مشاجره والدين زنگ خطری برای فرزندان
تبسم باراني
خانواده پوياترين نظام اجتماعي است که دارای قواعد، اجزا و ساختاري خاص است. خانواده نشان و نماد اجتماعي و برآيند و انعکاس کل جامعه است.
روابط در این اجتماع کوچک همچون آينهاي فرد مقابل را نشان ميدهد و از طريق همنشيني که مؤثرترين شيوه بالندگي شخصيت هر فرد است شبکه عاطفي و مشترک خانواده شکل ميگيرد.
داشتن رابطه سالم بين زن و شوهر، اصل اساسي و مهم تربيت فرزندان است و ناسازگاري اين دو رکن ميتواند تأثيرات بسياري در شخصيت فرزندان به وجود آورد.
هر فرزندي نياز به امنيت رواني دارد و والدين موظف هستند اين نياز را برايش تأمين کنند. مطالعات جديد نشان ميدهد که حتي درگيريهاي اندک و مشاجرههاي محدود والدين ميتواند زندگي ساير اعضاي خانواده را دچار آشفتگي و بحران جدي كند. حتي زماني كه والدين با سردي با يکديگر برخورد ميکنند و در سکوت با يکديگر رفتار خصمانه دارند و سعي ميکنند فرزندان متوجه اختلاف آنها نشوند، فرزندان احساس پريشاني و اضطراب ميکنند و حقيقت اختلاف والدين را درک مي کنند.
والدینی که شیوه های صحیح برقرار کردن تعامل با یکدیگر را یاد نگرفته اند نمی توانند به فرزندان خود رفتار مناسب را بیاموزند .
در بعضی از خانواده ها که والدین با یکدیگر مشکل دارند یکی از والدین تمایل به برقراری ارتباط صمیمانه با فرزند خود دارد و به اصطلاح می خواهد در برابر والد دیگر تیمی تشکیل دهند که به آنها خانواده های دو سویه می گویند که این خانواده ها فرزندانی مستعد برای اسکیزوفرنی را تربیت می کنند.
مشاجره والدين سبب بروز رفتارهاي ناسازگار در جامعه ميشود و آثار زيانباري را همراه دارد.
فرزندانی که در در دوران خردسالی انواع خشونت را تجربه کرده اند در بزرگسالی خشونت بیشتری از خود نشان می دهند که به جنسیت هم بستگی دارد مثلا اگر پسر باشد بیشتر رفتار پرخاشگرانه از خود نشان می دهد و اگر دختر باشد بیشتر پذیرای خشونت می شود و حتی مستعد اختلالات شخصیتی مثل شخصیت مرزی و ضد اجتماعی در بزرگسالی و لجبازی مقابله جویانه در کودکی می شود.
نوزادان و کودکانی که هنوز انواع هیجانات مانند غم،شادی وخشم را نمی شناسند افسردگی خود را به شکل گریه های ممتد و دائمی نشان می دهند و ممکن است در سن نوپایی با پرخاشگری و جیغ کشیدن این رفتارها را بروز دهند.
همچنین ممکن است دختران در کودکي به دليل افزايش هيجان پذيري دچار اختلال نوروتيک مثل ناخن جويدن شوند و در آينده با همسران خود بدرفتاري کنند. اين اثر در پسران سبب بروز رفتارهاي ضد اجتماعي ميشود. اين پسران در کودکي و بزرگسالي عامل بسياري از حوادث ناخوشايند جوامع هستند.
از تاثیرات دیگر این خشونت ها در خانواده فرار کودکان از خانواده،ترس،افت تحصیلی ،سرخوردگی،از بین رفتن اعتماد به نفس است.
نکته قابل توجه این است که کودکانی که والدینی پرخاشگر با سبک های فرزندپروری مستبدانه داشته اند به دلیل اینکه الگوی مناسبی برای یادگیری سبک فرزند پروری مثبت نداشته اند، همان
سبک های معیوب والدین خود را در آینده بر روی فرزندان خود پیاده می كنند و همین امر باعث بوجود آمدن نسلی ستیزه جو و پرخاشگر می گردد و لطمات زیادی به جامعه خواهد زد.
لازم به ذکر است که تمام موارد بیان شده می تواند در بین کودکان استثناهایی را هم در بر داشته باشد که نباید آنها را نادیده گرفت.
روابط در این اجتماع کوچک همچون آينهاي فرد مقابل را نشان ميدهد و از طريق همنشيني که مؤثرترين شيوه بالندگي شخصيت هر فرد است شبکه عاطفي و مشترک خانواده شکل ميگيرد.
داشتن رابطه سالم بين زن و شوهر، اصل اساسي و مهم تربيت فرزندان است و ناسازگاري اين دو رکن ميتواند تأثيرات بسياري در شخصيت فرزندان به وجود آورد.
هر فرزندي نياز به امنيت رواني دارد و والدين موظف هستند اين نياز را برايش تأمين کنند. مطالعات جديد نشان ميدهد که حتي درگيريهاي اندک و مشاجرههاي محدود والدين ميتواند زندگي ساير اعضاي خانواده را دچار آشفتگي و بحران جدي كند. حتي زماني كه والدين با سردي با يکديگر برخورد ميکنند و در سکوت با يکديگر رفتار خصمانه دارند و سعي ميکنند فرزندان متوجه اختلاف آنها نشوند، فرزندان احساس پريشاني و اضطراب ميکنند و حقيقت اختلاف والدين را درک مي کنند.
والدینی که شیوه های صحیح برقرار کردن تعامل با یکدیگر را یاد نگرفته اند نمی توانند به فرزندان خود رفتار مناسب را بیاموزند .
در بعضی از خانواده ها که والدین با یکدیگر مشکل دارند یکی از والدین تمایل به برقراری ارتباط صمیمانه با فرزند خود دارد و به اصطلاح می خواهد در برابر والد دیگر تیمی تشکیل دهند که به آنها خانواده های دو سویه می گویند که این خانواده ها فرزندانی مستعد برای اسکیزوفرنی را تربیت می کنند.
مشاجره والدين سبب بروز رفتارهاي ناسازگار در جامعه ميشود و آثار زيانباري را همراه دارد.
فرزندانی که در در دوران خردسالی انواع خشونت را تجربه کرده اند در بزرگسالی خشونت بیشتری از خود نشان می دهند که به جنسیت هم بستگی دارد مثلا اگر پسر باشد بیشتر رفتار پرخاشگرانه از خود نشان می دهد و اگر دختر باشد بیشتر پذیرای خشونت می شود و حتی مستعد اختلالات شخصیتی مثل شخصیت مرزی و ضد اجتماعی در بزرگسالی و لجبازی مقابله جویانه در کودکی می شود.
نوزادان و کودکانی که هنوز انواع هیجانات مانند غم،شادی وخشم را نمی شناسند افسردگی خود را به شکل گریه های ممتد و دائمی نشان می دهند و ممکن است در سن نوپایی با پرخاشگری و جیغ کشیدن این رفتارها را بروز دهند.
همچنین ممکن است دختران در کودکي به دليل افزايش هيجان پذيري دچار اختلال نوروتيک مثل ناخن جويدن شوند و در آينده با همسران خود بدرفتاري کنند. اين اثر در پسران سبب بروز رفتارهاي ضد اجتماعي ميشود. اين پسران در کودکي و بزرگسالي عامل بسياري از حوادث ناخوشايند جوامع هستند.
از تاثیرات دیگر این خشونت ها در خانواده فرار کودکان از خانواده،ترس،افت تحصیلی ،سرخوردگی،از بین رفتن اعتماد به نفس است.
نکته قابل توجه این است که کودکانی که والدینی پرخاشگر با سبک های فرزندپروری مستبدانه داشته اند به دلیل اینکه الگوی مناسبی برای یادگیری سبک فرزند پروری مثبت نداشته اند، همان
سبک های معیوب والدین خود را در آینده بر روی فرزندان خود پیاده می كنند و همین امر باعث بوجود آمدن نسلی ستیزه جو و پرخاشگر می گردد و لطمات زیادی به جامعه خواهد زد.
لازم به ذکر است که تمام موارد بیان شده می تواند در بین کودکان استثناهایی را هم در بر داشته باشد که نباید آنها را نادیده گرفت.
خانواده پوياترين نظام اجتماعي است که دارای قواعد، اجزا و ساختاري خاص است. خانواده نشان و نماد اجتماعي و برآيند و انعکاس کل جامعه است.
روابط در این اجتماع کوچک همچون آينهاي فرد مقابل را نشان ميدهد و از طريق همنشيني که مؤثرترين شيوه بالندگي شخصيت هر فرد است شبکه عاطفي و مشترک خانواده شکل ميگيرد.
داشتن رابطه سالم بين زن و شوهر، اصل اساسي و مهم تربيت فرزندان است و ناسازگاري اين دو رکن ميتواند تأثيرات بسياري در شخصيت فرزندان به وجود آورد.
هر فرزندي نياز به امنيت رواني دارد و والدين موظف هستند اين نياز را برايش تأمين کنند. مطالعات جديد نشان ميدهد که حتي درگيريهاي اندک و مشاجرههاي محدود والدين ميتواند زندگي ساير اعضاي خانواده را دچار آشفتگي و بحران جدي كند. حتي زماني كه والدين با سردي با يکديگر برخورد ميکنند و در سکوت با يکديگر رفتار خصمانه دارند و سعي ميکنند فرزندان متوجه اختلاف آنها نشوند، فرزندان احساس پريشاني و اضطراب ميکنند و حقيقت اختلاف والدين را درک مي کنند.
والدینی که شیوه های صحیح برقرار کردن تعامل با یکدیگر را یاد نگرفته اند نمی توانند به فرزندان خود رفتار مناسب را بیاموزند .
در بعضی از خانواده ها که والدین با یکدیگر مشکل دارند یکی از والدین تمایل به برقراری ارتباط صمیمانه با فرزند خود دارد و به اصطلاح می خواهد در برابر والد دیگر تیمی تشکیل دهند که به آنها خانواده های دو سویه می گویند که این خانواده ها فرزندانی مستعد برای اسکیزوفرنی را تربیت می کنند.
مشاجره والدين سبب بروز رفتارهاي ناسازگار در جامعه ميشود و آثار زيانباري را همراه دارد.
فرزندانی که در در دوران خردسالی انواع خشونت را تجربه کرده اند در بزرگسالی خشونت بیشتری از خود نشان می دهند که به جنسیت هم بستگی دارد مثلا اگر پسر باشد بیشتر رفتار پرخاشگرانه از خود نشان می دهد و اگر دختر باشد بیشتر پذیرای خشونت می شود و حتی مستعد اختلالات شخصیتی مثل شخصیت مرزی و ضد اجتماعی در بزرگسالی و لجبازی مقابله جویانه در کودکی می شود.
نوزادان و کودکانی که هنوز انواع هیجانات مانند غم،شادی وخشم را نمی شناسند افسردگی خود را به شکل گریه های ممتد و دائمی نشان می دهند و ممکن است در سن نوپایی با پرخاشگری و جیغ کشیدن این رفتارها را بروز دهند.
همچنین ممکن است دختران در کودکي به دليل افزايش هيجان پذيري دچار اختلال نوروتيک مثل ناخن جويدن شوند و در آينده با همسران خود بدرفتاري کنند. اين اثر در پسران سبب بروز رفتارهاي ضد اجتماعي ميشود. اين پسران در کودکي و بزرگسالي عامل بسياري از حوادث ناخوشايند جوامع هستند.
از تاثیرات دیگر این خشونت ها در خانواده فرار کودکان از خانواده،ترس،افت تحصیلی ،سرخوردگی،از بین رفتن اعتماد به نفس است.
نکته قابل توجه این است که کودکانی که والدینی پرخاشگر با سبک های فرزندپروری مستبدانه داشته اند به دلیل اینکه الگوی مناسبی برای یادگیری سبک فرزند پروری مثبت نداشته اند، همان
سبک های معیوب والدین خود را در آینده بر روی فرزندان خود پیاده می كنند و همین امر باعث بوجود آمدن نسلی ستیزه جو و پرخاشگر می گردد و لطمات زیادی به جامعه خواهد زد.
لازم به ذکر است که تمام موارد بیان شده می تواند در بین کودکان استثناهایی را هم در بر داشته باشد که نباید آنها را نادیده گرفت.
روابط در این اجتماع کوچک همچون آينهاي فرد مقابل را نشان ميدهد و از طريق همنشيني که مؤثرترين شيوه بالندگي شخصيت هر فرد است شبکه عاطفي و مشترک خانواده شکل ميگيرد.
داشتن رابطه سالم بين زن و شوهر، اصل اساسي و مهم تربيت فرزندان است و ناسازگاري اين دو رکن ميتواند تأثيرات بسياري در شخصيت فرزندان به وجود آورد.
هر فرزندي نياز به امنيت رواني دارد و والدين موظف هستند اين نياز را برايش تأمين کنند. مطالعات جديد نشان ميدهد که حتي درگيريهاي اندک و مشاجرههاي محدود والدين ميتواند زندگي ساير اعضاي خانواده را دچار آشفتگي و بحران جدي كند. حتي زماني كه والدين با سردي با يکديگر برخورد ميکنند و در سکوت با يکديگر رفتار خصمانه دارند و سعي ميکنند فرزندان متوجه اختلاف آنها نشوند، فرزندان احساس پريشاني و اضطراب ميکنند و حقيقت اختلاف والدين را درک مي کنند.
والدینی که شیوه های صحیح برقرار کردن تعامل با یکدیگر را یاد نگرفته اند نمی توانند به فرزندان خود رفتار مناسب را بیاموزند .
در بعضی از خانواده ها که والدین با یکدیگر مشکل دارند یکی از والدین تمایل به برقراری ارتباط صمیمانه با فرزند خود دارد و به اصطلاح می خواهد در برابر والد دیگر تیمی تشکیل دهند که به آنها خانواده های دو سویه می گویند که این خانواده ها فرزندانی مستعد برای اسکیزوفرنی را تربیت می کنند.
مشاجره والدين سبب بروز رفتارهاي ناسازگار در جامعه ميشود و آثار زيانباري را همراه دارد.
فرزندانی که در در دوران خردسالی انواع خشونت را تجربه کرده اند در بزرگسالی خشونت بیشتری از خود نشان می دهند که به جنسیت هم بستگی دارد مثلا اگر پسر باشد بیشتر رفتار پرخاشگرانه از خود نشان می دهد و اگر دختر باشد بیشتر پذیرای خشونت می شود و حتی مستعد اختلالات شخصیتی مثل شخصیت مرزی و ضد اجتماعی در بزرگسالی و لجبازی مقابله جویانه در کودکی می شود.
نوزادان و کودکانی که هنوز انواع هیجانات مانند غم،شادی وخشم را نمی شناسند افسردگی خود را به شکل گریه های ممتد و دائمی نشان می دهند و ممکن است در سن نوپایی با پرخاشگری و جیغ کشیدن این رفتارها را بروز دهند.
همچنین ممکن است دختران در کودکي به دليل افزايش هيجان پذيري دچار اختلال نوروتيک مثل ناخن جويدن شوند و در آينده با همسران خود بدرفتاري کنند. اين اثر در پسران سبب بروز رفتارهاي ضد اجتماعي ميشود. اين پسران در کودکي و بزرگسالي عامل بسياري از حوادث ناخوشايند جوامع هستند.
از تاثیرات دیگر این خشونت ها در خانواده فرار کودکان از خانواده،ترس،افت تحصیلی ،سرخوردگی،از بین رفتن اعتماد به نفس است.
نکته قابل توجه این است که کودکانی که والدینی پرخاشگر با سبک های فرزندپروری مستبدانه داشته اند به دلیل اینکه الگوی مناسبی برای یادگیری سبک فرزند پروری مثبت نداشته اند، همان
سبک های معیوب والدین خود را در آینده بر روی فرزندان خود پیاده می كنند و همین امر باعث بوجود آمدن نسلی ستیزه جو و پرخاشگر می گردد و لطمات زیادی به جامعه خواهد زد.
لازم به ذکر است که تمام موارد بیان شده می تواند در بین کودکان استثناهایی را هم در بر داشته باشد که نباید آنها را نادیده گرفت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.