اصلاح طلبان تشکل جدید میخواهند
مهدی محمدی: بعد از انتخابات دور یازدهم ریاست جمهوری و مشارکت گسترده اصلاح طلبان و بدنه حامی آنان و پیروزی حسن روحانی مقابل اصولگرایان خوانده شد؛ آنچه بیشتر به چشم آمد پیروزی بود و اینکه تصمیمات گروهی از فعالان اصلاحات سبب انسجام تشکیلاتی و رای آوری کاندیدای مورد توافق شد.این نوع تصمیمگیری که بخشی از آن در شورای مشورتی آقای خاتمی نمود پیدا کرد و نقش دیگر شخصیتهای مورد احترام جامعه هم در آن برجسته میکرد،باعث شد این سوال پیش بیاید که نقش بدنه سیاسی اصلاحطلبان و گروههای همپوشان با آنان کجاست؟ درست است که گفته شده تقاضای کناررفتن محمدرضا عارف به نفع حسن روحانی از سوی اعضای ستادهای انتخاباتی مطرح و برآن پافشاری شده ولی این نکته نباید مغفول باشد که گزینهای غیر از این اصولا امکان موفقیت زیادی نداشت. حال چه از جانب و زبان اعضای ستادها بیان شود و چه تدبیر نخبگان.
حال که تلاشها به ثمر نشسته و رییس جمهوری معتدل که هم یاران معقول خود را در اختیار دارد و هم نیروهای دلسوز اصلاحطلب با تجربههای خود آماده یاری به وی در بسیاری صحنهها؛ این پرسش پیش میآید که قرار است همان نیروهای بدنه سیاسی کجای قضایا باشند و با حضور ژنرالها در صحنه تکلیف دیگران و نیروهای فکری و تازه نفس چیست.نیازهای تشکیلاتی و تئوریک و آموزشهای علاقهمندان به ایفای نقش در کجا باید تامین شود؟آیا فقط باید صبر کرد نزدیک انتخابات ستاد تشکیل داد و دوباره همه صدر تا ذیل جوانان و تازه از جوانی به درآمدگان را بسیج کرد که رای جمع کنند؟ تکلیف یادگیری روشهای شرکت در مبارزات انتخاباتی و نحوه یارگیری و اینکه اصلا اصلاح طلبان چه میخواهند یاد بگیرند و از یاد نبرند چه میشود؟همیشه از حزب و تحزب حرف زدهایم و دستکم در این چندسال حزبی قوی ندیدهایم. بودهاند احزاب مهمی که عملاغیرفعال شده و هستند احزابی کم جمعیت ولی دارای اسم و شناسنامه!جبهه اصلاحات هم هست؛ در شهر اصفهان هم تشکلهای خوبی هستند اما نمیشود تنها به اینها بسنده کرد.
جوانها و فعالان، تشکیلات متعدد میخواهند که هم در عین داشتن قدرت انتخاب واقعی با توجه به وجود طیفهای مختلف در بین آنها بتوانند با تضارب افکار و آرا و انتقال تجارب از نسلهای پیشین آنچه سیاست ورزی نامیده میشود را فراگرفته و بالاتر از آن به ایفای نقش در تعیین سرنوشت خود بپردازند.البته تنها حوزه انتخابات نیست و مساله تنها فرا گرفتن برخی مهارتها نیست.بحث بر سر بودن است و چگونه بودن که یکی از مشخصههای آن تعلیم آزادی و صلح و مسوولیت آزادی به مثابه یک انسان و شهروند است.آنچه اندیشه اصلاح طلبی نامیده میشود باید همیشه در صدد تعریف خود و خلق شرایط حیات به عنوان یک گفتمان در جهت شایستهتر زیستن باشد و یکی از راهکارهای آن تشکیلات جدید است که بتواند روندی عملی را برای نیل به خواستهها و اندیشههای خود طی کند و نه فقط برای شب انتخابات و نه برای برآورده کردن منویات عده ای محدود بدون حق دخالت تلاش کند.ورود تشکیلات و احزاب جدید به جبهه اصلاحات که اکنون سخن و تحلیل درباره آن بسیار است اگر نخواهد برای افزایش همافزایی و ارتقای سطح تفکر و دانش تشکیلاتی و اندیشه ورزی تلاشی بکند و فقط معطوف به برگرفتن سهمی از کیک قدرت باشد محل بحث چندانی برای ما نمیگذارد و مانند خیلیها که آمدند و رفتند؛ میآیند و میروند. شک نکنید.
حال که تلاشها به ثمر نشسته و رییس جمهوری معتدل که هم یاران معقول خود را در اختیار دارد و هم نیروهای دلسوز اصلاحطلب با تجربههای خود آماده یاری به وی در بسیاری صحنهها؛ این پرسش پیش میآید که قرار است همان نیروهای بدنه سیاسی کجای قضایا باشند و با حضور ژنرالها در صحنه تکلیف دیگران و نیروهای فکری و تازه نفس چیست.نیازهای تشکیلاتی و تئوریک و آموزشهای علاقهمندان به ایفای نقش در کجا باید تامین شود؟آیا فقط باید صبر کرد نزدیک انتخابات ستاد تشکیل داد و دوباره همه صدر تا ذیل جوانان و تازه از جوانی به درآمدگان را بسیج کرد که رای جمع کنند؟ تکلیف یادگیری روشهای شرکت در مبارزات انتخاباتی و نحوه یارگیری و اینکه اصلا اصلاح طلبان چه میخواهند یاد بگیرند و از یاد نبرند چه میشود؟همیشه از حزب و تحزب حرف زدهایم و دستکم در این چندسال حزبی قوی ندیدهایم. بودهاند احزاب مهمی که عملاغیرفعال شده و هستند احزابی کم جمعیت ولی دارای اسم و شناسنامه!جبهه اصلاحات هم هست؛ در شهر اصفهان هم تشکلهای خوبی هستند اما نمیشود تنها به اینها بسنده کرد.
جوانها و فعالان، تشکیلات متعدد میخواهند که هم در عین داشتن قدرت انتخاب واقعی با توجه به وجود طیفهای مختلف در بین آنها بتوانند با تضارب افکار و آرا و انتقال تجارب از نسلهای پیشین آنچه سیاست ورزی نامیده میشود را فراگرفته و بالاتر از آن به ایفای نقش در تعیین سرنوشت خود بپردازند.البته تنها حوزه انتخابات نیست و مساله تنها فرا گرفتن برخی مهارتها نیست.بحث بر سر بودن است و چگونه بودن که یکی از مشخصههای آن تعلیم آزادی و صلح و مسوولیت آزادی به مثابه یک انسان و شهروند است.آنچه اندیشه اصلاح طلبی نامیده میشود باید همیشه در صدد تعریف خود و خلق شرایط حیات به عنوان یک گفتمان در جهت شایستهتر زیستن باشد و یکی از راهکارهای آن تشکیلات جدید است که بتواند روندی عملی را برای نیل به خواستهها و اندیشههای خود طی کند و نه فقط برای شب انتخابات و نه برای برآورده کردن منویات عده ای محدود بدون حق دخالت تلاش کند.ورود تشکیلات و احزاب جدید به جبهه اصلاحات که اکنون سخن و تحلیل درباره آن بسیار است اگر نخواهد برای افزایش همافزایی و ارتقای سطح تفکر و دانش تشکیلاتی و اندیشه ورزی تلاشی بکند و فقط معطوف به برگرفتن سهمی از کیک قدرت باشد محل بحث چندانی برای ما نمیگذارد و مانند خیلیها که آمدند و رفتند؛ میآیند و میروند. شک نکنید.
مهدی محمدی: بعد از انتخابات دور یازدهم ریاست جمهوری و مشارکت گسترده اصلاح طلبان و بدنه حامی آنان و پیروزی حسن روحانی مقابل اصولگرایان خوانده شد؛ آنچه بیشتر به چشم آمد پیروزی بود و اینکه تصمیمات گروهی از فعالان اصلاحات سبب انسجام تشکیلاتی و رای آوری کاندیدای مورد توافق شد.این نوع تصمیمگیری که بخشی از آن در شورای مشورتی آقای خاتمی نمود پیدا کرد و نقش دیگر شخصیتهای مورد احترام جامعه هم در آن برجسته میکرد،باعث شد این سوال پیش بیاید که نقش بدنه سیاسی اصلاحطلبان و گروههای همپوشان با آنان کجاست؟ درست است که گفته شده تقاضای کناررفتن محمدرضا عارف به نفع حسن روحانی از سوی اعضای ستادهای انتخاباتی مطرح و برآن پافشاری شده ولی این نکته نباید مغفول باشد که گزینهای غیر از این اصولا امکان موفقیت زیادی نداشت. حال چه از جانب و زبان اعضای ستادها بیان شود و چه تدبیر نخبگان.
حال که تلاشها به ثمر نشسته و رییس جمهوری معتدل که هم یاران معقول خود را در اختیار دارد و هم نیروهای دلسوز اصلاحطلب با تجربههای خود آماده یاری به وی در بسیاری صحنهها؛ این پرسش پیش میآید که قرار است همان نیروهای بدنه سیاسی کجای قضایا باشند و با حضور ژنرالها در صحنه تکلیف دیگران و نیروهای فکری و تازه نفس چیست.نیازهای تشکیلاتی و تئوریک و آموزشهای علاقهمندان به ایفای نقش در کجا باید تامین شود؟آیا فقط باید صبر کرد نزدیک انتخابات ستاد تشکیل داد و دوباره همه صدر تا ذیل جوانان و تازه از جوانی به درآمدگان را بسیج کرد که رای جمع کنند؟ تکلیف یادگیری روشهای شرکت در مبارزات انتخاباتی و نحوه یارگیری و اینکه اصلا اصلاح طلبان چه میخواهند یاد بگیرند و از یاد نبرند چه میشود؟همیشه از حزب و تحزب حرف زدهایم و دستکم در این چندسال حزبی قوی ندیدهایم. بودهاند احزاب مهمی که عملاغیرفعال شده و هستند احزابی کم جمعیت ولی دارای اسم و شناسنامه!جبهه اصلاحات هم هست؛ در شهر اصفهان هم تشکلهای خوبی هستند اما نمیشود تنها به اینها بسنده کرد.
جوانها و فعالان، تشکیلات متعدد میخواهند که هم در عین داشتن قدرت انتخاب واقعی با توجه به وجود طیفهای مختلف در بین آنها بتوانند با تضارب افکار و آرا و انتقال تجارب از نسلهای پیشین آنچه سیاست ورزی نامیده میشود را فراگرفته و بالاتر از آن به ایفای نقش در تعیین سرنوشت خود بپردازند.البته تنها حوزه انتخابات نیست و مساله تنها فرا گرفتن برخی مهارتها نیست.بحث بر سر بودن است و چگونه بودن که یکی از مشخصههای آن تعلیم آزادی و صلح و مسوولیت آزادی به مثابه یک انسان و شهروند است.آنچه اندیشه اصلاح طلبی نامیده میشود باید همیشه در صدد تعریف خود و خلق شرایط حیات به عنوان یک گفتمان در جهت شایستهتر زیستن باشد و یکی از راهکارهای آن تشکیلات جدید است که بتواند روندی عملی را برای نیل به خواستهها و اندیشههای خود طی کند و نه فقط برای شب انتخابات و نه برای برآورده کردن منویات عده ای محدود بدون حق دخالت تلاش کند.ورود تشکیلات و احزاب جدید به جبهه اصلاحات که اکنون سخن و تحلیل درباره آن بسیار است اگر نخواهد برای افزایش همافزایی و ارتقای سطح تفکر و دانش تشکیلاتی و اندیشه ورزی تلاشی بکند و فقط معطوف به برگرفتن سهمی از کیک قدرت باشد محل بحث چندانی برای ما نمیگذارد و مانند خیلیها که آمدند و رفتند؛ میآیند و میروند. شک نکنید.
حال که تلاشها به ثمر نشسته و رییس جمهوری معتدل که هم یاران معقول خود را در اختیار دارد و هم نیروهای دلسوز اصلاحطلب با تجربههای خود آماده یاری به وی در بسیاری صحنهها؛ این پرسش پیش میآید که قرار است همان نیروهای بدنه سیاسی کجای قضایا باشند و با حضور ژنرالها در صحنه تکلیف دیگران و نیروهای فکری و تازه نفس چیست.نیازهای تشکیلاتی و تئوریک و آموزشهای علاقهمندان به ایفای نقش در کجا باید تامین شود؟آیا فقط باید صبر کرد نزدیک انتخابات ستاد تشکیل داد و دوباره همه صدر تا ذیل جوانان و تازه از جوانی به درآمدگان را بسیج کرد که رای جمع کنند؟ تکلیف یادگیری روشهای شرکت در مبارزات انتخاباتی و نحوه یارگیری و اینکه اصلا اصلاح طلبان چه میخواهند یاد بگیرند و از یاد نبرند چه میشود؟همیشه از حزب و تحزب حرف زدهایم و دستکم در این چندسال حزبی قوی ندیدهایم. بودهاند احزاب مهمی که عملاغیرفعال شده و هستند احزابی کم جمعیت ولی دارای اسم و شناسنامه!جبهه اصلاحات هم هست؛ در شهر اصفهان هم تشکلهای خوبی هستند اما نمیشود تنها به اینها بسنده کرد.
جوانها و فعالان، تشکیلات متعدد میخواهند که هم در عین داشتن قدرت انتخاب واقعی با توجه به وجود طیفهای مختلف در بین آنها بتوانند با تضارب افکار و آرا و انتقال تجارب از نسلهای پیشین آنچه سیاست ورزی نامیده میشود را فراگرفته و بالاتر از آن به ایفای نقش در تعیین سرنوشت خود بپردازند.البته تنها حوزه انتخابات نیست و مساله تنها فرا گرفتن برخی مهارتها نیست.بحث بر سر بودن است و چگونه بودن که یکی از مشخصههای آن تعلیم آزادی و صلح و مسوولیت آزادی به مثابه یک انسان و شهروند است.آنچه اندیشه اصلاح طلبی نامیده میشود باید همیشه در صدد تعریف خود و خلق شرایط حیات به عنوان یک گفتمان در جهت شایستهتر زیستن باشد و یکی از راهکارهای آن تشکیلات جدید است که بتواند روندی عملی را برای نیل به خواستهها و اندیشههای خود طی کند و نه فقط برای شب انتخابات و نه برای برآورده کردن منویات عده ای محدود بدون حق دخالت تلاش کند.ورود تشکیلات و احزاب جدید به جبهه اصلاحات که اکنون سخن و تحلیل درباره آن بسیار است اگر نخواهد برای افزایش همافزایی و ارتقای سطح تفکر و دانش تشکیلاتی و اندیشه ورزی تلاشی بکند و فقط معطوف به برگرفتن سهمی از کیک قدرت باشد محل بحث چندانی برای ما نمیگذارد و مانند خیلیها که آمدند و رفتند؛ میآیند و میروند. شک نکنید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.