترمی است که در سطح شهرستان شهریار براحتی برای خود جولان داده و دست نیازشان به سوی رهگذران پیاده و سواره دراز است , این شغل پر درآمد و بی دردسر که فاقد هر گونه عوارض جانبی و قانونی نیز هست، به نظر می‌رسد رفته رفته سر و سامان توجیه پذیر به خود می گیرد. تکدی‌گری فارغ از نام زشت و قبیحی که بر روی آن نهاده شده است، عواید روز افزون و خوبی دارد که درآمد حاصل از آن هرگز شامل کسورات قانونی (بیمه- مالیات بر ارزش افزوده- نوسازی- عوارض) و هزینه های عرفی (سرقفلی- اجاره بها و ...)نشده و کل درآمد روزانه و آن هم به صورت نقدی وارد جیبی می‌شود که مجددا در آمد زاست. یعنی پول خردهای جمع آوری شده نیز در طی روز، دوباره از جیب متکدی عزیز بیرون آمده و این بار در مقابل دریافت مبلغی اضافه‌تر و البته اسکناس، با هزار و یک منت تقدیم تاکسی‌داران زحمت‌کشی می‌شود که علاوه بر صرف سرمایه و تلاش چند ساعته در گرما و سرما، می بایست انواع و اقسام عوارض قانونی و عرفی را متحمل شوند. گدایان صراف" در مقابل ارائه 800 تومان پول خرد به رانندگان تاکسی، مبلغ 1000 تومان دریافت می کنند و در حقیقت پولی که برای کسب آن هیچ زحمتی نکشیده‌اند، خود به خود 25 درصد به آنان سود می رساند. پس این متفکران اقتصادی جامعه، شغلی کاملاً حرفه ای و بی دردسر را برای خود دست و پا کرده اند و این شغل نه تنها نیاز به تحصیلات ندارد، بلکه در مقابل چند ساعت ایستادن در معابر و سطح شهر، درآمدی نصیب متکدی می شود که به مراتب بر حقوق کارمندی و حتی برخی حرفه‌های خصوصی می‌چربد. این شاغلین سیار که در سطح شهر برای خود شغلی کاذب دست و پا کرده اند، برخود بالیده و گاهاً آن را بسیار شریف نیز می دانند تا جایی که وقتی از ایشان در خصوص شغلشان پرسیده می شود، سینه خود را ستبر کرده و با سری افراشته می گویند:"چه کنیم؟ این شغل آبرومند خیلی بهتر از مشاغلی است که برای کسب آن، باید از هفت خان بگذریم و جهت یک لقمه نان، به هر کسی گردن کج کنیم. پس گدایی می کنیم تا خدای ناکرده محتاج خلق نباشیم!"
اینکه این افراد سودجو و فرصت طلب عرصه را برای تازیدن و تیغ زدن شهروندان در معابر، تقاطع ها و میادین سطح شهر انتخاب کرده اند، چیز تازه ای نیست، اما روی سخن ما به مسوولان ذیربط است که فکری به حال این افراد نکرده و حرکتی برای جمع آوری و ساماندهی آنها نمی‌کنند.
این عدم توجه واقعاً بدان معناست که مسولین شهر، منکر پرسه زدن این افراد در سطح شهر هستند؟ و البته شاید آنها هم به این عمل قبیح، به عنوان یک شغل نگاه کرده و لزومی در جمع‌آوری متکدیان نمی‌بیینند! و از طرفی، این نگرش با ادعاهای همیشگی مسوولان عزیز منافات دارد. چرا که در نشست‌های خبری و جلسات خود، تکدی گری را محکوم و آمادگی خود را برای برخورد با آن اعلام می‌کنند و اینکه چرا شهرداری‌ها حرکتی در این راستا انجام نمی‌دهند، ما نیز همچون شما حیرانیم!!! شاید این بار هم مثل همیشه منطقی برای خود دارند که نیاز به بازگو کردن آن نمی‌بینند.پس با این اوصاف نابسامان، گدایان عزیز: روزتان که 365 روز در سال است، مبارک باد و ما نیز همسو با دیگر مسوولان ذیربط شهر در جهت ارایه خدمات به شما عزیزان که تمام وقت بی‌منت خود را در راستای فعالیت اقتصادی و رشد سرانه شهر به کارگرفته‌اید، از هیچ کوششی دریغ نخواهیم کرد! و حتی آمادگی داریم آگهی تبلیغاتی مربوط به کلاس های آموزشی شما را بدون دریافت هزینه، منتشر کنیم تا متقاضیان از دروس توجیهی کسب درآمد بی‌غل و غش شما بهره‌مند ‌شوند و در پایان یک خواهش عاجزانه دیگر هم از شما عزیزان داریم: از آنجا که ممکن است روزانه محل گذر ما از همان جایی نباشد که شما پاتوق می کنید، لطفا شماره حساب جاری و یا کارت خود را اطلاع رسانی کنید تا ما در‌ همان ساعات ابتدایی روز و قبل از رفتن به محل کار از طریق خودپرداز، از شرمندگی شما در آئیم تا خدایی ناکرده از راه دور ما را " عاق" نکنید!
"من گدایی می کنم تا خدای ناکرده محتاج دیگران نباشم" این تفکر برخی از گدایان محترمی است که در سطح شهرستان شهریار براحتی برای خود جولان داده و دست نیازشان به سوی رهگذران پیاده و سواره دراز است , این شغل پر درآمد و بی دردسر که فاقد هر گونه عوارض جانبی و قانونی نیز هست، به نظر می‌رسد رفته رفته سر و سامان توجیه پذیر به خود می گیرد. تکدی‌گری فارغ از نام زشت و قبیحی که بر روی آن نهاده شده است، عواید روز افزون و خوبی دارد که درآمد حاصل از آن هرگز شامل کسورات قانونی (بیمه- مالیات بر ارزش افزوده- نوسازی- عوارض) و هزینه های عرفی (سرقفلی- اجاره بها و ...)نشده و کل درآمد روزانه و آن هم به صورت نقدی وارد جیبی می‌شود که مجددا در آمد زاست. یعنی پول خردهای جمع آوری شده نیز در طی روز، دوباره از جیب متکدی عزیز بیرون آمده و این بار در مقابل دریافت مبلغی اضافه‌تر و البته اسکناس، با هزار و یک منت تقدیم تاکسی‌داران زحمت‌کشی می‌شود که علاوه بر صرف سرمایه و تلاش چند ساعته در گرما و سرما، می بایست انواع و اقسام عوارض قانونی و عرفی را متحمل شوند. گدایان صراف" در مقابل ارائه 800 تومان پول خرد به رانندگان تاکسی، مبلغ 1000 تومان دریافت می کنند و در حقیقت پولی که برای کسب آن هیچ زحمتی نکشیده‌اند، خود به خود 25 درصد به آنان سود می رساند. پس این متفکران اقتصادی جامعه، شغلی کاملاً حرفه ای و بی دردسر را برای خود دست و پا کرده اند و این شغل نه تنها نیاز به تحصیلات ندارد، بلکه در مقابل چند ساعت ایستادن در معابر و سطح شهر، درآمدی نصیب متکدی می شود که به مراتب بر حقوق کارمندی و حتی برخی حرفه‌های خصوصی می‌چربد. این شاغلین سیار که در سطح شهر برای خود شغلی کاذب دست و پا کرده اند، برخود بالیده و گاهاً آن را بسیار شریف نیز می دانند تا جایی که وقتی از ایشان در خصوص شغلشان پرسیده می شود، سینه خود را ستبر کرده و با سری افراشته می گویند:"چه کنیم؟ این شغل آبرومند خیلی بهتر از مشاغلی است که برای کسب آن، باید از هفت خان بگذریم و جهت یک لقمه نان، به هر کسی گردن کج کنیم. پس گدایی می کنیم تا خدای ناکرده محتاج خلق نباشیم!"
اینکه این افراد سودجو و فرصت طلب عرصه را برای تازیدن و تیغ زدن شهروندان در معابر، تقاطع ها و میادین سطح شهر انتخاب کرده اند، چیز تازه ای نیست، اما روی سخن ما به مسوولان ذیربط است که فکری به حال این افراد نکرده و حرکتی برای جمع آوری و ساماندهی آنها نمی‌کنند.
این عدم توجه واقعاً بدان معناست که مسولین شهر، منکر پرسه زدن این افراد در سطح شهر هستند؟ و البته شاید آنها هم به این عمل قبیح، به عنوان یک شغل نگاه کرده و لزومی در جمع‌آوری متکدیان نمی‌بیینند! و از طرفی، این نگرش با ادعاهای همیشگی مسوولان عزیز منافات دارد. چرا که در نشست‌های خبری و جلسات خود، تکدی گری را محکوم و آمادگی خود را برای برخورد با آن اعلام می‌کنند و اینکه چرا شهرداری‌ها حرکتی در این راستا انجام نمی‌دهند، ما نیز همچون شما حیرانیم!!! شاید این بار هم مثل همیشه منطقی برای خود دارند که نیاز به بازگو کردن آن نمی‌بینند.پس با این اوصاف نابسامان، گدایان عزیز: روزتان که 365 روز در سال است، مبارک باد و ما نیز همسو با دیگر مسوولان ذیربط شهر در جهت ارایه خدمات به شما عزیزان که تمام وقت بی‌منت خود را در راستای فعالیت اقتصادی و رشد سرانه شهر به کارگرفته‌اید، از هیچ کوششی دریغ نخواهیم کرد! و حتی آمادگی داریم آگهی تبلیغاتی مربوط به کلاس های آموزشی شما را بدون دریافت هزینه، منتشر کنیم تا متقاضیان از دروس توجیهی کسب درآمد بی‌غل و غش شما بهره‌مند ‌شوند و در پایان یک خواهش عاجزانه دیگر هم از شما عزیزان داریم: از آنجا که ممکن است روزانه محل گذر ما از همان جایی نباشد که شما پاتوق می کنید، لطفا شماره حساب جاری و یا کارت خود را اطلاع رسانی کنید تا ما در‌ همان ساعات ابتدایی روز و قبل از رفتن به محل کار از طریق خودپرداز، از شرمندگی شما در آئیم تا خدایی ناکرده از راه دور ما را " عاق" نکنید!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.