دکتر رضا روحانی رییس کمیسیون آموزش اتاق بازرگانی اصفهان:
سرمایه هایی که از اصفهان میگریزند
امروز دیگر تنها این آب نیست که از اصفهان خارج میشود ، سرمایهها هم پای گریز یافته اند. شتابان هم میروند. شتاب این گریز با عواملی گوناگون که هر روز افزوده می شوند بیشتر هم شده است. آیا اصفهان دیگر برای سرمایهگذاران جذاب نیست. خروج سرمایهها از اصفهان یکی از موضوعات بحث برانگیز در اقتصاد کلان امروز این شهر است. این آفت حتی دامن سرمایه گذاران بومی استان را نیز گرفته است. سرمایههایی که به استانهای دیگر فرار میکنند و آنجا را پناهگاهی امن برای خود میدانند.
در مصاحبه با دکتر رضا روحانی رییس کمیسیون آموزش اتاق بازرگانی اصفهان از سرمایه گریز بودن اصفهان صحبت شد سرمایههایی که از اصفهان جمعآوری میشوند اما در خارج از استان سرمایهگذاری میشوند.هرچند که بسیاری همچنان اصفهان را دارای ظرفیتهای فراوان برای جذب سرمایهگذاران میدانند.
با توجه به جایگاه تاریخی اصفهان در توسعه کشور و اهمیت توجه به ظرفیتهای این شهر برخی میگویند که اصفهان امروز با گریز سرمایه روبهرو شده است فکر میکنید که چه عواملی در سرمایهگریزی از اصفهان موثر بوده است؟
اصفهان با توجه به ویژگیهای خاص تاریخی، جغرافیایی، اقلیمی و فرهنگی و نیز همجواری با رودخانه زایندهرود به عنوان مهمترین رود مرکزی ایران جایگاه خاصی را در کل کشور داشته و از آن روست که در طول تاریخ هرگاه حکومت مرکزی در اوج اقتدار قرار میگرفت اصفهان با توجه به ظرفیتهای ویژهاش به عنوان پایتخت ایران انتخاب میشد برای مثال میتوان در دوران ملکشاه سلجوقی و عصر شاه عباس اول در دوره صفویه را نام برد.
در همین راستا در دوره معاصر و به هنگام ورود صنعت به کشور نیز به دلیل ظرفیتهای موجود این استان ، عمده صنایع کشور در اصفهان مستقر شد و این امر توسعه سریع استان را بهویژه در مقایسه با سایر استانهای کشور به همراه داشت. اما پس از آن بهویژه در سالیان اخیر بهدلیل کمرنگ شدن و یا از بین رفتن برخی از ظرفیتهای مذکور طبعا آهنگ توسعه استان کند و یکی از عوامل اصلی توسعه یعنی سرمایهگذاری و سرمایهپذیری استان نیز دچار رکود شده است .
از ظرفیت هایی صحبت کردید که به دلیل کمرنگ شدن ، آهنگ توسعه استان را کند کرده است میتوانید این ظرفیتهای را بیان کنید؟
اگر ما سرمایهگریزی در اصفهان را قبول داشته باشیم من معتقدم که در درجه نخست ما باناهمخوانی فرهنگ عمومی جامعه با سرمایهپذیری و سرمایهگذاری در سطح استان روبهرو هستیم . ضمن آنکه از زمانی که بحث آلاینده بودن برخی صنایع نیز مطرح شده است این آهنگ کندتر نیز شده است.
البته بیسلیقگی و کمکاری و بعضا عدم درک صحیح برخی مدیران استان بهویژه در سالهای اخیر دلیل دیگر این مساله است. هرچند که ما با ناهماهنگی نهادها و موسسات مالی به عنوان تسهیلگران پشتیبان صنعت و توسعه صنعتی نیز مواجه هستیم.
برای توسعه امنیت سرمایه گذاری در اصفهان چه راهکارهایی را موثر میدانید ؟
در این رابطه دو اقدام کلان میبایستی صورت گیرد، دو اقدامی که هر کدام در ذیل خود به موارد متعددی قابل تقسیم هستند. نکته اول تصحیح فرهنگ عمومی مردم اصفهان نسبت به سرمایهگذاری است یعنی تبیین جایگاه واقعی سرمایهگذار و نقش این موضوع در توسعه اقتصادی حایز اهمیت است. من معتقدم که در توسعه هر شهر، یا استان و یا کشوری، باز کردن تاثیر نقش سرمایهگذاری در ایجاد و توسعه رفاه عمومی اولویت خاصی دارد. امری که به دلیل تفکرات صوفیانه در قرون گذشته و نیز بهواسطه تفکرات انقلابی نشات گرفته از دیدگاههای چپ مارکسیستی در دهههای اخیر متاسفانه عکس آن در جامعه ترویج شده است.
به قول اهل IT، سیستم عامل فرهنگ عمومی ما، با اپلیکیشنهای سرمایهگذاری و تولید و توسعه خیلی همخوان نیست، پس باید در جهت ایجاد تناسب بین این دو تلاش و برنامهریزی جدی صورت گیرد.
نکته دوم تصحیح فرهنگ مدیران و تصمیمگیران مرتبط بخش دولتی در تمامی نهادهای مرتبط با توسعه و سرمایهگذاری است. این باور و اعتقاد باید در مدیران -که البته ایشان هم لاجرم بخشی از جامعه و متاثر از فرهنگ عمومی جامعه هستند- بهوجود آید که تقویت بخش خصوصی و تسهیل این بخش، موجب همکاری مطمئن و پایدار برای دولت خواهد بود. بخش خصوصی نه رقیب دولت است و نه در مقابل دولت خواهد ایستاد.
اگر این باور بهوجود آید بسیاری از بروکراسیهای زاید و تشریفات غیرلازم خود به خود حذف شده و سختگیریهای غیرمعقول جای خود را به همکاری و همدلی خواهد داد.
نقش اتاق بازرگانی و بخش غیر دولتی در تبلور این باور و پدید آوردن حس همدلی در توسعه سرمایهپذیری و سرمایهگذاری استان چیست؟
طبعا در ایجاد این همدلی و شفافیت و صمیمیت، انجمن و نهادهای غیردولتی و در راس آنها اتاق بازرگانی اصفهان جایگاه ویژهای دارند و با برگزاری جلسات متعدد و متشکل از فعالان بخش خصوصی و مدیران دولتی میتوانند ضمن ایجاد آشنایی رودر رو بین این دو طیف، بهصورت شفاف و بیواسطه مسایل و مشکلات را مطرح و حتی پیشنهادات عملی و اجرایی در راستای روان شدن نظامهای مرتبط با سرمایهگذاری و توسعه استان ارایه کنند.
افق مشترک همه فعالان اقتصادی چه در بخش دولتی و چه در بخش خصوصی منافع استان باید باشد و در سایه همدلی و بیان شفاف و صادقانه مسایل و معضلات، اجماع و همکاری ایجاد خواهد شد. و بهرهگیری از خرد جمعی صاحبان تخصص و دغدغه جهت ارایه راهکارهای مناسب عملیاتی راه حل توسعه سرمایهگذاری و جلوگیری از خروج سرمایه از استان خواهد بود.
به غیر از مواردی که عنوان شد ، چه مشوقهایی برای ایجاد فضای باز سرمایهگذاری، لازم میدانید؟
همانطور که عرض کردم تصحیح فرهنگ عمومی و فرهنگ مدیران، ارتباط مستقیم فعالان بخش خصوص و دولتی و بیان شفاف و صادقانه مسایل به منظور طراحی راهکارهای مناسب اهمیت خاصی دارد. البته استفاده از مشوقهای مالی نظیر تسهیلات بانکی کمبهره، معافیتهای مالیاتی، ایجاد نهادهایمالی استانی به منظور جذب سرمایههای مردم و بهکار انداختن آن در توسعه صنایع خود استان اصفهان نیز مهم و در جای خود قابل بحث هستند، نه آنکه سرمایهها از سطح استان جمعآوری و بعضا در خارج از استان سرمایهگذاری شود.
درست است که باید ملی اندیشید و همه ماخواستار توسعه و رفاه کل کشورهستیم، اما چراغی که به خانه رواست به مسجد روا نیست. برای اجرایی شدن این امر باید عزمی جدی وجود داشته باشد، ولی به نظر میرسد تاکنون چنین عزمی وجود نداشته و متاسفانه در بسیاری موارد از حد شعار فراتر نرفتهایم!
با توجه به وضعیت سرمایهگذاری در کارخانجات صنعتی و نیز آلودگی هوای استان به دلیل وجود آلایندهها ، فکر میکنید کدام صنعت قابلیت و پتانسیل جذب سرمایه را در استان اصفهان دارد؟
به نظر من با توجه به عزم و سرمایه و پتانسیلهای فراوان استان صنعت گردشگری شاهد توسعه پایدار در استان اصفهان خواهد بود. طبق آمارسازمان ملل در سالهای آتی گردش مالی گستردهتری نسبت به صنایع فولاد در جهان وجود خواهد داشت. استان اصفهان در حوزه گردشگری طبیعی، فرهنگی، تاریخی، سلامت و .... پتانسیل فراوانی دارد و در صورت انجام جدی مواردی که عرض کردم و ایجاد فضای امن در همه ابعاد آن، نیاز به سرمایهگذاری کلان در حوزههای سختافزاری و نرمافزاری بسیاری وجود دارد. خوشبختانه اتاق بازرگانی و بخش خصوصی به این مهم عنایت دارند و بخش دولتی بهویژه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان اصفهان نیز با مدیریت افراد آگاه و متخصص آمادگی فراوانی برای توسعه صنعت گردشگری دارند و امیدوارم در آینده نزدیک شاهد شکوفایی در یکی از مهمترین صنایع عصر حاضر، یعنی صنعت گردشگری باشیم.
در مصاحبه با دکتر رضا روحانی رییس کمیسیون آموزش اتاق بازرگانی اصفهان از سرمایه گریز بودن اصفهان صحبت شد سرمایههایی که از اصفهان جمعآوری میشوند اما در خارج از استان سرمایهگذاری میشوند.هرچند که بسیاری همچنان اصفهان را دارای ظرفیتهای فراوان برای جذب سرمایهگذاران میدانند.
با توجه به جایگاه تاریخی اصفهان در توسعه کشور و اهمیت توجه به ظرفیتهای این شهر برخی میگویند که اصفهان امروز با گریز سرمایه روبهرو شده است فکر میکنید که چه عواملی در سرمایهگریزی از اصفهان موثر بوده است؟
اصفهان با توجه به ویژگیهای خاص تاریخی، جغرافیایی، اقلیمی و فرهنگی و نیز همجواری با رودخانه زایندهرود به عنوان مهمترین رود مرکزی ایران جایگاه خاصی را در کل کشور داشته و از آن روست که در طول تاریخ هرگاه حکومت مرکزی در اوج اقتدار قرار میگرفت اصفهان با توجه به ظرفیتهای ویژهاش به عنوان پایتخت ایران انتخاب میشد برای مثال میتوان در دوران ملکشاه سلجوقی و عصر شاه عباس اول در دوره صفویه را نام برد.
در همین راستا در دوره معاصر و به هنگام ورود صنعت به کشور نیز به دلیل ظرفیتهای موجود این استان ، عمده صنایع کشور در اصفهان مستقر شد و این امر توسعه سریع استان را بهویژه در مقایسه با سایر استانهای کشور به همراه داشت. اما پس از آن بهویژه در سالیان اخیر بهدلیل کمرنگ شدن و یا از بین رفتن برخی از ظرفیتهای مذکور طبعا آهنگ توسعه استان کند و یکی از عوامل اصلی توسعه یعنی سرمایهگذاری و سرمایهپذیری استان نیز دچار رکود شده است .
از ظرفیت هایی صحبت کردید که به دلیل کمرنگ شدن ، آهنگ توسعه استان را کند کرده است میتوانید این ظرفیتهای را بیان کنید؟
اگر ما سرمایهگریزی در اصفهان را قبول داشته باشیم من معتقدم که در درجه نخست ما باناهمخوانی فرهنگ عمومی جامعه با سرمایهپذیری و سرمایهگذاری در سطح استان روبهرو هستیم . ضمن آنکه از زمانی که بحث آلاینده بودن برخی صنایع نیز مطرح شده است این آهنگ کندتر نیز شده است.
البته بیسلیقگی و کمکاری و بعضا عدم درک صحیح برخی مدیران استان بهویژه در سالهای اخیر دلیل دیگر این مساله است. هرچند که ما با ناهماهنگی نهادها و موسسات مالی به عنوان تسهیلگران پشتیبان صنعت و توسعه صنعتی نیز مواجه هستیم.
برای توسعه امنیت سرمایه گذاری در اصفهان چه راهکارهایی را موثر میدانید ؟
در این رابطه دو اقدام کلان میبایستی صورت گیرد، دو اقدامی که هر کدام در ذیل خود به موارد متعددی قابل تقسیم هستند. نکته اول تصحیح فرهنگ عمومی مردم اصفهان نسبت به سرمایهگذاری است یعنی تبیین جایگاه واقعی سرمایهگذار و نقش این موضوع در توسعه اقتصادی حایز اهمیت است. من معتقدم که در توسعه هر شهر، یا استان و یا کشوری، باز کردن تاثیر نقش سرمایهگذاری در ایجاد و توسعه رفاه عمومی اولویت خاصی دارد. امری که به دلیل تفکرات صوفیانه در قرون گذشته و نیز بهواسطه تفکرات انقلابی نشات گرفته از دیدگاههای چپ مارکسیستی در دهههای اخیر متاسفانه عکس آن در جامعه ترویج شده است.
به قول اهل IT، سیستم عامل فرهنگ عمومی ما، با اپلیکیشنهای سرمایهگذاری و تولید و توسعه خیلی همخوان نیست، پس باید در جهت ایجاد تناسب بین این دو تلاش و برنامهریزی جدی صورت گیرد.
نکته دوم تصحیح فرهنگ مدیران و تصمیمگیران مرتبط بخش دولتی در تمامی نهادهای مرتبط با توسعه و سرمایهگذاری است. این باور و اعتقاد باید در مدیران -که البته ایشان هم لاجرم بخشی از جامعه و متاثر از فرهنگ عمومی جامعه هستند- بهوجود آید که تقویت بخش خصوصی و تسهیل این بخش، موجب همکاری مطمئن و پایدار برای دولت خواهد بود. بخش خصوصی نه رقیب دولت است و نه در مقابل دولت خواهد ایستاد.
اگر این باور بهوجود آید بسیاری از بروکراسیهای زاید و تشریفات غیرلازم خود به خود حذف شده و سختگیریهای غیرمعقول جای خود را به همکاری و همدلی خواهد داد.
نقش اتاق بازرگانی و بخش غیر دولتی در تبلور این باور و پدید آوردن حس همدلی در توسعه سرمایهپذیری و سرمایهگذاری استان چیست؟
طبعا در ایجاد این همدلی و شفافیت و صمیمیت، انجمن و نهادهای غیردولتی و در راس آنها اتاق بازرگانی اصفهان جایگاه ویژهای دارند و با برگزاری جلسات متعدد و متشکل از فعالان بخش خصوصی و مدیران دولتی میتوانند ضمن ایجاد آشنایی رودر رو بین این دو طیف، بهصورت شفاف و بیواسطه مسایل و مشکلات را مطرح و حتی پیشنهادات عملی و اجرایی در راستای روان شدن نظامهای مرتبط با سرمایهگذاری و توسعه استان ارایه کنند.
افق مشترک همه فعالان اقتصادی چه در بخش دولتی و چه در بخش خصوصی منافع استان باید باشد و در سایه همدلی و بیان شفاف و صادقانه مسایل و معضلات، اجماع و همکاری ایجاد خواهد شد. و بهرهگیری از خرد جمعی صاحبان تخصص و دغدغه جهت ارایه راهکارهای مناسب عملیاتی راه حل توسعه سرمایهگذاری و جلوگیری از خروج سرمایه از استان خواهد بود.
به غیر از مواردی که عنوان شد ، چه مشوقهایی برای ایجاد فضای باز سرمایهگذاری، لازم میدانید؟
همانطور که عرض کردم تصحیح فرهنگ عمومی و فرهنگ مدیران، ارتباط مستقیم فعالان بخش خصوص و دولتی و بیان شفاف و صادقانه مسایل به منظور طراحی راهکارهای مناسب اهمیت خاصی دارد. البته استفاده از مشوقهای مالی نظیر تسهیلات بانکی کمبهره، معافیتهای مالیاتی، ایجاد نهادهایمالی استانی به منظور جذب سرمایههای مردم و بهکار انداختن آن در توسعه صنایع خود استان اصفهان نیز مهم و در جای خود قابل بحث هستند، نه آنکه سرمایهها از سطح استان جمعآوری و بعضا در خارج از استان سرمایهگذاری شود.
درست است که باید ملی اندیشید و همه ماخواستار توسعه و رفاه کل کشورهستیم، اما چراغی که به خانه رواست به مسجد روا نیست. برای اجرایی شدن این امر باید عزمی جدی وجود داشته باشد، ولی به نظر میرسد تاکنون چنین عزمی وجود نداشته و متاسفانه در بسیاری موارد از حد شعار فراتر نرفتهایم!
با توجه به وضعیت سرمایهگذاری در کارخانجات صنعتی و نیز آلودگی هوای استان به دلیل وجود آلایندهها ، فکر میکنید کدام صنعت قابلیت و پتانسیل جذب سرمایه را در استان اصفهان دارد؟
به نظر من با توجه به عزم و سرمایه و پتانسیلهای فراوان استان صنعت گردشگری شاهد توسعه پایدار در استان اصفهان خواهد بود. طبق آمارسازمان ملل در سالهای آتی گردش مالی گستردهتری نسبت به صنایع فولاد در جهان وجود خواهد داشت. استان اصفهان در حوزه گردشگری طبیعی، فرهنگی، تاریخی، سلامت و .... پتانسیل فراوانی دارد و در صورت انجام جدی مواردی که عرض کردم و ایجاد فضای امن در همه ابعاد آن، نیاز به سرمایهگذاری کلان در حوزههای سختافزاری و نرمافزاری بسیاری وجود دارد. خوشبختانه اتاق بازرگانی و بخش خصوصی به این مهم عنایت دارند و بخش دولتی بهویژه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان اصفهان نیز با مدیریت افراد آگاه و متخصص آمادگی فراوانی برای توسعه صنعت گردشگری دارند و امیدوارم در آینده نزدیک شاهد شکوفایی در یکی از مهمترین صنایع عصر حاضر، یعنی صنعت گردشگری باشیم.
امروز دیگر تنها این آب نیست که از اصفهان خارج میشود ، سرمایهها هم پای گریز یافته اند. شتابان هم میروند. شتاب این گریز با عواملی گوناگون که هر روز افزوده می شوند بیشتر هم شده است. آیا اصفهان دیگر برای سرمایهگذاران جذاب نیست. خروج سرمایهها از اصفهان یکی از موضوعات بحث برانگیز در اقتصاد کلان امروز این شهر است. این آفت حتی دامن سرمایه گذاران بومی استان را نیز گرفته است. سرمایههایی که به استانهای دیگر فرار میکنند و آنجا را پناهگاهی امن برای خود میدانند.
در مصاحبه با دکتر رضا روحانی رییس کمیسیون آموزش اتاق بازرگانی اصفهان از سرمایه گریز بودن اصفهان صحبت شد سرمایههایی که از اصفهان جمعآوری میشوند اما در خارج از استان سرمایهگذاری میشوند.هرچند که بسیاری همچنان اصفهان را دارای ظرفیتهای فراوان برای جذب سرمایهگذاران میدانند.
با توجه به جایگاه تاریخی اصفهان در توسعه کشور و اهمیت توجه به ظرفیتهای این شهر برخی میگویند که اصفهان امروز با گریز سرمایه روبهرو شده است فکر میکنید که چه عواملی در سرمایهگریزی از اصفهان موثر بوده است؟
اصفهان با توجه به ویژگیهای خاص تاریخی، جغرافیایی، اقلیمی و فرهنگی و نیز همجواری با رودخانه زایندهرود به عنوان مهمترین رود مرکزی ایران جایگاه خاصی را در کل کشور داشته و از آن روست که در طول تاریخ هرگاه حکومت مرکزی در اوج اقتدار قرار میگرفت اصفهان با توجه به ظرفیتهای ویژهاش به عنوان پایتخت ایران انتخاب میشد برای مثال میتوان در دوران ملکشاه سلجوقی و عصر شاه عباس اول در دوره صفویه را نام برد.
در همین راستا در دوره معاصر و به هنگام ورود صنعت به کشور نیز به دلیل ظرفیتهای موجود این استان ، عمده صنایع کشور در اصفهان مستقر شد و این امر توسعه سریع استان را بهویژه در مقایسه با سایر استانهای کشور به همراه داشت. اما پس از آن بهویژه در سالیان اخیر بهدلیل کمرنگ شدن و یا از بین رفتن برخی از ظرفیتهای مذکور طبعا آهنگ توسعه استان کند و یکی از عوامل اصلی توسعه یعنی سرمایهگذاری و سرمایهپذیری استان نیز دچار رکود شده است .
از ظرفیت هایی صحبت کردید که به دلیل کمرنگ شدن ، آهنگ توسعه استان را کند کرده است میتوانید این ظرفیتهای را بیان کنید؟
اگر ما سرمایهگریزی در اصفهان را قبول داشته باشیم من معتقدم که در درجه نخست ما باناهمخوانی فرهنگ عمومی جامعه با سرمایهپذیری و سرمایهگذاری در سطح استان روبهرو هستیم . ضمن آنکه از زمانی که بحث آلاینده بودن برخی صنایع نیز مطرح شده است این آهنگ کندتر نیز شده است.
البته بیسلیقگی و کمکاری و بعضا عدم درک صحیح برخی مدیران استان بهویژه در سالهای اخیر دلیل دیگر این مساله است. هرچند که ما با ناهماهنگی نهادها و موسسات مالی به عنوان تسهیلگران پشتیبان صنعت و توسعه صنعتی نیز مواجه هستیم.
برای توسعه امنیت سرمایه گذاری در اصفهان چه راهکارهایی را موثر میدانید ؟
در این رابطه دو اقدام کلان میبایستی صورت گیرد، دو اقدامی که هر کدام در ذیل خود به موارد متعددی قابل تقسیم هستند. نکته اول تصحیح فرهنگ عمومی مردم اصفهان نسبت به سرمایهگذاری است یعنی تبیین جایگاه واقعی سرمایهگذار و نقش این موضوع در توسعه اقتصادی حایز اهمیت است. من معتقدم که در توسعه هر شهر، یا استان و یا کشوری، باز کردن تاثیر نقش سرمایهگذاری در ایجاد و توسعه رفاه عمومی اولویت خاصی دارد. امری که به دلیل تفکرات صوفیانه در قرون گذشته و نیز بهواسطه تفکرات انقلابی نشات گرفته از دیدگاههای چپ مارکسیستی در دهههای اخیر متاسفانه عکس آن در جامعه ترویج شده است.
به قول اهل IT، سیستم عامل فرهنگ عمومی ما، با اپلیکیشنهای سرمایهگذاری و تولید و توسعه خیلی همخوان نیست، پس باید در جهت ایجاد تناسب بین این دو تلاش و برنامهریزی جدی صورت گیرد.
نکته دوم تصحیح فرهنگ مدیران و تصمیمگیران مرتبط بخش دولتی در تمامی نهادهای مرتبط با توسعه و سرمایهگذاری است. این باور و اعتقاد باید در مدیران -که البته ایشان هم لاجرم بخشی از جامعه و متاثر از فرهنگ عمومی جامعه هستند- بهوجود آید که تقویت بخش خصوصی و تسهیل این بخش، موجب همکاری مطمئن و پایدار برای دولت خواهد بود. بخش خصوصی نه رقیب دولت است و نه در مقابل دولت خواهد ایستاد.
اگر این باور بهوجود آید بسیاری از بروکراسیهای زاید و تشریفات غیرلازم خود به خود حذف شده و سختگیریهای غیرمعقول جای خود را به همکاری و همدلی خواهد داد.
نقش اتاق بازرگانی و بخش غیر دولتی در تبلور این باور و پدید آوردن حس همدلی در توسعه سرمایهپذیری و سرمایهگذاری استان چیست؟
طبعا در ایجاد این همدلی و شفافیت و صمیمیت، انجمن و نهادهای غیردولتی و در راس آنها اتاق بازرگانی اصفهان جایگاه ویژهای دارند و با برگزاری جلسات متعدد و متشکل از فعالان بخش خصوصی و مدیران دولتی میتوانند ضمن ایجاد آشنایی رودر رو بین این دو طیف، بهصورت شفاف و بیواسطه مسایل و مشکلات را مطرح و حتی پیشنهادات عملی و اجرایی در راستای روان شدن نظامهای مرتبط با سرمایهگذاری و توسعه استان ارایه کنند.
افق مشترک همه فعالان اقتصادی چه در بخش دولتی و چه در بخش خصوصی منافع استان باید باشد و در سایه همدلی و بیان شفاف و صادقانه مسایل و معضلات، اجماع و همکاری ایجاد خواهد شد. و بهرهگیری از خرد جمعی صاحبان تخصص و دغدغه جهت ارایه راهکارهای مناسب عملیاتی راه حل توسعه سرمایهگذاری و جلوگیری از خروج سرمایه از استان خواهد بود.
به غیر از مواردی که عنوان شد ، چه مشوقهایی برای ایجاد فضای باز سرمایهگذاری، لازم میدانید؟
همانطور که عرض کردم تصحیح فرهنگ عمومی و فرهنگ مدیران، ارتباط مستقیم فعالان بخش خصوص و دولتی و بیان شفاف و صادقانه مسایل به منظور طراحی راهکارهای مناسب اهمیت خاصی دارد. البته استفاده از مشوقهای مالی نظیر تسهیلات بانکی کمبهره، معافیتهای مالیاتی، ایجاد نهادهایمالی استانی به منظور جذب سرمایههای مردم و بهکار انداختن آن در توسعه صنایع خود استان اصفهان نیز مهم و در جای خود قابل بحث هستند، نه آنکه سرمایهها از سطح استان جمعآوری و بعضا در خارج از استان سرمایهگذاری شود.
درست است که باید ملی اندیشید و همه ماخواستار توسعه و رفاه کل کشورهستیم، اما چراغی که به خانه رواست به مسجد روا نیست. برای اجرایی شدن این امر باید عزمی جدی وجود داشته باشد، ولی به نظر میرسد تاکنون چنین عزمی وجود نداشته و متاسفانه در بسیاری موارد از حد شعار فراتر نرفتهایم!
با توجه به وضعیت سرمایهگذاری در کارخانجات صنعتی و نیز آلودگی هوای استان به دلیل وجود آلایندهها ، فکر میکنید کدام صنعت قابلیت و پتانسیل جذب سرمایه را در استان اصفهان دارد؟
به نظر من با توجه به عزم و سرمایه و پتانسیلهای فراوان استان صنعت گردشگری شاهد توسعه پایدار در استان اصفهان خواهد بود. طبق آمارسازمان ملل در سالهای آتی گردش مالی گستردهتری نسبت به صنایع فولاد در جهان وجود خواهد داشت. استان اصفهان در حوزه گردشگری طبیعی، فرهنگی، تاریخی، سلامت و .... پتانسیل فراوانی دارد و در صورت انجام جدی مواردی که عرض کردم و ایجاد فضای امن در همه ابعاد آن، نیاز به سرمایهگذاری کلان در حوزههای سختافزاری و نرمافزاری بسیاری وجود دارد. خوشبختانه اتاق بازرگانی و بخش خصوصی به این مهم عنایت دارند و بخش دولتی بهویژه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان اصفهان نیز با مدیریت افراد آگاه و متخصص آمادگی فراوانی برای توسعه صنعت گردشگری دارند و امیدوارم در آینده نزدیک شاهد شکوفایی در یکی از مهمترین صنایع عصر حاضر، یعنی صنعت گردشگری باشیم.
در مصاحبه با دکتر رضا روحانی رییس کمیسیون آموزش اتاق بازرگانی اصفهان از سرمایه گریز بودن اصفهان صحبت شد سرمایههایی که از اصفهان جمعآوری میشوند اما در خارج از استان سرمایهگذاری میشوند.هرچند که بسیاری همچنان اصفهان را دارای ظرفیتهای فراوان برای جذب سرمایهگذاران میدانند.
با توجه به جایگاه تاریخی اصفهان در توسعه کشور و اهمیت توجه به ظرفیتهای این شهر برخی میگویند که اصفهان امروز با گریز سرمایه روبهرو شده است فکر میکنید که چه عواملی در سرمایهگریزی از اصفهان موثر بوده است؟
اصفهان با توجه به ویژگیهای خاص تاریخی، جغرافیایی، اقلیمی و فرهنگی و نیز همجواری با رودخانه زایندهرود به عنوان مهمترین رود مرکزی ایران جایگاه خاصی را در کل کشور داشته و از آن روست که در طول تاریخ هرگاه حکومت مرکزی در اوج اقتدار قرار میگرفت اصفهان با توجه به ظرفیتهای ویژهاش به عنوان پایتخت ایران انتخاب میشد برای مثال میتوان در دوران ملکشاه سلجوقی و عصر شاه عباس اول در دوره صفویه را نام برد.
در همین راستا در دوره معاصر و به هنگام ورود صنعت به کشور نیز به دلیل ظرفیتهای موجود این استان ، عمده صنایع کشور در اصفهان مستقر شد و این امر توسعه سریع استان را بهویژه در مقایسه با سایر استانهای کشور به همراه داشت. اما پس از آن بهویژه در سالیان اخیر بهدلیل کمرنگ شدن و یا از بین رفتن برخی از ظرفیتهای مذکور طبعا آهنگ توسعه استان کند و یکی از عوامل اصلی توسعه یعنی سرمایهگذاری و سرمایهپذیری استان نیز دچار رکود شده است .
از ظرفیت هایی صحبت کردید که به دلیل کمرنگ شدن ، آهنگ توسعه استان را کند کرده است میتوانید این ظرفیتهای را بیان کنید؟
اگر ما سرمایهگریزی در اصفهان را قبول داشته باشیم من معتقدم که در درجه نخست ما باناهمخوانی فرهنگ عمومی جامعه با سرمایهپذیری و سرمایهگذاری در سطح استان روبهرو هستیم . ضمن آنکه از زمانی که بحث آلاینده بودن برخی صنایع نیز مطرح شده است این آهنگ کندتر نیز شده است.
البته بیسلیقگی و کمکاری و بعضا عدم درک صحیح برخی مدیران استان بهویژه در سالهای اخیر دلیل دیگر این مساله است. هرچند که ما با ناهماهنگی نهادها و موسسات مالی به عنوان تسهیلگران پشتیبان صنعت و توسعه صنعتی نیز مواجه هستیم.
برای توسعه امنیت سرمایه گذاری در اصفهان چه راهکارهایی را موثر میدانید ؟
در این رابطه دو اقدام کلان میبایستی صورت گیرد، دو اقدامی که هر کدام در ذیل خود به موارد متعددی قابل تقسیم هستند. نکته اول تصحیح فرهنگ عمومی مردم اصفهان نسبت به سرمایهگذاری است یعنی تبیین جایگاه واقعی سرمایهگذار و نقش این موضوع در توسعه اقتصادی حایز اهمیت است. من معتقدم که در توسعه هر شهر، یا استان و یا کشوری، باز کردن تاثیر نقش سرمایهگذاری در ایجاد و توسعه رفاه عمومی اولویت خاصی دارد. امری که به دلیل تفکرات صوفیانه در قرون گذشته و نیز بهواسطه تفکرات انقلابی نشات گرفته از دیدگاههای چپ مارکسیستی در دهههای اخیر متاسفانه عکس آن در جامعه ترویج شده است.
به قول اهل IT، سیستم عامل فرهنگ عمومی ما، با اپلیکیشنهای سرمایهگذاری و تولید و توسعه خیلی همخوان نیست، پس باید در جهت ایجاد تناسب بین این دو تلاش و برنامهریزی جدی صورت گیرد.
نکته دوم تصحیح فرهنگ مدیران و تصمیمگیران مرتبط بخش دولتی در تمامی نهادهای مرتبط با توسعه و سرمایهگذاری است. این باور و اعتقاد باید در مدیران -که البته ایشان هم لاجرم بخشی از جامعه و متاثر از فرهنگ عمومی جامعه هستند- بهوجود آید که تقویت بخش خصوصی و تسهیل این بخش، موجب همکاری مطمئن و پایدار برای دولت خواهد بود. بخش خصوصی نه رقیب دولت است و نه در مقابل دولت خواهد ایستاد.
اگر این باور بهوجود آید بسیاری از بروکراسیهای زاید و تشریفات غیرلازم خود به خود حذف شده و سختگیریهای غیرمعقول جای خود را به همکاری و همدلی خواهد داد.
نقش اتاق بازرگانی و بخش غیر دولتی در تبلور این باور و پدید آوردن حس همدلی در توسعه سرمایهپذیری و سرمایهگذاری استان چیست؟
طبعا در ایجاد این همدلی و شفافیت و صمیمیت، انجمن و نهادهای غیردولتی و در راس آنها اتاق بازرگانی اصفهان جایگاه ویژهای دارند و با برگزاری جلسات متعدد و متشکل از فعالان بخش خصوصی و مدیران دولتی میتوانند ضمن ایجاد آشنایی رودر رو بین این دو طیف، بهصورت شفاف و بیواسطه مسایل و مشکلات را مطرح و حتی پیشنهادات عملی و اجرایی در راستای روان شدن نظامهای مرتبط با سرمایهگذاری و توسعه استان ارایه کنند.
افق مشترک همه فعالان اقتصادی چه در بخش دولتی و چه در بخش خصوصی منافع استان باید باشد و در سایه همدلی و بیان شفاف و صادقانه مسایل و معضلات، اجماع و همکاری ایجاد خواهد شد. و بهرهگیری از خرد جمعی صاحبان تخصص و دغدغه جهت ارایه راهکارهای مناسب عملیاتی راه حل توسعه سرمایهگذاری و جلوگیری از خروج سرمایه از استان خواهد بود.
به غیر از مواردی که عنوان شد ، چه مشوقهایی برای ایجاد فضای باز سرمایهگذاری، لازم میدانید؟
همانطور که عرض کردم تصحیح فرهنگ عمومی و فرهنگ مدیران، ارتباط مستقیم فعالان بخش خصوص و دولتی و بیان شفاف و صادقانه مسایل به منظور طراحی راهکارهای مناسب اهمیت خاصی دارد. البته استفاده از مشوقهای مالی نظیر تسهیلات بانکی کمبهره، معافیتهای مالیاتی، ایجاد نهادهایمالی استانی به منظور جذب سرمایههای مردم و بهکار انداختن آن در توسعه صنایع خود استان اصفهان نیز مهم و در جای خود قابل بحث هستند، نه آنکه سرمایهها از سطح استان جمعآوری و بعضا در خارج از استان سرمایهگذاری شود.
درست است که باید ملی اندیشید و همه ماخواستار توسعه و رفاه کل کشورهستیم، اما چراغی که به خانه رواست به مسجد روا نیست. برای اجرایی شدن این امر باید عزمی جدی وجود داشته باشد، ولی به نظر میرسد تاکنون چنین عزمی وجود نداشته و متاسفانه در بسیاری موارد از حد شعار فراتر نرفتهایم!
با توجه به وضعیت سرمایهگذاری در کارخانجات صنعتی و نیز آلودگی هوای استان به دلیل وجود آلایندهها ، فکر میکنید کدام صنعت قابلیت و پتانسیل جذب سرمایه را در استان اصفهان دارد؟
به نظر من با توجه به عزم و سرمایه و پتانسیلهای فراوان استان صنعت گردشگری شاهد توسعه پایدار در استان اصفهان خواهد بود. طبق آمارسازمان ملل در سالهای آتی گردش مالی گستردهتری نسبت به صنایع فولاد در جهان وجود خواهد داشت. استان اصفهان در حوزه گردشگری طبیعی، فرهنگی، تاریخی، سلامت و .... پتانسیل فراوانی دارد و در صورت انجام جدی مواردی که عرض کردم و ایجاد فضای امن در همه ابعاد آن، نیاز به سرمایهگذاری کلان در حوزههای سختافزاری و نرمافزاری بسیاری وجود دارد. خوشبختانه اتاق بازرگانی و بخش خصوصی به این مهم عنایت دارند و بخش دولتی بهویژه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان اصفهان نیز با مدیریت افراد آگاه و متخصص آمادگی فراوانی برای توسعه صنعت گردشگری دارند و امیدوارم در آینده نزدیک شاهد شکوفایی در یکی از مهمترین صنایع عصر حاضر، یعنی صنعت گردشگری باشیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.