بازار روز در وضعیت قرمز
هانیه خرمی: بوی میوههای گندیده و پسماندههای مرغ و ماهی، سطلهای بزرگ و نخراشیده آهنی که جایگزین سطلهای بازیافت شدهاند و از ظاهرشان پیداست که تاکنون نه حس خوب خیسشدن را چشیدهاند و نه رنگ شدهاند! اینجا بازار روز آزادی کرمانشاه است. گوجه و هلوهای لهشده روی زمینی که مشخص است تنها باران آن را میشوید دهنکجی میکند. بوی زبالهها و پسماندههای مرغ و ماهی که سطل زبالهشان با میوهها مشترک است ماندن در این فضا را غیرممکن میکند طوری که حتی دیدن میوههای رنگارنگ، رغبت خریدکردن را به دل آدم بازنمیگرداند. آسفالتهای کندهشده که تکهتکه درست شدهاند و یکی از کاسبها با اشاره به آن میگوید: «از روزنامه آمدهاید یا صداوسیما؟ از اینجا هم عکس بگیرید شاید منتشر شد و فکری به حالش کردند هر روز چند خانم از همینجا میافتند.»
آن طرفتر صدای فریادهای مردی میانسال که تاکید بر اصل مشهدی بودن خربزههایش دارد با صدای بوق ماشینها و سروصدای اتوبوسها درهم آمیخته. یکی از کاسبها جعبه خالی خرماهایش را به وسط بازار پرت میکند، آن طرفتر مردی سطلی بزرگ از گوجه و کاهو را وسط بازار میآورد و درست روی زمین خالی میکند و با اشاره به سطل پر از زباله میگوید جایی برای زبالههای او نیست و غرفهاش نیز کوچک است و جز برای میوههایش جایی ندارد.
حسین که یکی از کاسبهاست میگوید: «شب به شب سطلها رو تمیز میکنن اگه بعضیا هم آشغالهایشان را در سطل نمیریزن به خاطر اینه که سطلها زودبهزود پر میشن.» بهزاد که انگار دل پُری دارد میان حرفهایش میآید و میگوید: «کجا هرشب میان؟ یه شب میان یه شب نمیان. دو سال، دو سال نمیان یه آب بگیرن اینجا. فقط چند مدت یهبار میان سطلها رو میشورن و میرن.» دیگری میگوید: «حالا میگن باید کرایه بدیم بعد نه میشورن نه هیچی، حداقل در زمان شهردار قبلی اینجا اوضاع بهتر بود. مرغ و ماهیفروشیها هم پسماندههای مرغ و ماهی رو میریزن توی این سطلها.» مردی که پیراهن سفید با یقه و سرآستین قرمز پوشیده به میان بحث میآید و با اشاره به اطراف مغازهاش میگوید: «پس آشغالها رو کجا بریزیم؟ اصلا مگر در این راسته سطل آشغال دیگهای هم هست که ازش استفاده کنیم؟»
خانمی که دو کیسه در دست دارد و بینیاش را از بوی بد زباله گرفته، میگوید: «آدم که از بوی اینجا اذیت میشه من فقط به خاطر قیمتش میام اینجا.»
شهروند دیگری میگوید: «بازار روز کثیف و شلوغیه، پارکینگ هم نداره که آدم ماشین بیاره و راحت باشه، ولی قیمتهاش نسبت به محل زندگی ما خیلی فرق داره.»
«خسرو عیساییان» شهردار منطقه 3 دراینباره به «شرق» میگوید: «بازار روز به ما ربطی نداره فقط زیر نظر و حوزه منطقه 3 و به سازمان مشاغل شهری مربوطه. اونجا هر شب آبکشی میشه. ما تازه اونجا رو آسفالت کردیم در ضمن اونجا همه اراذل اوباش و چاقوکشن حالا شما میخواین که نظافت رو رعایت کنن؟» بعد تلفن را برمیدارد و بعد از چند ثانیه به شخص پشت تلفن میگوید: «آقا بازار روز آزادی تمیز نیست؟ مگر هر شب برای نظافت نیرو نمیفرستین؟» بعد رو به من میکند و شانههایش را بالا میاندازد و با حالت دیدی گفتم، میگوید: «هر شب» و به شخص پشت تلفن میگوید: «مگه دایم شستوشو نمیدین؟» و نمیدانم چه میشنود که میگوید: «پیگیری کنید که انجام شود.» و بعد رو به من میگوید: «شستوشو هر شب انجام میشه. خانم من اگه بخوام برای هر بحثی دو ساعت وقت بذارم که دیگه هیچی.» و بدون اینکه اجازه حرفزدن بدهد با گفتن ممنون از محبت و توجهتان مرا از سر خود باز میکند. بازهم اینجا همان بازار روز آزادی است؛ آسفالتها هنوز تکهتکه و سطلها پر شدهاند. به نظر میرسد زمان هم هیچ تاثیری در تمیزی اینجا ندارد و زمین پر از شیرآبهها است و مشخص است باز هم شسته نشده و از آخرین باران تاکنون آبی بر تن خود حس نکرده است.
آن طرفتر صدای فریادهای مردی میانسال که تاکید بر اصل مشهدی بودن خربزههایش دارد با صدای بوق ماشینها و سروصدای اتوبوسها درهم آمیخته. یکی از کاسبها جعبه خالی خرماهایش را به وسط بازار پرت میکند، آن طرفتر مردی سطلی بزرگ از گوجه و کاهو را وسط بازار میآورد و درست روی زمین خالی میکند و با اشاره به سطل پر از زباله میگوید جایی برای زبالههای او نیست و غرفهاش نیز کوچک است و جز برای میوههایش جایی ندارد.
حسین که یکی از کاسبهاست میگوید: «شب به شب سطلها رو تمیز میکنن اگه بعضیا هم آشغالهایشان را در سطل نمیریزن به خاطر اینه که سطلها زودبهزود پر میشن.» بهزاد که انگار دل پُری دارد میان حرفهایش میآید و میگوید: «کجا هرشب میان؟ یه شب میان یه شب نمیان. دو سال، دو سال نمیان یه آب بگیرن اینجا. فقط چند مدت یهبار میان سطلها رو میشورن و میرن.» دیگری میگوید: «حالا میگن باید کرایه بدیم بعد نه میشورن نه هیچی، حداقل در زمان شهردار قبلی اینجا اوضاع بهتر بود. مرغ و ماهیفروشیها هم پسماندههای مرغ و ماهی رو میریزن توی این سطلها.» مردی که پیراهن سفید با یقه و سرآستین قرمز پوشیده به میان بحث میآید و با اشاره به اطراف مغازهاش میگوید: «پس آشغالها رو کجا بریزیم؟ اصلا مگر در این راسته سطل آشغال دیگهای هم هست که ازش استفاده کنیم؟»
خانمی که دو کیسه در دست دارد و بینیاش را از بوی بد زباله گرفته، میگوید: «آدم که از بوی اینجا اذیت میشه من فقط به خاطر قیمتش میام اینجا.»
شهروند دیگری میگوید: «بازار روز کثیف و شلوغیه، پارکینگ هم نداره که آدم ماشین بیاره و راحت باشه، ولی قیمتهاش نسبت به محل زندگی ما خیلی فرق داره.»
«خسرو عیساییان» شهردار منطقه 3 دراینباره به «شرق» میگوید: «بازار روز به ما ربطی نداره فقط زیر نظر و حوزه منطقه 3 و به سازمان مشاغل شهری مربوطه. اونجا هر شب آبکشی میشه. ما تازه اونجا رو آسفالت کردیم در ضمن اونجا همه اراذل اوباش و چاقوکشن حالا شما میخواین که نظافت رو رعایت کنن؟» بعد تلفن را برمیدارد و بعد از چند ثانیه به شخص پشت تلفن میگوید: «آقا بازار روز آزادی تمیز نیست؟ مگر هر شب برای نظافت نیرو نمیفرستین؟» بعد رو به من میکند و شانههایش را بالا میاندازد و با حالت دیدی گفتم، میگوید: «هر شب» و به شخص پشت تلفن میگوید: «مگه دایم شستوشو نمیدین؟» و نمیدانم چه میشنود که میگوید: «پیگیری کنید که انجام شود.» و بعد رو به من میگوید: «شستوشو هر شب انجام میشه. خانم من اگه بخوام برای هر بحثی دو ساعت وقت بذارم که دیگه هیچی.» و بدون اینکه اجازه حرفزدن بدهد با گفتن ممنون از محبت و توجهتان مرا از سر خود باز میکند. بازهم اینجا همان بازار روز آزادی است؛ آسفالتها هنوز تکهتکه و سطلها پر شدهاند. به نظر میرسد زمان هم هیچ تاثیری در تمیزی اینجا ندارد و زمین پر از شیرآبهها است و مشخص است باز هم شسته نشده و از آخرین باران تاکنون آبی بر تن خود حس نکرده است.
هانیه خرمی: بوی میوههای گندیده و پسماندههای مرغ و ماهی، سطلهای بزرگ و نخراشیده آهنی که جایگزین سطلهای بازیافت شدهاند و از ظاهرشان پیداست که تاکنون نه حس خوب خیسشدن را چشیدهاند و نه رنگ شدهاند! اینجا بازار روز آزادی کرمانشاه است. گوجه و هلوهای لهشده روی زمینی که مشخص است تنها باران آن را میشوید دهنکجی میکند. بوی زبالهها و پسماندههای مرغ و ماهی که سطل زبالهشان با میوهها مشترک است ماندن در این فضا را غیرممکن میکند طوری که حتی دیدن میوههای رنگارنگ، رغبت خریدکردن را به دل آدم بازنمیگرداند. آسفالتهای کندهشده که تکهتکه درست شدهاند و یکی از کاسبها با اشاره به آن میگوید: «از روزنامه آمدهاید یا صداوسیما؟ از اینجا هم عکس بگیرید شاید منتشر شد و فکری به حالش کردند هر روز چند خانم از همینجا میافتند.»
آن طرفتر صدای فریادهای مردی میانسال که تاکید بر اصل مشهدی بودن خربزههایش دارد با صدای بوق ماشینها و سروصدای اتوبوسها درهم آمیخته. یکی از کاسبها جعبه خالی خرماهایش را به وسط بازار پرت میکند، آن طرفتر مردی سطلی بزرگ از گوجه و کاهو را وسط بازار میآورد و درست روی زمین خالی میکند و با اشاره به سطل پر از زباله میگوید جایی برای زبالههای او نیست و غرفهاش نیز کوچک است و جز برای میوههایش جایی ندارد.
حسین که یکی از کاسبهاست میگوید: «شب به شب سطلها رو تمیز میکنن اگه بعضیا هم آشغالهایشان را در سطل نمیریزن به خاطر اینه که سطلها زودبهزود پر میشن.» بهزاد که انگار دل پُری دارد میان حرفهایش میآید و میگوید: «کجا هرشب میان؟ یه شب میان یه شب نمیان. دو سال، دو سال نمیان یه آب بگیرن اینجا. فقط چند مدت یهبار میان سطلها رو میشورن و میرن.» دیگری میگوید: «حالا میگن باید کرایه بدیم بعد نه میشورن نه هیچی، حداقل در زمان شهردار قبلی اینجا اوضاع بهتر بود. مرغ و ماهیفروشیها هم پسماندههای مرغ و ماهی رو میریزن توی این سطلها.» مردی که پیراهن سفید با یقه و سرآستین قرمز پوشیده به میان بحث میآید و با اشاره به اطراف مغازهاش میگوید: «پس آشغالها رو کجا بریزیم؟ اصلا مگر در این راسته سطل آشغال دیگهای هم هست که ازش استفاده کنیم؟»
خانمی که دو کیسه در دست دارد و بینیاش را از بوی بد زباله گرفته، میگوید: «آدم که از بوی اینجا اذیت میشه من فقط به خاطر قیمتش میام اینجا.»
شهروند دیگری میگوید: «بازار روز کثیف و شلوغیه، پارکینگ هم نداره که آدم ماشین بیاره و راحت باشه، ولی قیمتهاش نسبت به محل زندگی ما خیلی فرق داره.»
«خسرو عیساییان» شهردار منطقه 3 دراینباره به «شرق» میگوید: «بازار روز به ما ربطی نداره فقط زیر نظر و حوزه منطقه 3 و به سازمان مشاغل شهری مربوطه. اونجا هر شب آبکشی میشه. ما تازه اونجا رو آسفالت کردیم در ضمن اونجا همه اراذل اوباش و چاقوکشن حالا شما میخواین که نظافت رو رعایت کنن؟» بعد تلفن را برمیدارد و بعد از چند ثانیه به شخص پشت تلفن میگوید: «آقا بازار روز آزادی تمیز نیست؟ مگر هر شب برای نظافت نیرو نمیفرستین؟» بعد رو به من میکند و شانههایش را بالا میاندازد و با حالت دیدی گفتم، میگوید: «هر شب» و به شخص پشت تلفن میگوید: «مگه دایم شستوشو نمیدین؟» و نمیدانم چه میشنود که میگوید: «پیگیری کنید که انجام شود.» و بعد رو به من میگوید: «شستوشو هر شب انجام میشه. خانم من اگه بخوام برای هر بحثی دو ساعت وقت بذارم که دیگه هیچی.» و بدون اینکه اجازه حرفزدن بدهد با گفتن ممنون از محبت و توجهتان مرا از سر خود باز میکند. بازهم اینجا همان بازار روز آزادی است؛ آسفالتها هنوز تکهتکه و سطلها پر شدهاند. به نظر میرسد زمان هم هیچ تاثیری در تمیزی اینجا ندارد و زمین پر از شیرآبهها است و مشخص است باز هم شسته نشده و از آخرین باران تاکنون آبی بر تن خود حس نکرده است.
آن طرفتر صدای فریادهای مردی میانسال که تاکید بر اصل مشهدی بودن خربزههایش دارد با صدای بوق ماشینها و سروصدای اتوبوسها درهم آمیخته. یکی از کاسبها جعبه خالی خرماهایش را به وسط بازار پرت میکند، آن طرفتر مردی سطلی بزرگ از گوجه و کاهو را وسط بازار میآورد و درست روی زمین خالی میکند و با اشاره به سطل پر از زباله میگوید جایی برای زبالههای او نیست و غرفهاش نیز کوچک است و جز برای میوههایش جایی ندارد.
حسین که یکی از کاسبهاست میگوید: «شب به شب سطلها رو تمیز میکنن اگه بعضیا هم آشغالهایشان را در سطل نمیریزن به خاطر اینه که سطلها زودبهزود پر میشن.» بهزاد که انگار دل پُری دارد میان حرفهایش میآید و میگوید: «کجا هرشب میان؟ یه شب میان یه شب نمیان. دو سال، دو سال نمیان یه آب بگیرن اینجا. فقط چند مدت یهبار میان سطلها رو میشورن و میرن.» دیگری میگوید: «حالا میگن باید کرایه بدیم بعد نه میشورن نه هیچی، حداقل در زمان شهردار قبلی اینجا اوضاع بهتر بود. مرغ و ماهیفروشیها هم پسماندههای مرغ و ماهی رو میریزن توی این سطلها.» مردی که پیراهن سفید با یقه و سرآستین قرمز پوشیده به میان بحث میآید و با اشاره به اطراف مغازهاش میگوید: «پس آشغالها رو کجا بریزیم؟ اصلا مگر در این راسته سطل آشغال دیگهای هم هست که ازش استفاده کنیم؟»
خانمی که دو کیسه در دست دارد و بینیاش را از بوی بد زباله گرفته، میگوید: «آدم که از بوی اینجا اذیت میشه من فقط به خاطر قیمتش میام اینجا.»
شهروند دیگری میگوید: «بازار روز کثیف و شلوغیه، پارکینگ هم نداره که آدم ماشین بیاره و راحت باشه، ولی قیمتهاش نسبت به محل زندگی ما خیلی فرق داره.»
«خسرو عیساییان» شهردار منطقه 3 دراینباره به «شرق» میگوید: «بازار روز به ما ربطی نداره فقط زیر نظر و حوزه منطقه 3 و به سازمان مشاغل شهری مربوطه. اونجا هر شب آبکشی میشه. ما تازه اونجا رو آسفالت کردیم در ضمن اونجا همه اراذل اوباش و چاقوکشن حالا شما میخواین که نظافت رو رعایت کنن؟» بعد تلفن را برمیدارد و بعد از چند ثانیه به شخص پشت تلفن میگوید: «آقا بازار روز آزادی تمیز نیست؟ مگر هر شب برای نظافت نیرو نمیفرستین؟» بعد رو به من میکند و شانههایش را بالا میاندازد و با حالت دیدی گفتم، میگوید: «هر شب» و به شخص پشت تلفن میگوید: «مگه دایم شستوشو نمیدین؟» و نمیدانم چه میشنود که میگوید: «پیگیری کنید که انجام شود.» و بعد رو به من میگوید: «شستوشو هر شب انجام میشه. خانم من اگه بخوام برای هر بحثی دو ساعت وقت بذارم که دیگه هیچی.» و بدون اینکه اجازه حرفزدن بدهد با گفتن ممنون از محبت و توجهتان مرا از سر خود باز میکند. بازهم اینجا همان بازار روز آزادی است؛ آسفالتها هنوز تکهتکه و سطلها پر شدهاند. به نظر میرسد زمان هم هیچ تاثیری در تمیزی اینجا ندارد و زمین پر از شیرآبهها است و مشخص است باز هم شسته نشده و از آخرین باران تاکنون آبی بر تن خود حس نکرده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.