|

فتح الله معین عضو شورای شهر اصفهان:

ریشه مشکلات اصفهان را در بی‌مدیریتی می‌دانم

آقای مهندس! به نظر شما مشکلات فعلی استان در چه مسایلی خلاصه می‌شود؟ نوع این مشکلات سیاسی است یا اقتصادی یا فرهنگی؟
من ريشه همه مشكلات را در بی‌مدیریتی می‌بینم. در حالی كه در اصفهان کمبود آب و برق داریم اما در بسياری مناطق از برق بیهوده استفاده می‌شود و آب كشاورزی به صورت غرقابی همچنان هدر می‌رود. در حالی‌که استفاده ازاین روش سالهاست منسوخ شده‌است.این مشكلات ناشی از بی‌مدیریتی است. گفت‌و‌گو درباره مشکلات اصفهان نیازمند مدیران خبره‌ایست تا پیرامون این مشکلات بحث کنند. در عين حال وضعیت فرهنگی نیز خوب نیست. مثلاً در یک خانه بهداشت یک آمبولانس نو خریداری می‌شود ولی راننده آن فرهنگ نگهداری از آمبولانس را ندارد. حال هرچقدرهم در اين زمينه هزینه شده‌باشد به خاطر نبود فرهنگ نگهداری؛ فایده‌ای ندارد.
خوب اگر مساله را فرهنگی و مدیریتی می‌دانید؛ پس برای زمان‌بر بودن آن هم باید چاره بشود.
بله. چون فرهنگ 35 تا 40 سال طول می‌کشد که جا بیفتد. با نگاه به سال‌های گذشته به نظرم اوضاع بدتر شده‌است. در ایران سالانه 30 هزار نفر جان خود را در تصادفات از دست می‌دهند و ایران رتبه اول کشته‌شدگان ناشی از تصادفات را در جهان دارد و عامل فرهنگ تنها یک بعد از اين مساله است و عدم تاثیرسياست‌های فرهنگی شايد به‌خاطر نبود یک عامل بازدارنده قوی است. فرهنگ باید ارتقا یابد. چرا سرانه مطالعه در ایران تا این حد پایین است؟ چرا مردم علاقه به کتاب ندارند؟ وقتی تمام فکر و ذکر مردم روی تامین معاش متمرکز شود، مسلم است که جایی در ذهن برای کتاب و حتی مسایل دیگر باقی نخواهد‌ماند.
به نظر شما اصفهان مدیر سیاسی اعم از مستقل یا تشکیلاتی و حزبی می‌خواهد یا نه؟
سیاست به نظر برخی یعنی دروغ یعنی حیله و نیرنگ که اگر کسی این موارد را نداشته باشد نمی‌تواند از پس سیاست بر‌بیاید.مثلاً در انجام مذاکرات، اگر من یک طرف مذاکره باشم؛ چون قدرتی ندارم باید با قدرت‌ها همرنگ شوم. مثلاً ما پس از مذاکرات قرارداد می‌بندیم اما بعد از پانزده سال می‌فهمیم که کلاه سرمان رفته‌است.در کل سیاست، سیاست‌مدار می‌خواهد.
با توجه به حضور شما در شورای شهر و مدیریت شهری؛ اعتقاد دارید که برای حل این معضلات باید به سراغ عمومی کردن حوزه سیاست رفت یا نه؟
بسیج نیروها برای پشتوانه‌سازی اجتماعی و سیاسی البته خوب است اما همه چیز باز به مردم و حوزه اجتماعی بازمی‌گردد تا خواسته‌های خود را تشخیص دهند و مطرح و مطالبه کنند ، مثلاً در قضيه روغن پالم اگر مردم طی یک بسیج همگانی از خریدن شیر صرفنظر می‌کردند دیگر کمتر کسی جرات می‌کرد این‌کار را انجام دهد.اما متاسفانه مردم عجول هستند و به جای یکی، دوتا می‌خرند.
از سوی دیگراحزاب هم باید انتقاد پذیر باشند. مردم می‌توانند در بحث مدیریتی بسیار موثرباشند اما آن‌قدر گرفتارند که به‌راحتی با احزاب و مدیریت حاکم بر جامعه همراه نمی‌شوند. یک مثال از مشکلات جامعه ما نوع برخورد پزشکان با بیماران است. پزشکان کشورهای خارجی را در نظر بگیرید؛ این قشر تحصیل‌کرده،قسم خورده هستند. شما کجای دنیا سراغ داریدکه پزشکان زیرمیزی بگیرند؟ اما در کشور ما برخی از آنها می‌خواهند یک ویلا در شمال و یک ویلا در خارج و خانه‌ای در بهترین نقطه شهر داشته باشند.در حال حاضر دید حاکم بر پزشکی هم مادی‌گرایانه شده و متاسفانه پول به طرز بدی در جامعه جا‌افتاده‌است.در نهایت مردم در سیستم‌های مدیریت نقشی ندارند و از سوی دیگر به دلیل موانعی که هست اغلب مدیران مردم و نیازهای واقعی جامه را نمی‌بینند.
نگاه تهران را به تعیین نوع سیستم مدیریتی استان چگونه می بینید؟به نظر شما این نگاه به استان سیاسی است یا غیر سیاسی ؟
جدای از این مساله، دید سیاسیون تهران به اصفهان افراطی است در صورتی که باید به تمام استان‌های کشور با يك چشم نگاه كرد و این دیدگاه بستگی به افراد موجود دارد که در راس دولت‌ها هستند.
آقای مهندس! به نظر شما مشکلات فعلی استان در چه مسایلی خلاصه می‌شود؟ نوع این مشکلات سیاسی است یا اقتصادی یا فرهنگی؟
من ريشه همه مشكلات را در بی‌مدیریتی می‌بینم. در حالی كه در اصفهان کمبود آب و برق داریم اما در بسياری مناطق از برق بیهوده استفاده می‌شود و آب كشاورزی به صورت غرقابی همچنان هدر می‌رود. در حالی‌که استفاده ازاین روش سالهاست منسوخ شده‌است.این مشكلات ناشی از بی‌مدیریتی است. گفت‌و‌گو درباره مشکلات اصفهان نیازمند مدیران خبره‌ایست تا پیرامون این مشکلات بحث کنند. در عين حال وضعیت فرهنگی نیز خوب نیست. مثلاً در یک خانه بهداشت یک آمبولانس نو خریداری می‌شود ولی راننده آن فرهنگ نگهداری از آمبولانس را ندارد. حال هرچقدرهم در اين زمينه هزینه شده‌باشد به خاطر نبود فرهنگ نگهداری؛ فایده‌ای ندارد.
خوب اگر مساله را فرهنگی و مدیریتی می‌دانید؛ پس برای زمان‌بر بودن آن هم باید چاره بشود.
بله. چون فرهنگ 35 تا 40 سال طول می‌کشد که جا بیفتد. با نگاه به سال‌های گذشته به نظرم اوضاع بدتر شده‌است. در ایران سالانه 30 هزار نفر جان خود را در تصادفات از دست می‌دهند و ایران رتبه اول کشته‌شدگان ناشی از تصادفات را در جهان دارد و عامل فرهنگ تنها یک بعد از اين مساله است و عدم تاثیرسياست‌های فرهنگی شايد به‌خاطر نبود یک عامل بازدارنده قوی است. فرهنگ باید ارتقا یابد. چرا سرانه مطالعه در ایران تا این حد پایین است؟ چرا مردم علاقه به کتاب ندارند؟ وقتی تمام فکر و ذکر مردم روی تامین معاش متمرکز شود، مسلم است که جایی در ذهن برای کتاب و حتی مسایل دیگر باقی نخواهد‌ماند.
به نظر شما اصفهان مدیر سیاسی اعم از مستقل یا تشکیلاتی و حزبی می‌خواهد یا نه؟
سیاست به نظر برخی یعنی دروغ یعنی حیله و نیرنگ که اگر کسی این موارد را نداشته باشد نمی‌تواند از پس سیاست بر‌بیاید.مثلاً در انجام مذاکرات، اگر من یک طرف مذاکره باشم؛ چون قدرتی ندارم باید با قدرت‌ها همرنگ شوم. مثلاً ما پس از مذاکرات قرارداد می‌بندیم اما بعد از پانزده سال می‌فهمیم که کلاه سرمان رفته‌است.در کل سیاست، سیاست‌مدار می‌خواهد.
با توجه به حضور شما در شورای شهر و مدیریت شهری؛ اعتقاد دارید که برای حل این معضلات باید به سراغ عمومی کردن حوزه سیاست رفت یا نه؟
بسیج نیروها برای پشتوانه‌سازی اجتماعی و سیاسی البته خوب است اما همه چیز باز به مردم و حوزه اجتماعی بازمی‌گردد تا خواسته‌های خود را تشخیص دهند و مطرح و مطالبه کنند ، مثلاً در قضيه روغن پالم اگر مردم طی یک بسیج همگانی از خریدن شیر صرفنظر می‌کردند دیگر کمتر کسی جرات می‌کرد این‌کار را انجام دهد.اما متاسفانه مردم عجول هستند و به جای یکی، دوتا می‌خرند.
از سوی دیگراحزاب هم باید انتقاد پذیر باشند. مردم می‌توانند در بحث مدیریتی بسیار موثرباشند اما آن‌قدر گرفتارند که به‌راحتی با احزاب و مدیریت حاکم بر جامعه همراه نمی‌شوند. یک مثال از مشکلات جامعه ما نوع برخورد پزشکان با بیماران است. پزشکان کشورهای خارجی را در نظر بگیرید؛ این قشر تحصیل‌کرده،قسم خورده هستند. شما کجای دنیا سراغ داریدکه پزشکان زیرمیزی بگیرند؟ اما در کشور ما برخی از آنها می‌خواهند یک ویلا در شمال و یک ویلا در خارج و خانه‌ای در بهترین نقطه شهر داشته باشند.در حال حاضر دید حاکم بر پزشکی هم مادی‌گرایانه شده و متاسفانه پول به طرز بدی در جامعه جا‌افتاده‌است.در نهایت مردم در سیستم‌های مدیریت نقشی ندارند و از سوی دیگر به دلیل موانعی که هست اغلب مدیران مردم و نیازهای واقعی جامه را نمی‌بینند.
نگاه تهران را به تعیین نوع سیستم مدیریتی استان چگونه می بینید؟به نظر شما این نگاه به استان سیاسی است یا غیر سیاسی ؟
جدای از این مساله، دید سیاسیون تهران به اصفهان افراطی است در صورتی که باید به تمام استان‌های کشور با يك چشم نگاه كرد و این دیدگاه بستگی به افراد موجود دارد که در راس دولت‌ها هستند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.