|

وحدت در كثرت

سید ابوالقاسم موسوی

استان البرز اخیراً پذیرای چهارمین استاندار خود بود.این تغییرات طی زمان کوتاهی که البرز به استان تبدیل شده است به نظر خیلی سریع می رسد.این استان دو استاندار در زمان دولت پیشین و دو استاندار طی کم تر از یک سال در دولت کنونی به خود دیده است.در حالی که استان البرز وجوه یک منطقه مرزی و حساس از لحاظ سیاسی را ندارد و عمر کوتاه خدمت استانداران در این این استان سؤال برانگیز است .کسانی که مقام اول استان را در اختیار گرفته اند به عنوان نماینده عالی نظام در استان منصوب رییس جمهوری هستند پس می بایستي دلایل این تغییرات زود هنگام را درجای دیگری جست و جو کرد.دراین مورد شکی نیست که تغییرات این چنینی به اجرای برنامه های دراز مدت و پایداری که تحولات اساسی و ماندگار در زمینه های اقتصادی, فرهنگی و اجتماعی استان ایجاد کند ,صدمه خواهند زد و اعتبارات تخصیص داده شده به استان را به هدر خواهد داد.
زمانی که عالی ترین مقام منصوب دولت در استان نتواند وفرصت نداشته باشد برنامه های خود را عرضه کند و به نظر گروه های ذی نفوذ در استان برساند و به نقد بگذارد طبعاً هرگز فرصت اجرا نیز پیدا نخواهد کرد.
علی الاصول بررسی دلایل متعدد و تأثیر گذار در ناکامی استانداران این استان برای تثبیت حضور خود در جایگاه مقام اول اداری سیاسی منطقه به عهده کارشناسانی است که آگاهی بیشتر و بینش نزدیکتر به بافت فرهنگی,سیاسی و اجتماعی استان دارند اما آنچه در وهله نخست به ذهن متبادر می شود این است که تنوع گروه های قومی,اجتماعی و همچنان زیر نفوذ روانی تهران بودن می تواند یکی از دلایل عدم ثبات حضور استانداران در مقام عالی نمایندگی دولت در منطقه باشد.گرچه همچنان شعار استان البرز یعنی شعار ایران کوچک خودنمایی می کند,اما این ایران کوچک حداقل در همزیستی اجتماعی,فرهنگی از رفتار "ایران بزرگ" تبعیت نمی کند.ایران بزرگ قرن هاست که اقوام و گروه های فرهنگی گوناگون را در خود جای داده و از این تنوع در جهت اعتلای سرزمینی بهره برده است.
سابقه انجام یک پارچگی در عین گوناگونی منطقه ای به دوران افسانه ای ایران زمین برمی گردد و طی این زمان طولانی شما اگر جدا سری هم دیده این زمان طولانی شما اگر جدا سری هم دیده باشید یا به وجود یک دولت مردم گریز بر می گردد و یا حضور بیگانه ایران ستیز ولی در غیر آن هرچه هست تفاهم و همزیستی توده های مردم است که درون این همه تنوع به هم عشق می ورزند و در همه سختی ها پشتیبان یکدیگر بوده اند .این سخن بیهوده گفته نمی شود مردم ایران در دوران کنونی و به هنگام دفاع از سرزمین اسلامی آن را در برابر همه دنیا به نمایش گذاشته اند.قاعدتاً از مردم به ویژه گروه های ذی نفوذ منطقه ای انتظار می رود شعار را به واقعیت نزدیک کنند و این "ایران کوچک" را ازگزند چندگانگی زیان آور نجات دهند تا همگي با هم بتوانيم؛ در حالی که استاندار محترم تازه از راه رسیده استان دست طلب برای یاری گرفتن از همه گروه ها را به سوی اهالی استان دراز کرده است ,آن را تهی نگذاریم و نمایش جلوه های زیبای یکپارچگی در تصمیم گیری و اجرا را در استان خوش نما سازیم. برای استاندار جدید باید دعا کرد که درخواستش در هیاهوی خود طلبی های ما فراموش نشود و برای خودمان هم دعا کنیم که خود طلبی هایمان را برای تماشای تصویر زیبای پیشرفت بیشتر استان به دور و دورتر بیاندازیم.
استان البرز اخیراً پذیرای چهارمین استاندار خود بود.این تغییرات طی زمان کوتاهی که البرز به استان تبدیل شده است به نظر خیلی سریع می رسد.این استان دو استاندار در زمان دولت پیشین و دو استاندار طی کم تر از یک سال در دولت کنونی به خود دیده است.در حالی که استان البرز وجوه یک منطقه مرزی و حساس از لحاظ سیاسی را ندارد و عمر کوتاه خدمت استانداران در این این استان سؤال برانگیز است .کسانی که مقام اول استان را در اختیار گرفته اند به عنوان نماینده عالی نظام در استان منصوب رییس جمهوری هستند پس می بایستي دلایل این تغییرات زود هنگام را درجای دیگری جست و جو کرد.دراین مورد شکی نیست که تغییرات این چنینی به اجرای برنامه های دراز مدت و پایداری که تحولات اساسی و ماندگار در زمینه های اقتصادی, فرهنگی و اجتماعی استان ایجاد کند ,صدمه خواهند زد و اعتبارات تخصیص داده شده به استان را به هدر خواهد داد.
زمانی که عالی ترین مقام منصوب دولت در استان نتواند وفرصت نداشته باشد برنامه های خود را عرضه کند و به نظر گروه های ذی نفوذ در استان برساند و به نقد بگذارد طبعاً هرگز فرصت اجرا نیز پیدا نخواهد کرد.
علی الاصول بررسی دلایل متعدد و تأثیر گذار در ناکامی استانداران این استان برای تثبیت حضور خود در جایگاه مقام اول اداری سیاسی منطقه به عهده کارشناسانی است که آگاهی بیشتر و بینش نزدیکتر به بافت فرهنگی,سیاسی و اجتماعی استان دارند اما آنچه در وهله نخست به ذهن متبادر می شود این است که تنوع گروه های قومی,اجتماعی و همچنان زیر نفوذ روانی تهران بودن می تواند یکی از دلایل عدم ثبات حضور استانداران در مقام عالی نمایندگی دولت در منطقه باشد.گرچه همچنان شعار استان البرز یعنی شعار ایران کوچک خودنمایی می کند,اما این ایران کوچک حداقل در همزیستی اجتماعی,فرهنگی از رفتار "ایران بزرگ" تبعیت نمی کند.ایران بزرگ قرن هاست که اقوام و گروه های فرهنگی گوناگون را در خود جای داده و از این تنوع در جهت اعتلای سرزمینی بهره برده است.
سابقه انجام یک پارچگی در عین گوناگونی منطقه ای به دوران افسانه ای ایران زمین برمی گردد و طی این زمان طولانی شما اگر جدا سری هم دیده این زمان طولانی شما اگر جدا سری هم دیده باشید یا به وجود یک دولت مردم گریز بر می گردد و یا حضور بیگانه ایران ستیز ولی در غیر آن هرچه هست تفاهم و همزیستی توده های مردم است که درون این همه تنوع به هم عشق می ورزند و در همه سختی ها پشتیبان یکدیگر بوده اند .این سخن بیهوده گفته نمی شود مردم ایران در دوران کنونی و به هنگام دفاع از سرزمین اسلامی آن را در برابر همه دنیا به نمایش گذاشته اند.قاعدتاً از مردم به ویژه گروه های ذی نفوذ منطقه ای انتظار می رود شعار را به واقعیت نزدیک کنند و این "ایران کوچک" را ازگزند چندگانگی زیان آور نجات دهند تا همگي با هم بتوانيم؛ در حالی که استاندار محترم تازه از راه رسیده استان دست طلب برای یاری گرفتن از همه گروه ها را به سوی اهالی استان دراز کرده است ,آن را تهی نگذاریم و نمایش جلوه های زیبای یکپارچگی در تصمیم گیری و اجرا را در استان خوش نما سازیم. برای استاندار جدید باید دعا کرد که درخواستش در هیاهوی خود طلبی های ما فراموش نشود و برای خودمان هم دعا کنیم که خود طلبی هایمان را برای تماشای تصویر زیبای پیشرفت بیشتر استان به دور و دورتر بیاندازیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.