بیکاری ، جان می گیرد!
نرخ دورقمی بیکاری بر دوش اصفهان
شرق: آمار اشتغال اصفهان را بالاتر از میانگین کشوری می دانند. آمارهایی که در برخی شهرستانها که نام صنعتی بودن را هم بر پیشانی دارند، حتی تا دو برابر میانگین استانی هم میرسد. وضع اشتغال در اصفهان حالا خوب نیست. نه حال صنعت اصفهان و نه حال اشتغالی که باید سدی باشد دربرابر بسیاری از معضلات. پیامدهایی که گریبان جامعه ما را گرفته است.از طلاق گرفته تا اعتیاد تا بزهکاریها و زندانهایی که هر روز برای جرمهای ریز و درشت،پرتر میشوند، بسیاری از کارشناسان میگویند: بیکاری نه تنها منجر به مهاجرت میشود، بلکه این مهاجرتها خود عاملی میشوند برای خرده فرهنگهایی که به دنبال خود مشکلات فراوانی دارند.
جعفر ذره بينی، ریيس كميسيون تجارت و خدمات اتاق بازرگاني از افرادی است که از عوامل افزایش نرخ بیکاری را کاهش سرعت تولید در بخش صنعت میداند و میگوید: تحریمها، گرانی مواد اولیه و کاهش واردات از عواملی است که تولید را با چالشهای گوناگونی روبهرو میکند و در چنین شرایطی میزان تقاضای تولیدکنندگان برای جذب نیروی کار کاهش پیدا میکند.
وی درباره قوانین دست و پاگیر اداری که به این موضوع دامن زدهاند میگوید: این موضوع باعث شده که تولید در اصفهان متوقف شود و تولیدکننده ترجیح بدهد که در شهرستانهای دیگر که مشکلات کمتری از لحاظ تسهیلات و وامهای بانکی دارد سرمایهگذاری کرده و همین باعث میشود که بیکاری در استان افزایش پیداکند.
به گفته او با مشکلات کنونی اصفهان بهترین مسیری که میتواند معضل بیکاری را برطرف کند، رونق صنعت گردشگری است. چرا که این صنعت در سالهای اخیر و در کشورهای پیشرفته توانسته به عنوان یک صنعت پایدار و با جذب نیروهای کار جوان و پویا، نرخ بیکاری را به میزان قابل توجهی کاهش دهد و اصفهان نیز به دلیل ظرفیتهای بینظیری که در این زمینه دارد میتواند بستر مناسبی برای اشتغال قشرهای مختلف جوانان باشد.
در همین راستا کریم نصراصفهانی، عضو کمیسیون اقتصادی، گردشگری شورای اسلامی شهر اصفهان تنها راهکار برون رفت از این مشکل را اقدامات عمرانی در شهر میداند و اعتقاد دارد: هر اندازه که در شهر، اقدامات عمرانی و خدماتی انجام شود، به همان میزان نیز درآمدها افزایش یافته و به دنبال آن زمینه اشتغال و کار نیروهای جوان فراهم میشود.
نصر اصفهانی میافزاید: اشتغال زایی باید از مدیریت های کلان شهر برون سپاری و به دست دفاتر خدماتی و پیمانکاران سپرده شود تا آنها برای انجام پروژههای خود از نیروهای متخصص استفاده کنند.
اما اینها تنها راهکارهایی است که گفته میشود. سالهای سال است که اصفهان نرخ دو رقمی بیکاری را به دوش میکشد و این برای کلانشهر صنعتی و قطب صنعت کشور چندان خوشایند نیست. کافی است به کاریابیها مراجعه کنید، همیشه شلوغند و پر هستند از بیکارانی که گاهی سن و سالشان آنقدر بالاست که به همین سبب باید بیکار بمانند.
افرادی که گاهی چند شغل عوض کردهاند و بدون اینکه قرارداد رسمی داشته باشند، حالا به سنی رسیدهاند که دیگر کارفرمایان آنها را نمیخواهند.
نیروی جوان هم دست کمی ندارند. بیکاری همه را درگیر کردهاست. تا جایی که به گفته بالاترین مقام استان، بسیاری از این بیکاریها به سبب تعطیل شدن یا نیمه تعطیل شدن واحدهای صنعتی است. واحدهایی که خود را کوچک میکنند تا کمتر آسیب ببینند و ترکشهای این موضوع کارگران را مورد اصابت قرارداده و بر قشر کارگر زخم بیکاری میزند.
حالا بیشترین قراردادها مربوط به کارهای موقتی است که آمارش به 84 درصد میرسد و این موضوع به خوبی نشان میدهد که خبری از رسمی شدن طیف زیادی از کارگرانی که سالها سختی کار را به دوش کشیدهاند نیست و هرآن با هر اتفاقی ممکن است دوباره رنج بیکاری را بچشند.
برخی مانند جهانگیری، عضو کمیسیون اقتصادی گردشگری شورایاسلامی شهر اصفهان، ایجاد رقابت سالم میان شرکتهای خصوصی را راهکاری برای جذب نیروی بیشتر میداند تا در نتیجه نرخ بیکاری تا حدود زیادی کاهش پیدا کند.
برخی از مسوولان استان هم اعتقاد دارند درست است که بیکاری وجود دارد، اما نیروی کار هم متوقع است و وقتی یک جوان تحصیل میکند ترجیح میدهد که پشت میزنشینی را تجربه کند و به کارهای پستتر تن نمیدهد. رییس خانه صنعت، معدن وتجارت اصفهان یکی از آنها است. او یکی از عوامل اصلی رشد نرخ بیکاری در جامعه را تمایل جوانان به مشاغل بالادست میداند و میگوید: بخش صنعت به ویژه تولیدکنندگان نیاز مبرم به استفاده از نیروهای کار متخصص و حرفهای در بخشهای مختلف دارند ، اما فارغ التحصیلان دانشگاهی تمایلی به انجام کارهای اجرایی در کارخانهها وکارگاههای صنعتی ندارند.
عبدالوهاب سهل آبادی، از جمله اهدافی که در بخشهای صنعتی دنبال میشود را اشتغالزایی و کارآفرینی عنوان میکند و تاکید میکند که این نیاز به حق مردم است، چرا که اصفهان اکنون با معضل خشکسالی روبهرو است و بسیاری از کشاورزان هم بیکار شدهاند و فرزندان آنها با مشکلات معیشتی که برای خانوادههایشان پیش آمده رهسپار شهرستانهای صنعتی یا کلان شهر اصفهان شدهاند و توقع دارند که شغلی بیابند.
جعفر ذره بينی، ریيس كميسيون تجارت و خدمات اتاق بازرگاني از افرادی است که از عوامل افزایش نرخ بیکاری را کاهش سرعت تولید در بخش صنعت میداند و میگوید: تحریمها، گرانی مواد اولیه و کاهش واردات از عواملی است که تولید را با چالشهای گوناگونی روبهرو میکند و در چنین شرایطی میزان تقاضای تولیدکنندگان برای جذب نیروی کار کاهش پیدا میکند.
وی درباره قوانین دست و پاگیر اداری که به این موضوع دامن زدهاند میگوید: این موضوع باعث شده که تولید در اصفهان متوقف شود و تولیدکننده ترجیح بدهد که در شهرستانهای دیگر که مشکلات کمتری از لحاظ تسهیلات و وامهای بانکی دارد سرمایهگذاری کرده و همین باعث میشود که بیکاری در استان افزایش پیداکند.
به گفته او با مشکلات کنونی اصفهان بهترین مسیری که میتواند معضل بیکاری را برطرف کند، رونق صنعت گردشگری است. چرا که این صنعت در سالهای اخیر و در کشورهای پیشرفته توانسته به عنوان یک صنعت پایدار و با جذب نیروهای کار جوان و پویا، نرخ بیکاری را به میزان قابل توجهی کاهش دهد و اصفهان نیز به دلیل ظرفیتهای بینظیری که در این زمینه دارد میتواند بستر مناسبی برای اشتغال قشرهای مختلف جوانان باشد.
در همین راستا کریم نصراصفهانی، عضو کمیسیون اقتصادی، گردشگری شورای اسلامی شهر اصفهان تنها راهکار برون رفت از این مشکل را اقدامات عمرانی در شهر میداند و اعتقاد دارد: هر اندازه که در شهر، اقدامات عمرانی و خدماتی انجام شود، به همان میزان نیز درآمدها افزایش یافته و به دنبال آن زمینه اشتغال و کار نیروهای جوان فراهم میشود.
نصر اصفهانی میافزاید: اشتغال زایی باید از مدیریت های کلان شهر برون سپاری و به دست دفاتر خدماتی و پیمانکاران سپرده شود تا آنها برای انجام پروژههای خود از نیروهای متخصص استفاده کنند.
اما اینها تنها راهکارهایی است که گفته میشود. سالهای سال است که اصفهان نرخ دو رقمی بیکاری را به دوش میکشد و این برای کلانشهر صنعتی و قطب صنعت کشور چندان خوشایند نیست. کافی است به کاریابیها مراجعه کنید، همیشه شلوغند و پر هستند از بیکارانی که گاهی سن و سالشان آنقدر بالاست که به همین سبب باید بیکار بمانند.
افرادی که گاهی چند شغل عوض کردهاند و بدون اینکه قرارداد رسمی داشته باشند، حالا به سنی رسیدهاند که دیگر کارفرمایان آنها را نمیخواهند.
نیروی جوان هم دست کمی ندارند. بیکاری همه را درگیر کردهاست. تا جایی که به گفته بالاترین مقام استان، بسیاری از این بیکاریها به سبب تعطیل شدن یا نیمه تعطیل شدن واحدهای صنعتی است. واحدهایی که خود را کوچک میکنند تا کمتر آسیب ببینند و ترکشهای این موضوع کارگران را مورد اصابت قرارداده و بر قشر کارگر زخم بیکاری میزند.
حالا بیشترین قراردادها مربوط به کارهای موقتی است که آمارش به 84 درصد میرسد و این موضوع به خوبی نشان میدهد که خبری از رسمی شدن طیف زیادی از کارگرانی که سالها سختی کار را به دوش کشیدهاند نیست و هرآن با هر اتفاقی ممکن است دوباره رنج بیکاری را بچشند.
برخی مانند جهانگیری، عضو کمیسیون اقتصادی گردشگری شورایاسلامی شهر اصفهان، ایجاد رقابت سالم میان شرکتهای خصوصی را راهکاری برای جذب نیروی بیشتر میداند تا در نتیجه نرخ بیکاری تا حدود زیادی کاهش پیدا کند.
برخی از مسوولان استان هم اعتقاد دارند درست است که بیکاری وجود دارد، اما نیروی کار هم متوقع است و وقتی یک جوان تحصیل میکند ترجیح میدهد که پشت میزنشینی را تجربه کند و به کارهای پستتر تن نمیدهد. رییس خانه صنعت، معدن وتجارت اصفهان یکی از آنها است. او یکی از عوامل اصلی رشد نرخ بیکاری در جامعه را تمایل جوانان به مشاغل بالادست میداند و میگوید: بخش صنعت به ویژه تولیدکنندگان نیاز مبرم به استفاده از نیروهای کار متخصص و حرفهای در بخشهای مختلف دارند ، اما فارغ التحصیلان دانشگاهی تمایلی به انجام کارهای اجرایی در کارخانهها وکارگاههای صنعتی ندارند.
عبدالوهاب سهل آبادی، از جمله اهدافی که در بخشهای صنعتی دنبال میشود را اشتغالزایی و کارآفرینی عنوان میکند و تاکید میکند که این نیاز به حق مردم است، چرا که اصفهان اکنون با معضل خشکسالی روبهرو است و بسیاری از کشاورزان هم بیکار شدهاند و فرزندان آنها با مشکلات معیشتی که برای خانوادههایشان پیش آمده رهسپار شهرستانهای صنعتی یا کلان شهر اصفهان شدهاند و توقع دارند که شغلی بیابند.
شرق: آمار اشتغال اصفهان را بالاتر از میانگین کشوری می دانند. آمارهایی که در برخی شهرستانها که نام صنعتی بودن را هم بر پیشانی دارند، حتی تا دو برابر میانگین استانی هم میرسد. وضع اشتغال در اصفهان حالا خوب نیست. نه حال صنعت اصفهان و نه حال اشتغالی که باید سدی باشد دربرابر بسیاری از معضلات. پیامدهایی که گریبان جامعه ما را گرفته است.از طلاق گرفته تا اعتیاد تا بزهکاریها و زندانهایی که هر روز برای جرمهای ریز و درشت،پرتر میشوند، بسیاری از کارشناسان میگویند: بیکاری نه تنها منجر به مهاجرت میشود، بلکه این مهاجرتها خود عاملی میشوند برای خرده فرهنگهایی که به دنبال خود مشکلات فراوانی دارند.
جعفر ذره بينی، ریيس كميسيون تجارت و خدمات اتاق بازرگاني از افرادی است که از عوامل افزایش نرخ بیکاری را کاهش سرعت تولید در بخش صنعت میداند و میگوید: تحریمها، گرانی مواد اولیه و کاهش واردات از عواملی است که تولید را با چالشهای گوناگونی روبهرو میکند و در چنین شرایطی میزان تقاضای تولیدکنندگان برای جذب نیروی کار کاهش پیدا میکند.
وی درباره قوانین دست و پاگیر اداری که به این موضوع دامن زدهاند میگوید: این موضوع باعث شده که تولید در اصفهان متوقف شود و تولیدکننده ترجیح بدهد که در شهرستانهای دیگر که مشکلات کمتری از لحاظ تسهیلات و وامهای بانکی دارد سرمایهگذاری کرده و همین باعث میشود که بیکاری در استان افزایش پیداکند.
به گفته او با مشکلات کنونی اصفهان بهترین مسیری که میتواند معضل بیکاری را برطرف کند، رونق صنعت گردشگری است. چرا که این صنعت در سالهای اخیر و در کشورهای پیشرفته توانسته به عنوان یک صنعت پایدار و با جذب نیروهای کار جوان و پویا، نرخ بیکاری را به میزان قابل توجهی کاهش دهد و اصفهان نیز به دلیل ظرفیتهای بینظیری که در این زمینه دارد میتواند بستر مناسبی برای اشتغال قشرهای مختلف جوانان باشد.
در همین راستا کریم نصراصفهانی، عضو کمیسیون اقتصادی، گردشگری شورای اسلامی شهر اصفهان تنها راهکار برون رفت از این مشکل را اقدامات عمرانی در شهر میداند و اعتقاد دارد: هر اندازه که در شهر، اقدامات عمرانی و خدماتی انجام شود، به همان میزان نیز درآمدها افزایش یافته و به دنبال آن زمینه اشتغال و کار نیروهای جوان فراهم میشود.
نصر اصفهانی میافزاید: اشتغال زایی باید از مدیریت های کلان شهر برون سپاری و به دست دفاتر خدماتی و پیمانکاران سپرده شود تا آنها برای انجام پروژههای خود از نیروهای متخصص استفاده کنند.
اما اینها تنها راهکارهایی است که گفته میشود. سالهای سال است که اصفهان نرخ دو رقمی بیکاری را به دوش میکشد و این برای کلانشهر صنعتی و قطب صنعت کشور چندان خوشایند نیست. کافی است به کاریابیها مراجعه کنید، همیشه شلوغند و پر هستند از بیکارانی که گاهی سن و سالشان آنقدر بالاست که به همین سبب باید بیکار بمانند.
افرادی که گاهی چند شغل عوض کردهاند و بدون اینکه قرارداد رسمی داشته باشند، حالا به سنی رسیدهاند که دیگر کارفرمایان آنها را نمیخواهند.
نیروی جوان هم دست کمی ندارند. بیکاری همه را درگیر کردهاست. تا جایی که به گفته بالاترین مقام استان، بسیاری از این بیکاریها به سبب تعطیل شدن یا نیمه تعطیل شدن واحدهای صنعتی است. واحدهایی که خود را کوچک میکنند تا کمتر آسیب ببینند و ترکشهای این موضوع کارگران را مورد اصابت قرارداده و بر قشر کارگر زخم بیکاری میزند.
حالا بیشترین قراردادها مربوط به کارهای موقتی است که آمارش به 84 درصد میرسد و این موضوع به خوبی نشان میدهد که خبری از رسمی شدن طیف زیادی از کارگرانی که سالها سختی کار را به دوش کشیدهاند نیست و هرآن با هر اتفاقی ممکن است دوباره رنج بیکاری را بچشند.
برخی مانند جهانگیری، عضو کمیسیون اقتصادی گردشگری شورایاسلامی شهر اصفهان، ایجاد رقابت سالم میان شرکتهای خصوصی را راهکاری برای جذب نیروی بیشتر میداند تا در نتیجه نرخ بیکاری تا حدود زیادی کاهش پیدا کند.
برخی از مسوولان استان هم اعتقاد دارند درست است که بیکاری وجود دارد، اما نیروی کار هم متوقع است و وقتی یک جوان تحصیل میکند ترجیح میدهد که پشت میزنشینی را تجربه کند و به کارهای پستتر تن نمیدهد. رییس خانه صنعت، معدن وتجارت اصفهان یکی از آنها است. او یکی از عوامل اصلی رشد نرخ بیکاری در جامعه را تمایل جوانان به مشاغل بالادست میداند و میگوید: بخش صنعت به ویژه تولیدکنندگان نیاز مبرم به استفاده از نیروهای کار متخصص و حرفهای در بخشهای مختلف دارند ، اما فارغ التحصیلان دانشگاهی تمایلی به انجام کارهای اجرایی در کارخانهها وکارگاههای صنعتی ندارند.
عبدالوهاب سهل آبادی، از جمله اهدافی که در بخشهای صنعتی دنبال میشود را اشتغالزایی و کارآفرینی عنوان میکند و تاکید میکند که این نیاز به حق مردم است، چرا که اصفهان اکنون با معضل خشکسالی روبهرو است و بسیاری از کشاورزان هم بیکار شدهاند و فرزندان آنها با مشکلات معیشتی که برای خانوادههایشان پیش آمده رهسپار شهرستانهای صنعتی یا کلان شهر اصفهان شدهاند و توقع دارند که شغلی بیابند.
جعفر ذره بينی، ریيس كميسيون تجارت و خدمات اتاق بازرگاني از افرادی است که از عوامل افزایش نرخ بیکاری را کاهش سرعت تولید در بخش صنعت میداند و میگوید: تحریمها، گرانی مواد اولیه و کاهش واردات از عواملی است که تولید را با چالشهای گوناگونی روبهرو میکند و در چنین شرایطی میزان تقاضای تولیدکنندگان برای جذب نیروی کار کاهش پیدا میکند.
وی درباره قوانین دست و پاگیر اداری که به این موضوع دامن زدهاند میگوید: این موضوع باعث شده که تولید در اصفهان متوقف شود و تولیدکننده ترجیح بدهد که در شهرستانهای دیگر که مشکلات کمتری از لحاظ تسهیلات و وامهای بانکی دارد سرمایهگذاری کرده و همین باعث میشود که بیکاری در استان افزایش پیداکند.
به گفته او با مشکلات کنونی اصفهان بهترین مسیری که میتواند معضل بیکاری را برطرف کند، رونق صنعت گردشگری است. چرا که این صنعت در سالهای اخیر و در کشورهای پیشرفته توانسته به عنوان یک صنعت پایدار و با جذب نیروهای کار جوان و پویا، نرخ بیکاری را به میزان قابل توجهی کاهش دهد و اصفهان نیز به دلیل ظرفیتهای بینظیری که در این زمینه دارد میتواند بستر مناسبی برای اشتغال قشرهای مختلف جوانان باشد.
در همین راستا کریم نصراصفهانی، عضو کمیسیون اقتصادی، گردشگری شورای اسلامی شهر اصفهان تنها راهکار برون رفت از این مشکل را اقدامات عمرانی در شهر میداند و اعتقاد دارد: هر اندازه که در شهر، اقدامات عمرانی و خدماتی انجام شود، به همان میزان نیز درآمدها افزایش یافته و به دنبال آن زمینه اشتغال و کار نیروهای جوان فراهم میشود.
نصر اصفهانی میافزاید: اشتغال زایی باید از مدیریت های کلان شهر برون سپاری و به دست دفاتر خدماتی و پیمانکاران سپرده شود تا آنها برای انجام پروژههای خود از نیروهای متخصص استفاده کنند.
اما اینها تنها راهکارهایی است که گفته میشود. سالهای سال است که اصفهان نرخ دو رقمی بیکاری را به دوش میکشد و این برای کلانشهر صنعتی و قطب صنعت کشور چندان خوشایند نیست. کافی است به کاریابیها مراجعه کنید، همیشه شلوغند و پر هستند از بیکارانی که گاهی سن و سالشان آنقدر بالاست که به همین سبب باید بیکار بمانند.
افرادی که گاهی چند شغل عوض کردهاند و بدون اینکه قرارداد رسمی داشته باشند، حالا به سنی رسیدهاند که دیگر کارفرمایان آنها را نمیخواهند.
نیروی جوان هم دست کمی ندارند. بیکاری همه را درگیر کردهاست. تا جایی که به گفته بالاترین مقام استان، بسیاری از این بیکاریها به سبب تعطیل شدن یا نیمه تعطیل شدن واحدهای صنعتی است. واحدهایی که خود را کوچک میکنند تا کمتر آسیب ببینند و ترکشهای این موضوع کارگران را مورد اصابت قرارداده و بر قشر کارگر زخم بیکاری میزند.
حالا بیشترین قراردادها مربوط به کارهای موقتی است که آمارش به 84 درصد میرسد و این موضوع به خوبی نشان میدهد که خبری از رسمی شدن طیف زیادی از کارگرانی که سالها سختی کار را به دوش کشیدهاند نیست و هرآن با هر اتفاقی ممکن است دوباره رنج بیکاری را بچشند.
برخی مانند جهانگیری، عضو کمیسیون اقتصادی گردشگری شورایاسلامی شهر اصفهان، ایجاد رقابت سالم میان شرکتهای خصوصی را راهکاری برای جذب نیروی بیشتر میداند تا در نتیجه نرخ بیکاری تا حدود زیادی کاهش پیدا کند.
برخی از مسوولان استان هم اعتقاد دارند درست است که بیکاری وجود دارد، اما نیروی کار هم متوقع است و وقتی یک جوان تحصیل میکند ترجیح میدهد که پشت میزنشینی را تجربه کند و به کارهای پستتر تن نمیدهد. رییس خانه صنعت، معدن وتجارت اصفهان یکی از آنها است. او یکی از عوامل اصلی رشد نرخ بیکاری در جامعه را تمایل جوانان به مشاغل بالادست میداند و میگوید: بخش صنعت به ویژه تولیدکنندگان نیاز مبرم به استفاده از نیروهای کار متخصص و حرفهای در بخشهای مختلف دارند ، اما فارغ التحصیلان دانشگاهی تمایلی به انجام کارهای اجرایی در کارخانهها وکارگاههای صنعتی ندارند.
عبدالوهاب سهل آبادی، از جمله اهدافی که در بخشهای صنعتی دنبال میشود را اشتغالزایی و کارآفرینی عنوان میکند و تاکید میکند که این نیاز به حق مردم است، چرا که اصفهان اکنون با معضل خشکسالی روبهرو است و بسیاری از کشاورزان هم بیکار شدهاند و فرزندان آنها با مشکلات معیشتی که برای خانوادههایشان پیش آمده رهسپار شهرستانهای صنعتی یا کلان شهر اصفهان شدهاند و توقع دارند که شغلی بیابند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.