داشتن امید حق همه است
مرتضی چینیفروش . سرپرست شهرستانهای استان تهران
در سالهای اخیر با ورود تکنولوژی فوق مدرن زندگی انسان ها تغییرات بسیاری کرده و روال زندگی دیگر مانند گذشته نیست. امروزه اکثر کارها با اینترنت انجام می شود وکمتر صفهای طولانی بانکها و رفت و آمدهای مردم را برای انجام امور بانکی و امور مشابه آن مشاهده میکنیم .
تکنولوژی مدرن روی ظاهر شهرها هم اثر گذاشته است .در شهرهای بزرگ وسایط نقلیه عمومی تغییرات اساسی کرده اند، از مترو گرفته تا اتوبوسهای بی آر تی، اما این تغییرات شامل همه مناطق نمی شود، مثلا خیلی از شهرهای اطراف پایتخت در مقایسه با تهران احساس محرومیت می کنند و بسیاری ازساکنان شهرستانهای غرب پایتخت با مسائل و مشکلات متعددی مواجه هستند از کمبود مدرسه و درمانگاه گرفته تا نبودن تاکسی و... حتی در بعضی از شهرها مردم ازکمبود آب شرب و جاده که جزو نیازهای اولیه وثانویه محسوب می شود شکایت دارند.
با وجود دولت الکترونیک در برخی ازاین مناطق هنوزخبری ازاینترنت نیست و ارتباطات که امروز حرف اول را میزند کارش لنگ میزند و اهالی مجبورند سختی رفت و آمد به مناطق دیگر را علی رغم شلوغی جادهها تحمل کنند. در این جا این سوال مطرح است که شهرهای اطراف پایتخت که بنا به ضرب المثل معروف نزدیکتر از سایر شهرها و روستاهای کشور به آتش نشستهاند، دیگر چرا باید در محرومیت به سر ببرند در حالی که در کلان شهر تهران شاهد همه امکانات هستند، شاید بتوان گفت یکی از دلایل مهاجرت افراد به مرکزهم همین امراست وقتی امکانات وجود نداشته باشد طبیعی است که افراد تمایل پیدا میکنند به جایی نقل مکان کنند که حتی الامکان در رفاه و آسایش بیشتری باشند.
بنابراین بهتر است مسوولان محترم نگاه مهربانتری به روستاها و شهرکهای همسایه تهران داشته باشند تا فیلشان یاد هندوستان نکند و دست زن و بچه را نگیرند و عازم شهری شوند که از جمعیت زیاد در حال انفجار است. با این اوضاع از ساکنان شهرها و استانهایی که دورتر از پایتخت هستند چگونه میتوان توقع داشت که همه تجملات و امکانات درتهران را ببینند وهمچنان مصمم به ماندن دردیارشان باقی بمانند .
بدیهی است امکانات دولت محدود است ولی همین که نشان دهد مشکلات مردم را احساس میکند و در صدد رفع و رجوع گرفتاریهاست برای آنها تولید امید و اطمینان میکند .
تکنولوژی مدرن روی ظاهر شهرها هم اثر گذاشته است .در شهرهای بزرگ وسایط نقلیه عمومی تغییرات اساسی کرده اند، از مترو گرفته تا اتوبوسهای بی آر تی، اما این تغییرات شامل همه مناطق نمی شود، مثلا خیلی از شهرهای اطراف پایتخت در مقایسه با تهران احساس محرومیت می کنند و بسیاری ازساکنان شهرستانهای غرب پایتخت با مسائل و مشکلات متعددی مواجه هستند از کمبود مدرسه و درمانگاه گرفته تا نبودن تاکسی و... حتی در بعضی از شهرها مردم ازکمبود آب شرب و جاده که جزو نیازهای اولیه وثانویه محسوب می شود شکایت دارند.
با وجود دولت الکترونیک در برخی ازاین مناطق هنوزخبری ازاینترنت نیست و ارتباطات که امروز حرف اول را میزند کارش لنگ میزند و اهالی مجبورند سختی رفت و آمد به مناطق دیگر را علی رغم شلوغی جادهها تحمل کنند. در این جا این سوال مطرح است که شهرهای اطراف پایتخت که بنا به ضرب المثل معروف نزدیکتر از سایر شهرها و روستاهای کشور به آتش نشستهاند، دیگر چرا باید در محرومیت به سر ببرند در حالی که در کلان شهر تهران شاهد همه امکانات هستند، شاید بتوان گفت یکی از دلایل مهاجرت افراد به مرکزهم همین امراست وقتی امکانات وجود نداشته باشد طبیعی است که افراد تمایل پیدا میکنند به جایی نقل مکان کنند که حتی الامکان در رفاه و آسایش بیشتری باشند.
بنابراین بهتر است مسوولان محترم نگاه مهربانتری به روستاها و شهرکهای همسایه تهران داشته باشند تا فیلشان یاد هندوستان نکند و دست زن و بچه را نگیرند و عازم شهری شوند که از جمعیت زیاد در حال انفجار است. با این اوضاع از ساکنان شهرها و استانهایی که دورتر از پایتخت هستند چگونه میتوان توقع داشت که همه تجملات و امکانات درتهران را ببینند وهمچنان مصمم به ماندن دردیارشان باقی بمانند .
بدیهی است امکانات دولت محدود است ولی همین که نشان دهد مشکلات مردم را احساس میکند و در صدد رفع و رجوع گرفتاریهاست برای آنها تولید امید و اطمینان میکند .
در سالهای اخیر با ورود تکنولوژی فوق مدرن زندگی انسان ها تغییرات بسیاری کرده و روال زندگی دیگر مانند گذشته نیست. امروزه اکثر کارها با اینترنت انجام می شود وکمتر صفهای طولانی بانکها و رفت و آمدهای مردم را برای انجام امور بانکی و امور مشابه آن مشاهده میکنیم .
تکنولوژی مدرن روی ظاهر شهرها هم اثر گذاشته است .در شهرهای بزرگ وسایط نقلیه عمومی تغییرات اساسی کرده اند، از مترو گرفته تا اتوبوسهای بی آر تی، اما این تغییرات شامل همه مناطق نمی شود، مثلا خیلی از شهرهای اطراف پایتخت در مقایسه با تهران احساس محرومیت می کنند و بسیاری ازساکنان شهرستانهای غرب پایتخت با مسائل و مشکلات متعددی مواجه هستند از کمبود مدرسه و درمانگاه گرفته تا نبودن تاکسی و... حتی در بعضی از شهرها مردم ازکمبود آب شرب و جاده که جزو نیازهای اولیه وثانویه محسوب می شود شکایت دارند.
با وجود دولت الکترونیک در برخی ازاین مناطق هنوزخبری ازاینترنت نیست و ارتباطات که امروز حرف اول را میزند کارش لنگ میزند و اهالی مجبورند سختی رفت و آمد به مناطق دیگر را علی رغم شلوغی جادهها تحمل کنند. در این جا این سوال مطرح است که شهرهای اطراف پایتخت که بنا به ضرب المثل معروف نزدیکتر از سایر شهرها و روستاهای کشور به آتش نشستهاند، دیگر چرا باید در محرومیت به سر ببرند در حالی که در کلان شهر تهران شاهد همه امکانات هستند، شاید بتوان گفت یکی از دلایل مهاجرت افراد به مرکزهم همین امراست وقتی امکانات وجود نداشته باشد طبیعی است که افراد تمایل پیدا میکنند به جایی نقل مکان کنند که حتی الامکان در رفاه و آسایش بیشتری باشند.
بنابراین بهتر است مسوولان محترم نگاه مهربانتری به روستاها و شهرکهای همسایه تهران داشته باشند تا فیلشان یاد هندوستان نکند و دست زن و بچه را نگیرند و عازم شهری شوند که از جمعیت زیاد در حال انفجار است. با این اوضاع از ساکنان شهرها و استانهایی که دورتر از پایتخت هستند چگونه میتوان توقع داشت که همه تجملات و امکانات درتهران را ببینند وهمچنان مصمم به ماندن دردیارشان باقی بمانند .
بدیهی است امکانات دولت محدود است ولی همین که نشان دهد مشکلات مردم را احساس میکند و در صدد رفع و رجوع گرفتاریهاست برای آنها تولید امید و اطمینان میکند .
تکنولوژی مدرن روی ظاهر شهرها هم اثر گذاشته است .در شهرهای بزرگ وسایط نقلیه عمومی تغییرات اساسی کرده اند، از مترو گرفته تا اتوبوسهای بی آر تی، اما این تغییرات شامل همه مناطق نمی شود، مثلا خیلی از شهرهای اطراف پایتخت در مقایسه با تهران احساس محرومیت می کنند و بسیاری ازساکنان شهرستانهای غرب پایتخت با مسائل و مشکلات متعددی مواجه هستند از کمبود مدرسه و درمانگاه گرفته تا نبودن تاکسی و... حتی در بعضی از شهرها مردم ازکمبود آب شرب و جاده که جزو نیازهای اولیه وثانویه محسوب می شود شکایت دارند.
با وجود دولت الکترونیک در برخی ازاین مناطق هنوزخبری ازاینترنت نیست و ارتباطات که امروز حرف اول را میزند کارش لنگ میزند و اهالی مجبورند سختی رفت و آمد به مناطق دیگر را علی رغم شلوغی جادهها تحمل کنند. در این جا این سوال مطرح است که شهرهای اطراف پایتخت که بنا به ضرب المثل معروف نزدیکتر از سایر شهرها و روستاهای کشور به آتش نشستهاند، دیگر چرا باید در محرومیت به سر ببرند در حالی که در کلان شهر تهران شاهد همه امکانات هستند، شاید بتوان گفت یکی از دلایل مهاجرت افراد به مرکزهم همین امراست وقتی امکانات وجود نداشته باشد طبیعی است که افراد تمایل پیدا میکنند به جایی نقل مکان کنند که حتی الامکان در رفاه و آسایش بیشتری باشند.
بنابراین بهتر است مسوولان محترم نگاه مهربانتری به روستاها و شهرکهای همسایه تهران داشته باشند تا فیلشان یاد هندوستان نکند و دست زن و بچه را نگیرند و عازم شهری شوند که از جمعیت زیاد در حال انفجار است. با این اوضاع از ساکنان شهرها و استانهایی که دورتر از پایتخت هستند چگونه میتوان توقع داشت که همه تجملات و امکانات درتهران را ببینند وهمچنان مصمم به ماندن دردیارشان باقی بمانند .
بدیهی است امکانات دولت محدود است ولی همین که نشان دهد مشکلات مردم را احساس میکند و در صدد رفع و رجوع گرفتاریهاست برای آنها تولید امید و اطمینان میکند .
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.