سیل بیکاری اصفهان، در رودخانه زاینده رود جاری شد!
کاهش سهم مردم در مشارکت اقتصادی
شرق: آنچه که این روزها در بحث تورم وفشارهای اقتصادی حکایت دارد ومسوولان استانی وکشوری مرتب از آن سخن می گویند وعامل اصلی معرفی می کنند؛ تحریم است.
اما آیا باید نادیده گرفت ویا باید گفت گه: افزایش مانده بدهی بانک ها به بانک مرکزی، کاهش کیفیت نقدینگی در کشور، نامناسب بودن کمیت تولید و فقدان روش های تولید انبوه از دیگر عوامل نابسامانی اقتصادی است.
این عوامل در کنار تورم بالای 30 درصد که در نتیجه انبوه طرح های نیمه تمام و افزایش قیمت حامل های انرژی، نرخ ارز و ضعف فناوری تولید ایجاد شده است، به نابسامانی های اقتصادی ایران در چند سال اخیر دامن زده و باید اذعان کرد که همه مسایل ناشی از تحریم نیست.
شرق در راستای وظیفه خبر رسانی خود موظف است ودر این راستا قصد دارد تا در یک تحلیل اقتصادی وآماری به بررسی ریشه ای مشارکت اقتصادی مردم اصفهان تا سال 92 بپردازد زیرا در سه سال گذشته توزیع درآمد و تخصیص هزینه ها در کشور به نفع بخش نامولد بوده و اگر همه این عوامل را به طور جدی توانسته بودند مسوولان کنترل کنند، شاید تحریم ها این گونه اقتصاد کشور را تحت تاثیر قرار نمی داد.
بررسی تحلیلی آمارها از سرشماری سال 90گویای آن است که در سال یاد شده حدود سه میلیون نفر از مردم اصفهان، سهمی در مشارکت اقتصادی نداشته اند.در سال نود ، 39/6 درصد از مردم استان در اقتصاد مشارکت داشته و کار می کرده اند و مابقی که بیش از ۶۰ درصد جمعیت اصفهان را شامل می شوند نه تنها در توسعه استان نقشی نداشته اند بلکه به ۳۹ درصد یاد شده وابسته بوده و مصرف کننده تلقی می شوند و جمعیتی حدود ۳ میلیون نفر را تشکیل می دهند.
کاهش مشارکت اقتصادی در اصفهان
تحلیل آمارهای ارایه شده توسط دفتر آمار واطلاعات استانداری اصفهان نشان می دهد که نرخ مشارکت اقتصادی زنان ومردان در طول سالهای ۸۴ تا ۹۰ کاهش چشمگیری یافته است. در سال ۸۴ میزان متوسط نرخ مشارکت اقتصادی مردم در استان اصفهان، 44/3 درصد بوده و این در حالیست که این نرخ در زمان یاد شده در سطح کشور ۴۱ درصد بوده است.در زمان یاد شده نرخ مشارکت اقتصادی مردان اصفهانی 67/5 درصد وزنان اصفهانی 20/20 در صد را نشان می دهد ولی این نرخ در سال های بعد کاهش یافته است.
در سال ۹۰ متوسط نرخ مشارکت اقتصادی در کشور به ۳۷ درصد سقوط کرده و این نرخ در اصفهان به 39/6 درصد کاهش یافته است.در سال یاد شده نرخ مشارکت اقتصادی مردان اصفهانی به 64/4 درصد و زنان اصفهانی به ۱۴ درصد کاهش یافته است.به اعتقاد کارشناسان، کاهش نرخ مشارکت اقتصادی نشان دهنده افزایش تعداد انصراف دهندگان از ورود به بازار کار؛ همچنین افزایش تعداد زنانی است که از پیدا کردن شغل ناامید شده اند و یا نشان دهنده انصراف موقتی گروه هایی از جامعه است که به جای ورود به بازار کار ترجیح داده اند دوباره به دانشگاه بروند. بنابراین می توان گفت که این ارقام به نوعی با نرخ بیکاری در ارتباط است.
رشد بیکاری
اواخر تیرماه سال گذشته اسدالله عباسی در قامت وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی دولت دهم در تشریح کارنامه اشتغالزایی دولتهای نهم و دهم اعلام می کند که از زمان فعالیت دولتهای نهم تاکنون هفت میلیون شغل در کشور ایجاد شد.
این درحالیست که آمار منتشر شده مرکز آمار ایران، کارنامه اشتغال دولت سابق تا پایان تابستان سال گذشته را این گونه منتشر می کند: از سال ۱۳۸۵ تا تابستان سال ۱۳۹۲ به جمعیت شاغلان کشور تنها 1.4 میلیون نفر اضافه شده است.
آمار میلیونی ایجاد شغل توسط دولت قبل در حالی اعلام می شد که کشور از نظر رشد اقتصادی منفی بود.
حسن طایی، معاون توسعه اشتغال وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی اعلام می کند که طبق برخی محاسبات اثبات شده برای ایجاد هر ۱۰۰ هزار شغل نیاز به یک درصد رشد اقتصادی است.
مطابق آخرین گزارش مرکز آمار ایران، نرخ رشد اقتصادی در سال ۹۲ (با احتساب نفت) معادل منفی 2.2 درصد بوده است. این نرخ تا پایان نیمه اول سال گذشته یعنی پایان دولت دهم منفی دو درصد توسط مرکز آمار ایران گزارش شده بود.11/5 درصد ودر اصفهان 12/3 درصد بوده است. در سال ۹۰ نرخ بیکاری کشور تنها چند درصد افزوده شده وبه 11/7 درصد رسیده است که در اصفهان این رشد محسوس تر است.
در سال یاد شده نرخ بیکاری در اصفهان 13/3 توسط دفتر آمار واطلاعات استانداری اصفهان گزارش شده است.در ماه های اخیر استاندار اصفهان نرخ بیکاری استان را بالاتر از نرخ بیکاری کشور اعلام کرد که با توجه به وضعیت اقتصادی و صنعتی اصفهان جای اما و اگر بسیار دارد.
بر مبنای آمار ارایه شده توسط دفتر آمار واطلاعات استانداری اصفهان، در سال ۹۰ نرخ بیکاری زنان و مردان اصفهانی بسیار بالاتر از آمار کشوری بوده است. درسال یاد شده 9/9 درصد مردان کشور بیکار بوده اند ولی این نرخ برای مردان اصفهانی، 10/8 درصد بوده ودر سال ۱۳۹۰، 20/5 درصد زنان کشور بیکار بوده اند که این نرخ برای زنان اصفهانی 250/2 درصد بوده است.
غلامعلی قادر، مدیر کل تعاون کار و رفاه اجتماعی استان اصفهان که در دولت گذشته از تحقق سهمیه های اشتغالزایی تخصیص یافته به اصفهان دفاع می کرد و آمار و ارقام درشتی برای نرخ اشتغال در استان ارایه می داد، امروز از نرخ بیکاری در اصفهان ابراز نگرانی می کند:"برابر با آمار ارایه شده در اصفهان 300 هزار نفر بیکار داریم که از این میزان 100 هزار نفر مربوط به شهرستان اصفهان بوده و نزدیک به 4 میلیون و 800 هزار نفر دانشجو در دانشگاهها در حال تردد هستند که اینها نیز به زودی به جامعه بیکاران ملحق میشوند.به گفته او با الحاق حوزه دانشجویی و تحصیل کرده نزدیک به 600 هزار نفر در استان اصفهان جمعیت بیکار را تشکیل میدهند.
قادری از بودجه اشتغالزایی سال جاری سخن می گوید که گویادر کارگروه اشتغال استان 92 میلیارد تومان اعتبار به استان اختصاص داده شده که 37 درصد از این مبلغ عقد قرار داد شده و 31 درصد از آن هم مربوط به شهرستان اصفهان بوده است. اما بازهم بانک ها همراهی نکرده اند چرا که قادری اعلام می کند که این اعداد و ارقام نشان میدهد با این وضعیت تسهیلات به طور قطع اشتغال ایجاد نمیشود البته تنها با پول نمیتوان ایجاد شغل کرد بلکه باید در کنار آن اقتصاد را پویا کنیم.
این مقام مسوول البته راهکارهایی نیز ارایه می دهد که توسعه سرمایه گذاری و تشویق سرمایهگزاران داخلی و خارجی، توجه به اشتغال طرحهای دانش بنیان تا جایی که به مرحله بومی سازی برسد و توانمد سازی نیروی کار از جمله راهکارهای اوست.
به گفته قادری، فرهنگ سازی برای اشتغال، افزایش رشد اقتصادی، بومیسازی اشتغال، توجه به گردشگری در حوزه اشتغال و رفع موانع موجود و همین طور مدارا کردن با سرمایه گذاران نیز از جمله راهکارهای تبدیل اقتصاد کشور به اقتصادی پویا است که زمینه ساز افزایش اشتغال نیز خواهد بود.
60درصد مصرف کننده اند
بررسی آمارهای یاد شده در بخش نخست این گزارش، نتایج عجیب و در عین حال تامل برانگیزی از وضعیت فعالیت اقتصادی و اشتغال در استان اصفهان ارایه می دهد.این آمار نشان می دهد که بخش عظیمی از جمعیت فعال اصفهان که به روایت آمار گیران محدوده سنی ۱۰ تا ۶۵ سال را شامل می شود، در محاسبات و آمارهای تخصصی وارد نشده اند و به عبارتی نه شاغل هستند و نه بیکار!
این مساله را می توان بدین صورت معنا کرد که در سال نود ، 39/6 درصد از مردم استان در اقتصاد مشارکت داشته و کار می کرده اند و مابقی که بیش از ۶۰ درصد جمعیت اصفهان را شامل می شوند نه تنها در توسعه استان نقشی نداشته اند بلکه به ۳۹ درصد یاد شده وابسته بوده و مصرف کننده تلقی می شوند که جمعیتی حدود ۳ میلیون نفر را تشکیل می دهند.
طبق تعریف مرکز آمار ایران، بخشی از جمعیت فعال کشور نیز ممکن است بیکار باشند و تنها به دلیل قرار داشتن در سن کار جمعیت فعال خوانده می شوند. تعریف مرکز آمار از جمعیت فعال این است: تمام افراد ۱۰ ساله و بیشتر (حداقل سن تعیین شده) که در هفته تقویمی قبل از هفته آمارگیری (هفته مرجع) طبق تعریف کار، در تولید کالا و خدمات مشارکت داشته (شاغل) و یا از قابلیت مشارکت برخوردار بوده اند (بیکار)، جمعیت فعال اقتصادی محسوب می شوند!
همچنین طبق تعاریف ارایه شده، سن کار در ایران بین ۱۰ تا ۶۵ سال است و یا دست کم آمارها از این گروه سنی ارایه می شود. این در حالیست که دولت ها در سال های گذشته از اشتغال زایی میلیونی سخن گفته اند و همواره آمارهای گوناگونی نیز در این زمینه ارایه شده است، اما گزارشات مرکز آمار ایران نشان می دهد که نرخ مشارکت اقتصادی در کشوردر سال ۹۲ نسبت به سال ۸۴ به میزان 3/4 درصد کاهش یافته است.
آمارهای غیر واقعی
ناصر موسوی لارگانی، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس با اشاره به آمارهای غیر واقعی در زمینه ایجاد اشتغال میگوید: «به نظر میرسد بیشتر آمارهای اعلام شده در این خصوص دهان پرکن بوده و شغلی پایدار ایجاد نشده است.در سالهای گذشته آنچه که برمبنایش آمار اشتغال افزایش می یافت، ساخت مسکن مهر و جذب کارگر ساختمانی، بنگاه های زودبازده و طرح اشتغال خانگی بود. نماینده فلاورجان اعتقاد دارد که «با وامهای ۳ یا ۵ میلیون تومانی نمیشود شغلی دایمی ایجاد کرد. چرا که نه تنها شغلی ایجاد نشد، بلکه تعداد زیادی از اقشار فقیر و فرودست جامعه به سیستم بانکی بدهکار شدند و حتی در پارهای موارد برای اینکه نتوانستند تعهدات خود را پرداخت کنند، به زندان رفتند."
فولادگر نماینده مردم اصفهان در مجلس نیز معتقد است که اشتغال بايد پايدار باشد،برخي اشتغال هاي ايجاد شده پايدار نيست و موسمي،فصلي و پاره وقت است و برخي ديگر بر اساس تسهيلات بانكي محاسبه مي شود كه اشتغالي پايدار نيست؛ ما اشتغال پايداري كه مد نظر داشتيم ايجاد نشد.به گفته او بهترین راه برای کاهش نرخ بیکاری، خروج از رکود وتقویت تولید است.
اما در پایان باید سوال کرد که تولید در این اقتصاد زنگ خورده چه جایگاهی دارد جز، تامین منابع مالی بانک ها؟!
انگار بانک ها در این وضعیت آشفتگی وتورم اقتصادی بیشترین کاسبان بازار هستند که گاهی وقت ها به فکر مسافرت می افتند البته با این تفاوت که همراه خود خزانه را می برند که تنها نباشد!
اما آیا باید نادیده گرفت ویا باید گفت گه: افزایش مانده بدهی بانک ها به بانک مرکزی، کاهش کیفیت نقدینگی در کشور، نامناسب بودن کمیت تولید و فقدان روش های تولید انبوه از دیگر عوامل نابسامانی اقتصادی است.
این عوامل در کنار تورم بالای 30 درصد که در نتیجه انبوه طرح های نیمه تمام و افزایش قیمت حامل های انرژی، نرخ ارز و ضعف فناوری تولید ایجاد شده است، به نابسامانی های اقتصادی ایران در چند سال اخیر دامن زده و باید اذعان کرد که همه مسایل ناشی از تحریم نیست.
شرق در راستای وظیفه خبر رسانی خود موظف است ودر این راستا قصد دارد تا در یک تحلیل اقتصادی وآماری به بررسی ریشه ای مشارکت اقتصادی مردم اصفهان تا سال 92 بپردازد زیرا در سه سال گذشته توزیع درآمد و تخصیص هزینه ها در کشور به نفع بخش نامولد بوده و اگر همه این عوامل را به طور جدی توانسته بودند مسوولان کنترل کنند، شاید تحریم ها این گونه اقتصاد کشور را تحت تاثیر قرار نمی داد.
بررسی تحلیلی آمارها از سرشماری سال 90گویای آن است که در سال یاد شده حدود سه میلیون نفر از مردم اصفهان، سهمی در مشارکت اقتصادی نداشته اند.در سال نود ، 39/6 درصد از مردم استان در اقتصاد مشارکت داشته و کار می کرده اند و مابقی که بیش از ۶۰ درصد جمعیت اصفهان را شامل می شوند نه تنها در توسعه استان نقشی نداشته اند بلکه به ۳۹ درصد یاد شده وابسته بوده و مصرف کننده تلقی می شوند و جمعیتی حدود ۳ میلیون نفر را تشکیل می دهند.
کاهش مشارکت اقتصادی در اصفهان
تحلیل آمارهای ارایه شده توسط دفتر آمار واطلاعات استانداری اصفهان نشان می دهد که نرخ مشارکت اقتصادی زنان ومردان در طول سالهای ۸۴ تا ۹۰ کاهش چشمگیری یافته است. در سال ۸۴ میزان متوسط نرخ مشارکت اقتصادی مردم در استان اصفهان، 44/3 درصد بوده و این در حالیست که این نرخ در زمان یاد شده در سطح کشور ۴۱ درصد بوده است.در زمان یاد شده نرخ مشارکت اقتصادی مردان اصفهانی 67/5 درصد وزنان اصفهانی 20/20 در صد را نشان می دهد ولی این نرخ در سال های بعد کاهش یافته است.
در سال ۹۰ متوسط نرخ مشارکت اقتصادی در کشور به ۳۷ درصد سقوط کرده و این نرخ در اصفهان به 39/6 درصد کاهش یافته است.در سال یاد شده نرخ مشارکت اقتصادی مردان اصفهانی به 64/4 درصد و زنان اصفهانی به ۱۴ درصد کاهش یافته است.به اعتقاد کارشناسان، کاهش نرخ مشارکت اقتصادی نشان دهنده افزایش تعداد انصراف دهندگان از ورود به بازار کار؛ همچنین افزایش تعداد زنانی است که از پیدا کردن شغل ناامید شده اند و یا نشان دهنده انصراف موقتی گروه هایی از جامعه است که به جای ورود به بازار کار ترجیح داده اند دوباره به دانشگاه بروند. بنابراین می توان گفت که این ارقام به نوعی با نرخ بیکاری در ارتباط است.
رشد بیکاری
اواخر تیرماه سال گذشته اسدالله عباسی در قامت وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی دولت دهم در تشریح کارنامه اشتغالزایی دولتهای نهم و دهم اعلام می کند که از زمان فعالیت دولتهای نهم تاکنون هفت میلیون شغل در کشور ایجاد شد.
این درحالیست که آمار منتشر شده مرکز آمار ایران، کارنامه اشتغال دولت سابق تا پایان تابستان سال گذشته را این گونه منتشر می کند: از سال ۱۳۸۵ تا تابستان سال ۱۳۹۲ به جمعیت شاغلان کشور تنها 1.4 میلیون نفر اضافه شده است.
آمار میلیونی ایجاد شغل توسط دولت قبل در حالی اعلام می شد که کشور از نظر رشد اقتصادی منفی بود.
حسن طایی، معاون توسعه اشتغال وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی اعلام می کند که طبق برخی محاسبات اثبات شده برای ایجاد هر ۱۰۰ هزار شغل نیاز به یک درصد رشد اقتصادی است.
مطابق آخرین گزارش مرکز آمار ایران، نرخ رشد اقتصادی در سال ۹۲ (با احتساب نفت) معادل منفی 2.2 درصد بوده است. این نرخ تا پایان نیمه اول سال گذشته یعنی پایان دولت دهم منفی دو درصد توسط مرکز آمار ایران گزارش شده بود.11/5 درصد ودر اصفهان 12/3 درصد بوده است. در سال ۹۰ نرخ بیکاری کشور تنها چند درصد افزوده شده وبه 11/7 درصد رسیده است که در اصفهان این رشد محسوس تر است.
در سال یاد شده نرخ بیکاری در اصفهان 13/3 توسط دفتر آمار واطلاعات استانداری اصفهان گزارش شده است.در ماه های اخیر استاندار اصفهان نرخ بیکاری استان را بالاتر از نرخ بیکاری کشور اعلام کرد که با توجه به وضعیت اقتصادی و صنعتی اصفهان جای اما و اگر بسیار دارد.
بر مبنای آمار ارایه شده توسط دفتر آمار واطلاعات استانداری اصفهان، در سال ۹۰ نرخ بیکاری زنان و مردان اصفهانی بسیار بالاتر از آمار کشوری بوده است. درسال یاد شده 9/9 درصد مردان کشور بیکار بوده اند ولی این نرخ برای مردان اصفهانی، 10/8 درصد بوده ودر سال ۱۳۹۰، 20/5 درصد زنان کشور بیکار بوده اند که این نرخ برای زنان اصفهانی 250/2 درصد بوده است.
غلامعلی قادر، مدیر کل تعاون کار و رفاه اجتماعی استان اصفهان که در دولت گذشته از تحقق سهمیه های اشتغالزایی تخصیص یافته به اصفهان دفاع می کرد و آمار و ارقام درشتی برای نرخ اشتغال در استان ارایه می داد، امروز از نرخ بیکاری در اصفهان ابراز نگرانی می کند:"برابر با آمار ارایه شده در اصفهان 300 هزار نفر بیکار داریم که از این میزان 100 هزار نفر مربوط به شهرستان اصفهان بوده و نزدیک به 4 میلیون و 800 هزار نفر دانشجو در دانشگاهها در حال تردد هستند که اینها نیز به زودی به جامعه بیکاران ملحق میشوند.به گفته او با الحاق حوزه دانشجویی و تحصیل کرده نزدیک به 600 هزار نفر در استان اصفهان جمعیت بیکار را تشکیل میدهند.
قادری از بودجه اشتغالزایی سال جاری سخن می گوید که گویادر کارگروه اشتغال استان 92 میلیارد تومان اعتبار به استان اختصاص داده شده که 37 درصد از این مبلغ عقد قرار داد شده و 31 درصد از آن هم مربوط به شهرستان اصفهان بوده است. اما بازهم بانک ها همراهی نکرده اند چرا که قادری اعلام می کند که این اعداد و ارقام نشان میدهد با این وضعیت تسهیلات به طور قطع اشتغال ایجاد نمیشود البته تنها با پول نمیتوان ایجاد شغل کرد بلکه باید در کنار آن اقتصاد را پویا کنیم.
این مقام مسوول البته راهکارهایی نیز ارایه می دهد که توسعه سرمایه گذاری و تشویق سرمایهگزاران داخلی و خارجی، توجه به اشتغال طرحهای دانش بنیان تا جایی که به مرحله بومی سازی برسد و توانمد سازی نیروی کار از جمله راهکارهای اوست.
به گفته قادری، فرهنگ سازی برای اشتغال، افزایش رشد اقتصادی، بومیسازی اشتغال، توجه به گردشگری در حوزه اشتغال و رفع موانع موجود و همین طور مدارا کردن با سرمایه گذاران نیز از جمله راهکارهای تبدیل اقتصاد کشور به اقتصادی پویا است که زمینه ساز افزایش اشتغال نیز خواهد بود.
60درصد مصرف کننده اند
بررسی آمارهای یاد شده در بخش نخست این گزارش، نتایج عجیب و در عین حال تامل برانگیزی از وضعیت فعالیت اقتصادی و اشتغال در استان اصفهان ارایه می دهد.این آمار نشان می دهد که بخش عظیمی از جمعیت فعال اصفهان که به روایت آمار گیران محدوده سنی ۱۰ تا ۶۵ سال را شامل می شود، در محاسبات و آمارهای تخصصی وارد نشده اند و به عبارتی نه شاغل هستند و نه بیکار!
این مساله را می توان بدین صورت معنا کرد که در سال نود ، 39/6 درصد از مردم استان در اقتصاد مشارکت داشته و کار می کرده اند و مابقی که بیش از ۶۰ درصد جمعیت اصفهان را شامل می شوند نه تنها در توسعه استان نقشی نداشته اند بلکه به ۳۹ درصد یاد شده وابسته بوده و مصرف کننده تلقی می شوند که جمعیتی حدود ۳ میلیون نفر را تشکیل می دهند.
طبق تعریف مرکز آمار ایران، بخشی از جمعیت فعال کشور نیز ممکن است بیکار باشند و تنها به دلیل قرار داشتن در سن کار جمعیت فعال خوانده می شوند. تعریف مرکز آمار از جمعیت فعال این است: تمام افراد ۱۰ ساله و بیشتر (حداقل سن تعیین شده) که در هفته تقویمی قبل از هفته آمارگیری (هفته مرجع) طبق تعریف کار، در تولید کالا و خدمات مشارکت داشته (شاغل) و یا از قابلیت مشارکت برخوردار بوده اند (بیکار)، جمعیت فعال اقتصادی محسوب می شوند!
همچنین طبق تعاریف ارایه شده، سن کار در ایران بین ۱۰ تا ۶۵ سال است و یا دست کم آمارها از این گروه سنی ارایه می شود. این در حالیست که دولت ها در سال های گذشته از اشتغال زایی میلیونی سخن گفته اند و همواره آمارهای گوناگونی نیز در این زمینه ارایه شده است، اما گزارشات مرکز آمار ایران نشان می دهد که نرخ مشارکت اقتصادی در کشوردر سال ۹۲ نسبت به سال ۸۴ به میزان 3/4 درصد کاهش یافته است.
آمارهای غیر واقعی
ناصر موسوی لارگانی، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس با اشاره به آمارهای غیر واقعی در زمینه ایجاد اشتغال میگوید: «به نظر میرسد بیشتر آمارهای اعلام شده در این خصوص دهان پرکن بوده و شغلی پایدار ایجاد نشده است.در سالهای گذشته آنچه که برمبنایش آمار اشتغال افزایش می یافت، ساخت مسکن مهر و جذب کارگر ساختمانی، بنگاه های زودبازده و طرح اشتغال خانگی بود. نماینده فلاورجان اعتقاد دارد که «با وامهای ۳ یا ۵ میلیون تومانی نمیشود شغلی دایمی ایجاد کرد. چرا که نه تنها شغلی ایجاد نشد، بلکه تعداد زیادی از اقشار فقیر و فرودست جامعه به سیستم بانکی بدهکار شدند و حتی در پارهای موارد برای اینکه نتوانستند تعهدات خود را پرداخت کنند، به زندان رفتند."
فولادگر نماینده مردم اصفهان در مجلس نیز معتقد است که اشتغال بايد پايدار باشد،برخي اشتغال هاي ايجاد شده پايدار نيست و موسمي،فصلي و پاره وقت است و برخي ديگر بر اساس تسهيلات بانكي محاسبه مي شود كه اشتغالي پايدار نيست؛ ما اشتغال پايداري كه مد نظر داشتيم ايجاد نشد.به گفته او بهترین راه برای کاهش نرخ بیکاری، خروج از رکود وتقویت تولید است.
اما در پایان باید سوال کرد که تولید در این اقتصاد زنگ خورده چه جایگاهی دارد جز، تامین منابع مالی بانک ها؟!
انگار بانک ها در این وضعیت آشفتگی وتورم اقتصادی بیشترین کاسبان بازار هستند که گاهی وقت ها به فکر مسافرت می افتند البته با این تفاوت که همراه خود خزانه را می برند که تنها نباشد!
شرق: آنچه که این روزها در بحث تورم وفشارهای اقتصادی حکایت دارد ومسوولان استانی وکشوری مرتب از آن سخن می گویند وعامل اصلی معرفی می کنند؛ تحریم است.
اما آیا باید نادیده گرفت ویا باید گفت گه: افزایش مانده بدهی بانک ها به بانک مرکزی، کاهش کیفیت نقدینگی در کشور، نامناسب بودن کمیت تولید و فقدان روش های تولید انبوه از دیگر عوامل نابسامانی اقتصادی است.
این عوامل در کنار تورم بالای 30 درصد که در نتیجه انبوه طرح های نیمه تمام و افزایش قیمت حامل های انرژی، نرخ ارز و ضعف فناوری تولید ایجاد شده است، به نابسامانی های اقتصادی ایران در چند سال اخیر دامن زده و باید اذعان کرد که همه مسایل ناشی از تحریم نیست.
شرق در راستای وظیفه خبر رسانی خود موظف است ودر این راستا قصد دارد تا در یک تحلیل اقتصادی وآماری به بررسی ریشه ای مشارکت اقتصادی مردم اصفهان تا سال 92 بپردازد زیرا در سه سال گذشته توزیع درآمد و تخصیص هزینه ها در کشور به نفع بخش نامولد بوده و اگر همه این عوامل را به طور جدی توانسته بودند مسوولان کنترل کنند، شاید تحریم ها این گونه اقتصاد کشور را تحت تاثیر قرار نمی داد.
بررسی تحلیلی آمارها از سرشماری سال 90گویای آن است که در سال یاد شده حدود سه میلیون نفر از مردم اصفهان، سهمی در مشارکت اقتصادی نداشته اند.در سال نود ، 39/6 درصد از مردم استان در اقتصاد مشارکت داشته و کار می کرده اند و مابقی که بیش از ۶۰ درصد جمعیت اصفهان را شامل می شوند نه تنها در توسعه استان نقشی نداشته اند بلکه به ۳۹ درصد یاد شده وابسته بوده و مصرف کننده تلقی می شوند و جمعیتی حدود ۳ میلیون نفر را تشکیل می دهند.
کاهش مشارکت اقتصادی در اصفهان
تحلیل آمارهای ارایه شده توسط دفتر آمار واطلاعات استانداری اصفهان نشان می دهد که نرخ مشارکت اقتصادی زنان ومردان در طول سالهای ۸۴ تا ۹۰ کاهش چشمگیری یافته است. در سال ۸۴ میزان متوسط نرخ مشارکت اقتصادی مردم در استان اصفهان، 44/3 درصد بوده و این در حالیست که این نرخ در زمان یاد شده در سطح کشور ۴۱ درصد بوده است.در زمان یاد شده نرخ مشارکت اقتصادی مردان اصفهانی 67/5 درصد وزنان اصفهانی 20/20 در صد را نشان می دهد ولی این نرخ در سال های بعد کاهش یافته است.
در سال ۹۰ متوسط نرخ مشارکت اقتصادی در کشور به ۳۷ درصد سقوط کرده و این نرخ در اصفهان به 39/6 درصد کاهش یافته است.در سال یاد شده نرخ مشارکت اقتصادی مردان اصفهانی به 64/4 درصد و زنان اصفهانی به ۱۴ درصد کاهش یافته است.به اعتقاد کارشناسان، کاهش نرخ مشارکت اقتصادی نشان دهنده افزایش تعداد انصراف دهندگان از ورود به بازار کار؛ همچنین افزایش تعداد زنانی است که از پیدا کردن شغل ناامید شده اند و یا نشان دهنده انصراف موقتی گروه هایی از جامعه است که به جای ورود به بازار کار ترجیح داده اند دوباره به دانشگاه بروند. بنابراین می توان گفت که این ارقام به نوعی با نرخ بیکاری در ارتباط است.
رشد بیکاری
اواخر تیرماه سال گذشته اسدالله عباسی در قامت وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی دولت دهم در تشریح کارنامه اشتغالزایی دولتهای نهم و دهم اعلام می کند که از زمان فعالیت دولتهای نهم تاکنون هفت میلیون شغل در کشور ایجاد شد.
این درحالیست که آمار منتشر شده مرکز آمار ایران، کارنامه اشتغال دولت سابق تا پایان تابستان سال گذشته را این گونه منتشر می کند: از سال ۱۳۸۵ تا تابستان سال ۱۳۹۲ به جمعیت شاغلان کشور تنها 1.4 میلیون نفر اضافه شده است.
آمار میلیونی ایجاد شغل توسط دولت قبل در حالی اعلام می شد که کشور از نظر رشد اقتصادی منفی بود.
حسن طایی، معاون توسعه اشتغال وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی اعلام می کند که طبق برخی محاسبات اثبات شده برای ایجاد هر ۱۰۰ هزار شغل نیاز به یک درصد رشد اقتصادی است.
مطابق آخرین گزارش مرکز آمار ایران، نرخ رشد اقتصادی در سال ۹۲ (با احتساب نفت) معادل منفی 2.2 درصد بوده است. این نرخ تا پایان نیمه اول سال گذشته یعنی پایان دولت دهم منفی دو درصد توسط مرکز آمار ایران گزارش شده بود.11/5 درصد ودر اصفهان 12/3 درصد بوده است. در سال ۹۰ نرخ بیکاری کشور تنها چند درصد افزوده شده وبه 11/7 درصد رسیده است که در اصفهان این رشد محسوس تر است.
در سال یاد شده نرخ بیکاری در اصفهان 13/3 توسط دفتر آمار واطلاعات استانداری اصفهان گزارش شده است.در ماه های اخیر استاندار اصفهان نرخ بیکاری استان را بالاتر از نرخ بیکاری کشور اعلام کرد که با توجه به وضعیت اقتصادی و صنعتی اصفهان جای اما و اگر بسیار دارد.
بر مبنای آمار ارایه شده توسط دفتر آمار واطلاعات استانداری اصفهان، در سال ۹۰ نرخ بیکاری زنان و مردان اصفهانی بسیار بالاتر از آمار کشوری بوده است. درسال یاد شده 9/9 درصد مردان کشور بیکار بوده اند ولی این نرخ برای مردان اصفهانی، 10/8 درصد بوده ودر سال ۱۳۹۰، 20/5 درصد زنان کشور بیکار بوده اند که این نرخ برای زنان اصفهانی 250/2 درصد بوده است.
غلامعلی قادر، مدیر کل تعاون کار و رفاه اجتماعی استان اصفهان که در دولت گذشته از تحقق سهمیه های اشتغالزایی تخصیص یافته به اصفهان دفاع می کرد و آمار و ارقام درشتی برای نرخ اشتغال در استان ارایه می داد، امروز از نرخ بیکاری در اصفهان ابراز نگرانی می کند:"برابر با آمار ارایه شده در اصفهان 300 هزار نفر بیکار داریم که از این میزان 100 هزار نفر مربوط به شهرستان اصفهان بوده و نزدیک به 4 میلیون و 800 هزار نفر دانشجو در دانشگاهها در حال تردد هستند که اینها نیز به زودی به جامعه بیکاران ملحق میشوند.به گفته او با الحاق حوزه دانشجویی و تحصیل کرده نزدیک به 600 هزار نفر در استان اصفهان جمعیت بیکار را تشکیل میدهند.
قادری از بودجه اشتغالزایی سال جاری سخن می گوید که گویادر کارگروه اشتغال استان 92 میلیارد تومان اعتبار به استان اختصاص داده شده که 37 درصد از این مبلغ عقد قرار داد شده و 31 درصد از آن هم مربوط به شهرستان اصفهان بوده است. اما بازهم بانک ها همراهی نکرده اند چرا که قادری اعلام می کند که این اعداد و ارقام نشان میدهد با این وضعیت تسهیلات به طور قطع اشتغال ایجاد نمیشود البته تنها با پول نمیتوان ایجاد شغل کرد بلکه باید در کنار آن اقتصاد را پویا کنیم.
این مقام مسوول البته راهکارهایی نیز ارایه می دهد که توسعه سرمایه گذاری و تشویق سرمایهگزاران داخلی و خارجی، توجه به اشتغال طرحهای دانش بنیان تا جایی که به مرحله بومی سازی برسد و توانمد سازی نیروی کار از جمله راهکارهای اوست.
به گفته قادری، فرهنگ سازی برای اشتغال، افزایش رشد اقتصادی، بومیسازی اشتغال، توجه به گردشگری در حوزه اشتغال و رفع موانع موجود و همین طور مدارا کردن با سرمایه گذاران نیز از جمله راهکارهای تبدیل اقتصاد کشور به اقتصادی پویا است که زمینه ساز افزایش اشتغال نیز خواهد بود.
60درصد مصرف کننده اند
بررسی آمارهای یاد شده در بخش نخست این گزارش، نتایج عجیب و در عین حال تامل برانگیزی از وضعیت فعالیت اقتصادی و اشتغال در استان اصفهان ارایه می دهد.این آمار نشان می دهد که بخش عظیمی از جمعیت فعال اصفهان که به روایت آمار گیران محدوده سنی ۱۰ تا ۶۵ سال را شامل می شود، در محاسبات و آمارهای تخصصی وارد نشده اند و به عبارتی نه شاغل هستند و نه بیکار!
این مساله را می توان بدین صورت معنا کرد که در سال نود ، 39/6 درصد از مردم استان در اقتصاد مشارکت داشته و کار می کرده اند و مابقی که بیش از ۶۰ درصد جمعیت اصفهان را شامل می شوند نه تنها در توسعه استان نقشی نداشته اند بلکه به ۳۹ درصد یاد شده وابسته بوده و مصرف کننده تلقی می شوند که جمعیتی حدود ۳ میلیون نفر را تشکیل می دهند.
طبق تعریف مرکز آمار ایران، بخشی از جمعیت فعال کشور نیز ممکن است بیکار باشند و تنها به دلیل قرار داشتن در سن کار جمعیت فعال خوانده می شوند. تعریف مرکز آمار از جمعیت فعال این است: تمام افراد ۱۰ ساله و بیشتر (حداقل سن تعیین شده) که در هفته تقویمی قبل از هفته آمارگیری (هفته مرجع) طبق تعریف کار، در تولید کالا و خدمات مشارکت داشته (شاغل) و یا از قابلیت مشارکت برخوردار بوده اند (بیکار)، جمعیت فعال اقتصادی محسوب می شوند!
همچنین طبق تعاریف ارایه شده، سن کار در ایران بین ۱۰ تا ۶۵ سال است و یا دست کم آمارها از این گروه سنی ارایه می شود. این در حالیست که دولت ها در سال های گذشته از اشتغال زایی میلیونی سخن گفته اند و همواره آمارهای گوناگونی نیز در این زمینه ارایه شده است، اما گزارشات مرکز آمار ایران نشان می دهد که نرخ مشارکت اقتصادی در کشوردر سال ۹۲ نسبت به سال ۸۴ به میزان 3/4 درصد کاهش یافته است.
آمارهای غیر واقعی
ناصر موسوی لارگانی، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس با اشاره به آمارهای غیر واقعی در زمینه ایجاد اشتغال میگوید: «به نظر میرسد بیشتر آمارهای اعلام شده در این خصوص دهان پرکن بوده و شغلی پایدار ایجاد نشده است.در سالهای گذشته آنچه که برمبنایش آمار اشتغال افزایش می یافت، ساخت مسکن مهر و جذب کارگر ساختمانی، بنگاه های زودبازده و طرح اشتغال خانگی بود. نماینده فلاورجان اعتقاد دارد که «با وامهای ۳ یا ۵ میلیون تومانی نمیشود شغلی دایمی ایجاد کرد. چرا که نه تنها شغلی ایجاد نشد، بلکه تعداد زیادی از اقشار فقیر و فرودست جامعه به سیستم بانکی بدهکار شدند و حتی در پارهای موارد برای اینکه نتوانستند تعهدات خود را پرداخت کنند، به زندان رفتند."
فولادگر نماینده مردم اصفهان در مجلس نیز معتقد است که اشتغال بايد پايدار باشد،برخي اشتغال هاي ايجاد شده پايدار نيست و موسمي،فصلي و پاره وقت است و برخي ديگر بر اساس تسهيلات بانكي محاسبه مي شود كه اشتغالي پايدار نيست؛ ما اشتغال پايداري كه مد نظر داشتيم ايجاد نشد.به گفته او بهترین راه برای کاهش نرخ بیکاری، خروج از رکود وتقویت تولید است.
اما در پایان باید سوال کرد که تولید در این اقتصاد زنگ خورده چه جایگاهی دارد جز، تامین منابع مالی بانک ها؟!
انگار بانک ها در این وضعیت آشفتگی وتورم اقتصادی بیشترین کاسبان بازار هستند که گاهی وقت ها به فکر مسافرت می افتند البته با این تفاوت که همراه خود خزانه را می برند که تنها نباشد!
اما آیا باید نادیده گرفت ویا باید گفت گه: افزایش مانده بدهی بانک ها به بانک مرکزی، کاهش کیفیت نقدینگی در کشور، نامناسب بودن کمیت تولید و فقدان روش های تولید انبوه از دیگر عوامل نابسامانی اقتصادی است.
این عوامل در کنار تورم بالای 30 درصد که در نتیجه انبوه طرح های نیمه تمام و افزایش قیمت حامل های انرژی، نرخ ارز و ضعف فناوری تولید ایجاد شده است، به نابسامانی های اقتصادی ایران در چند سال اخیر دامن زده و باید اذعان کرد که همه مسایل ناشی از تحریم نیست.
شرق در راستای وظیفه خبر رسانی خود موظف است ودر این راستا قصد دارد تا در یک تحلیل اقتصادی وآماری به بررسی ریشه ای مشارکت اقتصادی مردم اصفهان تا سال 92 بپردازد زیرا در سه سال گذشته توزیع درآمد و تخصیص هزینه ها در کشور به نفع بخش نامولد بوده و اگر همه این عوامل را به طور جدی توانسته بودند مسوولان کنترل کنند، شاید تحریم ها این گونه اقتصاد کشور را تحت تاثیر قرار نمی داد.
بررسی تحلیلی آمارها از سرشماری سال 90گویای آن است که در سال یاد شده حدود سه میلیون نفر از مردم اصفهان، سهمی در مشارکت اقتصادی نداشته اند.در سال نود ، 39/6 درصد از مردم استان در اقتصاد مشارکت داشته و کار می کرده اند و مابقی که بیش از ۶۰ درصد جمعیت اصفهان را شامل می شوند نه تنها در توسعه استان نقشی نداشته اند بلکه به ۳۹ درصد یاد شده وابسته بوده و مصرف کننده تلقی می شوند و جمعیتی حدود ۳ میلیون نفر را تشکیل می دهند.
کاهش مشارکت اقتصادی در اصفهان
تحلیل آمارهای ارایه شده توسط دفتر آمار واطلاعات استانداری اصفهان نشان می دهد که نرخ مشارکت اقتصادی زنان ومردان در طول سالهای ۸۴ تا ۹۰ کاهش چشمگیری یافته است. در سال ۸۴ میزان متوسط نرخ مشارکت اقتصادی مردم در استان اصفهان، 44/3 درصد بوده و این در حالیست که این نرخ در زمان یاد شده در سطح کشور ۴۱ درصد بوده است.در زمان یاد شده نرخ مشارکت اقتصادی مردان اصفهانی 67/5 درصد وزنان اصفهانی 20/20 در صد را نشان می دهد ولی این نرخ در سال های بعد کاهش یافته است.
در سال ۹۰ متوسط نرخ مشارکت اقتصادی در کشور به ۳۷ درصد سقوط کرده و این نرخ در اصفهان به 39/6 درصد کاهش یافته است.در سال یاد شده نرخ مشارکت اقتصادی مردان اصفهانی به 64/4 درصد و زنان اصفهانی به ۱۴ درصد کاهش یافته است.به اعتقاد کارشناسان، کاهش نرخ مشارکت اقتصادی نشان دهنده افزایش تعداد انصراف دهندگان از ورود به بازار کار؛ همچنین افزایش تعداد زنانی است که از پیدا کردن شغل ناامید شده اند و یا نشان دهنده انصراف موقتی گروه هایی از جامعه است که به جای ورود به بازار کار ترجیح داده اند دوباره به دانشگاه بروند. بنابراین می توان گفت که این ارقام به نوعی با نرخ بیکاری در ارتباط است.
رشد بیکاری
اواخر تیرماه سال گذشته اسدالله عباسی در قامت وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی دولت دهم در تشریح کارنامه اشتغالزایی دولتهای نهم و دهم اعلام می کند که از زمان فعالیت دولتهای نهم تاکنون هفت میلیون شغل در کشور ایجاد شد.
این درحالیست که آمار منتشر شده مرکز آمار ایران، کارنامه اشتغال دولت سابق تا پایان تابستان سال گذشته را این گونه منتشر می کند: از سال ۱۳۸۵ تا تابستان سال ۱۳۹۲ به جمعیت شاغلان کشور تنها 1.4 میلیون نفر اضافه شده است.
آمار میلیونی ایجاد شغل توسط دولت قبل در حالی اعلام می شد که کشور از نظر رشد اقتصادی منفی بود.
حسن طایی، معاون توسعه اشتغال وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی اعلام می کند که طبق برخی محاسبات اثبات شده برای ایجاد هر ۱۰۰ هزار شغل نیاز به یک درصد رشد اقتصادی است.
مطابق آخرین گزارش مرکز آمار ایران، نرخ رشد اقتصادی در سال ۹۲ (با احتساب نفت) معادل منفی 2.2 درصد بوده است. این نرخ تا پایان نیمه اول سال گذشته یعنی پایان دولت دهم منفی دو درصد توسط مرکز آمار ایران گزارش شده بود.11/5 درصد ودر اصفهان 12/3 درصد بوده است. در سال ۹۰ نرخ بیکاری کشور تنها چند درصد افزوده شده وبه 11/7 درصد رسیده است که در اصفهان این رشد محسوس تر است.
در سال یاد شده نرخ بیکاری در اصفهان 13/3 توسط دفتر آمار واطلاعات استانداری اصفهان گزارش شده است.در ماه های اخیر استاندار اصفهان نرخ بیکاری استان را بالاتر از نرخ بیکاری کشور اعلام کرد که با توجه به وضعیت اقتصادی و صنعتی اصفهان جای اما و اگر بسیار دارد.
بر مبنای آمار ارایه شده توسط دفتر آمار واطلاعات استانداری اصفهان، در سال ۹۰ نرخ بیکاری زنان و مردان اصفهانی بسیار بالاتر از آمار کشوری بوده است. درسال یاد شده 9/9 درصد مردان کشور بیکار بوده اند ولی این نرخ برای مردان اصفهانی، 10/8 درصد بوده ودر سال ۱۳۹۰، 20/5 درصد زنان کشور بیکار بوده اند که این نرخ برای زنان اصفهانی 250/2 درصد بوده است.
غلامعلی قادر، مدیر کل تعاون کار و رفاه اجتماعی استان اصفهان که در دولت گذشته از تحقق سهمیه های اشتغالزایی تخصیص یافته به اصفهان دفاع می کرد و آمار و ارقام درشتی برای نرخ اشتغال در استان ارایه می داد، امروز از نرخ بیکاری در اصفهان ابراز نگرانی می کند:"برابر با آمار ارایه شده در اصفهان 300 هزار نفر بیکار داریم که از این میزان 100 هزار نفر مربوط به شهرستان اصفهان بوده و نزدیک به 4 میلیون و 800 هزار نفر دانشجو در دانشگاهها در حال تردد هستند که اینها نیز به زودی به جامعه بیکاران ملحق میشوند.به گفته او با الحاق حوزه دانشجویی و تحصیل کرده نزدیک به 600 هزار نفر در استان اصفهان جمعیت بیکار را تشکیل میدهند.
قادری از بودجه اشتغالزایی سال جاری سخن می گوید که گویادر کارگروه اشتغال استان 92 میلیارد تومان اعتبار به استان اختصاص داده شده که 37 درصد از این مبلغ عقد قرار داد شده و 31 درصد از آن هم مربوط به شهرستان اصفهان بوده است. اما بازهم بانک ها همراهی نکرده اند چرا که قادری اعلام می کند که این اعداد و ارقام نشان میدهد با این وضعیت تسهیلات به طور قطع اشتغال ایجاد نمیشود البته تنها با پول نمیتوان ایجاد شغل کرد بلکه باید در کنار آن اقتصاد را پویا کنیم.
این مقام مسوول البته راهکارهایی نیز ارایه می دهد که توسعه سرمایه گذاری و تشویق سرمایهگزاران داخلی و خارجی، توجه به اشتغال طرحهای دانش بنیان تا جایی که به مرحله بومی سازی برسد و توانمد سازی نیروی کار از جمله راهکارهای اوست.
به گفته قادری، فرهنگ سازی برای اشتغال، افزایش رشد اقتصادی، بومیسازی اشتغال، توجه به گردشگری در حوزه اشتغال و رفع موانع موجود و همین طور مدارا کردن با سرمایه گذاران نیز از جمله راهکارهای تبدیل اقتصاد کشور به اقتصادی پویا است که زمینه ساز افزایش اشتغال نیز خواهد بود.
60درصد مصرف کننده اند
بررسی آمارهای یاد شده در بخش نخست این گزارش، نتایج عجیب و در عین حال تامل برانگیزی از وضعیت فعالیت اقتصادی و اشتغال در استان اصفهان ارایه می دهد.این آمار نشان می دهد که بخش عظیمی از جمعیت فعال اصفهان که به روایت آمار گیران محدوده سنی ۱۰ تا ۶۵ سال را شامل می شود، در محاسبات و آمارهای تخصصی وارد نشده اند و به عبارتی نه شاغل هستند و نه بیکار!
این مساله را می توان بدین صورت معنا کرد که در سال نود ، 39/6 درصد از مردم استان در اقتصاد مشارکت داشته و کار می کرده اند و مابقی که بیش از ۶۰ درصد جمعیت اصفهان را شامل می شوند نه تنها در توسعه استان نقشی نداشته اند بلکه به ۳۹ درصد یاد شده وابسته بوده و مصرف کننده تلقی می شوند که جمعیتی حدود ۳ میلیون نفر را تشکیل می دهند.
طبق تعریف مرکز آمار ایران، بخشی از جمعیت فعال کشور نیز ممکن است بیکار باشند و تنها به دلیل قرار داشتن در سن کار جمعیت فعال خوانده می شوند. تعریف مرکز آمار از جمعیت فعال این است: تمام افراد ۱۰ ساله و بیشتر (حداقل سن تعیین شده) که در هفته تقویمی قبل از هفته آمارگیری (هفته مرجع) طبق تعریف کار، در تولید کالا و خدمات مشارکت داشته (شاغل) و یا از قابلیت مشارکت برخوردار بوده اند (بیکار)، جمعیت فعال اقتصادی محسوب می شوند!
همچنین طبق تعاریف ارایه شده، سن کار در ایران بین ۱۰ تا ۶۵ سال است و یا دست کم آمارها از این گروه سنی ارایه می شود. این در حالیست که دولت ها در سال های گذشته از اشتغال زایی میلیونی سخن گفته اند و همواره آمارهای گوناگونی نیز در این زمینه ارایه شده است، اما گزارشات مرکز آمار ایران نشان می دهد که نرخ مشارکت اقتصادی در کشوردر سال ۹۲ نسبت به سال ۸۴ به میزان 3/4 درصد کاهش یافته است.
آمارهای غیر واقعی
ناصر موسوی لارگانی، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس با اشاره به آمارهای غیر واقعی در زمینه ایجاد اشتغال میگوید: «به نظر میرسد بیشتر آمارهای اعلام شده در این خصوص دهان پرکن بوده و شغلی پایدار ایجاد نشده است.در سالهای گذشته آنچه که برمبنایش آمار اشتغال افزایش می یافت، ساخت مسکن مهر و جذب کارگر ساختمانی، بنگاه های زودبازده و طرح اشتغال خانگی بود. نماینده فلاورجان اعتقاد دارد که «با وامهای ۳ یا ۵ میلیون تومانی نمیشود شغلی دایمی ایجاد کرد. چرا که نه تنها شغلی ایجاد نشد، بلکه تعداد زیادی از اقشار فقیر و فرودست جامعه به سیستم بانکی بدهکار شدند و حتی در پارهای موارد برای اینکه نتوانستند تعهدات خود را پرداخت کنند، به زندان رفتند."
فولادگر نماینده مردم اصفهان در مجلس نیز معتقد است که اشتغال بايد پايدار باشد،برخي اشتغال هاي ايجاد شده پايدار نيست و موسمي،فصلي و پاره وقت است و برخي ديگر بر اساس تسهيلات بانكي محاسبه مي شود كه اشتغالي پايدار نيست؛ ما اشتغال پايداري كه مد نظر داشتيم ايجاد نشد.به گفته او بهترین راه برای کاهش نرخ بیکاری، خروج از رکود وتقویت تولید است.
اما در پایان باید سوال کرد که تولید در این اقتصاد زنگ خورده چه جایگاهی دارد جز، تامین منابع مالی بانک ها؟!
انگار بانک ها در این وضعیت آشفتگی وتورم اقتصادی بیشترین کاسبان بازار هستند که گاهی وقت ها به فکر مسافرت می افتند البته با این تفاوت که همراه خود خزانه را می برند که تنها نباشد!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.