|

آقایان درجشن تولد جشنواره‌ها، خانم‌ها درتعطیلی مراکز آموزش هنر!

تولد ناقص سپهر در مرگ سوره

جمال نوروزباقری: صدای جشنواره کودک این روزها بلندتر از هر اتفاق فرهنگی وهنری اصفهان به گوش می‌رسد. جشنواره‌ای که هرسال درمهرماه آغاز می‌شود و در صدد است تا رویکرد تازه ای را در فیلم کودک به ثبت برساند. قضیه به همین جا ختم نمی‌شود، جشنواره‌های دیگر از جمله جشنواره بين المللي ميراث ناملموس و برگزاري جشنواره موسيقي ملي، موسيقي شهناز و چندین جشنواره در این شهر یا در حال برگزاری است یا تمام شده و دست اندرکاران آن در حال نتیجه‌گیری هستند. شاید این مسایل نشان ‌دهد که این شهر فرهنگی است اما فقط در ظاهر! اگر بخواهیم کمی پوسته آن را خراش بدهیم، می بینیم که عملکرد مسوولان این شهر بر خلاف آن صدای طبل‌های خالی چنان محترمانه وفرهنگی نیست. این روزها خبری منتشرشد که نتوانست حتی در رسانه‌های اصفهان برای خود جایی پیدا کند. شاید در تضاد آنچه که مسوولان می‌گویند باشد؛ «حمایت ازهنر وفرهنگ»!
چند روز گذشته وپس از سال‌ها، موضوع محرومیت نوازندگان زن روی سن دراصفهان به صورت علنی و به یک جریان خبری در رسانه‌های سراسری تبدیل شد. البته اصفهان یکی از پیشگامان در این مقوله است وباید افزودکه فشارها نه بر اساس قانون که بر اساس سلیقه عده‌ای خاص اعمال می‌شود و متولیان امر نیز تنها به چند اظهار نظر ساده می‌پردازند.آن هم با رعایت اینکه مبادا به کسی برنخورد، این‌ نشان از آن دارد که صدای فرهنگ شهر فقط یک صدا است که یک روز از بلندگوهای سطح شهر پخش می‌شود ویک روز خاموش وبی صداست.
سال تحصیلی جدید در آستانه باز گشایی است اما دختران این شهر، هنرستان سینمایی ندارند. این خبر نه چندان فرهنگی، در آستانه سال تحصيلي تازه، روح و روان محصلان هنر در اين كلان شهر فرهنگي را مي آزارد!
تعطيلي تنها هنرستان دخترانه سينما- تئاتر اصفهان در آستانه سال جدید تحصیلی، خبري است كه هر چند هنوز چندان رسانه‌ای نشده و بنا به تمايل مسوولان مدرسه، در خاموشي اتفاق افتاده ولي اين روزها تعدادي از محصلان وخانواده‌هاي دانش آموزان دختر را به شدت متاثر كرده‌است و علت آن از آغاز طرح عمراني شهرداري براي تخريب محل و قرار تحويل آن ناشي مي‌شود. گفته شده كلاس‌هاي دانش آموزان سال سوم قرار است در مدارس ديگري كه هنوزمعلوم نيست كجا هستند، تشكيل شود. تا آنها به هر ترتيب كه شده فارغ التحصيل شوند و ورودي‌هاي سال اول نيز بايد از انتخاب رشته مورد علاقه‌شان يعني سينما و تئاتر صرفنظر كرده و در رشته هاي ديگري تحصيل كنند: مساله‌ای كه مسوولان مدرسه معتقدند اتفاق چندان مهمي نيست زيرا آنها مي‌توانند به جاي سينما يا تئاتر انيميشن يا گرافيك را انتخاب كنند!
موسسه عالی سوره که با حضورعلی محمد بشارتی، وزیروقت کشوردر سال ۱۳۷۵ افتتاح شد و این موسسه سال 76-1375 شعبه‌ای در اصفهان دایرکرد. تا قبل از آن، بچه‌های اصفهان ومنطقه برای تحصیل سینمابه تهران می‌رفتند. با افتتاح واحدسوره، اصفهان به یکی ازقطب های تدریس سینما بدل شد. دکتر حسنعلی بختیار نصر آبادی، اولین رییس موسسه غیر‌انتفاعی آموزش عالی سوره اصفهان شد و پس از وی مهندس عظیمیان که شهردار اصفهان بود، سکان رابه دست گرفت. بعد هم نوبت به دکتر نیلی رسید وسرانجام در سال 82 استعفا داد.
در دوره ای که با تغییر مدیریت در حوزه هنری، زمزمه تعطیلی به گوش می‌رسید ، مرتضی نیک‌پایان ؛ مدیر آموزش بود و دکتر سلیمی به صورت پروازی به اصفهان می‌آمد و دکتر الستی -متولد مشهد- مدیرگروه سینما بود.
زاون قوکاسیان که ازسال۱۳۷۸تاریخ سینماتدریس می‌کرد ،ازسال۱۳۷۹مدیرگروه سینما شد وتا ۱۳۸۲باقی ماند.
از ابتدای آغاز این موسسه هر سال دوران ملتهب و پر آشوبی را به خود دید و با مسایل مختلفی دست وپنجه نرم کرد. نمی‌توان فرد یا گروه یا نهاد خاصی را مسوول آن دانست فقط می‌توان علت آن را نوع نگاه خاص به هنر دانست که هنوز یک گناه نابخشودنی محسوب می شود وکسانی که در این حرفه کار می‌کنند انسان‌های «معلوم الحال» هستند.
موسسه عالی سوره دوران پرآشوبی را از سال 1379 تا 1383 تحمل کرد. سال‌هایی که فقط دانشجویان واساتید آن زمان می‌دانند؛ چه رنجی را تحمل کردند وچه روزهایی که در کوچه سعدی زیر بار نگاه‌ دیگران کمرشان خم شد ولی یک قدم از آرمان‌هایشان برنگشتند. بالاخره در سال بعد ( ۱۳۸۴) مؤسسۀ آموزش عالی سوره اصفهان تعطیل شد و مسوولان وقت آن دانشگاه به جای جدیت وبرخورد قاطع با کسانی که نه با سینما بلکه با فرهنگ وهنر مخالف بودند، پیمان یاری بستند وسکوت اختیار کردند و به عاشقان وعلاقه‌مندان این حرفه پشت کردند. درهمان سال برای پایان دادن به این مشکلات و بیان این که تنها تغییری کوچک صورت گرفته، موسسه آموزش عالی سپهر متولد شد وجای سوره اصفهان را گرفت. ریاست دوباره به دکتر حسنعلی بختیار نصر آبادی بازگشت تا وی بتواند در یک فرصت دیگر حامی دانشجو، عقیده و آرمان او باشد. افرادی امور اداری را به سامان رساندند، رشته سینما حذف شد و موسسه برای نقاشی، گرافیک و معماری دانشجو پذیرفت. صحن باز و کم نشاط دبیرستان سعدی نیز از هیاهوی دانشجویان دختر و پسر خالی ماند. «سپهر» در خانه‌ای با یک در آهنی کوچک، به کمرکش کوچه‌ای باریک در خیابان حکیم رفت که به میدان نقش جهان و مسجد جامع راه داشت و در دل بافت قدیمی شهر جای گرفته بود.
همه خود را به فراموشی زده بودند که روزگاری در این شهر دانشگاه سینمایی وجود داشت و برای اینکه باز مساله‌ای نباشد؛ موسسه دیگر در رشته سینما دانشجو نگرفت تا سه سال بعد یعنی از1387 شروع به پذیرش دانشجو در این رشته تحصیلی کرد. با ورود دانشجویان جدید به این دانشگاه دوباره از چهارگوشه حرف‌هایی شنیده می‌شد، ولی مسوولان دانشگاه بازبی‌تفاوت از کنار آن گذشتند و سرانجام تصمیم به خراب کردن این مکان در کوچه مسجد حکیم گرفته شد تا جا برای پارک ماشین‌ها بازشود و در اردیبهشت سال 90 دانشگاه به مکان فعلی آن، یعنی در شهرخورزق انتقال یافت. گویا در این شهر بزرگ، جای برای تنها دانشگاه سینمایی شهر وجود نداشت و دانشجویان باید به بیایان پناه می‌بردند، از قدیم گفته‌اند: دوری ودوستی؟! دانشجویان به دانشگاه نیمه کاره‌ انتقال یافتند، ساختمانی که امکانات لازم را نداشت و هنوز که هنوز است ساخت این بنا به اتمام نرسیده است وتلی از خاک اطراف آن را پوشانده است.
رفته رفته در مدرسه سعدی، یک دبیرستان سینمایی ( هنرستان دخترانه سوره) مخصوص دختران ایجادشد که متاسفانه آن نیز در همین روزهای اخیر تعطیل شد.
نمیدانیم باید جشن های فرهنگی را در این شهر باور کنیم یا این فرهنگ کشی را؟
هرچه هست انگار میان آنچه که گفته وشنیده می‌شود؛ فرسنگ‌ها با حقیقت این شهر فاصله دارد و مبین این حرف نه تنها هنرستان دخترانه سوره که سینماهای تعطیل و همین‌طور خاموش شدن هنرهای زیادی است که مسوولان دراشتیاق فوت کردن شمع‌های جشنواره‌ها، به اشتباه چراغ هنراین شهر را نیز همراه آن، خاموش کرده‌اند!
شايد تعطيلي هنرستان دخترانه سوره و نداشتن ورودي در رشته‌هاي سينما و تئاتر براي مسوولان و متوليان فرهنگي اصفهان اتفاق چندان مهمي در ميان اخبار اين روزها تلقي نشود اما وقوع اين مساله و كند و كاو در سابقه تعطيلي مراكز مختلف آموزشي آكادميك مثل هنرستان ايران و دانشگاه سوره و... حكايت از زخمي كهنه و عميق در نگاه به مساله آموزش هنر دراين شهر و چالش‌هاي موجود براي علاقه‌مندان آن دارد: اين‌كه چگونه كلانشهري چون اصفهان با اين حجم داعيه در فرهنگ و هنر و تمدن، بضاعتش به يك مدرسه آموزش سينما و تئاتر دخترانه ختم مي‌شود و همين بضاعت ناچيز نيز به راحتي از دست مي‌رود!
تعطيلي مراكز مختلف آموزشي هنر،تعطيلي‌هاي گاه و بيگاه گالري‌هاي هنري و... تنها برخي اخبار تلخ و گوشخراش اين روزهاي اصفهان هستند: اخباري كه شنيدن‌شان بيش از پيش چهره اصفهان خوش رنگ و آب پرخبر را مخدوش می‌كند و تصويري سطحی از تلاش‌هاي پي درپي مديران هنري‌اش براي ماندن و خبرساز شدن مي‌سازد!
جمال نوروزباقری: صدای جشنواره کودک این روزها بلندتر از هر اتفاق فرهنگی وهنری اصفهان به گوش می‌رسد. جشنواره‌ای که هرسال درمهرماه آغاز می‌شود و در صدد است تا رویکرد تازه ای را در فیلم کودک به ثبت برساند. قضیه به همین جا ختم نمی‌شود، جشنواره‌های دیگر از جمله جشنواره بين المللي ميراث ناملموس و برگزاري جشنواره موسيقي ملي، موسيقي شهناز و چندین جشنواره در این شهر یا در حال برگزاری است یا تمام شده و دست اندرکاران آن در حال نتیجه‌گیری هستند. شاید این مسایل نشان ‌دهد که این شهر فرهنگی است اما فقط در ظاهر! اگر بخواهیم کمی پوسته آن را خراش بدهیم، می بینیم که عملکرد مسوولان این شهر بر خلاف آن صدای طبل‌های خالی چنان محترمانه وفرهنگی نیست. این روزها خبری منتشرشد که نتوانست حتی در رسانه‌های اصفهان برای خود جایی پیدا کند. شاید در تضاد آنچه که مسوولان می‌گویند باشد؛ «حمایت ازهنر وفرهنگ»!
چند روز گذشته وپس از سال‌ها، موضوع محرومیت نوازندگان زن روی سن دراصفهان به صورت علنی و به یک جریان خبری در رسانه‌های سراسری تبدیل شد. البته اصفهان یکی از پیشگامان در این مقوله است وباید افزودکه فشارها نه بر اساس قانون که بر اساس سلیقه عده‌ای خاص اعمال می‌شود و متولیان امر نیز تنها به چند اظهار نظر ساده می‌پردازند.آن هم با رعایت اینکه مبادا به کسی برنخورد، این‌ نشان از آن دارد که صدای فرهنگ شهر فقط یک صدا است که یک روز از بلندگوهای سطح شهر پخش می‌شود ویک روز خاموش وبی صداست.
سال تحصیلی جدید در آستانه باز گشایی است اما دختران این شهر، هنرستان سینمایی ندارند. این خبر نه چندان فرهنگی، در آستانه سال تحصيلي تازه، روح و روان محصلان هنر در اين كلان شهر فرهنگي را مي آزارد!
تعطيلي تنها هنرستان دخترانه سينما- تئاتر اصفهان در آستانه سال جدید تحصیلی، خبري است كه هر چند هنوز چندان رسانه‌ای نشده و بنا به تمايل مسوولان مدرسه، در خاموشي اتفاق افتاده ولي اين روزها تعدادي از محصلان وخانواده‌هاي دانش آموزان دختر را به شدت متاثر كرده‌است و علت آن از آغاز طرح عمراني شهرداري براي تخريب محل و قرار تحويل آن ناشي مي‌شود. گفته شده كلاس‌هاي دانش آموزان سال سوم قرار است در مدارس ديگري كه هنوزمعلوم نيست كجا هستند، تشكيل شود. تا آنها به هر ترتيب كه شده فارغ التحصيل شوند و ورودي‌هاي سال اول نيز بايد از انتخاب رشته مورد علاقه‌شان يعني سينما و تئاتر صرفنظر كرده و در رشته هاي ديگري تحصيل كنند: مساله‌ای كه مسوولان مدرسه معتقدند اتفاق چندان مهمي نيست زيرا آنها مي‌توانند به جاي سينما يا تئاتر انيميشن يا گرافيك را انتخاب كنند!
موسسه عالی سوره که با حضورعلی محمد بشارتی، وزیروقت کشوردر سال ۱۳۷۵ افتتاح شد و این موسسه سال 76-1375 شعبه‌ای در اصفهان دایرکرد. تا قبل از آن، بچه‌های اصفهان ومنطقه برای تحصیل سینمابه تهران می‌رفتند. با افتتاح واحدسوره، اصفهان به یکی ازقطب های تدریس سینما بدل شد. دکتر حسنعلی بختیار نصر آبادی، اولین رییس موسسه غیر‌انتفاعی آموزش عالی سوره اصفهان شد و پس از وی مهندس عظیمیان که شهردار اصفهان بود، سکان رابه دست گرفت. بعد هم نوبت به دکتر نیلی رسید وسرانجام در سال 82 استعفا داد.
در دوره ای که با تغییر مدیریت در حوزه هنری، زمزمه تعطیلی به گوش می‌رسید ، مرتضی نیک‌پایان ؛ مدیر آموزش بود و دکتر سلیمی به صورت پروازی به اصفهان می‌آمد و دکتر الستی -متولد مشهد- مدیرگروه سینما بود.
زاون قوکاسیان که ازسال۱۳۷۸تاریخ سینماتدریس می‌کرد ،ازسال۱۳۷۹مدیرگروه سینما شد وتا ۱۳۸۲باقی ماند.
از ابتدای آغاز این موسسه هر سال دوران ملتهب و پر آشوبی را به خود دید و با مسایل مختلفی دست وپنجه نرم کرد. نمی‌توان فرد یا گروه یا نهاد خاصی را مسوول آن دانست فقط می‌توان علت آن را نوع نگاه خاص به هنر دانست که هنوز یک گناه نابخشودنی محسوب می شود وکسانی که در این حرفه کار می‌کنند انسان‌های «معلوم الحال» هستند.
موسسه عالی سوره دوران پرآشوبی را از سال 1379 تا 1383 تحمل کرد. سال‌هایی که فقط دانشجویان واساتید آن زمان می‌دانند؛ چه رنجی را تحمل کردند وچه روزهایی که در کوچه سعدی زیر بار نگاه‌ دیگران کمرشان خم شد ولی یک قدم از آرمان‌هایشان برنگشتند. بالاخره در سال بعد ( ۱۳۸۴) مؤسسۀ آموزش عالی سوره اصفهان تعطیل شد و مسوولان وقت آن دانشگاه به جای جدیت وبرخورد قاطع با کسانی که نه با سینما بلکه با فرهنگ وهنر مخالف بودند، پیمان یاری بستند وسکوت اختیار کردند و به عاشقان وعلاقه‌مندان این حرفه پشت کردند. درهمان سال برای پایان دادن به این مشکلات و بیان این که تنها تغییری کوچک صورت گرفته، موسسه آموزش عالی سپهر متولد شد وجای سوره اصفهان را گرفت. ریاست دوباره به دکتر حسنعلی بختیار نصر آبادی بازگشت تا وی بتواند در یک فرصت دیگر حامی دانشجو، عقیده و آرمان او باشد. افرادی امور اداری را به سامان رساندند، رشته سینما حذف شد و موسسه برای نقاشی، گرافیک و معماری دانشجو پذیرفت. صحن باز و کم نشاط دبیرستان سعدی نیز از هیاهوی دانشجویان دختر و پسر خالی ماند. «سپهر» در خانه‌ای با یک در آهنی کوچک، به کمرکش کوچه‌ای باریک در خیابان حکیم رفت که به میدان نقش جهان و مسجد جامع راه داشت و در دل بافت قدیمی شهر جای گرفته بود.
همه خود را به فراموشی زده بودند که روزگاری در این شهر دانشگاه سینمایی وجود داشت و برای اینکه باز مساله‌ای نباشد؛ موسسه دیگر در رشته سینما دانشجو نگرفت تا سه سال بعد یعنی از1387 شروع به پذیرش دانشجو در این رشته تحصیلی کرد. با ورود دانشجویان جدید به این دانشگاه دوباره از چهارگوشه حرف‌هایی شنیده می‌شد، ولی مسوولان دانشگاه بازبی‌تفاوت از کنار آن گذشتند و سرانجام تصمیم به خراب کردن این مکان در کوچه مسجد حکیم گرفته شد تا جا برای پارک ماشین‌ها بازشود و در اردیبهشت سال 90 دانشگاه به مکان فعلی آن، یعنی در شهرخورزق انتقال یافت. گویا در این شهر بزرگ، جای برای تنها دانشگاه سینمایی شهر وجود نداشت و دانشجویان باید به بیایان پناه می‌بردند، از قدیم گفته‌اند: دوری ودوستی؟! دانشجویان به دانشگاه نیمه کاره‌ انتقال یافتند، ساختمانی که امکانات لازم را نداشت و هنوز که هنوز است ساخت این بنا به اتمام نرسیده است وتلی از خاک اطراف آن را پوشانده است.
رفته رفته در مدرسه سعدی، یک دبیرستان سینمایی ( هنرستان دخترانه سوره) مخصوص دختران ایجادشد که متاسفانه آن نیز در همین روزهای اخیر تعطیل شد.
نمیدانیم باید جشن های فرهنگی را در این شهر باور کنیم یا این فرهنگ کشی را؟
هرچه هست انگار میان آنچه که گفته وشنیده می‌شود؛ فرسنگ‌ها با حقیقت این شهر فاصله دارد و مبین این حرف نه تنها هنرستان دخترانه سوره که سینماهای تعطیل و همین‌طور خاموش شدن هنرهای زیادی است که مسوولان دراشتیاق فوت کردن شمع‌های جشنواره‌ها، به اشتباه چراغ هنراین شهر را نیز همراه آن، خاموش کرده‌اند!
شايد تعطيلي هنرستان دخترانه سوره و نداشتن ورودي در رشته‌هاي سينما و تئاتر براي مسوولان و متوليان فرهنگي اصفهان اتفاق چندان مهمي در ميان اخبار اين روزها تلقي نشود اما وقوع اين مساله و كند و كاو در سابقه تعطيلي مراكز مختلف آموزشي آكادميك مثل هنرستان ايران و دانشگاه سوره و... حكايت از زخمي كهنه و عميق در نگاه به مساله آموزش هنر دراين شهر و چالش‌هاي موجود براي علاقه‌مندان آن دارد: اين‌كه چگونه كلانشهري چون اصفهان با اين حجم داعيه در فرهنگ و هنر و تمدن، بضاعتش به يك مدرسه آموزش سينما و تئاتر دخترانه ختم مي‌شود و همين بضاعت ناچيز نيز به راحتي از دست مي‌رود!
تعطيلي مراكز مختلف آموزشي هنر،تعطيلي‌هاي گاه و بيگاه گالري‌هاي هنري و... تنها برخي اخبار تلخ و گوشخراش اين روزهاي اصفهان هستند: اخباري كه شنيدن‌شان بيش از پيش چهره اصفهان خوش رنگ و آب پرخبر را مخدوش می‌كند و تصويري سطحی از تلاش‌هاي پي درپي مديران هنري‌اش براي ماندن و خبرساز شدن مي‌سازد!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.