|

دختران زاینده رود؛ مهر و آبان

فرزانه ملکی: زنجیره زنجیرزن‌ها رد می‌شود. سینه زن‌ها هم می‌آیند و می‌روند، زن‌ها سر می‌رسند؛ چادر به سر، و تک و توکی بچه به بغل. دخترها، صورت‌هاشان میان سیاهی چادر شکفته است. آمده‌اند هیات، دسته، عزاداری. گاهی توی گوش هم و گاهی توی گوشی‌ها پچ پچ می‌کنند. سینه هم می‌زنند، گریه هم می‌کنند، به هوای گرفتن مراد و حاجت. روزهای دخترانه‌شان حالا رنگ سبز و مشکی علم‌ها را گرفته است، رنگ تاسوعا و عاشورا.
سنگ نه چندان مرتفع حاشیه زاینده‌رود را پایین می‌پرد تا با آبی که تازه از راه رسیده است، عکس یاذگاری داشته باشد. آب، کفش‌هایش را خیس می‌کند، بقیه دخترها دستش را می‌گیرند تا به زور خودش را بالا بکشد. یکی از دخترها به کنایه می‌خندد: عکس باز شدن آب زاینده‌رود سال 92، عکس باز شدن آب زاینده‌رود سال 93، عکس باز شدن آب زاینده‌رود سال 1400. بالا رسیده و نرسیده، عکس را می‌گذارد روی فلان شبکه اجتماعی و زیرش می‌نویسد: آب به اصفهان رسید...
خیابان‌ها دهان به دهان می‌پیچند تا روی سرش آوار شوند. یک خبر چند خطی، گاهی هم در قالب شایعه، وایبر می‌شود تا دختر زاینده‌رود را توی خودش مچاله کند، توی تمام دهان‌ها بچرخاندش و یک بار دیگر جهانی‌اش کند، این بار در هیبت چشم‌های نابینا و زیبایی سوخته. این خبر چند خطی خیابان‌ها را به دنبال خود می‌کشد و یک دل آشوب از تمام شهر به جا می‌گذارد. اسید، روی معصومانگی دخترانه شهر پاشیده می‌شود تا اصفهان بار دیگر خبر اول کشور شود.
فرزانه ملکی: زنجیره زنجیرزن‌ها رد می‌شود. سینه زن‌ها هم می‌آیند و می‌روند، زن‌ها سر می‌رسند؛ چادر به سر، و تک و توکی بچه به بغل. دخترها، صورت‌هاشان میان سیاهی چادر شکفته است. آمده‌اند هیات، دسته، عزاداری. گاهی توی گوش هم و گاهی توی گوشی‌ها پچ پچ می‌کنند. سینه هم می‌زنند، گریه هم می‌کنند، به هوای گرفتن مراد و حاجت. روزهای دخترانه‌شان حالا رنگ سبز و مشکی علم‌ها را گرفته است، رنگ تاسوعا و عاشورا.
سنگ نه چندان مرتفع حاشیه زاینده‌رود را پایین می‌پرد تا با آبی که تازه از راه رسیده است، عکس یاذگاری داشته باشد. آب، کفش‌هایش را خیس می‌کند، بقیه دخترها دستش را می‌گیرند تا به زور خودش را بالا بکشد. یکی از دخترها به کنایه می‌خندد: عکس باز شدن آب زاینده‌رود سال 92، عکس باز شدن آب زاینده‌رود سال 93، عکس باز شدن آب زاینده‌رود سال 1400. بالا رسیده و نرسیده، عکس را می‌گذارد روی فلان شبکه اجتماعی و زیرش می‌نویسد: آب به اصفهان رسید...
خیابان‌ها دهان به دهان می‌پیچند تا روی سرش آوار شوند. یک خبر چند خطی، گاهی هم در قالب شایعه، وایبر می‌شود تا دختر زاینده‌رود را توی خودش مچاله کند، توی تمام دهان‌ها بچرخاندش و یک بار دیگر جهانی‌اش کند، این بار در هیبت چشم‌های نابینا و زیبایی سوخته. این خبر چند خطی خیابان‌ها را به دنبال خود می‌کشد و یک دل آشوب از تمام شهر به جا می‌گذارد. اسید، روی معصومانگی دخترانه شهر پاشیده می‌شود تا اصفهان بار دیگر خبر اول کشور شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.