دولت در خنثیسازی مینها به جوانان فداکار خطشکن احتیاج دارد
دکتر حسن اکبری - رئیس ستاد دکتر روحانی در استان تهران -عضو هیئت علمی دانشگاه سمنان
با سلام و تشکر از اینکه این فرصت را در اختیار ما قرار دادید. لطفا در ابتدا بفرمایید سیاست دولت تدبیر و امید در مورد دانشگاهها و آموزش عالی چه تفاوتهایی اساسی با دوره قبلی کرده است؟
البته من سخنگوی دولت تدبیر و امید نیستم اما از مجموع آنچه در وزارت علوم تحقیقات و فناوری میگذرد و در قیاس با آنچه در دولتهای نهم و دهم میگذشت میتوانم با قاطعیت بگویم که این دولت خواستار کرامت دانشگاهیان است و نه تنها نگاه آمرانه و مستبدانه به دانشگاه ندارد بلکه در صدد واگذاری امور علم و دانش به علما و دانشمندان است. دولت تدبیر و امید در جهتی حرکت میکند که استاد و دانشجو نه مطیع، بلکه پرسشگر باشند، نه منقاد بلکه منتقد باشند و بر خلاف دولتهای دو دوره گذشته که دانشگاهی خموده و افسرده میخواست، دولت یازدهم در راستای تحقق منویات مقام معظم رهبری حرکت میکند که فرموده بودند: «خدا نگذرد از کسانی که دانشگاه را غیرسیاسی می خواهند.»
با توجه به تغییراتی که در سطوح مدیریتی دانشگاهها شاهد هستیم چه مبنایی برای این تغییرات مد نظر بوده است و آیا به نظر شما این تغییرات تا چه اندازه توانسته است انتظارات را برآورده کند با توجه به اینکه از گوشه و کنار نارضایتیهایی شنیده میشود به ویژه از طرف حامیان دولت؟
مبنای تغییرات مدیریتی و انتصابات روسای دانشگاهها کاملا شفاف و روشن است؛ وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در گزینش مدیران به سه اصل مقبولیت، مشروعیت و کارآمدی نظر دارد؛ منظور از مقبولیت وجههای است که یک رئیس دانشگاه در بین همکاران خود دارد که معمولا در اثر اخلاق نیکو و مرتبه بالای علمی به دست میآید. مشروعیت نیز به معنای میزان تدین و تقوای فرد است و کارآمدی نیز به معنای قدرت مدیریت و توان اجرایی یک رئیس دانشگاه میباشد؛ بنابراین ملاحظه میفرمایید که برخلاف دو دوره پیشین ملاک در انتخاب و انتصاب روسای دانشگاهها بسیار منطقی و قانونی است. بنده معتقد نیستم که که روند تغییر مدیریتها در دانشگاههای کشور مطلوب تام و تمام دانشگاهیان به ویژه اکثریت طرفدار دولت است؛ چرا که غیر از وزیر علوم نهادهای تاثیرگذار دیگری هستند که دخیل در انتصابات میباشند ولی در کل میتوان گفت جهتگیری وزارت علوم در راستای سیاستهای دولت تدبیر و امید و شخص رئیس جمهور است.
با توجه به مسئوولیتی که که شما در ستاد انتخاباتی دکتر روحانی داشتید آینده را چگونه میبینید به ویژه برای حامیان و فعالان سیاسی همسو با دولت و جوانانی که بار اقدامات و تحرکات ستادها را بر دوش داشتند؟
آینده دولت را باید در ذیل منافع ملی تعریف کرد، نه مطالبات عده ای خاص. به نظرمن فعالان ستادهای انتخاباتی که بخش اعظمی از بار آن حماسه بزرگ سیاسی را که سرنوشت کشور را رقم زد برعهده داشتند باید به کاری که کردهاند به دیده یک جهاد در راه خدا بنگرند و چنین پندارند که در دفاع مقدس شرکت کرده، شهید یا جانباز شدهاند؛ چرا که در واقع هم همینطور بوده و در آن برهه تاریخی فقط روحیه ایثارگری لازم بود تا کسی وارد ستاد انتخاباتی روحانی شود. حال که این ایثارگری قهرمانانه نتیجه داد نباید ارزش آن کار را با سهمخواهی و مسایل حاشیهای از بین برد، البته به جد بر این باورم که دولت تدبیر و امید برای پیشبرد اهدافش به نیروهای مخلص و وفادار و معتقد به آرمانهایش نیاز دارد که بهترین و خالصترین افراد را میتواند از بین همین فعالان ستاد انتخاب کند. اما اگر دولت به هر دلیل به این نتیجه نرسید که از نیروهای وفادار به خود در مناصب اجرایی استفاده کند نباید خدای نکرده پشت به این دولت و رئیس جمهور کرد؛ چرا که لابد مصلحتی در کار بوده است. باید به آیندهای که دولت یازدهم با ادبیاتی معقول و منطقی ترسیم میکند امیدوار بود؛ چرا که جز امید چارهای نیست و باید به رئیس جمهور منتخب اکثریت مردم اعتماد کرد.
آیا جریان حامی دولت برنامه مشخصی برای حفظ پتانسیل حامیان به ویژه جوانان و استفاده از آنها در جای مناسب و جلوگیری از تبدیل شدن برخی گلایهها به ناامیدی و خدای نکرده سرخوردگی دارد؟
من وقوف دارم که بخشی از اعضای کابینه به اهمیت حفظ ظرفیت ستادها به ویژه جوانان باور دارند. اما از سوی دیگر نیز میدانم که دولت یک ویرانه وحشتناکی را تحویل گرفته است و به صورت شبانهروزی مشغول ترمیم این ویرانههاست و شاید گرفتاریها و مشغولیتهای اعضای هیئت دولت مانع از توجه جدی ایشان به دوستان ستادیشان شده است و قطعا این امر عمدی نبوده و یقین دارم به زودی رویکرد عوض خواهد شد و به این نیروها احساس نیاز میکنند و از ایشان کمک خواهند خواست؛ چرا که بیشتر زمین و زمینههایی که دولت در آنها مشغول مجاهدت است توسط قبلیها مین گذاری شده و برای خنثیسازی این مینها به جوانان فداکار خطشکن احتیاج دارد.
دکتر حسن اکبری - رئیس ستاد دکتر روحانی در استان تهران -عضو هیئت علمی دانشگاه سمنان
با سلام و تشکر از اینکه این فرصت را در اختیار ما قرار دادید. لطفا در ابتدا بفرمایید سیاست دولت تدبیر و امید در مورد دانشگاهها و آموزش عالی چه تفاوتهایی اساسی با دوره قبلی کرده است؟
البته من سخنگوی دولت تدبیر و امید نیستم اما از مجموع آنچه در وزارت علوم تحقیقات و فناوری میگذرد و در قیاس با آنچه در دولتهای نهم و دهم میگذشت میتوانم با قاطعیت بگویم که این دولت خواستار کرامت دانشگاهیان است و نه تنها نگاه آمرانه و مستبدانه به دانشگاه ندارد بلکه در صدد واگذاری امور علم و دانش به علما و دانشمندان است. دولت تدبیر و امید در جهتی حرکت میکند که استاد و دانشجو نه مطیع، بلکه پرسشگر باشند، نه منقاد بلکه منتقد باشند و بر خلاف دولتهای دو دوره گذشته که دانشگاهی خموده و افسرده میخواست، دولت یازدهم در راستای تحقق منویات مقام معظم رهبری حرکت میکند که فرموده بودند: «خدا نگذرد از کسانی که دانشگاه را غیرسیاسی می خواهند.»
با توجه به تغییراتی که در سطوح مدیریتی دانشگاهها شاهد هستیم چه مبنایی برای این تغییرات مد نظر بوده است و آیا به نظر شما این تغییرات تا چه اندازه توانسته است انتظارات را برآورده کند با توجه به اینکه از گوشه و کنار نارضایتیهایی شنیده میشود به ویژه از طرف حامیان دولت؟
مبنای تغییرات مدیریتی و انتصابات روسای دانشگاهها کاملا شفاف و روشن است؛ وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در گزینش مدیران به سه اصل مقبولیت، مشروعیت و کارآمدی نظر دارد؛ منظور از مقبولیت وجههای است که یک رئیس دانشگاه در بین همکاران خود دارد که معمولا در اثر اخلاق نیکو و مرتبه بالای علمی به دست میآید. مشروعیت نیز به معنای میزان تدین و تقوای فرد است و کارآمدی نیز به معنای قدرت مدیریت و توان اجرایی یک رئیس دانشگاه میباشد؛ بنابراین ملاحظه میفرمایید که برخلاف دو دوره پیشین ملاک در انتخاب و انتصاب روسای دانشگاهها بسیار منطقی و قانونی است. بنده معتقد نیستم که که روند تغییر مدیریتها در دانشگاههای کشور مطلوب تام و تمام دانشگاهیان به ویژه اکثریت طرفدار دولت است؛ چرا که غیر از وزیر علوم نهادهای تاثیرگذار دیگری هستند که دخیل در انتصابات میباشند ولی در کل میتوان گفت جهتگیری وزارت علوم در راستای سیاستهای دولت تدبیر و امید و شخص رئیس جمهور است.
با توجه به مسئوولیتی که که شما در ستاد انتخاباتی دکتر روحانی داشتید آینده را چگونه میبینید به ویژه برای حامیان و فعالان سیاسی همسو با دولت و جوانانی که بار اقدامات و تحرکات ستادها را بر دوش داشتند؟
آینده دولت را باید در ذیل منافع ملی تعریف کرد، نه مطالبات عده ای خاص. به نظرمن فعالان ستادهای انتخاباتی که بخش اعظمی از بار آن حماسه بزرگ سیاسی را که سرنوشت کشور را رقم زد برعهده داشتند باید به کاری که کردهاند به دیده یک جهاد در راه خدا بنگرند و چنین پندارند که در دفاع مقدس شرکت کرده، شهید یا جانباز شدهاند؛ چرا که در واقع هم همینطور بوده و در آن برهه تاریخی فقط روحیه ایثارگری لازم بود تا کسی وارد ستاد انتخاباتی روحانی شود. حال که این ایثارگری قهرمانانه نتیجه داد نباید ارزش آن کار را با سهمخواهی و مسایل حاشیهای از بین برد، البته به جد بر این باورم که دولت تدبیر و امید برای پیشبرد اهدافش به نیروهای مخلص و وفادار و معتقد به آرمانهایش نیاز دارد که بهترین و خالصترین افراد را میتواند از بین همین فعالان ستاد انتخاب کند. اما اگر دولت به هر دلیل به این نتیجه نرسید که از نیروهای وفادار به خود در مناصب اجرایی استفاده کند نباید خدای نکرده پشت به این دولت و رئیس جمهور کرد؛ چرا که لابد مصلحتی در کار بوده است. باید به آیندهای که دولت یازدهم با ادبیاتی معقول و منطقی ترسیم میکند امیدوار بود؛ چرا که جز امید چارهای نیست و باید به رئیس جمهور منتخب اکثریت مردم اعتماد کرد.
آیا جریان حامی دولت برنامه مشخصی برای حفظ پتانسیل حامیان به ویژه جوانان و استفاده از آنها در جای مناسب و جلوگیری از تبدیل شدن برخی گلایهها به ناامیدی و خدای نکرده سرخوردگی دارد؟
من وقوف دارم که بخشی از اعضای کابینه به اهمیت حفظ ظرفیت ستادها به ویژه جوانان باور دارند. اما از سوی دیگر نیز میدانم که دولت یک ویرانه وحشتناکی را تحویل گرفته است و به صورت شبانهروزی مشغول ترمیم این ویرانههاست و شاید گرفتاریها و مشغولیتهای اعضای هیئت دولت مانع از توجه جدی ایشان به دوستان ستادیشان شده است و قطعا این امر عمدی نبوده و یقین دارم به زودی رویکرد عوض خواهد شد و به این نیروها احساس نیاز میکنند و از ایشان کمک خواهند خواست؛ چرا که بیشتر زمین و زمینههایی که دولت در آنها مشغول مجاهدت است توسط قبلیها مین گذاری شده و برای خنثیسازی این مینها به جوانان فداکار خطشکن احتیاج دارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.