سفر با اعمال شاقه
طیبه حیدری
اگر کرایه یک مسیر تاکسی هزار تومان باشد و بتوان همان مسیر را با اتوبوس با دویست تومان پیمود بسیاری ترجیح میدهند فاصله بین خانه و محل کار یا هر مقصد دیگر را با اتوبوس طی کنند. حتی اگر اتوبوس کهنه و فرسوده باشد و برای رسیدن به مقصد ناچار باشند بیست دقیقه زیر آفتاب داغ تابستان انتظار بکشند.
شرکت اتوبوس رانی کرمانشاه که سال 1354 تاسیس شده از سال 1387 به بخش خصوصی واگذار شده است و هم اکنون 330 دستگاه اتوبوس زیر مجموعه پنج شرکت خصوصی در پنجاه و چهار خط رفت و آمد میکنند. حالا در این خطوط 850 ایستگاه وجود دارد. هرچند به گفته مدیر عامل سازمان اتوبوسرانی کرمانشاه هشتاد دستگاه از اتوبوسهای در حال رفت وآمد در کرمانشاه فرسوده هستند. سازمان اتوبوس رانی وظیفه کنترل، نظارت و خدمات را در این حوزه بر عهده دارد.
اما به نظر میرسد فرسودگی اتوبوسها تنها مشکل حمل ونقل شهری کرمانشاه نیست. وضعیت ترمینالها و ایستگاههای اتوبوس این کلان شهر هم با نا بسامانی بسیار مواجه است. چنانکه وضعیت ترمینال شماره یک واقع در میدان آزادی که بیشترین بار مسافر را بر دوش میکشد از نظر رئیس سازمان اتوبوسرانی در حد یک روستا و نه در حد یک کلان شهراست. هر چند «قدرت الله فعلی» به «شرق» میگویدکه تا دو ماه آینده برخی نابسامانیهای این ترمینال از جمله سرویسهای بهداشتی زنانه و مردانه ،دیوار کشی آسفالت و سایبانها برافراشته میشود.
همچنین رئیس سازمان اتوبوسرانی درباره کمبود سایبان در بسیاری از ایستگاههای درون شهری میگوید: «در گذشته ایستگاهها سایبانهای پلاستیکی و رنگارنگی داشتند که توسط مردم تخریب شده است.» اما علاوه بر سایبانها تبلیغات «سازمان دهی نشده» بر زیبایی شهر سایه انداخته است. بسیاری از کارشناسان ارتباط تصویری در این مورد معتقدند که طراحی در این خصوص در حیطه گرافیک محیطی قرار میگیرد و با آگاهی دادن از طریق تصویر و شعارهای شهروندی میتوان بر فرهنگ و سطح کیفیت زندگی مردم تاثیر گذاشت.
همچنین در این راستا میتوان با موضوعات اجتماعی، اخلاقی و اعتقادی با استفاده از این تصاویر در ایستگاهها که هر روزه در معرض دید مردم قرار دارند به جامعه آموزشهای لازم را داد. هر چند تجربه بسیاری از شهرها نشان میدهد شهرداریها تبلیغات سطح شهر را به یک اسپانسر معتبر تجاری واگذار میکنند و این کار میتواند راهی برای حل این معضل باشد.که در این صورت تنها تمیز نگه داشتن ایستگاهها توسط شهرداریها میتواندکافی باشد. از طرفی اما سپردن تبلیغات به شرکتهای غیر معتبر که تنها منافع خود را درنظر میگیرند موجب بد شدن چهره شهر خواهد شد.
اما از تبلیغات ایستگاها که بگذریم کارکرد اتوبوسها هم مشکلات بسیاری را برای شهروندان ایجاد میکند . یکی از این مشکلات زمانهای طولانی انتظار برای آمدن و حرکت آنها است. همچنین مجهز نبودن اتوبوسها به کارتهای اعتباری برای پرداخت کرایه خود یکی از مشکلات به شمار میرود. هر چند مدیر عامل سازمان اتوبوسرانی ازقرارداد پروژه کارتی شدن اتوبوس ها خبر میدهد و میگوید: «قرار بر این است در این رابطه مناقصهای میان شرکتهای توانمند برگذار شود و این کار تا مرحله فراخوان پیش رفته است.» مرد افکن انجام مطالعات گسترده درباره این پروژه را ضروری میداند و آن را پروژهای بلند مدت توصیف میکند.
به این ترتیب به نظر میرسد کارتی شدن اتوبوسها در کوتاه مدت ممکن نباشد. چنانکه او میگوید: «شاید شش سال زمان برای استفاده از کارتهای هوشمند نیاز باشد.» گفتنی است که این طرح علاوه بر اینکه در بسیاری از کلان شهر ها اجرایی شده در برخی شهرهای همجوار همچون همدان در حال راه انداز ی است.
اما در میان تمام مشکلاتی که اهالی کرمانشاه در خصوص اتوبوس رانی این شهر با آن درگیر هستند میتوان به بی نظمی در میان برخی رانندگان اشاره کرد. نپوشیدن لباس فرم و عدم شناسایی رانندگان توسط مردم یکی از مهمترین موضوعات است. شاید یکی از دلایل بروز چنین مشکلاتی وجود تنها 11بازرس در شهری با حجم کرمانشاه است که کم به نظر میرسد.
شرکت اتوبوس رانی کرمانشاه که سال 1354 تاسیس شده از سال 1387 به بخش خصوصی واگذار شده است و هم اکنون 330 دستگاه اتوبوس زیر مجموعه پنج شرکت خصوصی در پنجاه و چهار خط رفت و آمد میکنند. حالا در این خطوط 850 ایستگاه وجود دارد. هرچند به گفته مدیر عامل سازمان اتوبوسرانی کرمانشاه هشتاد دستگاه از اتوبوسهای در حال رفت وآمد در کرمانشاه فرسوده هستند. سازمان اتوبوس رانی وظیفه کنترل، نظارت و خدمات را در این حوزه بر عهده دارد.
اما به نظر میرسد فرسودگی اتوبوسها تنها مشکل حمل ونقل شهری کرمانشاه نیست. وضعیت ترمینالها و ایستگاههای اتوبوس این کلان شهر هم با نا بسامانی بسیار مواجه است. چنانکه وضعیت ترمینال شماره یک واقع در میدان آزادی که بیشترین بار مسافر را بر دوش میکشد از نظر رئیس سازمان اتوبوسرانی در حد یک روستا و نه در حد یک کلان شهراست. هر چند «قدرت الله فعلی» به «شرق» میگویدکه تا دو ماه آینده برخی نابسامانیهای این ترمینال از جمله سرویسهای بهداشتی زنانه و مردانه ،دیوار کشی آسفالت و سایبانها برافراشته میشود.
همچنین رئیس سازمان اتوبوسرانی درباره کمبود سایبان در بسیاری از ایستگاههای درون شهری میگوید: «در گذشته ایستگاهها سایبانهای پلاستیکی و رنگارنگی داشتند که توسط مردم تخریب شده است.» اما علاوه بر سایبانها تبلیغات «سازمان دهی نشده» بر زیبایی شهر سایه انداخته است. بسیاری از کارشناسان ارتباط تصویری در این مورد معتقدند که طراحی در این خصوص در حیطه گرافیک محیطی قرار میگیرد و با آگاهی دادن از طریق تصویر و شعارهای شهروندی میتوان بر فرهنگ و سطح کیفیت زندگی مردم تاثیر گذاشت.
همچنین در این راستا میتوان با موضوعات اجتماعی، اخلاقی و اعتقادی با استفاده از این تصاویر در ایستگاهها که هر روزه در معرض دید مردم قرار دارند به جامعه آموزشهای لازم را داد. هر چند تجربه بسیاری از شهرها نشان میدهد شهرداریها تبلیغات سطح شهر را به یک اسپانسر معتبر تجاری واگذار میکنند و این کار میتواند راهی برای حل این معضل باشد.که در این صورت تنها تمیز نگه داشتن ایستگاهها توسط شهرداریها میتواندکافی باشد. از طرفی اما سپردن تبلیغات به شرکتهای غیر معتبر که تنها منافع خود را درنظر میگیرند موجب بد شدن چهره شهر خواهد شد.
اما از تبلیغات ایستگاها که بگذریم کارکرد اتوبوسها هم مشکلات بسیاری را برای شهروندان ایجاد میکند . یکی از این مشکلات زمانهای طولانی انتظار برای آمدن و حرکت آنها است. همچنین مجهز نبودن اتوبوسها به کارتهای اعتباری برای پرداخت کرایه خود یکی از مشکلات به شمار میرود. هر چند مدیر عامل سازمان اتوبوسرانی ازقرارداد پروژه کارتی شدن اتوبوس ها خبر میدهد و میگوید: «قرار بر این است در این رابطه مناقصهای میان شرکتهای توانمند برگذار شود و این کار تا مرحله فراخوان پیش رفته است.» مرد افکن انجام مطالعات گسترده درباره این پروژه را ضروری میداند و آن را پروژهای بلند مدت توصیف میکند.
به این ترتیب به نظر میرسد کارتی شدن اتوبوسها در کوتاه مدت ممکن نباشد. چنانکه او میگوید: «شاید شش سال زمان برای استفاده از کارتهای هوشمند نیاز باشد.» گفتنی است که این طرح علاوه بر اینکه در بسیاری از کلان شهر ها اجرایی شده در برخی شهرهای همجوار همچون همدان در حال راه انداز ی است.
اما در میان تمام مشکلاتی که اهالی کرمانشاه در خصوص اتوبوس رانی این شهر با آن درگیر هستند میتوان به بی نظمی در میان برخی رانندگان اشاره کرد. نپوشیدن لباس فرم و عدم شناسایی رانندگان توسط مردم یکی از مهمترین موضوعات است. شاید یکی از دلایل بروز چنین مشکلاتی وجود تنها 11بازرس در شهری با حجم کرمانشاه است که کم به نظر میرسد.
اگر کرایه یک مسیر تاکسی هزار تومان باشد و بتوان همان مسیر را با اتوبوس با دویست تومان پیمود بسیاری ترجیح میدهند فاصله بین خانه و محل کار یا هر مقصد دیگر را با اتوبوس طی کنند. حتی اگر اتوبوس کهنه و فرسوده باشد و برای رسیدن به مقصد ناچار باشند بیست دقیقه زیر آفتاب داغ تابستان انتظار بکشند.
شرکت اتوبوس رانی کرمانشاه که سال 1354 تاسیس شده از سال 1387 به بخش خصوصی واگذار شده است و هم اکنون 330 دستگاه اتوبوس زیر مجموعه پنج شرکت خصوصی در پنجاه و چهار خط رفت و آمد میکنند. حالا در این خطوط 850 ایستگاه وجود دارد. هرچند به گفته مدیر عامل سازمان اتوبوسرانی کرمانشاه هشتاد دستگاه از اتوبوسهای در حال رفت وآمد در کرمانشاه فرسوده هستند. سازمان اتوبوس رانی وظیفه کنترل، نظارت و خدمات را در این حوزه بر عهده دارد.
اما به نظر میرسد فرسودگی اتوبوسها تنها مشکل حمل ونقل شهری کرمانشاه نیست. وضعیت ترمینالها و ایستگاههای اتوبوس این کلان شهر هم با نا بسامانی بسیار مواجه است. چنانکه وضعیت ترمینال شماره یک واقع در میدان آزادی که بیشترین بار مسافر را بر دوش میکشد از نظر رئیس سازمان اتوبوسرانی در حد یک روستا و نه در حد یک کلان شهراست. هر چند «قدرت الله فعلی» به «شرق» میگویدکه تا دو ماه آینده برخی نابسامانیهای این ترمینال از جمله سرویسهای بهداشتی زنانه و مردانه ،دیوار کشی آسفالت و سایبانها برافراشته میشود.
همچنین رئیس سازمان اتوبوسرانی درباره کمبود سایبان در بسیاری از ایستگاههای درون شهری میگوید: «در گذشته ایستگاهها سایبانهای پلاستیکی و رنگارنگی داشتند که توسط مردم تخریب شده است.» اما علاوه بر سایبانها تبلیغات «سازمان دهی نشده» بر زیبایی شهر سایه انداخته است. بسیاری از کارشناسان ارتباط تصویری در این مورد معتقدند که طراحی در این خصوص در حیطه گرافیک محیطی قرار میگیرد و با آگاهی دادن از طریق تصویر و شعارهای شهروندی میتوان بر فرهنگ و سطح کیفیت زندگی مردم تاثیر گذاشت.
همچنین در این راستا میتوان با موضوعات اجتماعی، اخلاقی و اعتقادی با استفاده از این تصاویر در ایستگاهها که هر روزه در معرض دید مردم قرار دارند به جامعه آموزشهای لازم را داد. هر چند تجربه بسیاری از شهرها نشان میدهد شهرداریها تبلیغات سطح شهر را به یک اسپانسر معتبر تجاری واگذار میکنند و این کار میتواند راهی برای حل این معضل باشد.که در این صورت تنها تمیز نگه داشتن ایستگاهها توسط شهرداریها میتواندکافی باشد. از طرفی اما سپردن تبلیغات به شرکتهای غیر معتبر که تنها منافع خود را درنظر میگیرند موجب بد شدن چهره شهر خواهد شد.
اما از تبلیغات ایستگاها که بگذریم کارکرد اتوبوسها هم مشکلات بسیاری را برای شهروندان ایجاد میکند . یکی از این مشکلات زمانهای طولانی انتظار برای آمدن و حرکت آنها است. همچنین مجهز نبودن اتوبوسها به کارتهای اعتباری برای پرداخت کرایه خود یکی از مشکلات به شمار میرود. هر چند مدیر عامل سازمان اتوبوسرانی ازقرارداد پروژه کارتی شدن اتوبوس ها خبر میدهد و میگوید: «قرار بر این است در این رابطه مناقصهای میان شرکتهای توانمند برگذار شود و این کار تا مرحله فراخوان پیش رفته است.» مرد افکن انجام مطالعات گسترده درباره این پروژه را ضروری میداند و آن را پروژهای بلند مدت توصیف میکند.
به این ترتیب به نظر میرسد کارتی شدن اتوبوسها در کوتاه مدت ممکن نباشد. چنانکه او میگوید: «شاید شش سال زمان برای استفاده از کارتهای هوشمند نیاز باشد.» گفتنی است که این طرح علاوه بر اینکه در بسیاری از کلان شهر ها اجرایی شده در برخی شهرهای همجوار همچون همدان در حال راه انداز ی است.
اما در میان تمام مشکلاتی که اهالی کرمانشاه در خصوص اتوبوس رانی این شهر با آن درگیر هستند میتوان به بی نظمی در میان برخی رانندگان اشاره کرد. نپوشیدن لباس فرم و عدم شناسایی رانندگان توسط مردم یکی از مهمترین موضوعات است. شاید یکی از دلایل بروز چنین مشکلاتی وجود تنها 11بازرس در شهری با حجم کرمانشاه است که کم به نظر میرسد.
شرکت اتوبوس رانی کرمانشاه که سال 1354 تاسیس شده از سال 1387 به بخش خصوصی واگذار شده است و هم اکنون 330 دستگاه اتوبوس زیر مجموعه پنج شرکت خصوصی در پنجاه و چهار خط رفت و آمد میکنند. حالا در این خطوط 850 ایستگاه وجود دارد. هرچند به گفته مدیر عامل سازمان اتوبوسرانی کرمانشاه هشتاد دستگاه از اتوبوسهای در حال رفت وآمد در کرمانشاه فرسوده هستند. سازمان اتوبوس رانی وظیفه کنترل، نظارت و خدمات را در این حوزه بر عهده دارد.
اما به نظر میرسد فرسودگی اتوبوسها تنها مشکل حمل ونقل شهری کرمانشاه نیست. وضعیت ترمینالها و ایستگاههای اتوبوس این کلان شهر هم با نا بسامانی بسیار مواجه است. چنانکه وضعیت ترمینال شماره یک واقع در میدان آزادی که بیشترین بار مسافر را بر دوش میکشد از نظر رئیس سازمان اتوبوسرانی در حد یک روستا و نه در حد یک کلان شهراست. هر چند «قدرت الله فعلی» به «شرق» میگویدکه تا دو ماه آینده برخی نابسامانیهای این ترمینال از جمله سرویسهای بهداشتی زنانه و مردانه ،دیوار کشی آسفالت و سایبانها برافراشته میشود.
همچنین رئیس سازمان اتوبوسرانی درباره کمبود سایبان در بسیاری از ایستگاههای درون شهری میگوید: «در گذشته ایستگاهها سایبانهای پلاستیکی و رنگارنگی داشتند که توسط مردم تخریب شده است.» اما علاوه بر سایبانها تبلیغات «سازمان دهی نشده» بر زیبایی شهر سایه انداخته است. بسیاری از کارشناسان ارتباط تصویری در این مورد معتقدند که طراحی در این خصوص در حیطه گرافیک محیطی قرار میگیرد و با آگاهی دادن از طریق تصویر و شعارهای شهروندی میتوان بر فرهنگ و سطح کیفیت زندگی مردم تاثیر گذاشت.
همچنین در این راستا میتوان با موضوعات اجتماعی، اخلاقی و اعتقادی با استفاده از این تصاویر در ایستگاهها که هر روزه در معرض دید مردم قرار دارند به جامعه آموزشهای لازم را داد. هر چند تجربه بسیاری از شهرها نشان میدهد شهرداریها تبلیغات سطح شهر را به یک اسپانسر معتبر تجاری واگذار میکنند و این کار میتواند راهی برای حل این معضل باشد.که در این صورت تنها تمیز نگه داشتن ایستگاهها توسط شهرداریها میتواندکافی باشد. از طرفی اما سپردن تبلیغات به شرکتهای غیر معتبر که تنها منافع خود را درنظر میگیرند موجب بد شدن چهره شهر خواهد شد.
اما از تبلیغات ایستگاها که بگذریم کارکرد اتوبوسها هم مشکلات بسیاری را برای شهروندان ایجاد میکند . یکی از این مشکلات زمانهای طولانی انتظار برای آمدن و حرکت آنها است. همچنین مجهز نبودن اتوبوسها به کارتهای اعتباری برای پرداخت کرایه خود یکی از مشکلات به شمار میرود. هر چند مدیر عامل سازمان اتوبوسرانی ازقرارداد پروژه کارتی شدن اتوبوس ها خبر میدهد و میگوید: «قرار بر این است در این رابطه مناقصهای میان شرکتهای توانمند برگذار شود و این کار تا مرحله فراخوان پیش رفته است.» مرد افکن انجام مطالعات گسترده درباره این پروژه را ضروری میداند و آن را پروژهای بلند مدت توصیف میکند.
به این ترتیب به نظر میرسد کارتی شدن اتوبوسها در کوتاه مدت ممکن نباشد. چنانکه او میگوید: «شاید شش سال زمان برای استفاده از کارتهای هوشمند نیاز باشد.» گفتنی است که این طرح علاوه بر اینکه در بسیاری از کلان شهر ها اجرایی شده در برخی شهرهای همجوار همچون همدان در حال راه انداز ی است.
اما در میان تمام مشکلاتی که اهالی کرمانشاه در خصوص اتوبوس رانی این شهر با آن درگیر هستند میتوان به بی نظمی در میان برخی رانندگان اشاره کرد. نپوشیدن لباس فرم و عدم شناسایی رانندگان توسط مردم یکی از مهمترین موضوعات است. شاید یکی از دلایل بروز چنین مشکلاتی وجود تنها 11بازرس در شهری با حجم کرمانشاه است که کم به نظر میرسد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.