کریم داوودی عضو شورای اسلامی شهر اصفهان:
موانع اداري؛ سرعت گير سرمايه
پیشبینی اصفهان به عنوان شهری توریستی، فرهنگی در سند چشم انداز ۲۰ ساله البته در صورت توسعه و تکمیل زیرساختهای گردشگری یکی از اهداف هشتگانه برنامه پنجساله این شهر است. كلانشهري كه با وجود آثار گرانبها و ارزشمند تاریخی فرهنگی و هنری در گستره تاريخي و جغرافيايي خود، هنوز سرمايهگذارش را درگير و گرفتار رفت و آمدهاي اداري کرده است.
مصاحبه ما با مهندس سیدکریم داودی به لحاظ ديدگاه خاص او برای توسعه صنعت گردشگری استان اصفهان و استفاده از آن برای توسعه شهری این کلانشهر، در سالهای آتی بود. صنعتی که به اعتقاد بسیاری می تواند جایگزینی شایسته برای صنایع آلاینده و پر مصرف انرژی باشد.
بسیاری معتقدند که دخالت بیرویه دولتی و قوانین دست و پاگیر که بعضا هم ناقص اجرا میشوند باعث خروج سرمایههایمان یا سرمایهگریزی از اصفهان شده است. به نظر شما چه عواملی در این امر موثر بودهاند؟
یکی از وظایف مدیران شهری و کلان شهری ارتقای درآمد پایدار شهروندان است و یکی از راهکارهای ارتقای درآمد شهروندان، جذب سرمایهگذار در شهر است. شهرهایی که توان جذب سرمایهگذار را دارند یعنی مدیریت قوی داشتهاند و برعکس شهرهایی که سرمایهگذار در آن حضور پیدا نکند نشان از ضعف مدیریت شهری دارد.البته شهر اصفهان در حوزههای تولید، ساختمان، مهندسی و پزشکی توانمندی و پتانسیل بسیار خوبی دارد ولی متاسفانه سرمایهگذاران برای اینکه اعتقاد دارند که کار کردن در اصفهان مشکل است، از اصفهان میروند.
در نگاه اول اصفهان جایگاه امنی برای سرمایهگذاران به نظر می رسد اما واقعیت این را نشان نمیدهد. علت این موضوع چیست؟
مدیریت شهری باید بازتر عمل کند. ما نباید نگران سود بردن سرمایهگذاران باشیم. ما باید نگاه سود برای طرفین را داشته باشیم. متاسفانه برخی مدیران درجه دو، درجه سه و کارشناسان ادارات از اینکه سرمایهگذار سود کند میترسند.
شاهد هستیم که سرمایهگذار وارد اصفهان میشود اما هنوز کارش را شروع نکرده، ما به دنبال محاسبه سود آن هستیم و از اینکه او سود میبرد ناراحتیم در صورتی که ما نیز سود خود را از این تعامل میبریم و این یک بازی برد برد است.
جهان امروز اعتقاد به اقتصاد برد برد دارد. ما باید به دنبال این باشیم که هم مردم و هم سرمایهگذار سود ببرند. برای مثال علی و حسین همدانیان با راهاندازی کارخانه سیمان، قند، ریسندگی و بافندگی، تعداد زیادی از مردم اصفهان را به کار گرفتند. مهمتر از حضور این دو سرمایه گذار در اصفهان، حمایت مدیریت شهری از سرمایهگذار است که به آنها اجازه فعالیت داده است. حتی ما هم باید مدیریت شهری آن موقع را شناسایی کنیم و از آنها تقدیر بهعمل آوریم.
اصفهان دارای سرمایهگذاران فراوانی است که ترجیح میدهند در دیگر شهرها سرمایهگذاری کنند. فکر میکنید چرا باید سرمایهگذار اصفهانی هم از سرمایهگذاری در شهر خود هراس داشته باشد؟
بله این موضوع هم برمیگردد به فکر بسته مدیریت شهری. در حال حاضر صنعتگران و بازرگانان بسیار خوبی در اتاق بازرگانی و صنایع و معادن اصفهان داریم و در بسیاری از شهرهای کشور شاهد سرمایه گذاری اصفهانیها هستیم اما متاسفانه این سرمایهگذاران اصفهانی در اصفهان ماندگار نیستند. هنر مدیریت شهری این است که اول بتواند سرمایهگذاران استانی را در شهر نگه دارد و دوم سرمایهگذاران ملی را جذب کند. البته بیش از 90 درصد پروژههای شهرداری اصفهان در دست شرکتهای بومی اصفهان است که خود شهرداری آنها را رشد داده است و اکنون هم در سطح کشوری فعالیت میکنند.
چرا شرکتها و نهادهای غیر دولتی و حتی نیمه دولتی بسیاری که در شهرهایی مثل مشهد، کیش و قشم و شهرهای شمالی فعالیتهای بزرگی را آغاز کردهاند در اصفهان علی رغم پتانسیل خوب گردشگری آن حاضر به سرمایهگذاری نیستند؟
اکنون شاهد هستیم که بیشتر سرمایه کشور در دستان نهادهای شبه دولتی است که در کنار سازمان ها و وزارتخانهها تشکیل شدهاند. این نهادها قدرتهای اقتصادی بسیار قوی هستند.متاسفانه در این موضوع هم نتوانستهایم در اصفهان خوب نقطهگذاری کنیم و آنها را جذب کنیم. چه بسا اگر با همین نهادها تعامل داشته باشیم میتوانند با حضور خودشان در اصفهان بهترین سرمایهگذارها را به شهر بیاورند و بهترین پروژهها را تعریف کنند.
از طرفی شرکتهای خصوصی بزرگ هم به دلایل متعدد به اصفهان نمیآیند. من هم از این موضوع رنج میبرم که شرکتهایی مثل پدیده شاندیز که در سطح بین المللی فعالیت میکنند به اصفهان نمیآیند و کار در اصفهان را سخت میدانند. دست و پاگیریها و سیکل اداری معیوب ما، هم در واگذاری و هم در اجرا پایه اصلی مشکلات ماست. سیکل اداری باید جمع و جور و قبراق باشد.
یعنی معتقدید فضای کار و سیستم اداری نادرست هم مزید بر علت است؟
بله. ما باید فضای کار برای سرمایهگذار را در اصفهان مهیا کنیم. به عنوان مثال ادرات ما باید با یک سرمایهگذار برخورد ویژه داشته باشند. قرار نیست در ادارت همان برخوردی که با مراجعه کننده عادی صورت میگیرد با یک سرمایهگذار هم بشود. سرمایهگذار آمده است تا پول به این شهر بیاورد و مردم را به کار بگیرد. پس نباید اشکالتراشی کرد و سد راه او شد. ذهنیت اینکه در اصفهان نمیشود کار کرد را باید برطرف کنیم.
کارشناسان جهانی معتقدند که صنعت گردشگری در سالهای آتی گردش مالی گستردهتری نسبت به صنایع فولادی دارد. آیا وقت آن نشده است که پای جهانگردان به اصفهان باز شود؟
بحث گردشگری باید به عنوان محور اصلی توسعه اصفهان در نظر گرفته شود. مجامع جهانی معتقدند که اگر یک شهر به اندازه جمعیت خودش در سال گردشگر داشته باشد تازه به یک میزان متوسط رسیده است و اگر این آمار بیشتر از جمعیت همان شهر شود آن را مطلوب میدانند. اصفهان یک میلیون و 800 هزار جمعیت دارد اما در سال 100 هزار گردشگر به این شهر سفر میکند یعنی چیزی حدود 5درصد جمعیت شهر. ما به ازای هر نفر گردشگر میتوانیم یک شغل ایجاد کنیم. هر 100 هزار گردشگر 200 میلیارد تومان سرمایه وارد شهر میکند. اما زیرساختهای توسعه گردشگری در اصفهان نزدیک به صفر است. گردشگر نیاز به خدماتی مثل حمل و نقل، هتل، تغذیه، بازدید از اماکن تاریخی و تفریحی و صنایع دستی مناسب دارد. متاسفانه در بحث حمل و نقل مشکل اساسی داریم. حداقل نیاز به چند خط هوایی بینالمللی در فرودگاه اصفهان داریم. حمل و نقل عمومی در شهر هم باید قوی شود و اتوبوسها و تاکسیهای گردشگری راه اندازی شود. وضعیت راه آهن هم که اصلا نیازی به گفتن ندارد.
در طول سالهای گذشته هیچ هتل مناسب و خوبی در اصفهان ساخته نشده است. البته افرادی هستند که قصد هتلسازی دارند اما وقتی اجازه ساخت داده نمیشود چکار کنند؟ سه سال باید دنبال کار اداری بروند تا یک مجوز بگیرند. هرچند لایحه مجانی شدن عوارض هتلها را در شورای اسلامی شهر اصفهان مطرح کردیم تا این کار تسهیل شود. حدود دو میلیون نفر گردشگر از کشورهای عربی به مشهد میروند چراکه مشهد زیر ساختها را پیدا کرده است. خط هوایی مناسب دارد وهتلهای درجه یک در آن ساخته شده است. باید این گردشگران را پس از حضور در مشهد به تور دو روزه بازدید از اماکن تاریخی اصفهان بیاوریم. از طرف دیگر اصفهان دارای پزشکان و بیمارستانهای خوبی است. گردشگر سلامت را باید توسعه دهیم. هزینه درمان در اصفهان یک بیستم دنیاست. اگر فضا ایجا باشد کشورهای منطقه برای مسایل پزشکی هم به اصفهان میآیند.در دنیا شرکتهایی هستند که برنامهریزی و مشاوره در زمینه گردشگری انجام میدهند. یک شرکت مشاور برای اصفهان نیاز داریم تا با حضور استاندار، شهردار و رییس میراث فرهنگی استان یک شورای اجرایی تشکیل دهیم و با یک هدفگذاری چندساله شاهد تحول اصفهان باشیم.
مصاحبه ما با مهندس سیدکریم داودی به لحاظ ديدگاه خاص او برای توسعه صنعت گردشگری استان اصفهان و استفاده از آن برای توسعه شهری این کلانشهر، در سالهای آتی بود. صنعتی که به اعتقاد بسیاری می تواند جایگزینی شایسته برای صنایع آلاینده و پر مصرف انرژی باشد.
بسیاری معتقدند که دخالت بیرویه دولتی و قوانین دست و پاگیر که بعضا هم ناقص اجرا میشوند باعث خروج سرمایههایمان یا سرمایهگریزی از اصفهان شده است. به نظر شما چه عواملی در این امر موثر بودهاند؟
یکی از وظایف مدیران شهری و کلان شهری ارتقای درآمد پایدار شهروندان است و یکی از راهکارهای ارتقای درآمد شهروندان، جذب سرمایهگذار در شهر است. شهرهایی که توان جذب سرمایهگذار را دارند یعنی مدیریت قوی داشتهاند و برعکس شهرهایی که سرمایهگذار در آن حضور پیدا نکند نشان از ضعف مدیریت شهری دارد.البته شهر اصفهان در حوزههای تولید، ساختمان، مهندسی و پزشکی توانمندی و پتانسیل بسیار خوبی دارد ولی متاسفانه سرمایهگذاران برای اینکه اعتقاد دارند که کار کردن در اصفهان مشکل است، از اصفهان میروند.
در نگاه اول اصفهان جایگاه امنی برای سرمایهگذاران به نظر می رسد اما واقعیت این را نشان نمیدهد. علت این موضوع چیست؟
مدیریت شهری باید بازتر عمل کند. ما نباید نگران سود بردن سرمایهگذاران باشیم. ما باید نگاه سود برای طرفین را داشته باشیم. متاسفانه برخی مدیران درجه دو، درجه سه و کارشناسان ادارات از اینکه سرمایهگذار سود کند میترسند.
شاهد هستیم که سرمایهگذار وارد اصفهان میشود اما هنوز کارش را شروع نکرده، ما به دنبال محاسبه سود آن هستیم و از اینکه او سود میبرد ناراحتیم در صورتی که ما نیز سود خود را از این تعامل میبریم و این یک بازی برد برد است.
جهان امروز اعتقاد به اقتصاد برد برد دارد. ما باید به دنبال این باشیم که هم مردم و هم سرمایهگذار سود ببرند. برای مثال علی و حسین همدانیان با راهاندازی کارخانه سیمان، قند، ریسندگی و بافندگی، تعداد زیادی از مردم اصفهان را به کار گرفتند. مهمتر از حضور این دو سرمایه گذار در اصفهان، حمایت مدیریت شهری از سرمایهگذار است که به آنها اجازه فعالیت داده است. حتی ما هم باید مدیریت شهری آن موقع را شناسایی کنیم و از آنها تقدیر بهعمل آوریم.
اصفهان دارای سرمایهگذاران فراوانی است که ترجیح میدهند در دیگر شهرها سرمایهگذاری کنند. فکر میکنید چرا باید سرمایهگذار اصفهانی هم از سرمایهگذاری در شهر خود هراس داشته باشد؟
بله این موضوع هم برمیگردد به فکر بسته مدیریت شهری. در حال حاضر صنعتگران و بازرگانان بسیار خوبی در اتاق بازرگانی و صنایع و معادن اصفهان داریم و در بسیاری از شهرهای کشور شاهد سرمایه گذاری اصفهانیها هستیم اما متاسفانه این سرمایهگذاران اصفهانی در اصفهان ماندگار نیستند. هنر مدیریت شهری این است که اول بتواند سرمایهگذاران استانی را در شهر نگه دارد و دوم سرمایهگذاران ملی را جذب کند. البته بیش از 90 درصد پروژههای شهرداری اصفهان در دست شرکتهای بومی اصفهان است که خود شهرداری آنها را رشد داده است و اکنون هم در سطح کشوری فعالیت میکنند.
چرا شرکتها و نهادهای غیر دولتی و حتی نیمه دولتی بسیاری که در شهرهایی مثل مشهد، کیش و قشم و شهرهای شمالی فعالیتهای بزرگی را آغاز کردهاند در اصفهان علی رغم پتانسیل خوب گردشگری آن حاضر به سرمایهگذاری نیستند؟
اکنون شاهد هستیم که بیشتر سرمایه کشور در دستان نهادهای شبه دولتی است که در کنار سازمان ها و وزارتخانهها تشکیل شدهاند. این نهادها قدرتهای اقتصادی بسیار قوی هستند.متاسفانه در این موضوع هم نتوانستهایم در اصفهان خوب نقطهگذاری کنیم و آنها را جذب کنیم. چه بسا اگر با همین نهادها تعامل داشته باشیم میتوانند با حضور خودشان در اصفهان بهترین سرمایهگذارها را به شهر بیاورند و بهترین پروژهها را تعریف کنند.
از طرفی شرکتهای خصوصی بزرگ هم به دلایل متعدد به اصفهان نمیآیند. من هم از این موضوع رنج میبرم که شرکتهایی مثل پدیده شاندیز که در سطح بین المللی فعالیت میکنند به اصفهان نمیآیند و کار در اصفهان را سخت میدانند. دست و پاگیریها و سیکل اداری معیوب ما، هم در واگذاری و هم در اجرا پایه اصلی مشکلات ماست. سیکل اداری باید جمع و جور و قبراق باشد.
یعنی معتقدید فضای کار و سیستم اداری نادرست هم مزید بر علت است؟
بله. ما باید فضای کار برای سرمایهگذار را در اصفهان مهیا کنیم. به عنوان مثال ادرات ما باید با یک سرمایهگذار برخورد ویژه داشته باشند. قرار نیست در ادارت همان برخوردی که با مراجعه کننده عادی صورت میگیرد با یک سرمایهگذار هم بشود. سرمایهگذار آمده است تا پول به این شهر بیاورد و مردم را به کار بگیرد. پس نباید اشکالتراشی کرد و سد راه او شد. ذهنیت اینکه در اصفهان نمیشود کار کرد را باید برطرف کنیم.
کارشناسان جهانی معتقدند که صنعت گردشگری در سالهای آتی گردش مالی گستردهتری نسبت به صنایع فولادی دارد. آیا وقت آن نشده است که پای جهانگردان به اصفهان باز شود؟
بحث گردشگری باید به عنوان محور اصلی توسعه اصفهان در نظر گرفته شود. مجامع جهانی معتقدند که اگر یک شهر به اندازه جمعیت خودش در سال گردشگر داشته باشد تازه به یک میزان متوسط رسیده است و اگر این آمار بیشتر از جمعیت همان شهر شود آن را مطلوب میدانند. اصفهان یک میلیون و 800 هزار جمعیت دارد اما در سال 100 هزار گردشگر به این شهر سفر میکند یعنی چیزی حدود 5درصد جمعیت شهر. ما به ازای هر نفر گردشگر میتوانیم یک شغل ایجاد کنیم. هر 100 هزار گردشگر 200 میلیارد تومان سرمایه وارد شهر میکند. اما زیرساختهای توسعه گردشگری در اصفهان نزدیک به صفر است. گردشگر نیاز به خدماتی مثل حمل و نقل، هتل، تغذیه، بازدید از اماکن تاریخی و تفریحی و صنایع دستی مناسب دارد. متاسفانه در بحث حمل و نقل مشکل اساسی داریم. حداقل نیاز به چند خط هوایی بینالمللی در فرودگاه اصفهان داریم. حمل و نقل عمومی در شهر هم باید قوی شود و اتوبوسها و تاکسیهای گردشگری راه اندازی شود. وضعیت راه آهن هم که اصلا نیازی به گفتن ندارد.
در طول سالهای گذشته هیچ هتل مناسب و خوبی در اصفهان ساخته نشده است. البته افرادی هستند که قصد هتلسازی دارند اما وقتی اجازه ساخت داده نمیشود چکار کنند؟ سه سال باید دنبال کار اداری بروند تا یک مجوز بگیرند. هرچند لایحه مجانی شدن عوارض هتلها را در شورای اسلامی شهر اصفهان مطرح کردیم تا این کار تسهیل شود. حدود دو میلیون نفر گردشگر از کشورهای عربی به مشهد میروند چراکه مشهد زیر ساختها را پیدا کرده است. خط هوایی مناسب دارد وهتلهای درجه یک در آن ساخته شده است. باید این گردشگران را پس از حضور در مشهد به تور دو روزه بازدید از اماکن تاریخی اصفهان بیاوریم. از طرف دیگر اصفهان دارای پزشکان و بیمارستانهای خوبی است. گردشگر سلامت را باید توسعه دهیم. هزینه درمان در اصفهان یک بیستم دنیاست. اگر فضا ایجا باشد کشورهای منطقه برای مسایل پزشکی هم به اصفهان میآیند.در دنیا شرکتهایی هستند که برنامهریزی و مشاوره در زمینه گردشگری انجام میدهند. یک شرکت مشاور برای اصفهان نیاز داریم تا با حضور استاندار، شهردار و رییس میراث فرهنگی استان یک شورای اجرایی تشکیل دهیم و با یک هدفگذاری چندساله شاهد تحول اصفهان باشیم.
پیشبینی اصفهان به عنوان شهری توریستی، فرهنگی در سند چشم انداز ۲۰ ساله البته در صورت توسعه و تکمیل زیرساختهای گردشگری یکی از اهداف هشتگانه برنامه پنجساله این شهر است. كلانشهري كه با وجود آثار گرانبها و ارزشمند تاریخی فرهنگی و هنری در گستره تاريخي و جغرافيايي خود، هنوز سرمايهگذارش را درگير و گرفتار رفت و آمدهاي اداري کرده است.
مصاحبه ما با مهندس سیدکریم داودی به لحاظ ديدگاه خاص او برای توسعه صنعت گردشگری استان اصفهان و استفاده از آن برای توسعه شهری این کلانشهر، در سالهای آتی بود. صنعتی که به اعتقاد بسیاری می تواند جایگزینی شایسته برای صنایع آلاینده و پر مصرف انرژی باشد.
بسیاری معتقدند که دخالت بیرویه دولتی و قوانین دست و پاگیر که بعضا هم ناقص اجرا میشوند باعث خروج سرمایههایمان یا سرمایهگریزی از اصفهان شده است. به نظر شما چه عواملی در این امر موثر بودهاند؟
یکی از وظایف مدیران شهری و کلان شهری ارتقای درآمد پایدار شهروندان است و یکی از راهکارهای ارتقای درآمد شهروندان، جذب سرمایهگذار در شهر است. شهرهایی که توان جذب سرمایهگذار را دارند یعنی مدیریت قوی داشتهاند و برعکس شهرهایی که سرمایهگذار در آن حضور پیدا نکند نشان از ضعف مدیریت شهری دارد.البته شهر اصفهان در حوزههای تولید، ساختمان، مهندسی و پزشکی توانمندی و پتانسیل بسیار خوبی دارد ولی متاسفانه سرمایهگذاران برای اینکه اعتقاد دارند که کار کردن در اصفهان مشکل است، از اصفهان میروند.
در نگاه اول اصفهان جایگاه امنی برای سرمایهگذاران به نظر می رسد اما واقعیت این را نشان نمیدهد. علت این موضوع چیست؟
مدیریت شهری باید بازتر عمل کند. ما نباید نگران سود بردن سرمایهگذاران باشیم. ما باید نگاه سود برای طرفین را داشته باشیم. متاسفانه برخی مدیران درجه دو، درجه سه و کارشناسان ادارات از اینکه سرمایهگذار سود کند میترسند.
شاهد هستیم که سرمایهگذار وارد اصفهان میشود اما هنوز کارش را شروع نکرده، ما به دنبال محاسبه سود آن هستیم و از اینکه او سود میبرد ناراحتیم در صورتی که ما نیز سود خود را از این تعامل میبریم و این یک بازی برد برد است.
جهان امروز اعتقاد به اقتصاد برد برد دارد. ما باید به دنبال این باشیم که هم مردم و هم سرمایهگذار سود ببرند. برای مثال علی و حسین همدانیان با راهاندازی کارخانه سیمان، قند، ریسندگی و بافندگی، تعداد زیادی از مردم اصفهان را به کار گرفتند. مهمتر از حضور این دو سرمایه گذار در اصفهان، حمایت مدیریت شهری از سرمایهگذار است که به آنها اجازه فعالیت داده است. حتی ما هم باید مدیریت شهری آن موقع را شناسایی کنیم و از آنها تقدیر بهعمل آوریم.
اصفهان دارای سرمایهگذاران فراوانی است که ترجیح میدهند در دیگر شهرها سرمایهگذاری کنند. فکر میکنید چرا باید سرمایهگذار اصفهانی هم از سرمایهگذاری در شهر خود هراس داشته باشد؟
بله این موضوع هم برمیگردد به فکر بسته مدیریت شهری. در حال حاضر صنعتگران و بازرگانان بسیار خوبی در اتاق بازرگانی و صنایع و معادن اصفهان داریم و در بسیاری از شهرهای کشور شاهد سرمایه گذاری اصفهانیها هستیم اما متاسفانه این سرمایهگذاران اصفهانی در اصفهان ماندگار نیستند. هنر مدیریت شهری این است که اول بتواند سرمایهگذاران استانی را در شهر نگه دارد و دوم سرمایهگذاران ملی را جذب کند. البته بیش از 90 درصد پروژههای شهرداری اصفهان در دست شرکتهای بومی اصفهان است که خود شهرداری آنها را رشد داده است و اکنون هم در سطح کشوری فعالیت میکنند.
چرا شرکتها و نهادهای غیر دولتی و حتی نیمه دولتی بسیاری که در شهرهایی مثل مشهد، کیش و قشم و شهرهای شمالی فعالیتهای بزرگی را آغاز کردهاند در اصفهان علی رغم پتانسیل خوب گردشگری آن حاضر به سرمایهگذاری نیستند؟
اکنون شاهد هستیم که بیشتر سرمایه کشور در دستان نهادهای شبه دولتی است که در کنار سازمان ها و وزارتخانهها تشکیل شدهاند. این نهادها قدرتهای اقتصادی بسیار قوی هستند.متاسفانه در این موضوع هم نتوانستهایم در اصفهان خوب نقطهگذاری کنیم و آنها را جذب کنیم. چه بسا اگر با همین نهادها تعامل داشته باشیم میتوانند با حضور خودشان در اصفهان بهترین سرمایهگذارها را به شهر بیاورند و بهترین پروژهها را تعریف کنند.
از طرفی شرکتهای خصوصی بزرگ هم به دلایل متعدد به اصفهان نمیآیند. من هم از این موضوع رنج میبرم که شرکتهایی مثل پدیده شاندیز که در سطح بین المللی فعالیت میکنند به اصفهان نمیآیند و کار در اصفهان را سخت میدانند. دست و پاگیریها و سیکل اداری معیوب ما، هم در واگذاری و هم در اجرا پایه اصلی مشکلات ماست. سیکل اداری باید جمع و جور و قبراق باشد.
یعنی معتقدید فضای کار و سیستم اداری نادرست هم مزید بر علت است؟
بله. ما باید فضای کار برای سرمایهگذار را در اصفهان مهیا کنیم. به عنوان مثال ادرات ما باید با یک سرمایهگذار برخورد ویژه داشته باشند. قرار نیست در ادارت همان برخوردی که با مراجعه کننده عادی صورت میگیرد با یک سرمایهگذار هم بشود. سرمایهگذار آمده است تا پول به این شهر بیاورد و مردم را به کار بگیرد. پس نباید اشکالتراشی کرد و سد راه او شد. ذهنیت اینکه در اصفهان نمیشود کار کرد را باید برطرف کنیم.
کارشناسان جهانی معتقدند که صنعت گردشگری در سالهای آتی گردش مالی گستردهتری نسبت به صنایع فولادی دارد. آیا وقت آن نشده است که پای جهانگردان به اصفهان باز شود؟
بحث گردشگری باید به عنوان محور اصلی توسعه اصفهان در نظر گرفته شود. مجامع جهانی معتقدند که اگر یک شهر به اندازه جمعیت خودش در سال گردشگر داشته باشد تازه به یک میزان متوسط رسیده است و اگر این آمار بیشتر از جمعیت همان شهر شود آن را مطلوب میدانند. اصفهان یک میلیون و 800 هزار جمعیت دارد اما در سال 100 هزار گردشگر به این شهر سفر میکند یعنی چیزی حدود 5درصد جمعیت شهر. ما به ازای هر نفر گردشگر میتوانیم یک شغل ایجاد کنیم. هر 100 هزار گردشگر 200 میلیارد تومان سرمایه وارد شهر میکند. اما زیرساختهای توسعه گردشگری در اصفهان نزدیک به صفر است. گردشگر نیاز به خدماتی مثل حمل و نقل، هتل، تغذیه، بازدید از اماکن تاریخی و تفریحی و صنایع دستی مناسب دارد. متاسفانه در بحث حمل و نقل مشکل اساسی داریم. حداقل نیاز به چند خط هوایی بینالمللی در فرودگاه اصفهان داریم. حمل و نقل عمومی در شهر هم باید قوی شود و اتوبوسها و تاکسیهای گردشگری راه اندازی شود. وضعیت راه آهن هم که اصلا نیازی به گفتن ندارد.
در طول سالهای گذشته هیچ هتل مناسب و خوبی در اصفهان ساخته نشده است. البته افرادی هستند که قصد هتلسازی دارند اما وقتی اجازه ساخت داده نمیشود چکار کنند؟ سه سال باید دنبال کار اداری بروند تا یک مجوز بگیرند. هرچند لایحه مجانی شدن عوارض هتلها را در شورای اسلامی شهر اصفهان مطرح کردیم تا این کار تسهیل شود. حدود دو میلیون نفر گردشگر از کشورهای عربی به مشهد میروند چراکه مشهد زیر ساختها را پیدا کرده است. خط هوایی مناسب دارد وهتلهای درجه یک در آن ساخته شده است. باید این گردشگران را پس از حضور در مشهد به تور دو روزه بازدید از اماکن تاریخی اصفهان بیاوریم. از طرف دیگر اصفهان دارای پزشکان و بیمارستانهای خوبی است. گردشگر سلامت را باید توسعه دهیم. هزینه درمان در اصفهان یک بیستم دنیاست. اگر فضا ایجا باشد کشورهای منطقه برای مسایل پزشکی هم به اصفهان میآیند.در دنیا شرکتهایی هستند که برنامهریزی و مشاوره در زمینه گردشگری انجام میدهند. یک شرکت مشاور برای اصفهان نیاز داریم تا با حضور استاندار، شهردار و رییس میراث فرهنگی استان یک شورای اجرایی تشکیل دهیم و با یک هدفگذاری چندساله شاهد تحول اصفهان باشیم.
مصاحبه ما با مهندس سیدکریم داودی به لحاظ ديدگاه خاص او برای توسعه صنعت گردشگری استان اصفهان و استفاده از آن برای توسعه شهری این کلانشهر، در سالهای آتی بود. صنعتی که به اعتقاد بسیاری می تواند جایگزینی شایسته برای صنایع آلاینده و پر مصرف انرژی باشد.
بسیاری معتقدند که دخالت بیرویه دولتی و قوانین دست و پاگیر که بعضا هم ناقص اجرا میشوند باعث خروج سرمایههایمان یا سرمایهگریزی از اصفهان شده است. به نظر شما چه عواملی در این امر موثر بودهاند؟
یکی از وظایف مدیران شهری و کلان شهری ارتقای درآمد پایدار شهروندان است و یکی از راهکارهای ارتقای درآمد شهروندان، جذب سرمایهگذار در شهر است. شهرهایی که توان جذب سرمایهگذار را دارند یعنی مدیریت قوی داشتهاند و برعکس شهرهایی که سرمایهگذار در آن حضور پیدا نکند نشان از ضعف مدیریت شهری دارد.البته شهر اصفهان در حوزههای تولید، ساختمان، مهندسی و پزشکی توانمندی و پتانسیل بسیار خوبی دارد ولی متاسفانه سرمایهگذاران برای اینکه اعتقاد دارند که کار کردن در اصفهان مشکل است، از اصفهان میروند.
در نگاه اول اصفهان جایگاه امنی برای سرمایهگذاران به نظر می رسد اما واقعیت این را نشان نمیدهد. علت این موضوع چیست؟
مدیریت شهری باید بازتر عمل کند. ما نباید نگران سود بردن سرمایهگذاران باشیم. ما باید نگاه سود برای طرفین را داشته باشیم. متاسفانه برخی مدیران درجه دو، درجه سه و کارشناسان ادارات از اینکه سرمایهگذار سود کند میترسند.
شاهد هستیم که سرمایهگذار وارد اصفهان میشود اما هنوز کارش را شروع نکرده، ما به دنبال محاسبه سود آن هستیم و از اینکه او سود میبرد ناراحتیم در صورتی که ما نیز سود خود را از این تعامل میبریم و این یک بازی برد برد است.
جهان امروز اعتقاد به اقتصاد برد برد دارد. ما باید به دنبال این باشیم که هم مردم و هم سرمایهگذار سود ببرند. برای مثال علی و حسین همدانیان با راهاندازی کارخانه سیمان، قند، ریسندگی و بافندگی، تعداد زیادی از مردم اصفهان را به کار گرفتند. مهمتر از حضور این دو سرمایه گذار در اصفهان، حمایت مدیریت شهری از سرمایهگذار است که به آنها اجازه فعالیت داده است. حتی ما هم باید مدیریت شهری آن موقع را شناسایی کنیم و از آنها تقدیر بهعمل آوریم.
اصفهان دارای سرمایهگذاران فراوانی است که ترجیح میدهند در دیگر شهرها سرمایهگذاری کنند. فکر میکنید چرا باید سرمایهگذار اصفهانی هم از سرمایهگذاری در شهر خود هراس داشته باشد؟
بله این موضوع هم برمیگردد به فکر بسته مدیریت شهری. در حال حاضر صنعتگران و بازرگانان بسیار خوبی در اتاق بازرگانی و صنایع و معادن اصفهان داریم و در بسیاری از شهرهای کشور شاهد سرمایه گذاری اصفهانیها هستیم اما متاسفانه این سرمایهگذاران اصفهانی در اصفهان ماندگار نیستند. هنر مدیریت شهری این است که اول بتواند سرمایهگذاران استانی را در شهر نگه دارد و دوم سرمایهگذاران ملی را جذب کند. البته بیش از 90 درصد پروژههای شهرداری اصفهان در دست شرکتهای بومی اصفهان است که خود شهرداری آنها را رشد داده است و اکنون هم در سطح کشوری فعالیت میکنند.
چرا شرکتها و نهادهای غیر دولتی و حتی نیمه دولتی بسیاری که در شهرهایی مثل مشهد، کیش و قشم و شهرهای شمالی فعالیتهای بزرگی را آغاز کردهاند در اصفهان علی رغم پتانسیل خوب گردشگری آن حاضر به سرمایهگذاری نیستند؟
اکنون شاهد هستیم که بیشتر سرمایه کشور در دستان نهادهای شبه دولتی است که در کنار سازمان ها و وزارتخانهها تشکیل شدهاند. این نهادها قدرتهای اقتصادی بسیار قوی هستند.متاسفانه در این موضوع هم نتوانستهایم در اصفهان خوب نقطهگذاری کنیم و آنها را جذب کنیم. چه بسا اگر با همین نهادها تعامل داشته باشیم میتوانند با حضور خودشان در اصفهان بهترین سرمایهگذارها را به شهر بیاورند و بهترین پروژهها را تعریف کنند.
از طرفی شرکتهای خصوصی بزرگ هم به دلایل متعدد به اصفهان نمیآیند. من هم از این موضوع رنج میبرم که شرکتهایی مثل پدیده شاندیز که در سطح بین المللی فعالیت میکنند به اصفهان نمیآیند و کار در اصفهان را سخت میدانند. دست و پاگیریها و سیکل اداری معیوب ما، هم در واگذاری و هم در اجرا پایه اصلی مشکلات ماست. سیکل اداری باید جمع و جور و قبراق باشد.
یعنی معتقدید فضای کار و سیستم اداری نادرست هم مزید بر علت است؟
بله. ما باید فضای کار برای سرمایهگذار را در اصفهان مهیا کنیم. به عنوان مثال ادرات ما باید با یک سرمایهگذار برخورد ویژه داشته باشند. قرار نیست در ادارت همان برخوردی که با مراجعه کننده عادی صورت میگیرد با یک سرمایهگذار هم بشود. سرمایهگذار آمده است تا پول به این شهر بیاورد و مردم را به کار بگیرد. پس نباید اشکالتراشی کرد و سد راه او شد. ذهنیت اینکه در اصفهان نمیشود کار کرد را باید برطرف کنیم.
کارشناسان جهانی معتقدند که صنعت گردشگری در سالهای آتی گردش مالی گستردهتری نسبت به صنایع فولادی دارد. آیا وقت آن نشده است که پای جهانگردان به اصفهان باز شود؟
بحث گردشگری باید به عنوان محور اصلی توسعه اصفهان در نظر گرفته شود. مجامع جهانی معتقدند که اگر یک شهر به اندازه جمعیت خودش در سال گردشگر داشته باشد تازه به یک میزان متوسط رسیده است و اگر این آمار بیشتر از جمعیت همان شهر شود آن را مطلوب میدانند. اصفهان یک میلیون و 800 هزار جمعیت دارد اما در سال 100 هزار گردشگر به این شهر سفر میکند یعنی چیزی حدود 5درصد جمعیت شهر. ما به ازای هر نفر گردشگر میتوانیم یک شغل ایجاد کنیم. هر 100 هزار گردشگر 200 میلیارد تومان سرمایه وارد شهر میکند. اما زیرساختهای توسعه گردشگری در اصفهان نزدیک به صفر است. گردشگر نیاز به خدماتی مثل حمل و نقل، هتل، تغذیه، بازدید از اماکن تاریخی و تفریحی و صنایع دستی مناسب دارد. متاسفانه در بحث حمل و نقل مشکل اساسی داریم. حداقل نیاز به چند خط هوایی بینالمللی در فرودگاه اصفهان داریم. حمل و نقل عمومی در شهر هم باید قوی شود و اتوبوسها و تاکسیهای گردشگری راه اندازی شود. وضعیت راه آهن هم که اصلا نیازی به گفتن ندارد.
در طول سالهای گذشته هیچ هتل مناسب و خوبی در اصفهان ساخته نشده است. البته افرادی هستند که قصد هتلسازی دارند اما وقتی اجازه ساخت داده نمیشود چکار کنند؟ سه سال باید دنبال کار اداری بروند تا یک مجوز بگیرند. هرچند لایحه مجانی شدن عوارض هتلها را در شورای اسلامی شهر اصفهان مطرح کردیم تا این کار تسهیل شود. حدود دو میلیون نفر گردشگر از کشورهای عربی به مشهد میروند چراکه مشهد زیر ساختها را پیدا کرده است. خط هوایی مناسب دارد وهتلهای درجه یک در آن ساخته شده است. باید این گردشگران را پس از حضور در مشهد به تور دو روزه بازدید از اماکن تاریخی اصفهان بیاوریم. از طرف دیگر اصفهان دارای پزشکان و بیمارستانهای خوبی است. گردشگر سلامت را باید توسعه دهیم. هزینه درمان در اصفهان یک بیستم دنیاست. اگر فضا ایجا باشد کشورهای منطقه برای مسایل پزشکی هم به اصفهان میآیند.در دنیا شرکتهایی هستند که برنامهریزی و مشاوره در زمینه گردشگری انجام میدهند. یک شرکت مشاور برای اصفهان نیاز داریم تا با حضور استاندار، شهردار و رییس میراث فرهنگی استان یک شورای اجرایی تشکیل دهیم و با یک هدفگذاری چندساله شاهد تحول اصفهان باشیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.