|

زبانی جامعه ستیز

كلمه " طناب" را تصور كن، حالا مردي را كه در فضاي ميان افكار ما آهسته آهسته روي آن پيش مي‌رود. نفسمان را بند آورده.
هيچ كلمه " تور نجاتي" هم در كار نيست.
دلت مي خواهد بيفتد، اين طور نيست؟
حدس مي زدم؛ كمي لغزيد اما بلاخره موفق شد.
كلمه " تشويق" دور تا دور او را فرا مي گيرد.
چگونه یک زن در تلاش است تا با نوشتن شعر قدرت و استقلال خود را نشان دهد . بسیاری از منتقدان، زبان كارول آن دافی را زبانی جامعه ستیز قلمداد کرده‌اند. او در بیشتر شعرهایش با لحنی تند و خشن به جنگ با سنت‌های موجود در قبال جنس خویش پرداخته است و رویکردهای نوی را در شعرش آشکار ساخته است. در بیشتر سطرها، وی از زنی صحبت می‌کند که نیاز به مردی ندارد، زنی مستقل و آرمان‌گرا که تنها و یکه به جدال و کشمکش با جامعه مردسالار برخاسته است. جامعه ستیزی او در شعرهایش، نمادی از رویکرد او به جامعه مردسالار است. او به جای تصویر زنی ضعیف و کم اراده آن چنان نمایی از خود نشان می‌دهد که خواننده اگر زن باشد از این حس استقلال لذت می‌برد. نگاه او به جنسیتش تنها در مسایل جنسی و ضعف‌های جنسی زنانه و عشق‌های موسوم به عشق زنانه منتهی نمی‌شود.
جايي در سمتي ديگر از اين شب بيكران
و در فاصله اي بين ما، به تو مي انديشم
اتاق به آرامي شاهد حركت ماه است
اين لذت بخش است. آيا رواست كه به خلاف بگويم غمگينم؟
در يكي از زمان ها نغمه اي محال از اشتياق را مي سرايم
كه تو هرگز نخواهي توانست آنرا بشنوي
لا لا لا مي شنوي؟ چشمانم را مي بندم و تصور مي كنم
تپه هاي تاريكي را كه بايد بگذرانم تا به تو برسم
چرا كه تو را عاشقانه دوست مي دارم.
در بیشتر سطرهای شعرش کارول ان دافی از به هم زدن قوانین معمول جهان و ساختن دوباره آن روایت می‌کند، ساختی که مرجع آن دنیای زنانه است . در این تصویر زنانگی در شعر، به حد کافی ایده‌آل شده و در عین حال با الگوی شخصی و رایج جامعه خود پیوند می‌خورد . خودی که در سطرهای شعری به چشم می‌خورد آمیخته‌ای از احساس و تبعیض جنسیتی و دگرگرایی است که تحت تاثیر منِ واقعی شاعر حرکت می کند و در نتیجه به نقطه اوجش می‌رسد . به کار بردن ساختارهای پیچیده شعری، کلماتی که به نظر مخاطب خیلی آشنا نیستند و در عین فضای شعری که در شعرهای آن دافی در جریان است، نگاه و تعصب او را به جامعه مردسالار نشان می‌دهد . اگر این خود حقیقی را مطابق شعر غنایی صدای حقیقی شاعر در نظر بگیرم که به صورت من در سطرهای شعر به نمایش گذاشته می شود، باید پذیرفت که شاعر این من زنانه را به کار برده تا بر هویت و زن بودن خود تاکید ورزد و نمایه‌های مستدل خودش را به رخ مخاطبش بکشاند.
زیر دریای گرم و تاریک خواب،
دستهایت، جدایم می کنند
ولی با زهم خواب تو را می بینم
دهانت، میوه گرم خیس و غریبی است
میوه‌ شبانه ،که با دهانی باز طعمش را می چشم
او هم‌چنین شجاعانه به نقد سیاسی جامعه خودش پرداخته است و از این طریق هویت سیاسی خودش را در اشعارش به اثبات رسانده است . در بسیاری از شعرهایش جدا از شخصیت مستقل زنانه وی در تلاش بوده است تا نگرانی‌های شاعرانه‌اش را از رنج‌های روزگار بیان کند . با تمام موارد ارایه شده می‌توان گفت که تصویر سازی او از زن، قوی و مستقل بوده است و می‌تواند به عنوان الگویی باشد برای شاعران در جهت پرداختن به مسایل زنان در شعر به عنوان نوعی که روشی برای بیان ایده‌ها و آرمان‌های زنانه از طریق زبان به کار می رود.
كلمه " طناب" را تصور كن، حالا مردي را كه در فضاي ميان افكار ما آهسته آهسته روي آن پيش مي‌رود. نفسمان را بند آورده.
هيچ كلمه " تور نجاتي" هم در كار نيست.
دلت مي خواهد بيفتد، اين طور نيست؟
حدس مي زدم؛ كمي لغزيد اما بلاخره موفق شد.
كلمه " تشويق" دور تا دور او را فرا مي گيرد.
چگونه یک زن در تلاش است تا با نوشتن شعر قدرت و استقلال خود را نشان دهد . بسیاری از منتقدان، زبان كارول آن دافی را زبانی جامعه ستیز قلمداد کرده‌اند. او در بیشتر شعرهایش با لحنی تند و خشن به جنگ با سنت‌های موجود در قبال جنس خویش پرداخته است و رویکردهای نوی را در شعرش آشکار ساخته است. در بیشتر سطرها، وی از زنی صحبت می‌کند که نیاز به مردی ندارد، زنی مستقل و آرمان‌گرا که تنها و یکه به جدال و کشمکش با جامعه مردسالار برخاسته است. جامعه ستیزی او در شعرهایش، نمادی از رویکرد او به جامعه مردسالار است. او به جای تصویر زنی ضعیف و کم اراده آن چنان نمایی از خود نشان می‌دهد که خواننده اگر زن باشد از این حس استقلال لذت می‌برد. نگاه او به جنسیتش تنها در مسایل جنسی و ضعف‌های جنسی زنانه و عشق‌های موسوم به عشق زنانه منتهی نمی‌شود.
جايي در سمتي ديگر از اين شب بيكران
و در فاصله اي بين ما، به تو مي انديشم
اتاق به آرامي شاهد حركت ماه است
اين لذت بخش است. آيا رواست كه به خلاف بگويم غمگينم؟
در يكي از زمان ها نغمه اي محال از اشتياق را مي سرايم
كه تو هرگز نخواهي توانست آنرا بشنوي
لا لا لا مي شنوي؟ چشمانم را مي بندم و تصور مي كنم
تپه هاي تاريكي را كه بايد بگذرانم تا به تو برسم
چرا كه تو را عاشقانه دوست مي دارم.
در بیشتر سطرهای شعرش کارول ان دافی از به هم زدن قوانین معمول جهان و ساختن دوباره آن روایت می‌کند، ساختی که مرجع آن دنیای زنانه است . در این تصویر زنانگی در شعر، به حد کافی ایده‌آل شده و در عین حال با الگوی شخصی و رایج جامعه خود پیوند می‌خورد . خودی که در سطرهای شعری به چشم می‌خورد آمیخته‌ای از احساس و تبعیض جنسیتی و دگرگرایی است که تحت تاثیر منِ واقعی شاعر حرکت می کند و در نتیجه به نقطه اوجش می‌رسد . به کار بردن ساختارهای پیچیده شعری، کلماتی که به نظر مخاطب خیلی آشنا نیستند و در عین فضای شعری که در شعرهای آن دافی در جریان است، نگاه و تعصب او را به جامعه مردسالار نشان می‌دهد . اگر این خود حقیقی را مطابق شعر غنایی صدای حقیقی شاعر در نظر بگیرم که به صورت من در سطرهای شعر به نمایش گذاشته می شود، باید پذیرفت که شاعر این من زنانه را به کار برده تا بر هویت و زن بودن خود تاکید ورزد و نمایه‌های مستدل خودش را به رخ مخاطبش بکشاند.
زیر دریای گرم و تاریک خواب،
دستهایت، جدایم می کنند
ولی با زهم خواب تو را می بینم
دهانت، میوه گرم خیس و غریبی است
میوه‌ شبانه ،که با دهانی باز طعمش را می چشم
او هم‌چنین شجاعانه به نقد سیاسی جامعه خودش پرداخته است و از این طریق هویت سیاسی خودش را در اشعارش به اثبات رسانده است . در بسیاری از شعرهایش جدا از شخصیت مستقل زنانه وی در تلاش بوده است تا نگرانی‌های شاعرانه‌اش را از رنج‌های روزگار بیان کند . با تمام موارد ارایه شده می‌توان گفت که تصویر سازی او از زن، قوی و مستقل بوده است و می‌تواند به عنوان الگویی باشد برای شاعران در جهت پرداختن به مسایل زنان در شعر به عنوان نوعی که روشی برای بیان ایده‌ها و آرمان‌های زنانه از طریق زبان به کار می رود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.