گزارش شرق از چرایی رکود ورزش بانوان
سالهای دور از مسابقه
مهسا بابايي
کرمانشاه استانی است با بیش از 26 هزار بانوی ورزشکار که بهصورت سازمانیافته مشغول فعالیت هستند. بارها و بارها درخشش بانوان کرمانشاهی را در رقابتهای کشوری و ملی دیدهایم. قهرمانیهای کاراتهکاران، ووشوکاران، تنیسورها و قایقرانان کرمانشاهی در مسابقات کشوری، آسیایی و حتی جهانی را شاهد بودهایم. در ورزشهای رزمی، والیبال، کبدی، راگبی، فوتسال و غیره همواره ملیپوش داشتهایم. باوجوداین موفقیتها، چند سالی است که حضور بازیکنان کرمانشاهی در رقابتهای کشوری و به طبع تیم ملی کمرنگ شده است. «نرگس یوسفی» مسئول ورزش بانوان استان که نایبرئیس هیأت والیبال استان هو هست دراینباره میگوید: «فشار کاری زیاد و هزینههای بالای برگزاری مسابقات قهرمانی کشور باعث شده است که در چند سال اخیر این مسابقات در شماری از رشتهها برگزار نشود. در چنین شرایطی بازیکنانی که امکان شرکت در مسابقات لیگ را دارند شانس بیشتری برای حضور در تیم ملی نیز پیدا می کنند؛ اما بازیکنانی که توانایی حضور در لیگ را ندارند (مانند اغلب گروههای کرمانشاهی) از شانس راه یافتن به تیم ملی نیز محروم میمانند».
پس از مطرحشدن بحث خصوصی سازی در ورزش، بودجه فدراسیون های ورزشی کاهشیافته است و به نظر میرسد که این بودجه برای شرکت در مسابقات لیگ کشوری کافی نباشد. «الهه شهلایی» بازیکن فوتبال میگوید: «پاییز و زمستان گذشته برای شرکت در مسابقات فوتبال ساحلی در برف و باران و سرما با پایبرهنه تمرین کردیم ولی درست زمان اعزام تیم به مسابقات، هیأت گفت که بودجه ندارد و ما به این مسابقات اعزام نشدیم». «ناهید خدیوی» نایبرئیس هیأت شمشیربازی نیز میگوید: «به دلیل نداشتن بودجه کافی دو سال است که نه در مسابقات لیگ و نه در مسابقات جایزه بزرگ شمشیربازی شرکت نکردهایم». با توجه به بودجه کم هیأتها، تیمهای ورزشی برای شرکت در مسابقات لیگ کشوری نیاز به حمایت حامیان مالی یا همان اسپانسرها دارند. یوسفی در این خصوص میگوید: «ادارهی تربیتبدنی هیچ تعهدی در قبال شرکت تیمها در مسابقات لیگ ندارد و اگر هیأتی بخواهد در این مسابقات شرکت کند خود ملزم به یافتن اسپانسر و پرداخت هزینههای موردنیاز است».
همه راه ها به اسپانسر ختم میشود
اسپانسر گرفتن نیز دشواریهای خاص خودش را دارد. تبلیغات اصلی ترین دلیل حمایت اسپانسرها از ورزش است. صداوسیما ورزش بانوان را به آن صورت پوشش نمی دهد و مسابقات آنان را از تلویزیون پخش نمیکند. از طرف دیگر برای برگزاری مسابقات بانوان اطلاعرسانی خوبی صورت نگرفته و تبلیغاتی در سطح شهر انجام نمیگیرد و همین باعث محدودتر شدن شمار تماشاگران و ناشناخته ماندن تیمها میشود. وقتی تماشاچی نباشد، دیگر نه بردهای تبلیغاتی ورزشگاه خوانده می شوند و نه نوشته های تبلیغاتی روی لباس بازیکنان. همین مسائل است که باعث می شود اسپانسرها علاقه ای به حمایت از ورزش بانوان نداشته باشند چراکه ورزش بانوان در بحث تبلیغات ضعیف عمل میکند. «دو سال است که به دنبال اسپانسر میگردیم و نتوانستهایم در مسابقات لیگ کشوری شرکت کنیم. هیأت فوتبال اینچنین بودجهای را ندارد». این را «مهناز صادقی» نایبرئیس هیأت فوتبال استان میگوید. نرگس یوسفی نایبرئیس هیأت والیبال استان نیز با افسوس میگوید: «نوجوانان ما به جوانان و جوانان به بزرگسالان تبدیل شدند و در همه این سالها ما نتوانستیم اسپانسری برای حمایت از تیم والیبال و شرکت در مسابقات بیابیم».
«ساناز تیموری» یکی از همین بازیکنان جوان دیروز میگوید: «برای من، یکی از بازخوردهای نبود اسپانسر دلسردی و نداشتن انگیزهی کافی و نهایتا اعلام بازنشستگیام بود، چون دلیلی برای تلاش بیشتر و بهبود عملکردم نداشتم».
دور ماندن از مسابقات لیگ کشوری باعث میشود که بانوان ورزشکار استان فرصتی برای نشان دادن استعداد خود و راهیابی به تیمهای ملی را نداشته باشند. همچنین عدم حضور در این رقابتها باعث افت و پایین آمدن سطح فنی آنان میشود. «پریسا گراوندی» دروازهبان فوتبال میگوید: «در سال 91 قهرمان لیگ دسته یک کشور شدیم، ولی چون اسپانسر نداشتیم حتی فرصت حضور در لیگ برتر را پیدا نکردیم و دوباره به دسته یک سقوط کردیم».
کوچ بازیکنان
حمایت نکردن اسپانسرها همچنین باعث شده است که ورزشکارانی که در این خطه رشد کرده و آموزشدیدهاند برای حضور در لیگ با تیم های دیگر قرارداد ببندند و برای استانهای دیگر افتخارآفرینی کنند. «پروین صفایی پور» نایبرئیس هیأت کاراته دراینباره میگوید: «سال گذشته تیم آینده سازان تبریز ساختاری کاملاً کرمانشاهی داشت و علاوه بر بازیکنان حتی مربی این تیم نیز کرمانشاهی بود. این در حالی بود که ما در لیگ تیم نداشتیم. خوب آنها اسپانسر دارند و پول خرج میکنند و این چیزی است که ما نداریم. همین نبود حامی مالی باعث پخش شدن ورزشکاران کرمانشاهی در تیم های مختلف کشور شده است».برخی از هیأت های استان نیز باوجود نداشتن اسپانسر تمام تلاش خود را برای تأمین هزینه های حضور در لیگ میکنند. البته واضح است که این هیأتها پول کافی برای بستن قرارداد با بازیکنان را ندارند و تنها میتوانند از پس ورودی لیگ و هزینه هایی مانند رفتوآمد و خوردوخوراک ورزشکاران در جریان مسابقات برآیند. «زهرا الوندی» نایبرئیس هیأت ووشو میگوید: «با نداشتن اسپانسر هزینه شرکت در لیگ را از طریق بودجه هیأت و درآمدهای حاصل از آکادمی ووشو تأمین میکنیم».
واضح است که هیأت ووشو تمام تلاش خود را برای حضور در لیگ میکند اما آیا تنها حضور در لیگ کافی است؟ «مریم هاشمی» قهرمان ووشو جهان میگوید: «چند سال است که برای تیم کرمانشاه بازی نکردهام. چون این تیم با بازیکنان قرارداد نمیبندد، جوابگوی هزینه هایی که من برای تمریناتم میکنم نیست». چرا نباید قهرمان ارزنده ای مانند مریم هاشمی و خیلی از قهرمانان دیگر برای کرمانشاه کار کنند؟ هاشمی اضافه میکند: «ما وقتی در سطح ملی بازی میکنیم، میگوییم عرق ملی داریم. وقتی توی کشور خودمان هستیم باید عرق استانمان را داشتهاشیم. ولی به نظر شما ما نباید ازنظر مالی حمایت شویم که بتوانیم تمرین هايمان را انجام دهیم؟ کسی که در روز پنج ساعت صبح و بعدازظهر ورزش میکند شما فکر میکنید به یک رژیم غذایی مقوی مجزا از خانواده و یک سری مکملها و چیزهای دیگر نیاز ندارد؟ ما دیگر بهجایی رسیده ایم که نباید از خانواده ها انتظار حمایت شدن داشته باشیم چون تأمین این نیازها وظیفه خانواده نیست. وقتی استان خودم جوابگوی نیازهای من نباشد من مجبورم با تیمهای دیگر قرارداد ببندم. وگرنه، اگر بین استان خودم با استان دیگر قرار باشد در شرایط یکسان و یا حتی در صورت ضعیفتر بودن کرمانشاه، یکی را انتخاب کنم من به دیدهی منت برای استان خودم کارخواهم کرد».
استثنایی بر یک قائده
تیم اسکواش بانوان کرمانشاه جزو معدود تیمهای دارای اسپانسر است. این تیم امسال در مسابقات لیگ کشوری ردهی سوم را کسب نمود و ثابت کرد که حمایتها بیپاسخ نمیمانند. «مهنوش حاج کاظمی» نایبرئیس این هیأت وجود اسپانسرش را فرصتی برای نشان دادن شایستگی اسکواش کاران کرمانشاهی میداند. درواقع اسکواش کاران ثابت کردند که اگر بانوان ما حمایت شوند نتیجه نیز خواهند گرفت چراکه پتانسیل قهرمانی در یاخته های بانوان ما هست.ورزشکارانی که علیرغم کوتاهیها و کمبودها، بارها و بارها برتریهای خود را در سطح کشوری و ملی به رخ کشیده اند، حیف است که بهواسطه نداشتن اسپانسر فرصت درخشش و شناساندن کرمانشاه را بهعنوان استانی قهرمانپرور و یکی از اصلیترین قطب های ورزش کشور از دست دهند.
پس از مطرحشدن بحث خصوصی سازی در ورزش، بودجه فدراسیون های ورزشی کاهشیافته است و به نظر میرسد که این بودجه برای شرکت در مسابقات لیگ کشوری کافی نباشد. «الهه شهلایی» بازیکن فوتبال میگوید: «پاییز و زمستان گذشته برای شرکت در مسابقات فوتبال ساحلی در برف و باران و سرما با پایبرهنه تمرین کردیم ولی درست زمان اعزام تیم به مسابقات، هیأت گفت که بودجه ندارد و ما به این مسابقات اعزام نشدیم». «ناهید خدیوی» نایبرئیس هیأت شمشیربازی نیز میگوید: «به دلیل نداشتن بودجه کافی دو سال است که نه در مسابقات لیگ و نه در مسابقات جایزه بزرگ شمشیربازی شرکت نکردهایم». با توجه به بودجه کم هیأتها، تیمهای ورزشی برای شرکت در مسابقات لیگ کشوری نیاز به حمایت حامیان مالی یا همان اسپانسرها دارند. یوسفی در این خصوص میگوید: «ادارهی تربیتبدنی هیچ تعهدی در قبال شرکت تیمها در مسابقات لیگ ندارد و اگر هیأتی بخواهد در این مسابقات شرکت کند خود ملزم به یافتن اسپانسر و پرداخت هزینههای موردنیاز است».
همه راه ها به اسپانسر ختم میشود
اسپانسر گرفتن نیز دشواریهای خاص خودش را دارد. تبلیغات اصلی ترین دلیل حمایت اسپانسرها از ورزش است. صداوسیما ورزش بانوان را به آن صورت پوشش نمی دهد و مسابقات آنان را از تلویزیون پخش نمیکند. از طرف دیگر برای برگزاری مسابقات بانوان اطلاعرسانی خوبی صورت نگرفته و تبلیغاتی در سطح شهر انجام نمیگیرد و همین باعث محدودتر شدن شمار تماشاگران و ناشناخته ماندن تیمها میشود. وقتی تماشاچی نباشد، دیگر نه بردهای تبلیغاتی ورزشگاه خوانده می شوند و نه نوشته های تبلیغاتی روی لباس بازیکنان. همین مسائل است که باعث می شود اسپانسرها علاقه ای به حمایت از ورزش بانوان نداشته باشند چراکه ورزش بانوان در بحث تبلیغات ضعیف عمل میکند. «دو سال است که به دنبال اسپانسر میگردیم و نتوانستهایم در مسابقات لیگ کشوری شرکت کنیم. هیأت فوتبال اینچنین بودجهای را ندارد». این را «مهناز صادقی» نایبرئیس هیأت فوتبال استان میگوید. نرگس یوسفی نایبرئیس هیأت والیبال استان نیز با افسوس میگوید: «نوجوانان ما به جوانان و جوانان به بزرگسالان تبدیل شدند و در همه این سالها ما نتوانستیم اسپانسری برای حمایت از تیم والیبال و شرکت در مسابقات بیابیم».
«ساناز تیموری» یکی از همین بازیکنان جوان دیروز میگوید: «برای من، یکی از بازخوردهای نبود اسپانسر دلسردی و نداشتن انگیزهی کافی و نهایتا اعلام بازنشستگیام بود، چون دلیلی برای تلاش بیشتر و بهبود عملکردم نداشتم».
دور ماندن از مسابقات لیگ کشوری باعث میشود که بانوان ورزشکار استان فرصتی برای نشان دادن استعداد خود و راهیابی به تیمهای ملی را نداشته باشند. همچنین عدم حضور در این رقابتها باعث افت و پایین آمدن سطح فنی آنان میشود. «پریسا گراوندی» دروازهبان فوتبال میگوید: «در سال 91 قهرمان لیگ دسته یک کشور شدیم، ولی چون اسپانسر نداشتیم حتی فرصت حضور در لیگ برتر را پیدا نکردیم و دوباره به دسته یک سقوط کردیم».
کوچ بازیکنان
حمایت نکردن اسپانسرها همچنین باعث شده است که ورزشکارانی که در این خطه رشد کرده و آموزشدیدهاند برای حضور در لیگ با تیم های دیگر قرارداد ببندند و برای استانهای دیگر افتخارآفرینی کنند. «پروین صفایی پور» نایبرئیس هیأت کاراته دراینباره میگوید: «سال گذشته تیم آینده سازان تبریز ساختاری کاملاً کرمانشاهی داشت و علاوه بر بازیکنان حتی مربی این تیم نیز کرمانشاهی بود. این در حالی بود که ما در لیگ تیم نداشتیم. خوب آنها اسپانسر دارند و پول خرج میکنند و این چیزی است که ما نداریم. همین نبود حامی مالی باعث پخش شدن ورزشکاران کرمانشاهی در تیم های مختلف کشور شده است».برخی از هیأت های استان نیز باوجود نداشتن اسپانسر تمام تلاش خود را برای تأمین هزینه های حضور در لیگ میکنند. البته واضح است که این هیأتها پول کافی برای بستن قرارداد با بازیکنان را ندارند و تنها میتوانند از پس ورودی لیگ و هزینه هایی مانند رفتوآمد و خوردوخوراک ورزشکاران در جریان مسابقات برآیند. «زهرا الوندی» نایبرئیس هیأت ووشو میگوید: «با نداشتن اسپانسر هزینه شرکت در لیگ را از طریق بودجه هیأت و درآمدهای حاصل از آکادمی ووشو تأمین میکنیم».
واضح است که هیأت ووشو تمام تلاش خود را برای حضور در لیگ میکند اما آیا تنها حضور در لیگ کافی است؟ «مریم هاشمی» قهرمان ووشو جهان میگوید: «چند سال است که برای تیم کرمانشاه بازی نکردهام. چون این تیم با بازیکنان قرارداد نمیبندد، جوابگوی هزینه هایی که من برای تمریناتم میکنم نیست». چرا نباید قهرمان ارزنده ای مانند مریم هاشمی و خیلی از قهرمانان دیگر برای کرمانشاه کار کنند؟ هاشمی اضافه میکند: «ما وقتی در سطح ملی بازی میکنیم، میگوییم عرق ملی داریم. وقتی توی کشور خودمان هستیم باید عرق استانمان را داشتهاشیم. ولی به نظر شما ما نباید ازنظر مالی حمایت شویم که بتوانیم تمرین هايمان را انجام دهیم؟ کسی که در روز پنج ساعت صبح و بعدازظهر ورزش میکند شما فکر میکنید به یک رژیم غذایی مقوی مجزا از خانواده و یک سری مکملها و چیزهای دیگر نیاز ندارد؟ ما دیگر بهجایی رسیده ایم که نباید از خانواده ها انتظار حمایت شدن داشته باشیم چون تأمین این نیازها وظیفه خانواده نیست. وقتی استان خودم جوابگوی نیازهای من نباشد من مجبورم با تیمهای دیگر قرارداد ببندم. وگرنه، اگر بین استان خودم با استان دیگر قرار باشد در شرایط یکسان و یا حتی در صورت ضعیفتر بودن کرمانشاه، یکی را انتخاب کنم من به دیدهی منت برای استان خودم کارخواهم کرد».
استثنایی بر یک قائده
تیم اسکواش بانوان کرمانشاه جزو معدود تیمهای دارای اسپانسر است. این تیم امسال در مسابقات لیگ کشوری ردهی سوم را کسب نمود و ثابت کرد که حمایتها بیپاسخ نمیمانند. «مهنوش حاج کاظمی» نایبرئیس این هیأت وجود اسپانسرش را فرصتی برای نشان دادن شایستگی اسکواش کاران کرمانشاهی میداند. درواقع اسکواش کاران ثابت کردند که اگر بانوان ما حمایت شوند نتیجه نیز خواهند گرفت چراکه پتانسیل قهرمانی در یاخته های بانوان ما هست.ورزشکارانی که علیرغم کوتاهیها و کمبودها، بارها و بارها برتریهای خود را در سطح کشوری و ملی به رخ کشیده اند، حیف است که بهواسطه نداشتن اسپانسر فرصت درخشش و شناساندن کرمانشاه را بهعنوان استانی قهرمانپرور و یکی از اصلیترین قطب های ورزش کشور از دست دهند.
کرمانشاه استانی است با بیش از 26 هزار بانوی ورزشکار که بهصورت سازمانیافته مشغول فعالیت هستند. بارها و بارها درخشش بانوان کرمانشاهی را در رقابتهای کشوری و ملی دیدهایم. قهرمانیهای کاراتهکاران، ووشوکاران، تنیسورها و قایقرانان کرمانشاهی در مسابقات کشوری، آسیایی و حتی جهانی را شاهد بودهایم. در ورزشهای رزمی، والیبال، کبدی، راگبی، فوتسال و غیره همواره ملیپوش داشتهایم. باوجوداین موفقیتها، چند سالی است که حضور بازیکنان کرمانشاهی در رقابتهای کشوری و به طبع تیم ملی کمرنگ شده است. «نرگس یوسفی» مسئول ورزش بانوان استان که نایبرئیس هیأت والیبال استان هو هست دراینباره میگوید: «فشار کاری زیاد و هزینههای بالای برگزاری مسابقات قهرمانی کشور باعث شده است که در چند سال اخیر این مسابقات در شماری از رشتهها برگزار نشود. در چنین شرایطی بازیکنانی که امکان شرکت در مسابقات لیگ را دارند شانس بیشتری برای حضور در تیم ملی نیز پیدا می کنند؛ اما بازیکنانی که توانایی حضور در لیگ را ندارند (مانند اغلب گروههای کرمانشاهی) از شانس راه یافتن به تیم ملی نیز محروم میمانند».
پس از مطرحشدن بحث خصوصی سازی در ورزش، بودجه فدراسیون های ورزشی کاهشیافته است و به نظر میرسد که این بودجه برای شرکت در مسابقات لیگ کشوری کافی نباشد. «الهه شهلایی» بازیکن فوتبال میگوید: «پاییز و زمستان گذشته برای شرکت در مسابقات فوتبال ساحلی در برف و باران و سرما با پایبرهنه تمرین کردیم ولی درست زمان اعزام تیم به مسابقات، هیأت گفت که بودجه ندارد و ما به این مسابقات اعزام نشدیم». «ناهید خدیوی» نایبرئیس هیأت شمشیربازی نیز میگوید: «به دلیل نداشتن بودجه کافی دو سال است که نه در مسابقات لیگ و نه در مسابقات جایزه بزرگ شمشیربازی شرکت نکردهایم». با توجه به بودجه کم هیأتها، تیمهای ورزشی برای شرکت در مسابقات لیگ کشوری نیاز به حمایت حامیان مالی یا همان اسپانسرها دارند. یوسفی در این خصوص میگوید: «ادارهی تربیتبدنی هیچ تعهدی در قبال شرکت تیمها در مسابقات لیگ ندارد و اگر هیأتی بخواهد در این مسابقات شرکت کند خود ملزم به یافتن اسپانسر و پرداخت هزینههای موردنیاز است».
همه راه ها به اسپانسر ختم میشود
اسپانسر گرفتن نیز دشواریهای خاص خودش را دارد. تبلیغات اصلی ترین دلیل حمایت اسپانسرها از ورزش است. صداوسیما ورزش بانوان را به آن صورت پوشش نمی دهد و مسابقات آنان را از تلویزیون پخش نمیکند. از طرف دیگر برای برگزاری مسابقات بانوان اطلاعرسانی خوبی صورت نگرفته و تبلیغاتی در سطح شهر انجام نمیگیرد و همین باعث محدودتر شدن شمار تماشاگران و ناشناخته ماندن تیمها میشود. وقتی تماشاچی نباشد، دیگر نه بردهای تبلیغاتی ورزشگاه خوانده می شوند و نه نوشته های تبلیغاتی روی لباس بازیکنان. همین مسائل است که باعث می شود اسپانسرها علاقه ای به حمایت از ورزش بانوان نداشته باشند چراکه ورزش بانوان در بحث تبلیغات ضعیف عمل میکند. «دو سال است که به دنبال اسپانسر میگردیم و نتوانستهایم در مسابقات لیگ کشوری شرکت کنیم. هیأت فوتبال اینچنین بودجهای را ندارد». این را «مهناز صادقی» نایبرئیس هیأت فوتبال استان میگوید. نرگس یوسفی نایبرئیس هیأت والیبال استان نیز با افسوس میگوید: «نوجوانان ما به جوانان و جوانان به بزرگسالان تبدیل شدند و در همه این سالها ما نتوانستیم اسپانسری برای حمایت از تیم والیبال و شرکت در مسابقات بیابیم».
«ساناز تیموری» یکی از همین بازیکنان جوان دیروز میگوید: «برای من، یکی از بازخوردهای نبود اسپانسر دلسردی و نداشتن انگیزهی کافی و نهایتا اعلام بازنشستگیام بود، چون دلیلی برای تلاش بیشتر و بهبود عملکردم نداشتم».
دور ماندن از مسابقات لیگ کشوری باعث میشود که بانوان ورزشکار استان فرصتی برای نشان دادن استعداد خود و راهیابی به تیمهای ملی را نداشته باشند. همچنین عدم حضور در این رقابتها باعث افت و پایین آمدن سطح فنی آنان میشود. «پریسا گراوندی» دروازهبان فوتبال میگوید: «در سال 91 قهرمان لیگ دسته یک کشور شدیم، ولی چون اسپانسر نداشتیم حتی فرصت حضور در لیگ برتر را پیدا نکردیم و دوباره به دسته یک سقوط کردیم».
کوچ بازیکنان
حمایت نکردن اسپانسرها همچنین باعث شده است که ورزشکارانی که در این خطه رشد کرده و آموزشدیدهاند برای حضور در لیگ با تیم های دیگر قرارداد ببندند و برای استانهای دیگر افتخارآفرینی کنند. «پروین صفایی پور» نایبرئیس هیأت کاراته دراینباره میگوید: «سال گذشته تیم آینده سازان تبریز ساختاری کاملاً کرمانشاهی داشت و علاوه بر بازیکنان حتی مربی این تیم نیز کرمانشاهی بود. این در حالی بود که ما در لیگ تیم نداشتیم. خوب آنها اسپانسر دارند و پول خرج میکنند و این چیزی است که ما نداریم. همین نبود حامی مالی باعث پخش شدن ورزشکاران کرمانشاهی در تیم های مختلف کشور شده است».برخی از هیأت های استان نیز باوجود نداشتن اسپانسر تمام تلاش خود را برای تأمین هزینه های حضور در لیگ میکنند. البته واضح است که این هیأتها پول کافی برای بستن قرارداد با بازیکنان را ندارند و تنها میتوانند از پس ورودی لیگ و هزینه هایی مانند رفتوآمد و خوردوخوراک ورزشکاران در جریان مسابقات برآیند. «زهرا الوندی» نایبرئیس هیأت ووشو میگوید: «با نداشتن اسپانسر هزینه شرکت در لیگ را از طریق بودجه هیأت و درآمدهای حاصل از آکادمی ووشو تأمین میکنیم».
واضح است که هیأت ووشو تمام تلاش خود را برای حضور در لیگ میکند اما آیا تنها حضور در لیگ کافی است؟ «مریم هاشمی» قهرمان ووشو جهان میگوید: «چند سال است که برای تیم کرمانشاه بازی نکردهام. چون این تیم با بازیکنان قرارداد نمیبندد، جوابگوی هزینه هایی که من برای تمریناتم میکنم نیست». چرا نباید قهرمان ارزنده ای مانند مریم هاشمی و خیلی از قهرمانان دیگر برای کرمانشاه کار کنند؟ هاشمی اضافه میکند: «ما وقتی در سطح ملی بازی میکنیم، میگوییم عرق ملی داریم. وقتی توی کشور خودمان هستیم باید عرق استانمان را داشتهاشیم. ولی به نظر شما ما نباید ازنظر مالی حمایت شویم که بتوانیم تمرین هايمان را انجام دهیم؟ کسی که در روز پنج ساعت صبح و بعدازظهر ورزش میکند شما فکر میکنید به یک رژیم غذایی مقوی مجزا از خانواده و یک سری مکملها و چیزهای دیگر نیاز ندارد؟ ما دیگر بهجایی رسیده ایم که نباید از خانواده ها انتظار حمایت شدن داشته باشیم چون تأمین این نیازها وظیفه خانواده نیست. وقتی استان خودم جوابگوی نیازهای من نباشد من مجبورم با تیمهای دیگر قرارداد ببندم. وگرنه، اگر بین استان خودم با استان دیگر قرار باشد در شرایط یکسان و یا حتی در صورت ضعیفتر بودن کرمانشاه، یکی را انتخاب کنم من به دیدهی منت برای استان خودم کارخواهم کرد».
استثنایی بر یک قائده
تیم اسکواش بانوان کرمانشاه جزو معدود تیمهای دارای اسپانسر است. این تیم امسال در مسابقات لیگ کشوری ردهی سوم را کسب نمود و ثابت کرد که حمایتها بیپاسخ نمیمانند. «مهنوش حاج کاظمی» نایبرئیس این هیأت وجود اسپانسرش را فرصتی برای نشان دادن شایستگی اسکواش کاران کرمانشاهی میداند. درواقع اسکواش کاران ثابت کردند که اگر بانوان ما حمایت شوند نتیجه نیز خواهند گرفت چراکه پتانسیل قهرمانی در یاخته های بانوان ما هست.ورزشکارانی که علیرغم کوتاهیها و کمبودها، بارها و بارها برتریهای خود را در سطح کشوری و ملی به رخ کشیده اند، حیف است که بهواسطه نداشتن اسپانسر فرصت درخشش و شناساندن کرمانشاه را بهعنوان استانی قهرمانپرور و یکی از اصلیترین قطب های ورزش کشور از دست دهند.
پس از مطرحشدن بحث خصوصی سازی در ورزش، بودجه فدراسیون های ورزشی کاهشیافته است و به نظر میرسد که این بودجه برای شرکت در مسابقات لیگ کشوری کافی نباشد. «الهه شهلایی» بازیکن فوتبال میگوید: «پاییز و زمستان گذشته برای شرکت در مسابقات فوتبال ساحلی در برف و باران و سرما با پایبرهنه تمرین کردیم ولی درست زمان اعزام تیم به مسابقات، هیأت گفت که بودجه ندارد و ما به این مسابقات اعزام نشدیم». «ناهید خدیوی» نایبرئیس هیأت شمشیربازی نیز میگوید: «به دلیل نداشتن بودجه کافی دو سال است که نه در مسابقات لیگ و نه در مسابقات جایزه بزرگ شمشیربازی شرکت نکردهایم». با توجه به بودجه کم هیأتها، تیمهای ورزشی برای شرکت در مسابقات لیگ کشوری نیاز به حمایت حامیان مالی یا همان اسپانسرها دارند. یوسفی در این خصوص میگوید: «ادارهی تربیتبدنی هیچ تعهدی در قبال شرکت تیمها در مسابقات لیگ ندارد و اگر هیأتی بخواهد در این مسابقات شرکت کند خود ملزم به یافتن اسپانسر و پرداخت هزینههای موردنیاز است».
همه راه ها به اسپانسر ختم میشود
اسپانسر گرفتن نیز دشواریهای خاص خودش را دارد. تبلیغات اصلی ترین دلیل حمایت اسپانسرها از ورزش است. صداوسیما ورزش بانوان را به آن صورت پوشش نمی دهد و مسابقات آنان را از تلویزیون پخش نمیکند. از طرف دیگر برای برگزاری مسابقات بانوان اطلاعرسانی خوبی صورت نگرفته و تبلیغاتی در سطح شهر انجام نمیگیرد و همین باعث محدودتر شدن شمار تماشاگران و ناشناخته ماندن تیمها میشود. وقتی تماشاچی نباشد، دیگر نه بردهای تبلیغاتی ورزشگاه خوانده می شوند و نه نوشته های تبلیغاتی روی لباس بازیکنان. همین مسائل است که باعث می شود اسپانسرها علاقه ای به حمایت از ورزش بانوان نداشته باشند چراکه ورزش بانوان در بحث تبلیغات ضعیف عمل میکند. «دو سال است که به دنبال اسپانسر میگردیم و نتوانستهایم در مسابقات لیگ کشوری شرکت کنیم. هیأت فوتبال اینچنین بودجهای را ندارد». این را «مهناز صادقی» نایبرئیس هیأت فوتبال استان میگوید. نرگس یوسفی نایبرئیس هیأت والیبال استان نیز با افسوس میگوید: «نوجوانان ما به جوانان و جوانان به بزرگسالان تبدیل شدند و در همه این سالها ما نتوانستیم اسپانسری برای حمایت از تیم والیبال و شرکت در مسابقات بیابیم».
«ساناز تیموری» یکی از همین بازیکنان جوان دیروز میگوید: «برای من، یکی از بازخوردهای نبود اسپانسر دلسردی و نداشتن انگیزهی کافی و نهایتا اعلام بازنشستگیام بود، چون دلیلی برای تلاش بیشتر و بهبود عملکردم نداشتم».
دور ماندن از مسابقات لیگ کشوری باعث میشود که بانوان ورزشکار استان فرصتی برای نشان دادن استعداد خود و راهیابی به تیمهای ملی را نداشته باشند. همچنین عدم حضور در این رقابتها باعث افت و پایین آمدن سطح فنی آنان میشود. «پریسا گراوندی» دروازهبان فوتبال میگوید: «در سال 91 قهرمان لیگ دسته یک کشور شدیم، ولی چون اسپانسر نداشتیم حتی فرصت حضور در لیگ برتر را پیدا نکردیم و دوباره به دسته یک سقوط کردیم».
کوچ بازیکنان
حمایت نکردن اسپانسرها همچنین باعث شده است که ورزشکارانی که در این خطه رشد کرده و آموزشدیدهاند برای حضور در لیگ با تیم های دیگر قرارداد ببندند و برای استانهای دیگر افتخارآفرینی کنند. «پروین صفایی پور» نایبرئیس هیأت کاراته دراینباره میگوید: «سال گذشته تیم آینده سازان تبریز ساختاری کاملاً کرمانشاهی داشت و علاوه بر بازیکنان حتی مربی این تیم نیز کرمانشاهی بود. این در حالی بود که ما در لیگ تیم نداشتیم. خوب آنها اسپانسر دارند و پول خرج میکنند و این چیزی است که ما نداریم. همین نبود حامی مالی باعث پخش شدن ورزشکاران کرمانشاهی در تیم های مختلف کشور شده است».برخی از هیأت های استان نیز باوجود نداشتن اسپانسر تمام تلاش خود را برای تأمین هزینه های حضور در لیگ میکنند. البته واضح است که این هیأتها پول کافی برای بستن قرارداد با بازیکنان را ندارند و تنها میتوانند از پس ورودی لیگ و هزینه هایی مانند رفتوآمد و خوردوخوراک ورزشکاران در جریان مسابقات برآیند. «زهرا الوندی» نایبرئیس هیأت ووشو میگوید: «با نداشتن اسپانسر هزینه شرکت در لیگ را از طریق بودجه هیأت و درآمدهای حاصل از آکادمی ووشو تأمین میکنیم».
واضح است که هیأت ووشو تمام تلاش خود را برای حضور در لیگ میکند اما آیا تنها حضور در لیگ کافی است؟ «مریم هاشمی» قهرمان ووشو جهان میگوید: «چند سال است که برای تیم کرمانشاه بازی نکردهام. چون این تیم با بازیکنان قرارداد نمیبندد، جوابگوی هزینه هایی که من برای تمریناتم میکنم نیست». چرا نباید قهرمان ارزنده ای مانند مریم هاشمی و خیلی از قهرمانان دیگر برای کرمانشاه کار کنند؟ هاشمی اضافه میکند: «ما وقتی در سطح ملی بازی میکنیم، میگوییم عرق ملی داریم. وقتی توی کشور خودمان هستیم باید عرق استانمان را داشتهاشیم. ولی به نظر شما ما نباید ازنظر مالی حمایت شویم که بتوانیم تمرین هايمان را انجام دهیم؟ کسی که در روز پنج ساعت صبح و بعدازظهر ورزش میکند شما فکر میکنید به یک رژیم غذایی مقوی مجزا از خانواده و یک سری مکملها و چیزهای دیگر نیاز ندارد؟ ما دیگر بهجایی رسیده ایم که نباید از خانواده ها انتظار حمایت شدن داشته باشیم چون تأمین این نیازها وظیفه خانواده نیست. وقتی استان خودم جوابگوی نیازهای من نباشد من مجبورم با تیمهای دیگر قرارداد ببندم. وگرنه، اگر بین استان خودم با استان دیگر قرار باشد در شرایط یکسان و یا حتی در صورت ضعیفتر بودن کرمانشاه، یکی را انتخاب کنم من به دیدهی منت برای استان خودم کارخواهم کرد».
استثنایی بر یک قائده
تیم اسکواش بانوان کرمانشاه جزو معدود تیمهای دارای اسپانسر است. این تیم امسال در مسابقات لیگ کشوری ردهی سوم را کسب نمود و ثابت کرد که حمایتها بیپاسخ نمیمانند. «مهنوش حاج کاظمی» نایبرئیس این هیأت وجود اسپانسرش را فرصتی برای نشان دادن شایستگی اسکواش کاران کرمانشاهی میداند. درواقع اسکواش کاران ثابت کردند که اگر بانوان ما حمایت شوند نتیجه نیز خواهند گرفت چراکه پتانسیل قهرمانی در یاخته های بانوان ما هست.ورزشکارانی که علیرغم کوتاهیها و کمبودها، بارها و بارها برتریهای خود را در سطح کشوری و ملی به رخ کشیده اند، حیف است که بهواسطه نداشتن اسپانسر فرصت درخشش و شناساندن کرمانشاه را بهعنوان استانی قهرمانپرور و یکی از اصلیترین قطب های ورزش کشور از دست دهند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.