آسيب شناسي جريانها و گروههاي سياسي از نگاه محسن رضايي:
بدترين دوران انقلاب دوران احمدينژاد بود
دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام در يادداشتي با عنوان "فروپاشي جناحهاي سياسي ايران؛ به خود بياييم" که در سايت شخصي خود منتشر کرده است، فضاي سياسي موجود کشور و چگونگي فعاليت جناحهاي سياسي را مورد تحليل و ارزيابي قرار داد. رضايي در اين يادداشت نوشت: "بدترين دوران جريان انقلابي، دوران آقاي احمدينژاد بود که بسياري آن را ظهور مجدد جريان انقلابي تلقي کردند، در حالي که همه مشاهده کردند که چنين مسالهاي به وقوع نپيوست."
محسن رضايي ضمن تشريح رويکردهاي متاثر از فعاليت احزاب و گروههاي سياسي در سه دهه گذشته به تبيين مرزها و موقعيت هر يک از دو جناح اصلي کشور پرداخت و فراز و نشيب هاي آن ها را در مقاطع مختلف مورد تحليل و ارزيابي قرار داد. محسن رضايي در اين يادداشت ضمن تاکيد بر انحراف تدريجي جناح چپ و راست به آسيب شناسي محورهاي اصلي فعاليت و حضور سياسي اين دو گروه پرداخته است. رضايي در اين يادداشت که به نظر ميرسد به نوعي ميکوشد مباني نظري و انديشه سياسي خود را در معرض نقد و نظر قرار دهد، موضوعيت جريان انقلابي و رهيافتهاي اصلي اين جريان با دو جناح سياسي کشور را مورد تحليل قرار ميدهد و ميکوشد اشتراکات و افتراقات هر يک از دو جناح با خط اصلي انقلاب که همان جريان انقلابي است را به صورت موضوعي روشن کند. دبير مجمع در جايي از اين يادداشت آورده است:
جريان انقلابي هميشه ماهيت خود را به رهبري و انقلاب گره ميزد. لذا پشت سر رهبري و ارزشهاي انقلاب حرکت ميکرد. جريان جناحي متفاوت بود. يکي از آنها به رهبري نزديکتر و ديگري فاصله بيشتري داشت. در زمان حضرت امام، جناح چپ به امام نزديکتر و جناح راست فاصله بيشتري داشت. در زمان رهبري حضرت آيتالله خامنهاي اين حالت تغيير کرد. جناح راست به رهبري نزديک و جناح چپ فاصله گرفت. ولي جريان انقلابي کاملا پشت سر ايشان قرار گرفت.
جريان جناحي حق و باطل را به يکديگر نسبت ميدادند. به همين دليل جريان انقلابي را يا در مقابل خود ميديدند يا کاملا همراه خود نميديدند و لذا از آن ناراضي بودند. در حاليکه جريان انقلابي چون به ولايت فقيه اعتقاد داشت در هر دو دوره با رهبري و ارزشهاي انقلاب بود. اعتقادات جريان انقلابي از نوع مکتبي ولي جريان جناحي از نوع سياسي بود. به همين دليل جناح چپ در زمان حضرت امام به جريان انقلابي نزديک شد ولي در زمان رهبري حضرت آيتالله خامنهاي دور شد و جناح راست در زمان امام از جريان انقلابي فاصله داشت و پس از امام، اصولگرايان به جريان انقلابي نزديک شدند. هرچند همين نزديکي و دوري باعث يکي فرض کردن جريان انقلابي با جناحها ميشد ولي در واقعيت تفاوتهاي زيادي بين جريان انقلابي و جريان جناحي وجود داشت.
البته نبايد به هم ريختن اين مرزها را در طي سالهاي اخير ناديده گرفت. در سالهاي اخير ضعيف شدن مرزهاي انقلابي و جناحي باعث شد که جريان انقلابي با جناح اصولگرا يکي فرض شود. بدترين دوران جريان انقلابي دوران آقاي احمدينژاد بود که بسياري آن را ظهور مجدد جريان انقلابي تلقي کردند، در حاليکه همه مشاهده کردند که چنين مسالهاي به وقوع نپيوست.
محسن رضايي ضمن تشريح رويکردهاي متاثر از فعاليت احزاب و گروههاي سياسي در سه دهه گذشته به تبيين مرزها و موقعيت هر يک از دو جناح اصلي کشور پرداخت و فراز و نشيب هاي آن ها را در مقاطع مختلف مورد تحليل و ارزيابي قرار داد. محسن رضايي در اين يادداشت ضمن تاکيد بر انحراف تدريجي جناح چپ و راست به آسيب شناسي محورهاي اصلي فعاليت و حضور سياسي اين دو گروه پرداخته است. رضايي در اين يادداشت که به نظر ميرسد به نوعي ميکوشد مباني نظري و انديشه سياسي خود را در معرض نقد و نظر قرار دهد، موضوعيت جريان انقلابي و رهيافتهاي اصلي اين جريان با دو جناح سياسي کشور را مورد تحليل قرار ميدهد و ميکوشد اشتراکات و افتراقات هر يک از دو جناح با خط اصلي انقلاب که همان جريان انقلابي است را به صورت موضوعي روشن کند. دبير مجمع در جايي از اين يادداشت آورده است:
جريان انقلابي هميشه ماهيت خود را به رهبري و انقلاب گره ميزد. لذا پشت سر رهبري و ارزشهاي انقلاب حرکت ميکرد. جريان جناحي متفاوت بود. يکي از آنها به رهبري نزديکتر و ديگري فاصله بيشتري داشت. در زمان حضرت امام، جناح چپ به امام نزديکتر و جناح راست فاصله بيشتري داشت. در زمان رهبري حضرت آيتالله خامنهاي اين حالت تغيير کرد. جناح راست به رهبري نزديک و جناح چپ فاصله گرفت. ولي جريان انقلابي کاملا پشت سر ايشان قرار گرفت.
جريان جناحي حق و باطل را به يکديگر نسبت ميدادند. به همين دليل جريان انقلابي را يا در مقابل خود ميديدند يا کاملا همراه خود نميديدند و لذا از آن ناراضي بودند. در حاليکه جريان انقلابي چون به ولايت فقيه اعتقاد داشت در هر دو دوره با رهبري و ارزشهاي انقلاب بود. اعتقادات جريان انقلابي از نوع مکتبي ولي جريان جناحي از نوع سياسي بود. به همين دليل جناح چپ در زمان حضرت امام به جريان انقلابي نزديک شد ولي در زمان رهبري حضرت آيتالله خامنهاي دور شد و جناح راست در زمان امام از جريان انقلابي فاصله داشت و پس از امام، اصولگرايان به جريان انقلابي نزديک شدند. هرچند همين نزديکي و دوري باعث يکي فرض کردن جريان انقلابي با جناحها ميشد ولي در واقعيت تفاوتهاي زيادي بين جريان انقلابي و جريان جناحي وجود داشت.
البته نبايد به هم ريختن اين مرزها را در طي سالهاي اخير ناديده گرفت. در سالهاي اخير ضعيف شدن مرزهاي انقلابي و جناحي باعث شد که جريان انقلابي با جناح اصولگرا يکي فرض شود. بدترين دوران جريان انقلابي دوران آقاي احمدينژاد بود که بسياري آن را ظهور مجدد جريان انقلابي تلقي کردند، در حاليکه همه مشاهده کردند که چنين مسالهاي به وقوع نپيوست.
دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام در يادداشتي با عنوان "فروپاشي جناحهاي سياسي ايران؛ به خود بياييم" که در سايت شخصي خود منتشر کرده است، فضاي سياسي موجود کشور و چگونگي فعاليت جناحهاي سياسي را مورد تحليل و ارزيابي قرار داد. رضايي در اين يادداشت نوشت: "بدترين دوران جريان انقلابي، دوران آقاي احمدينژاد بود که بسياري آن را ظهور مجدد جريان انقلابي تلقي کردند، در حالي که همه مشاهده کردند که چنين مسالهاي به وقوع نپيوست."
محسن رضايي ضمن تشريح رويکردهاي متاثر از فعاليت احزاب و گروههاي سياسي در سه دهه گذشته به تبيين مرزها و موقعيت هر يک از دو جناح اصلي کشور پرداخت و فراز و نشيب هاي آن ها را در مقاطع مختلف مورد تحليل و ارزيابي قرار داد. محسن رضايي در اين يادداشت ضمن تاکيد بر انحراف تدريجي جناح چپ و راست به آسيب شناسي محورهاي اصلي فعاليت و حضور سياسي اين دو گروه پرداخته است. رضايي در اين يادداشت که به نظر ميرسد به نوعي ميکوشد مباني نظري و انديشه سياسي خود را در معرض نقد و نظر قرار دهد، موضوعيت جريان انقلابي و رهيافتهاي اصلي اين جريان با دو جناح سياسي کشور را مورد تحليل قرار ميدهد و ميکوشد اشتراکات و افتراقات هر يک از دو جناح با خط اصلي انقلاب که همان جريان انقلابي است را به صورت موضوعي روشن کند. دبير مجمع در جايي از اين يادداشت آورده است:
جريان انقلابي هميشه ماهيت خود را به رهبري و انقلاب گره ميزد. لذا پشت سر رهبري و ارزشهاي انقلاب حرکت ميکرد. جريان جناحي متفاوت بود. يکي از آنها به رهبري نزديکتر و ديگري فاصله بيشتري داشت. در زمان حضرت امام، جناح چپ به امام نزديکتر و جناح راست فاصله بيشتري داشت. در زمان رهبري حضرت آيتالله خامنهاي اين حالت تغيير کرد. جناح راست به رهبري نزديک و جناح چپ فاصله گرفت. ولي جريان انقلابي کاملا پشت سر ايشان قرار گرفت.
جريان جناحي حق و باطل را به يکديگر نسبت ميدادند. به همين دليل جريان انقلابي را يا در مقابل خود ميديدند يا کاملا همراه خود نميديدند و لذا از آن ناراضي بودند. در حاليکه جريان انقلابي چون به ولايت فقيه اعتقاد داشت در هر دو دوره با رهبري و ارزشهاي انقلاب بود. اعتقادات جريان انقلابي از نوع مکتبي ولي جريان جناحي از نوع سياسي بود. به همين دليل جناح چپ در زمان حضرت امام به جريان انقلابي نزديک شد ولي در زمان رهبري حضرت آيتالله خامنهاي دور شد و جناح راست در زمان امام از جريان انقلابي فاصله داشت و پس از امام، اصولگرايان به جريان انقلابي نزديک شدند. هرچند همين نزديکي و دوري باعث يکي فرض کردن جريان انقلابي با جناحها ميشد ولي در واقعيت تفاوتهاي زيادي بين جريان انقلابي و جريان جناحي وجود داشت.
البته نبايد به هم ريختن اين مرزها را در طي سالهاي اخير ناديده گرفت. در سالهاي اخير ضعيف شدن مرزهاي انقلابي و جناحي باعث شد که جريان انقلابي با جناح اصولگرا يکي فرض شود. بدترين دوران جريان انقلابي دوران آقاي احمدينژاد بود که بسياري آن را ظهور مجدد جريان انقلابي تلقي کردند، در حاليکه همه مشاهده کردند که چنين مسالهاي به وقوع نپيوست.
محسن رضايي ضمن تشريح رويکردهاي متاثر از فعاليت احزاب و گروههاي سياسي در سه دهه گذشته به تبيين مرزها و موقعيت هر يک از دو جناح اصلي کشور پرداخت و فراز و نشيب هاي آن ها را در مقاطع مختلف مورد تحليل و ارزيابي قرار داد. محسن رضايي در اين يادداشت ضمن تاکيد بر انحراف تدريجي جناح چپ و راست به آسيب شناسي محورهاي اصلي فعاليت و حضور سياسي اين دو گروه پرداخته است. رضايي در اين يادداشت که به نظر ميرسد به نوعي ميکوشد مباني نظري و انديشه سياسي خود را در معرض نقد و نظر قرار دهد، موضوعيت جريان انقلابي و رهيافتهاي اصلي اين جريان با دو جناح سياسي کشور را مورد تحليل قرار ميدهد و ميکوشد اشتراکات و افتراقات هر يک از دو جناح با خط اصلي انقلاب که همان جريان انقلابي است را به صورت موضوعي روشن کند. دبير مجمع در جايي از اين يادداشت آورده است:
جريان انقلابي هميشه ماهيت خود را به رهبري و انقلاب گره ميزد. لذا پشت سر رهبري و ارزشهاي انقلاب حرکت ميکرد. جريان جناحي متفاوت بود. يکي از آنها به رهبري نزديکتر و ديگري فاصله بيشتري داشت. در زمان حضرت امام، جناح چپ به امام نزديکتر و جناح راست فاصله بيشتري داشت. در زمان رهبري حضرت آيتالله خامنهاي اين حالت تغيير کرد. جناح راست به رهبري نزديک و جناح چپ فاصله گرفت. ولي جريان انقلابي کاملا پشت سر ايشان قرار گرفت.
جريان جناحي حق و باطل را به يکديگر نسبت ميدادند. به همين دليل جريان انقلابي را يا در مقابل خود ميديدند يا کاملا همراه خود نميديدند و لذا از آن ناراضي بودند. در حاليکه جريان انقلابي چون به ولايت فقيه اعتقاد داشت در هر دو دوره با رهبري و ارزشهاي انقلاب بود. اعتقادات جريان انقلابي از نوع مکتبي ولي جريان جناحي از نوع سياسي بود. به همين دليل جناح چپ در زمان حضرت امام به جريان انقلابي نزديک شد ولي در زمان رهبري حضرت آيتالله خامنهاي دور شد و جناح راست در زمان امام از جريان انقلابي فاصله داشت و پس از امام، اصولگرايان به جريان انقلابي نزديک شدند. هرچند همين نزديکي و دوري باعث يکي فرض کردن جريان انقلابي با جناحها ميشد ولي در واقعيت تفاوتهاي زيادي بين جريان انقلابي و جريان جناحي وجود داشت.
البته نبايد به هم ريختن اين مرزها را در طي سالهاي اخير ناديده گرفت. در سالهاي اخير ضعيف شدن مرزهاي انقلابي و جناحي باعث شد که جريان انقلابي با جناح اصولگرا يکي فرض شود. بدترين دوران جريان انقلابي دوران آقاي احمدينژاد بود که بسياري آن را ظهور مجدد جريان انقلابي تلقي کردند، در حاليکه همه مشاهده کردند که چنين مسالهاي به وقوع نپيوست.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.