|

امیدوارم سینمای کودک دوباره جان بگیرد

کیوان کثیریان/ منتقد سینما

شاید من بیش از آنکه از فیلم ««شهر موشها»»ی محمدعلی طالبی خاطره داشته باشم، تصاویر مدرسه‌موشها در خاطرم مانده باشد. در سال‌های ابتدایی دهه 60، کودکی من روبه‌اتمام بود و دوران نوجوانی فرارسیده بود. در سال‌های آغازین این دهه برنامه عروسکی مدرسه موشها که هم آموزنده بود و هم سرگرم‌کننده، گل سرسبد برنامه کودک بود و موشهایش هم شده بودند ستاره‌های تلویزیون؛ کپل، دم‌باریک، دم‌دراز، نارنجی، آقامعلم، خوشخواب و سایرین که هر یک ویژگی‌های خاص خود را داشتند. مدرسه موشها با آیتم‌های کوتاهش آنقدر «گرفته بود» که بزرگسالان و نوجوانان هم تماشایش را از دست نمی‌دادند. پندهای اخلاقی که به شکلی غیرمستقیم و کاملا نمایشی و باظرافت منتقل می‌شد آنقدر خوشایند بود که کودکان آن دوران «مدرسه موشها» را به‌شدت پسندیدند.
موفقیت مدرسه موشها باعث شد فیلم سینمایی آن نیز در سال 64 ساخته شود و مورد استقبال قرار گیرد. مرضیه برومند و طالبی تلاش کرده بودند همان ظرافت‌ها و نازک‌اندیشی‌ها از مدرسه به شهر منتقل شود که شد. حالا بعد از 30سال «شهر موشها»2 ساخته شده. نمی‌دانم چقدر حال‌وهوای اصیل مدرسه موشها را با خود دارد، نمی‌دانم اساسا حال‌وهوای بچه‌های این دوره‌وزمانه چقدر آن را می‌پسندد، نمی‌دانم برای بچه‌هایی که از مدرسه موشها خاطره مستقیم ندارند چقدر جذابیت خواهد داشت نمی‌دانم این فیلم چقدر می‌تواند بچه‌ها را از پای کامپیوترها و تبلت‌هایشان بلند کند اما امیدوارم شهرموشها 2 زیاد بفروشد. آنقدر بفروشد که فیلم کودک احیا شود که فیلمسازان برای ساختن فیلم کودک ترغیب شوند و سینمای بی‌جان کودک دوباره جان بگیرد.
شاید من بیش از آنکه از فیلم ««شهر موشها»»ی محمدعلی طالبی خاطره داشته باشم، تصاویر مدرسه‌موشها در خاطرم مانده باشد. در سال‌های ابتدایی دهه 60، کودکی من روبه‌اتمام بود و دوران نوجوانی فرارسیده بود. در سال‌های آغازین این دهه برنامه عروسکی مدرسه موشها که هم آموزنده بود و هم سرگرم‌کننده، گل سرسبد برنامه کودک بود و موشهایش هم شده بودند ستاره‌های تلویزیون؛ کپل، دم‌باریک، دم‌دراز، نارنجی، آقامعلم، خوشخواب و سایرین که هر یک ویژگی‌های خاص خود را داشتند. مدرسه موشها با آیتم‌های کوتاهش آنقدر «گرفته بود» که بزرگسالان و نوجوانان هم تماشایش را از دست نمی‌دادند. پندهای اخلاقی که به شکلی غیرمستقیم و کاملا نمایشی و باظرافت منتقل می‌شد آنقدر خوشایند بود که کودکان آن دوران «مدرسه موشها» را به‌شدت پسندیدند.
موفقیت مدرسه موشها باعث شد فیلم سینمایی آن نیز در سال 64 ساخته شود و مورد استقبال قرار گیرد. مرضیه برومند و طالبی تلاش کرده بودند همان ظرافت‌ها و نازک‌اندیشی‌ها از مدرسه به شهر منتقل شود که شد. حالا بعد از 30سال «شهر موشها»2 ساخته شده. نمی‌دانم چقدر حال‌وهوای اصیل مدرسه موشها را با خود دارد، نمی‌دانم اساسا حال‌وهوای بچه‌های این دوره‌وزمانه چقدر آن را می‌پسندد، نمی‌دانم برای بچه‌هایی که از مدرسه موشها خاطره مستقیم ندارند چقدر جذابیت خواهد داشت نمی‌دانم این فیلم چقدر می‌تواند بچه‌ها را از پای کامپیوترها و تبلت‌هایشان بلند کند اما امیدوارم شهرموشها 2 زیاد بفروشد. آنقدر بفروشد که فیلم کودک احیا شود که فیلمسازان برای ساختن فیلم کودک ترغیب شوند و سینمای بی‌جان کودک دوباره جان بگیرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.