|

نقد پیمان فاطمی به برنامه‌های عروسکی غیراستاندارد:

خطر جیغ‌های نابجای عروسک‌ها

«شهر موشها2» برای من و شیپور و دکتر عینکی افتخار بزرگی است. من و دکتر هم‌سن‌وسالیم. اما شیپور تازه اول راه است و باید کلی چیز یاد بگیرد. شهر موشها دنیای کودکی من است و حضور در این فیلم یکی از رویا‌های دور از دسترس را برایم به واقعیت تبدیل کرد. من کلاهم را به احترام خانم برومند، منیژه حکمت و علی سرتیپی برمی‌دارم چراکه با شجاعت در مقابل سختی‌های بسیاری که در طول کار از سر گذراندیم، ایستادگی کردند و فیلمی به این عظمت برای بچه‌های ایران خلق کردند. بچه‌هایی که مدت‌هاست فراموششان کرده‌ایم. بچه‌هایی که این روزها به جای علی و غول جنگل، مدرسه پیرمردها، گلنار، الوالو من جوجوام، شهر موشها و... به ناچار به تماشای معراجی‌ها می‌نشینند و گوش‌هایشان هر روز جیغ‌های نابجای عروسک‌ها و مجریان کودک را تحمل می‌کند. شیپور و دکترعینکی صداهایشان را مدیون راهنمایی‌های بانو آزاده پورمختار و اعتماد خانم برومند هستند. از اینکه در کنار خانم هنگامه مفید عزیز و بقیه دوستان توانستم به جای این موشهای کوچولو حرف بزنم بسیار لذت بردم. شانس من در شهر موشها 2 این بود که هم در بخش صدا سرک کشیدم و هم در بخش عروسک‌گردانی حسابی با موشها بازی کردم. و اما کپلک، این موش دوست‌داشتنی یکی از بهترین اتفاق‌های زندگی من است. عروسک‌گردانی کپلک مسوولیت بسیار سنگینی بود. از طرفی صدای الکا هدایت بسیار زنده و درست روی عروسک نشسته بود و باید تمام تلاشم را می‌کردم تا حرکات عروسک نیز هماهنگ با صدا و شخصیتش باشد و از طرف دیگر کپلک بچه کپل یکی از محبوب‌ترین و به‌یادماندنی‌ترین شخصیت‌های کودکی است و برایم مهم بود که نسل بعدی‌اش هم همانقدر به دل بنشیند و در یادها بماند. امیدوارم موفق شده باشم کپلک را طوری در فیلم زندگی کنم که او هم مثل پدرش کپل شخصیت محبوب بچه‌ها بشود. این را هم بگویم که در کنار کپلک از عروسک‌گردانی دم‌باریک و باباموش که دو دوست عزیزم، امیر سلطان احمدی و کاظم سیاحی، با صدایشان خلاقانه به آنها جان بخشیدند بسیار لذت بردم. لحظه به لحظه شهر موشها٢ برای من خاطره بود. مثلا اینکه در طول فیلمبرداری موشهای ناقلا بعضی روزها به‌طور ناگهانی غیب می‌شدند و می‌فهمیدیم که هر بار عروسک‌گردان عزیزی از بالای دکور سقوط کرده یا کله دوست دیگری با دکور اصابت داشته. اما خوش‌شانس بودم که کله بی‌مویم در طول مرحله ساخت فیلم در امان ماند و خوشبختانه سقوط را هرگز تجربه نکردم.
از این شوخی‌ها که بگذریم، فکر می‌کنم برای همه ما، نسل جوان‌تر عروسکی، بسیار مهم است که راه پیشکسوتان‌مان را در شهر موشهای یک درست ادامه داده باشیم و مهم‌تر از آن یاد و خاطره عزیزانی چون کامبیز صمیمی‌مفخم و رضا ژیان را زنده نگه داریم.
«شهر موشها2» برای من و شیپور و دکتر عینکی افتخار بزرگی است. من و دکتر هم‌سن‌وسالیم. اما شیپور تازه اول راه است و باید کلی چیز یاد بگیرد. شهر موشها دنیای کودکی من است و حضور در این فیلم یکی از رویا‌های دور از دسترس را برایم به واقعیت تبدیل کرد. من کلاهم را به احترام خانم برومند، منیژه حکمت و علی سرتیپی برمی‌دارم چراکه با شجاعت در مقابل سختی‌های بسیاری که در طول کار از سر گذراندیم، ایستادگی کردند و فیلمی به این عظمت برای بچه‌های ایران خلق کردند. بچه‌هایی که مدت‌هاست فراموششان کرده‌ایم. بچه‌هایی که این روزها به جای علی و غول جنگل، مدرسه پیرمردها، گلنار، الوالو من جوجوام، شهر موشها و... به ناچار به تماشای معراجی‌ها می‌نشینند و گوش‌هایشان هر روز جیغ‌های نابجای عروسک‌ها و مجریان کودک را تحمل می‌کند. شیپور و دکترعینکی صداهایشان را مدیون راهنمایی‌های بانو آزاده پورمختار و اعتماد خانم برومند هستند. از اینکه در کنار خانم هنگامه مفید عزیز و بقیه دوستان توانستم به جای این موشهای کوچولو حرف بزنم بسیار لذت بردم. شانس من در شهر موشها 2 این بود که هم در بخش صدا سرک کشیدم و هم در بخش عروسک‌گردانی حسابی با موشها بازی کردم. و اما کپلک، این موش دوست‌داشتنی یکی از بهترین اتفاق‌های زندگی من است. عروسک‌گردانی کپلک مسوولیت بسیار سنگینی بود. از طرفی صدای الکا هدایت بسیار زنده و درست روی عروسک نشسته بود و باید تمام تلاشم را می‌کردم تا حرکات عروسک نیز هماهنگ با صدا و شخصیتش باشد و از طرف دیگر کپلک بچه کپل یکی از محبوب‌ترین و به‌یادماندنی‌ترین شخصیت‌های کودکی است و برایم مهم بود که نسل بعدی‌اش هم همانقدر به دل بنشیند و در یادها بماند. امیدوارم موفق شده باشم کپلک را طوری در فیلم زندگی کنم که او هم مثل پدرش کپل شخصیت محبوب بچه‌ها بشود. این را هم بگویم که در کنار کپلک از عروسک‌گردانی دم‌باریک و باباموش که دو دوست عزیزم، امیر سلطان احمدی و کاظم سیاحی، با صدایشان خلاقانه به آنها جان بخشیدند بسیار لذت بردم. لحظه به لحظه شهر موشها٢ برای من خاطره بود. مثلا اینکه در طول فیلمبرداری موشهای ناقلا بعضی روزها به‌طور ناگهانی غیب می‌شدند و می‌فهمیدیم که هر بار عروسک‌گردان عزیزی از بالای دکور سقوط کرده یا کله دوست دیگری با دکور اصابت داشته. اما خوش‌شانس بودم که کله بی‌مویم در طول مرحله ساخت فیلم در امان ماند و خوشبختانه سقوط را هرگز تجربه نکردم.
از این شوخی‌ها که بگذریم، فکر می‌کنم برای همه ما، نسل جوان‌تر عروسکی، بسیار مهم است که راه پیشکسوتان‌مان را در شهر موشهای یک درست ادامه داده باشیم و مهم‌تر از آن یاد و خاطره عزیزانی چون کامبیز صمیمی‌مفخم و رضا ژیان را زنده نگه داریم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.