|

پرهیز از دامن زدن به مطالبات حداکثری

پیام نوری، دبیر هیات موسس انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تبریز

با روی کار آمدن دولت دکتر حسن روحانی، شاهد تغییرات عمده ای در جهت گیری های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی کشور بوده ایم. از جمله مهم ترین این تحولات، تغییر در نوع نگاه وزارت علوم به فعالیت های سیاسی و فرهنگی در دانشگاه ها است. شاید از همین روست که وزارت علوم این روزها بیش از سایر وزارتخانه ها و نهادهای دولتی تحت فشار قرار گرفته است. در طول هشت سال ریاست محمود احمدی نژاد بر قوه مجریه، خسارات فراوانی بر نهاد دانشگاه وارد گردید. نگاه امنیتی به دانشگاه و دانشجو جایگزین مدیریت علمی و عقلایی شد، تشکل های منتقد و مستقل دانشجویی به محاق تعلیق و توقیف رفتند و تلاش بسیاری شد تا تک‌صدایی در دانشگاه ها حکمفرما گردد. نمونه ای از اقدامات دولت قبل، پذیرش بی ضابطه هزاران دانشجو در مقاطع تحصیلات تکمیلی است که اخیرا مورد توجه رسانه ها قرار گرفته است. با این حال در طول یک سال گذشته اقدامات مهمی در مجموعه وزارت علوم صورت پذیرفته و امید آن است تا بار دیگر نهاد دانشگاه به جایگاه واقعی خویش بازگردد و شاهد شکوفایی علمی، سیاسی و فرهنگی دانشگاه ها باشیم.
معتقدم در شرایط فعلی که دولت با حجم گسترده ای از مشکلات در عرصه سیاست خارجی، داخلی و اقتصادی مواجه است و «دلواپسان» نیز هر روز باری بر مشکلات دولت می افزایند، جریان های دانشجویی طرفدار قانون، صلح، آزادی و دموکراسی وظیفه دارند دولت را در پیشبرد برنامه های اصلاحی یاری رسانند. دولت ویرانه ای را تحویل گرفته و نباید انتظار داشت یک  شبه تمامی مسائل و مشکلات حل و فصل شوند. لذا باید از دامن زدن به مطالبات حداکثری پرهیز کرد و کمک نمود تا دولت به دور از جنجال و هیاهو برنامه های خویش را به پیش برد. این واقع گرایی محصول عقلانیتی است که جنبش دانشجویی در طول هشت سال دولت های نهم و دهم به دست آورده و باید در حفظ آن کوشا باشد. البته منظور حمایت کورکورانه و بی‌چون و چرا از دولت نیست که این با روح فعالیت های دانشجویی ناسازگار است. بلکه جریان های مستقل دانشجویی موظفند کمبودها و کاستی های دولت را در قالب نقد سازنده گوشزد نمایند و یقین دارم دولت یازدهم از چنین نقدی آن هم از سوی قشر دانشگاهی استقبال خواهد نمود.
با روی کار آمدن دولت دکتر حسن روحانی، شاهد تغییرات عمده ای در جهت گیری های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی کشور بوده ایم. از جمله مهم ترین این تحولات، تغییر در نوع نگاه وزارت علوم به فعالیت های سیاسی و فرهنگی در دانشگاه ها است. شاید از همین روست که وزارت علوم این روزها بیش از سایر وزارتخانه ها و نهادهای دولتی تحت فشار قرار گرفته است. در طول هشت سال ریاست محمود احمدی نژاد بر قوه مجریه، خسارات فراوانی بر نهاد دانشگاه وارد گردید. نگاه امنیتی به دانشگاه و دانشجو جایگزین مدیریت علمی و عقلایی شد، تشکل های منتقد و مستقل دانشجویی به محاق تعلیق و توقیف رفتند و تلاش بسیاری شد تا تک‌صدایی در دانشگاه ها حکمفرما گردد. نمونه ای از اقدامات دولت قبل، پذیرش بی ضابطه هزاران دانشجو در مقاطع تحصیلات تکمیلی است که اخیرا مورد توجه رسانه ها قرار گرفته است. با این حال در طول یک سال گذشته اقدامات مهمی در مجموعه وزارت علوم صورت پذیرفته و امید آن است تا بار دیگر نهاد دانشگاه به جایگاه واقعی خویش بازگردد و شاهد شکوفایی علمی، سیاسی و فرهنگی دانشگاه ها باشیم.
معتقدم در شرایط فعلی که دولت با حجم گسترده ای از مشکلات در عرصه سیاست خارجی، داخلی و اقتصادی مواجه است و «دلواپسان» نیز هر روز باری بر مشکلات دولت می افزایند، جریان های دانشجویی طرفدار قانون، صلح، آزادی و دموکراسی وظیفه دارند دولت را در پیشبرد برنامه های اصلاحی یاری رسانند. دولت ویرانه ای را تحویل گرفته و نباید انتظار داشت یک  شبه تمامی مسائل و مشکلات حل و فصل شوند. لذا باید از دامن زدن به مطالبات حداکثری پرهیز کرد و کمک نمود تا دولت به دور از جنجال و هیاهو برنامه های خویش را به پیش برد. این واقع گرایی محصول عقلانیتی است که جنبش دانشجویی در طول هشت سال دولت های نهم و دهم به دست آورده و باید در حفظ آن کوشا باشد. البته منظور حمایت کورکورانه و بی‌چون و چرا از دولت نیست که این با روح فعالیت های دانشجویی ناسازگار است. بلکه جریان های مستقل دانشجویی موظفند کمبودها و کاستی های دولت را در قالب نقد سازنده گوشزد نمایند و یقین دارم دولت یازدهم از چنین نقدی آن هم از سوی قشر دانشگاهی استقبال خواهد نمود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.