|

«چه کسی از ویرجینیا ولف می‌ترسد؟»

منصور شفاعت

آیا ازدواج کرده‌اید؟ آیا فرزندی دارید؟ آیا قصد ازدواج دارید؟!
آیا در شرف طلاق هستید؟ آیا طلاق گرفته‌اید؟!‌آیا...
در هر حالی که هستید، یک روز از روزهای زودتر، از خودتان مرخصی بگیرید و پا درون ساختمان آقای نیک‌بخت بگذارید، آقای نیک‌بخت مردی سخاوت‌مند است، فقط دو مشکل وجود دارد، یکی باید در صف طویلی بایستید تا وارد ساختمان شوید و دوم این‌که آقای نیک‌بخت از غریبه‌ها خوشش نمی‌آید، حتما کارت شناسایی همراه ببرید وگرنه از همان راهی که آمدید باید برگردید. با تمام این وقفه‌ها، هنگامی‌که وارد ساختمان شدید به راه‌روها سرک بکشید، گاهی روی صندلی راهروها نفسی تازه کنید و البته گوش‌هایتان را تیز. گاهی هم یک اتاق را به اشتباه داخل شوید و آدرس اشتباه یک اتاق دیگر را سوال کنید، برای مثال از اتفاق سوال کنید: پوزش می‌خواهم آقای توکلی در کدام اتاق تشریف دارند؟
خلاصه سرک بکشید، ساعاتی در اتاقک‌های بی‌شمارساختمان آقای نیک‌بخت و یادتان نرود اگر رفتید حتما گوش‌ها، چشم‌ها و مغزتان را همراه ببرید وگرنه رفتن‌تان بی‌حاصل است.
یک خاطره از رفتن‌های متعددم نقل کنم :
پارسال دو روزمانده بود به شب‌های چله که از چهارماه قبل برایم دیداری تدارک دیده بودند با آقای نیک‌بخت، به اتاق منشی آقای نیک‌بخت که وارد شدم، جنجالی دیدم؛ زنی آمده‌ بود لب به اعتراض که:" آقا مردم را پیدا نمی‌کنم، هرچه در چشم‌هایش بیش‌تر نگاه می‌کنم، غریبه‌تر به نظر می‌رسد و به او که می‌گویم،او هم به من جواب می‌دهد: تو هم برای من غریبه‌ای و از بس همین جواب را به هم‌دیگر تکرار کرده‌ایم، خسته شده‌ایم، آقا کمکم کنید، مردم را گم کرده‌ام، حتی در تاریکی شب‌ها چشم‌هایش هیچ حسی ندارد."
آقا یک جلد مستطیل حجیم برداشت، ورق زد و انگشت نشانه‌اش را نشانه رفت روی قانون و به خانم با احترام گفت:"لطفا بروید تمبر شب باطل کنید تا این مردک سه نقطه را پیدایش کنیم و آویزانش کنیم از پا ،تا حساب جیب‌هایش را برسیم در حضور آقای نیک‌بخت."
مرد را آوردند با دست‌هایی که از هم باز نمی‌شد، آویزانش کردند و من با همین چشم‌هایم دیدم و با گوش‌هایم شنیدم‌ که مرد آویزان همین‌طورکه سکه‌ها از جیب‌اش سرازیر می‌شد فریاد برمی‌آورد:" چه کسی از ویرجینیا ولف می‌ترسد؟"
یکی از مدعوین آقای نیکبخت این جمله مرد آویزان را که شنید شروع کرد به قهقهه زدن، من به مرد قهقهه‌زن گفتم: چرا قهقهه ‌می‌زنی؟ مگر بیچار‌گی مرد آویزان را نمی‌بینی؟ مرد قهقهه ‌زن با قهقهه‌‌ گفت: "جانم،اگر فیلم "چه کسی از ویرجینیا ولف می‌ترسد" را هفته‌ای یک‌بار دیده بودی تو هم قهقهه می‌زدی بر مرد آویزان! و به قهقهه ادامه داد."
در ضمن اگر شما هم دعوت شدید و یا سرزده رفتید حضور آقای نیکبخت و خاطره‌ای داشتید به غرب بفرستید، ببخشید به شرق اصفهان بفرستید تا ساختمان آقای نیک‌بخت را ظبط کنید و یک شب دوستانتان را دعوت کنید، صدا‌ها را بشنوید و همگی پشت دست‌تان را داغ بگذارید که؛ سه نقطه.
یادم رفت بگویم اگر می‌ترسید پشت دستتان را داغ بگذارید، حتما فیلم" چه کسی از ویرجینیا ولف می‌ترسد" را هفته‌ای یک‌بار به تماشا بنشینید.
آیا ازدواج کرده‌اید؟ آیا فرزندی دارید؟ آیا قصد ازدواج دارید؟!
آیا در شرف طلاق هستید؟ آیا طلاق گرفته‌اید؟!‌آیا...
در هر حالی که هستید، یک روز از روزهای زودتر، از خودتان مرخصی بگیرید و پا درون ساختمان آقای نیک‌بخت بگذارید، آقای نیک‌بخت مردی سخاوت‌مند است، فقط دو مشکل وجود دارد، یکی باید در صف طویلی بایستید تا وارد ساختمان شوید و دوم این‌که آقای نیک‌بخت از غریبه‌ها خوشش نمی‌آید، حتما کارت شناسایی همراه ببرید وگرنه از همان راهی که آمدید باید برگردید. با تمام این وقفه‌ها، هنگامی‌که وارد ساختمان شدید به راه‌روها سرک بکشید، گاهی روی صندلی راهروها نفسی تازه کنید و البته گوش‌هایتان را تیز. گاهی هم یک اتاق را به اشتباه داخل شوید و آدرس اشتباه یک اتاق دیگر را سوال کنید، برای مثال از اتفاق سوال کنید: پوزش می‌خواهم آقای توکلی در کدام اتاق تشریف دارند؟
خلاصه سرک بکشید، ساعاتی در اتاقک‌های بی‌شمارساختمان آقای نیک‌بخت و یادتان نرود اگر رفتید حتما گوش‌ها، چشم‌ها و مغزتان را همراه ببرید وگرنه رفتن‌تان بی‌حاصل است.
یک خاطره از رفتن‌های متعددم نقل کنم :
پارسال دو روزمانده بود به شب‌های چله که از چهارماه قبل برایم دیداری تدارک دیده بودند با آقای نیک‌بخت، به اتاق منشی آقای نیک‌بخت که وارد شدم، جنجالی دیدم؛ زنی آمده‌ بود لب به اعتراض که:" آقا مردم را پیدا نمی‌کنم، هرچه در چشم‌هایش بیش‌تر نگاه می‌کنم، غریبه‌تر به نظر می‌رسد و به او که می‌گویم،او هم به من جواب می‌دهد: تو هم برای من غریبه‌ای و از بس همین جواب را به هم‌دیگر تکرار کرده‌ایم، خسته شده‌ایم، آقا کمکم کنید، مردم را گم کرده‌ام، حتی در تاریکی شب‌ها چشم‌هایش هیچ حسی ندارد."
آقا یک جلد مستطیل حجیم برداشت، ورق زد و انگشت نشانه‌اش را نشانه رفت روی قانون و به خانم با احترام گفت:"لطفا بروید تمبر شب باطل کنید تا این مردک سه نقطه را پیدایش کنیم و آویزانش کنیم از پا ،تا حساب جیب‌هایش را برسیم در حضور آقای نیک‌بخت."
مرد را آوردند با دست‌هایی که از هم باز نمی‌شد، آویزانش کردند و من با همین چشم‌هایم دیدم و با گوش‌هایم شنیدم‌ که مرد آویزان همین‌طورکه سکه‌ها از جیب‌اش سرازیر می‌شد فریاد برمی‌آورد:" چه کسی از ویرجینیا ولف می‌ترسد؟"
یکی از مدعوین آقای نیکبخت این جمله مرد آویزان را که شنید شروع کرد به قهقهه زدن، من به مرد قهقهه‌زن گفتم: چرا قهقهه ‌می‌زنی؟ مگر بیچار‌گی مرد آویزان را نمی‌بینی؟ مرد قهقهه ‌زن با قهقهه‌‌ گفت: "جانم،اگر فیلم "چه کسی از ویرجینیا ولف می‌ترسد" را هفته‌ای یک‌بار دیده بودی تو هم قهقهه می‌زدی بر مرد آویزان! و به قهقهه ادامه داد."
در ضمن اگر شما هم دعوت شدید و یا سرزده رفتید حضور آقای نیکبخت و خاطره‌ای داشتید به غرب بفرستید، ببخشید به شرق اصفهان بفرستید تا ساختمان آقای نیک‌بخت را ظبط کنید و یک شب دوستانتان را دعوت کنید، صدا‌ها را بشنوید و همگی پشت دست‌تان را داغ بگذارید که؛ سه نقطه.
یادم رفت بگویم اگر می‌ترسید پشت دستتان را داغ بگذارید، حتما فیلم" چه کسی از ویرجینیا ولف می‌ترسد" را هفته‌ای یک‌بار به تماشا بنشینید.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.