از اندرونی سلطان تا اصطبل همایونی
چوب فراشان دردست حاکمان
میرزا بابا خان جعفری، سراسیمه وارد دکان شد، هنوز کسی حرفی نزده شروع به عربده کشی کرد که بردن؛ از سنگ پای حمام تا آن لباسی که حاج فتحاللهخان در سفر اول برای او آورده بود.
کسی از جای خود تکان نمی خورد چنان چسبیده بودند به قلیان های خود که اگر در همین ساعت از جناب فرماندار محترم خبر می آورد که زاینده رود را فقط به خاطر روی ماه شما باز کرده ایم فایدهای نداشت.
بالاخره ماشاالله خان بلند شد وبه طرف آن جوان که روی زمین به سر وکله خود میزد رفت.
-پاشو ببینم، به جای ناله، بِنال بگو چی شده؟ اصلا قیافت آشنانیست، مسافری؟
حرف که نمی زد فقط ننه اش وگل نثار را صدا میکرد که، غریب در شهر اصفهان گم شده است.
تازه آمده بود شهر برای کار که پول جمع کند برای عروسی، آخر کربلایی سپرده بود تا برود پیش یکی از این حجره داران بازار شاگردی تا به وقت، او نیز بینصیب نماند.
این طور که معلوم بود برای حمام وتمیزی سر وصورت نرسیده به زیر دوش ،آب قطع می شود و او برای علت نیامده بیرون، بقچه او را پشت درحمام میبرند.
هنوز لنگ به دور وبرش چسبیده بود، کف صابون در گوش او دیده می شد. حرف های ماشاالله خان فایده ای نداشت و مدام ناله میکرد.
رفت به طرف حوض وسط چایخانه واز آنجا یک سطل آب لجن بسته را روی سر او خالی کرد.
نخیر انگار این طفل به وقت زاییدن فقط عربده وجیغش را یاد گرفته آن هم انگار مادرش دم زاییدن از هوش رفته بوده، جای او نیزعربده اش را کشیده است.
چند دوری جلو مغازه خورد و بعد با نفرین داخل مغازه آمد اما ماشاالله خان نگذاشت او حرفی بزند همان جا یک خیار داخل دهان اوجاداد و یکی را خبر کرد وپول داد تا برود چند دست لباس برای او بخردوبیا ورد.
کسی از جای خود تکان نمی خورد چنان چسبیده بودند به قلیان های خود که اگر در همین ساعت از جناب فرماندار محترم خبر می آورد که زاینده رود را فقط به خاطر روی ماه شما باز کرده ایم فایدهای نداشت.
بالاخره ماشاالله خان بلند شد وبه طرف آن جوان که روی زمین به سر وکله خود میزد رفت.
-پاشو ببینم، به جای ناله، بِنال بگو چی شده؟ اصلا قیافت آشنانیست، مسافری؟
حرف که نمی زد فقط ننه اش وگل نثار را صدا میکرد که، غریب در شهر اصفهان گم شده است.
تازه آمده بود شهر برای کار که پول جمع کند برای عروسی، آخر کربلایی سپرده بود تا برود پیش یکی از این حجره داران بازار شاگردی تا به وقت، او نیز بینصیب نماند.
این طور که معلوم بود برای حمام وتمیزی سر وصورت نرسیده به زیر دوش ،آب قطع می شود و او برای علت نیامده بیرون، بقچه او را پشت درحمام میبرند.
هنوز لنگ به دور وبرش چسبیده بود، کف صابون در گوش او دیده می شد. حرف های ماشاالله خان فایده ای نداشت و مدام ناله میکرد.
رفت به طرف حوض وسط چایخانه واز آنجا یک سطل آب لجن بسته را روی سر او خالی کرد.
نخیر انگار این طفل به وقت زاییدن فقط عربده وجیغش را یاد گرفته آن هم انگار مادرش دم زاییدن از هوش رفته بوده، جای او نیزعربده اش را کشیده است.
چند دوری جلو مغازه خورد و بعد با نفرین داخل مغازه آمد اما ماشاالله خان نگذاشت او حرفی بزند همان جا یک خیار داخل دهان اوجاداد و یکی را خبر کرد وپول داد تا برود چند دست لباس برای او بخردوبیا ورد.
میرزا بابا خان جعفری، سراسیمه وارد دکان شد، هنوز کسی حرفی نزده شروع به عربده کشی کرد که بردن؛ از سنگ پای حمام تا آن لباسی که حاج فتحاللهخان در سفر اول برای او آورده بود.
کسی از جای خود تکان نمی خورد چنان چسبیده بودند به قلیان های خود که اگر در همین ساعت از جناب فرماندار محترم خبر می آورد که زاینده رود را فقط به خاطر روی ماه شما باز کرده ایم فایدهای نداشت.
بالاخره ماشاالله خان بلند شد وبه طرف آن جوان که روی زمین به سر وکله خود میزد رفت.
-پاشو ببینم، به جای ناله، بِنال بگو چی شده؟ اصلا قیافت آشنانیست، مسافری؟
حرف که نمی زد فقط ننه اش وگل نثار را صدا میکرد که، غریب در شهر اصفهان گم شده است.
تازه آمده بود شهر برای کار که پول جمع کند برای عروسی، آخر کربلایی سپرده بود تا برود پیش یکی از این حجره داران بازار شاگردی تا به وقت، او نیز بینصیب نماند.
این طور که معلوم بود برای حمام وتمیزی سر وصورت نرسیده به زیر دوش ،آب قطع می شود و او برای علت نیامده بیرون، بقچه او را پشت درحمام میبرند.
هنوز لنگ به دور وبرش چسبیده بود، کف صابون در گوش او دیده می شد. حرف های ماشاالله خان فایده ای نداشت و مدام ناله میکرد.
رفت به طرف حوض وسط چایخانه واز آنجا یک سطل آب لجن بسته را روی سر او خالی کرد.
نخیر انگار این طفل به وقت زاییدن فقط عربده وجیغش را یاد گرفته آن هم انگار مادرش دم زاییدن از هوش رفته بوده، جای او نیزعربده اش را کشیده است.
چند دوری جلو مغازه خورد و بعد با نفرین داخل مغازه آمد اما ماشاالله خان نگذاشت او حرفی بزند همان جا یک خیار داخل دهان اوجاداد و یکی را خبر کرد وپول داد تا برود چند دست لباس برای او بخردوبیا ورد.
کسی از جای خود تکان نمی خورد چنان چسبیده بودند به قلیان های خود که اگر در همین ساعت از جناب فرماندار محترم خبر می آورد که زاینده رود را فقط به خاطر روی ماه شما باز کرده ایم فایدهای نداشت.
بالاخره ماشاالله خان بلند شد وبه طرف آن جوان که روی زمین به سر وکله خود میزد رفت.
-پاشو ببینم، به جای ناله، بِنال بگو چی شده؟ اصلا قیافت آشنانیست، مسافری؟
حرف که نمی زد فقط ننه اش وگل نثار را صدا میکرد که، غریب در شهر اصفهان گم شده است.
تازه آمده بود شهر برای کار که پول جمع کند برای عروسی، آخر کربلایی سپرده بود تا برود پیش یکی از این حجره داران بازار شاگردی تا به وقت، او نیز بینصیب نماند.
این طور که معلوم بود برای حمام وتمیزی سر وصورت نرسیده به زیر دوش ،آب قطع می شود و او برای علت نیامده بیرون، بقچه او را پشت درحمام میبرند.
هنوز لنگ به دور وبرش چسبیده بود، کف صابون در گوش او دیده می شد. حرف های ماشاالله خان فایده ای نداشت و مدام ناله میکرد.
رفت به طرف حوض وسط چایخانه واز آنجا یک سطل آب لجن بسته را روی سر او خالی کرد.
نخیر انگار این طفل به وقت زاییدن فقط عربده وجیغش را یاد گرفته آن هم انگار مادرش دم زاییدن از هوش رفته بوده، جای او نیزعربده اش را کشیده است.
چند دوری جلو مغازه خورد و بعد با نفرین داخل مغازه آمد اما ماشاالله خان نگذاشت او حرفی بزند همان جا یک خیار داخل دهان اوجاداد و یکی را خبر کرد وپول داد تا برود چند دست لباس برای او بخردوبیا ورد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.