مدیران فرصتی برای برنامهریزی فرهنگی ندارند
بودجه مدارس، هزینهها را کفایت نمی کند
مدیران مدارس استان همچون دیگر مدیران این روزها سایه سنگین اقتصاد را بر پیکر آموزش احساس میکند. در آغاز سال تحصیلی، مدیران که بیشتر باید به برنامهریزی و توسعه تحصیلی بیندیشند و کیفیت آموزشی را ارتقا دهند اما اکنون در اولین بند شرح وظایف خود درمانده و قادر نیستند حتی از چاردیواری مدرسه فراتر روند. اداره یک مدرسه یا یک مرکز آموزشی هر روز سختتر و به پایان رساندن سال تحصیلی روز به روز دشوارتر وحوزه عمل مدیران آموزش و پرورش کوچک و کوچکترشده است. مجتبی دوست محمدی، مدیر مدرسه غیرانتفاعی کاشف در گفت وگو با شرق از همین دشواریها میگوید.
آقای دوست محمدی! درچند سال اخیر و با توجه به گسترش و تعمیق مسایل اجتماعی و فرهنگی در عرصه آموزش؛ جای خالی سیاستهای فرهنگی و اجتماعی در مدارس به شدت حس میشود. ارتباط مدارس و مراکز آموزشی و پرورشی با موسسات و ادارات و نهادهای فرهنگی و اجتماعی تا چه حدی است؟
آموزش پرورش در ظاهر با مراکز فرهنگی ارتباط دارد اما این ارتباط عمیق نیست و تبادل فرهنگی صورت نمیگیرد.
چرا؟
چون دو طرف هیچ اعتقادی به هم ندارند. از سوی دیگر مدیران مدرسه با وجود مشغله های زیادی که برای اداره مدرسه دارند؛ حتی فرصت اندیشیدن به این موضوع را نداشتهاند. اداره مدرسه همه وقت و انرژی مدیر را میگیرد. من فکر میکنم درباره این ارتباط تا به حال حتی فکرهم نشدهاست و این موضوع بسیار خوبی است که میتواند به عنوان یک پیشنهاد مطرح شود و مورد ارزیابی قرار بگیرد.
بیشتر مشکلات مدیریت مدارس در اصفهان چیست؟ بیشتر درون سیستم آموزشی است یا مسایل بیرونی هم در آن تاثیرگذار است؟
در واقع ریشه مشکلاتی که مدیران مدارس با آن درگیر هستند مشکلات مالی است. بحث آموزش فرهنگی باید از دوران ابتدایی شروع شود و نیز استقبال از آن ارتباط باید دو طرفه باشد.در مقاطع ابتدایی مواردی مانند تهیه کتاب به عهده مدرسه است اما در مقاطع بالاتر این وظیفه به دغدغههای والدین اضافه میشود و مشکلات مالی مدیران مدارس به حدی است که فرصتی برای برنامهریزی مسایل فرهنگی ندارند. درواقع مدیر مدارس دولتی حتی برای تامین نیازهای مدرسه خود مجبورند به طور غیرمستقیم و گاهی مستقیم از والدین پول دریافت کنند و بودجهای که آموزش و پرورش به مدارس میدهد جوابگوی هزینهها نیست. حتی معلمان نیز دیگر انگیزه ای برای حضور در کلاسها نداشته و به دنبال این هستند که چند ساعت کلاس آنها در مدرسه تمام شود و به سراغ شغل دومشان بروند.
آقای دوست محمدی! درچند سال اخیر و با توجه به گسترش و تعمیق مسایل اجتماعی و فرهنگی در عرصه آموزش؛ جای خالی سیاستهای فرهنگی و اجتماعی در مدارس به شدت حس میشود. ارتباط مدارس و مراکز آموزشی و پرورشی با موسسات و ادارات و نهادهای فرهنگی و اجتماعی تا چه حدی است؟
آموزش پرورش در ظاهر با مراکز فرهنگی ارتباط دارد اما این ارتباط عمیق نیست و تبادل فرهنگی صورت نمیگیرد.
چرا؟
چون دو طرف هیچ اعتقادی به هم ندارند. از سوی دیگر مدیران مدرسه با وجود مشغله های زیادی که برای اداره مدرسه دارند؛ حتی فرصت اندیشیدن به این موضوع را نداشتهاند. اداره مدرسه همه وقت و انرژی مدیر را میگیرد. من فکر میکنم درباره این ارتباط تا به حال حتی فکرهم نشدهاست و این موضوع بسیار خوبی است که میتواند به عنوان یک پیشنهاد مطرح شود و مورد ارزیابی قرار بگیرد.
بیشتر مشکلات مدیریت مدارس در اصفهان چیست؟ بیشتر درون سیستم آموزشی است یا مسایل بیرونی هم در آن تاثیرگذار است؟
در واقع ریشه مشکلاتی که مدیران مدارس با آن درگیر هستند مشکلات مالی است. بحث آموزش فرهنگی باید از دوران ابتدایی شروع شود و نیز استقبال از آن ارتباط باید دو طرفه باشد.در مقاطع ابتدایی مواردی مانند تهیه کتاب به عهده مدرسه است اما در مقاطع بالاتر این وظیفه به دغدغههای والدین اضافه میشود و مشکلات مالی مدیران مدارس به حدی است که فرصتی برای برنامهریزی مسایل فرهنگی ندارند. درواقع مدیر مدارس دولتی حتی برای تامین نیازهای مدرسه خود مجبورند به طور غیرمستقیم و گاهی مستقیم از والدین پول دریافت کنند و بودجهای که آموزش و پرورش به مدارس میدهد جوابگوی هزینهها نیست. حتی معلمان نیز دیگر انگیزه ای برای حضور در کلاسها نداشته و به دنبال این هستند که چند ساعت کلاس آنها در مدرسه تمام شود و به سراغ شغل دومشان بروند.
مدیران مدارس استان همچون دیگر مدیران این روزها سایه سنگین اقتصاد را بر پیکر آموزش احساس میکند. در آغاز سال تحصیلی، مدیران که بیشتر باید به برنامهریزی و توسعه تحصیلی بیندیشند و کیفیت آموزشی را ارتقا دهند اما اکنون در اولین بند شرح وظایف خود درمانده و قادر نیستند حتی از چاردیواری مدرسه فراتر روند. اداره یک مدرسه یا یک مرکز آموزشی هر روز سختتر و به پایان رساندن سال تحصیلی روز به روز دشوارتر وحوزه عمل مدیران آموزش و پرورش کوچک و کوچکترشده است. مجتبی دوست محمدی، مدیر مدرسه غیرانتفاعی کاشف در گفت وگو با شرق از همین دشواریها میگوید.
آقای دوست محمدی! درچند سال اخیر و با توجه به گسترش و تعمیق مسایل اجتماعی و فرهنگی در عرصه آموزش؛ جای خالی سیاستهای فرهنگی و اجتماعی در مدارس به شدت حس میشود. ارتباط مدارس و مراکز آموزشی و پرورشی با موسسات و ادارات و نهادهای فرهنگی و اجتماعی تا چه حدی است؟
آموزش پرورش در ظاهر با مراکز فرهنگی ارتباط دارد اما این ارتباط عمیق نیست و تبادل فرهنگی صورت نمیگیرد.
چرا؟
چون دو طرف هیچ اعتقادی به هم ندارند. از سوی دیگر مدیران مدرسه با وجود مشغله های زیادی که برای اداره مدرسه دارند؛ حتی فرصت اندیشیدن به این موضوع را نداشتهاند. اداره مدرسه همه وقت و انرژی مدیر را میگیرد. من فکر میکنم درباره این ارتباط تا به حال حتی فکرهم نشدهاست و این موضوع بسیار خوبی است که میتواند به عنوان یک پیشنهاد مطرح شود و مورد ارزیابی قرار بگیرد.
بیشتر مشکلات مدیریت مدارس در اصفهان چیست؟ بیشتر درون سیستم آموزشی است یا مسایل بیرونی هم در آن تاثیرگذار است؟
در واقع ریشه مشکلاتی که مدیران مدارس با آن درگیر هستند مشکلات مالی است. بحث آموزش فرهنگی باید از دوران ابتدایی شروع شود و نیز استقبال از آن ارتباط باید دو طرفه باشد.در مقاطع ابتدایی مواردی مانند تهیه کتاب به عهده مدرسه است اما در مقاطع بالاتر این وظیفه به دغدغههای والدین اضافه میشود و مشکلات مالی مدیران مدارس به حدی است که فرصتی برای برنامهریزی مسایل فرهنگی ندارند. درواقع مدیر مدارس دولتی حتی برای تامین نیازهای مدرسه خود مجبورند به طور غیرمستقیم و گاهی مستقیم از والدین پول دریافت کنند و بودجهای که آموزش و پرورش به مدارس میدهد جوابگوی هزینهها نیست. حتی معلمان نیز دیگر انگیزه ای برای حضور در کلاسها نداشته و به دنبال این هستند که چند ساعت کلاس آنها در مدرسه تمام شود و به سراغ شغل دومشان بروند.
آقای دوست محمدی! درچند سال اخیر و با توجه به گسترش و تعمیق مسایل اجتماعی و فرهنگی در عرصه آموزش؛ جای خالی سیاستهای فرهنگی و اجتماعی در مدارس به شدت حس میشود. ارتباط مدارس و مراکز آموزشی و پرورشی با موسسات و ادارات و نهادهای فرهنگی و اجتماعی تا چه حدی است؟
آموزش پرورش در ظاهر با مراکز فرهنگی ارتباط دارد اما این ارتباط عمیق نیست و تبادل فرهنگی صورت نمیگیرد.
چرا؟
چون دو طرف هیچ اعتقادی به هم ندارند. از سوی دیگر مدیران مدرسه با وجود مشغله های زیادی که برای اداره مدرسه دارند؛ حتی فرصت اندیشیدن به این موضوع را نداشتهاند. اداره مدرسه همه وقت و انرژی مدیر را میگیرد. من فکر میکنم درباره این ارتباط تا به حال حتی فکرهم نشدهاست و این موضوع بسیار خوبی است که میتواند به عنوان یک پیشنهاد مطرح شود و مورد ارزیابی قرار بگیرد.
بیشتر مشکلات مدیریت مدارس در اصفهان چیست؟ بیشتر درون سیستم آموزشی است یا مسایل بیرونی هم در آن تاثیرگذار است؟
در واقع ریشه مشکلاتی که مدیران مدارس با آن درگیر هستند مشکلات مالی است. بحث آموزش فرهنگی باید از دوران ابتدایی شروع شود و نیز استقبال از آن ارتباط باید دو طرفه باشد.در مقاطع ابتدایی مواردی مانند تهیه کتاب به عهده مدرسه است اما در مقاطع بالاتر این وظیفه به دغدغههای والدین اضافه میشود و مشکلات مالی مدیران مدارس به حدی است که فرصتی برای برنامهریزی مسایل فرهنگی ندارند. درواقع مدیر مدارس دولتی حتی برای تامین نیازهای مدرسه خود مجبورند به طور غیرمستقیم و گاهی مستقیم از والدین پول دریافت کنند و بودجهای که آموزش و پرورش به مدارس میدهد جوابگوی هزینهها نیست. حتی معلمان نیز دیگر انگیزه ای برای حضور در کلاسها نداشته و به دنبال این هستند که چند ساعت کلاس آنها در مدرسه تمام شود و به سراغ شغل دومشان بروند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.