دیوار مطبوعات کوتاه تر از دیوار مسوولان
فاتیماانصاری
سیاست که پدید آمد ، فلسفه اش این بود که در خدمت جامعه باشد ، نه آن که جامعه را به خدمت خود در آورد. این لغزش که در طول تاریخ هر لحظه گستره بیشتری پیدا می کرد ، شاید یکی از دلایل و انگیزه های اصلی برای پیدایش رسانه های گروهی بود. رسانه ها شدند زبان گویای مردم. رسانه ها نه فقط رسالت آگاه کردن مردم را عهده دارند ، که رسالت آگاه کردن مسوولان را هم به دوش می کشند.
اما چه کسی قرار است بار مشکلات رسانه را به دوش بکشد ؟ چه کسی می داند هزینه های مادی و معنوی چاپ یک نشریه چقدر است؟ چه کسی از زیرساخت های اولیه یک دفتر روزنامه مثل اجاره بها و قبض های سنگین تلفن و آب وبرق گرفته تا حقوق پرسنل و قیمت چاپ و کاغذ خبر دارد؟
این یک رسانه است ، رسالت دارد ، هدف دارد ، دین بزرگی را به گردن گرفته است ، این یک فروشگاه نیست که بشود به خاطر یک آگهی هر مطلبی را بزند یا نزند. روزنامه نگار اگر فروشنده بود که این همه مشکل نداشت. کالایش را می فروخت و پولش را می گرفت .
چند سالی است اما ، که در اصفهان هر که بر مسند مدیریت می نشیند تیرنقدش را به سوی رسانه ها رها می کند و می گوید رسانه های این شهر این گونه اند و آن گونه اند و اشکالشان این است و اشکالشان آن است. هنوز از راه نرسیده و عرقشان خشک نشده ، به جای آن که گوش به انتقاد رسانه بسپارند ، زبان به انتقاد از رسانه می گشایند. اما تا کنون چند نفرشان از مرز شعار و حرف گذشته اند و قدمی برای رسانه های این شهر برداشته اند!
آقای استاندار مطبوعات عمل می خواهند ، نه طرح "
از زمان انتصابم تا کنون با همراهی مدیر کل ارشاد اسلامی استان دو بار جلساتی را با اصحاب رسانه برگزار کردم که در آنها به بررسی مشکلات مطبوعات در استان پرداخته شد."
این را رسول زرگر پور ، استاندار اصفهان در مصاحبه اختصاصیش با روزنامه شرق گفت. او گفت : در دهه 60 استان اصفهان یک استان تراز اول بود. نه فقط در زمینه مطبوعات ، بلکه در تمام ابعاد. اما در طول دو دهه گذشته به خاطر مشکلات به وجود آمده ، این جایگاه را از دست داده است و به تراز چهارم و پنجم رسیده است . امروز مطبوعات اصفهان در حد این استان نیستند.
_ اگر می گویید مطبوعات اصفهان در حد این استان نیستند ، قبول . پس شما به ما بگویید چه باید کرد که به حد اصفهان برسند؟
_ من کارشناس مطبوعات نیستم که بگویم چه کنند. خودشان باید این را بدانند.
_ اگر کارشناس نیستید پس چگونه در این رابطه قضاوت می کنید؟
_ از روی دکه ها . ما در استان روزنامه سراسری قابل توجهی نداریم.
این ادامه گفتگوی شرق با استاندار اصفهان بود . او راهکار این مشکل را کار کارشناسی دانست. " باید شاخصه های ملی و تراز اول را درآورد و بر اساس آنها اقدام کرد. "
او گفت تا کنون کاری نکرده ام ، چون پیشنهادی نشده است.
"جای اندیشه روی زمین نیست "
این جمله بغض دار رییس خانه مطبوعات و خبرنگاران اصفهان بود . منصور گلناری در گفتگو با شرق سخنش را از اینجا آغاز کرد که سالهاست از زبان مسوولان مختلف می شنویم که مطبوعات اصفهان ضعیفند و باید قوی تر شوند. که این مطبوعات در حد اصفهان نیستند . او معتقد است این مساله را باید از چند بعد بررسی کرد و بعد اول را کارشناسی دانست.
" ما منکر ضعفها در مطبوعات نیستیم ، اما برای اینکه به جایگاه مطلوب برسیم نباید فرافکنی کنیم . بلکه باید به دنبال راه حل باشیم . چه اتفاقی باید بیفتد ؟ چه کسانی باید این اتفاقات را به وجود بیاورند ؟ اگر قرار است که محتوا قوی تر شود ، آیا این نشریه نباید برای جذب مخاطب دیده شود ؟ "
او از وجود تنها حدود 20 دکه روزنامه فروشی ، که با کتابفروشی ها و شبیه آن به زور می شود عددشان را به 80 رساند به شدت گله داشت و می گفت قبلا هم گفته بودم که جای اندیشه روی زمین نیست . این دکه های کم برای یک کلان شهر ، آن هم با این ظاهر نازیبا آیا کافی است؟ در حالی که شهر تهران 2500 دکه دارد؟
" چه کسی برای حل این مشکل وارد شود؟ مطبوعات یا شهرداری ؟ الان حدود 8 سال است که ما داریم برای افزایش دکه ها با آنها جلسه می گذاریم ، اما نتیجه چی شد؟"
" اگر ملاک مسوولان برای تشخیص ارزش مطبوعات اصفهان دکه ها هستند ، آیا از اوضاع دکه های اصفهان آگاهند؟ آیا این دکه ها در شان پایتخت فرهنگی جهان اسلام هستند؟ اگر ملاک شما این است آیا سیستم توزیع مطبوعات در اصفهان در شان پایتخت فرهنگ و هنر است؟ مسوول رسیدگی به این مشکل کیست؟
آیا حمایت از مطبوعات اصفهان در شان مسوولان است؟
گلناری دومین بعد را حمایت ها دانست. " اول باید معنای حمایت را تعریف کرد. منظور ما از حمایت صدقه موردی و کمک زودگذر و دادن دوربین و این جور چیزها نیست . اعضای دوره دوم و سوم شورای شهر از ما خواستند برای حمایت از مطبوعات طرح بدهیم . ما هم یک طرح جامع و کامل به آنها ارایه دادیم . اما در عمل چه شد؟ "
او دادن یکی دو میلیون پول را به تعدادی از نشریات محلی به معنای حمایت نمی داند و می گوید : اگر نمی توانید حمایت مالی کنید و یا زیرساخت ها را فراهم کنید ، حداقل بر اجرای قانون در مورد تعرفه آگهی ها و نیازمندی ها نظارت کنید.
" وزارت ارشاد برای آگهی ها تعرفه اعلام کرده است . اما هزینه ها طبق تعرفه پرداخت نمی شود. شرکت های خصوصی زیر قیمت تعرفه به ما آگهی می دهند. در صورتی که نرخ آنها چند برابر دولتی است. اگر واقعا می خواهید حمایت کنید روی این موضوع نظارت داشته باشید تا بخش عمده ای از مشکلات ما حل شود. "
او می گوید : سوال ما از شما این است. آیا نظام آموزشی برای روزنامه نگاری در حد نیاز وجود دارد؟ اگر نیست چه کسی پاسخگو است؟ آیا نظام ارزیابی و تحلیل محتوای و امور کارشناسی برای مطبوعات در حد مطلوب وجود دارد ؟ اگر نیست چه کسی پاسخگو است؟ آیا حمایت از مطبوعات اصفهان در شان مسوولان است؟ اگر نیست چه کسی پاسخگو است؟ مشکل ما همگرایی است . ما طرح و برنامه زیاد داریم ، اما برای حلش اراده ای نیست ، افرادی می آیند که کارشناس این مساله نیستند.
حرفهای رییس خانه مطبوعات اصفهان ، شاید ناگفته های دل بسیاری از مطبوعاتی های اصفهان بود. این هم که گفته شد. باشد که برسد به گوش مسوولان ، تا مطبوعات را در شان اصفهان یاری کنند!
اما چه کسی قرار است بار مشکلات رسانه را به دوش بکشد ؟ چه کسی می داند هزینه های مادی و معنوی چاپ یک نشریه چقدر است؟ چه کسی از زیرساخت های اولیه یک دفتر روزنامه مثل اجاره بها و قبض های سنگین تلفن و آب وبرق گرفته تا حقوق پرسنل و قیمت چاپ و کاغذ خبر دارد؟
این یک رسانه است ، رسالت دارد ، هدف دارد ، دین بزرگی را به گردن گرفته است ، این یک فروشگاه نیست که بشود به خاطر یک آگهی هر مطلبی را بزند یا نزند. روزنامه نگار اگر فروشنده بود که این همه مشکل نداشت. کالایش را می فروخت و پولش را می گرفت .
چند سالی است اما ، که در اصفهان هر که بر مسند مدیریت می نشیند تیرنقدش را به سوی رسانه ها رها می کند و می گوید رسانه های این شهر این گونه اند و آن گونه اند و اشکالشان این است و اشکالشان آن است. هنوز از راه نرسیده و عرقشان خشک نشده ، به جای آن که گوش به انتقاد رسانه بسپارند ، زبان به انتقاد از رسانه می گشایند. اما تا کنون چند نفرشان از مرز شعار و حرف گذشته اند و قدمی برای رسانه های این شهر برداشته اند!
آقای استاندار مطبوعات عمل می خواهند ، نه طرح "
از زمان انتصابم تا کنون با همراهی مدیر کل ارشاد اسلامی استان دو بار جلساتی را با اصحاب رسانه برگزار کردم که در آنها به بررسی مشکلات مطبوعات در استان پرداخته شد."
این را رسول زرگر پور ، استاندار اصفهان در مصاحبه اختصاصیش با روزنامه شرق گفت. او گفت : در دهه 60 استان اصفهان یک استان تراز اول بود. نه فقط در زمینه مطبوعات ، بلکه در تمام ابعاد. اما در طول دو دهه گذشته به خاطر مشکلات به وجود آمده ، این جایگاه را از دست داده است و به تراز چهارم و پنجم رسیده است . امروز مطبوعات اصفهان در حد این استان نیستند.
_ اگر می گویید مطبوعات اصفهان در حد این استان نیستند ، قبول . پس شما به ما بگویید چه باید کرد که به حد اصفهان برسند؟
_ من کارشناس مطبوعات نیستم که بگویم چه کنند. خودشان باید این را بدانند.
_ اگر کارشناس نیستید پس چگونه در این رابطه قضاوت می کنید؟
_ از روی دکه ها . ما در استان روزنامه سراسری قابل توجهی نداریم.
این ادامه گفتگوی شرق با استاندار اصفهان بود . او راهکار این مشکل را کار کارشناسی دانست. " باید شاخصه های ملی و تراز اول را درآورد و بر اساس آنها اقدام کرد. "
او گفت تا کنون کاری نکرده ام ، چون پیشنهادی نشده است.
"جای اندیشه روی زمین نیست "
این جمله بغض دار رییس خانه مطبوعات و خبرنگاران اصفهان بود . منصور گلناری در گفتگو با شرق سخنش را از اینجا آغاز کرد که سالهاست از زبان مسوولان مختلف می شنویم که مطبوعات اصفهان ضعیفند و باید قوی تر شوند. که این مطبوعات در حد اصفهان نیستند . او معتقد است این مساله را باید از چند بعد بررسی کرد و بعد اول را کارشناسی دانست.
" ما منکر ضعفها در مطبوعات نیستیم ، اما برای اینکه به جایگاه مطلوب برسیم نباید فرافکنی کنیم . بلکه باید به دنبال راه حل باشیم . چه اتفاقی باید بیفتد ؟ چه کسانی باید این اتفاقات را به وجود بیاورند ؟ اگر قرار است که محتوا قوی تر شود ، آیا این نشریه نباید برای جذب مخاطب دیده شود ؟ "
او از وجود تنها حدود 20 دکه روزنامه فروشی ، که با کتابفروشی ها و شبیه آن به زور می شود عددشان را به 80 رساند به شدت گله داشت و می گفت قبلا هم گفته بودم که جای اندیشه روی زمین نیست . این دکه های کم برای یک کلان شهر ، آن هم با این ظاهر نازیبا آیا کافی است؟ در حالی که شهر تهران 2500 دکه دارد؟
" چه کسی برای حل این مشکل وارد شود؟ مطبوعات یا شهرداری ؟ الان حدود 8 سال است که ما داریم برای افزایش دکه ها با آنها جلسه می گذاریم ، اما نتیجه چی شد؟"
" اگر ملاک مسوولان برای تشخیص ارزش مطبوعات اصفهان دکه ها هستند ، آیا از اوضاع دکه های اصفهان آگاهند؟ آیا این دکه ها در شان پایتخت فرهنگی جهان اسلام هستند؟ اگر ملاک شما این است آیا سیستم توزیع مطبوعات در اصفهان در شان پایتخت فرهنگ و هنر است؟ مسوول رسیدگی به این مشکل کیست؟
آیا حمایت از مطبوعات اصفهان در شان مسوولان است؟
گلناری دومین بعد را حمایت ها دانست. " اول باید معنای حمایت را تعریف کرد. منظور ما از حمایت صدقه موردی و کمک زودگذر و دادن دوربین و این جور چیزها نیست . اعضای دوره دوم و سوم شورای شهر از ما خواستند برای حمایت از مطبوعات طرح بدهیم . ما هم یک طرح جامع و کامل به آنها ارایه دادیم . اما در عمل چه شد؟ "
او دادن یکی دو میلیون پول را به تعدادی از نشریات محلی به معنای حمایت نمی داند و می گوید : اگر نمی توانید حمایت مالی کنید و یا زیرساخت ها را فراهم کنید ، حداقل بر اجرای قانون در مورد تعرفه آگهی ها و نیازمندی ها نظارت کنید.
" وزارت ارشاد برای آگهی ها تعرفه اعلام کرده است . اما هزینه ها طبق تعرفه پرداخت نمی شود. شرکت های خصوصی زیر قیمت تعرفه به ما آگهی می دهند. در صورتی که نرخ آنها چند برابر دولتی است. اگر واقعا می خواهید حمایت کنید روی این موضوع نظارت داشته باشید تا بخش عمده ای از مشکلات ما حل شود. "
او می گوید : سوال ما از شما این است. آیا نظام آموزشی برای روزنامه نگاری در حد نیاز وجود دارد؟ اگر نیست چه کسی پاسخگو است؟ آیا نظام ارزیابی و تحلیل محتوای و امور کارشناسی برای مطبوعات در حد مطلوب وجود دارد ؟ اگر نیست چه کسی پاسخگو است؟ آیا حمایت از مطبوعات اصفهان در شان مسوولان است؟ اگر نیست چه کسی پاسخگو است؟ مشکل ما همگرایی است . ما طرح و برنامه زیاد داریم ، اما برای حلش اراده ای نیست ، افرادی می آیند که کارشناس این مساله نیستند.
حرفهای رییس خانه مطبوعات اصفهان ، شاید ناگفته های دل بسیاری از مطبوعاتی های اصفهان بود. این هم که گفته شد. باشد که برسد به گوش مسوولان ، تا مطبوعات را در شان اصفهان یاری کنند!
سیاست که پدید آمد ، فلسفه اش این بود که در خدمت جامعه باشد ، نه آن که جامعه را به خدمت خود در آورد. این لغزش که در طول تاریخ هر لحظه گستره بیشتری پیدا می کرد ، شاید یکی از دلایل و انگیزه های اصلی برای پیدایش رسانه های گروهی بود. رسانه ها شدند زبان گویای مردم. رسانه ها نه فقط رسالت آگاه کردن مردم را عهده دارند ، که رسالت آگاه کردن مسوولان را هم به دوش می کشند.
اما چه کسی قرار است بار مشکلات رسانه را به دوش بکشد ؟ چه کسی می داند هزینه های مادی و معنوی چاپ یک نشریه چقدر است؟ چه کسی از زیرساخت های اولیه یک دفتر روزنامه مثل اجاره بها و قبض های سنگین تلفن و آب وبرق گرفته تا حقوق پرسنل و قیمت چاپ و کاغذ خبر دارد؟
این یک رسانه است ، رسالت دارد ، هدف دارد ، دین بزرگی را به گردن گرفته است ، این یک فروشگاه نیست که بشود به خاطر یک آگهی هر مطلبی را بزند یا نزند. روزنامه نگار اگر فروشنده بود که این همه مشکل نداشت. کالایش را می فروخت و پولش را می گرفت .
چند سالی است اما ، که در اصفهان هر که بر مسند مدیریت می نشیند تیرنقدش را به سوی رسانه ها رها می کند و می گوید رسانه های این شهر این گونه اند و آن گونه اند و اشکالشان این است و اشکالشان آن است. هنوز از راه نرسیده و عرقشان خشک نشده ، به جای آن که گوش به انتقاد رسانه بسپارند ، زبان به انتقاد از رسانه می گشایند. اما تا کنون چند نفرشان از مرز شعار و حرف گذشته اند و قدمی برای رسانه های این شهر برداشته اند!
آقای استاندار مطبوعات عمل می خواهند ، نه طرح "
از زمان انتصابم تا کنون با همراهی مدیر کل ارشاد اسلامی استان دو بار جلساتی را با اصحاب رسانه برگزار کردم که در آنها به بررسی مشکلات مطبوعات در استان پرداخته شد."
این را رسول زرگر پور ، استاندار اصفهان در مصاحبه اختصاصیش با روزنامه شرق گفت. او گفت : در دهه 60 استان اصفهان یک استان تراز اول بود. نه فقط در زمینه مطبوعات ، بلکه در تمام ابعاد. اما در طول دو دهه گذشته به خاطر مشکلات به وجود آمده ، این جایگاه را از دست داده است و به تراز چهارم و پنجم رسیده است . امروز مطبوعات اصفهان در حد این استان نیستند.
_ اگر می گویید مطبوعات اصفهان در حد این استان نیستند ، قبول . پس شما به ما بگویید چه باید کرد که به حد اصفهان برسند؟
_ من کارشناس مطبوعات نیستم که بگویم چه کنند. خودشان باید این را بدانند.
_ اگر کارشناس نیستید پس چگونه در این رابطه قضاوت می کنید؟
_ از روی دکه ها . ما در استان روزنامه سراسری قابل توجهی نداریم.
این ادامه گفتگوی شرق با استاندار اصفهان بود . او راهکار این مشکل را کار کارشناسی دانست. " باید شاخصه های ملی و تراز اول را درآورد و بر اساس آنها اقدام کرد. "
او گفت تا کنون کاری نکرده ام ، چون پیشنهادی نشده است.
"جای اندیشه روی زمین نیست "
این جمله بغض دار رییس خانه مطبوعات و خبرنگاران اصفهان بود . منصور گلناری در گفتگو با شرق سخنش را از اینجا آغاز کرد که سالهاست از زبان مسوولان مختلف می شنویم که مطبوعات اصفهان ضعیفند و باید قوی تر شوند. که این مطبوعات در حد اصفهان نیستند . او معتقد است این مساله را باید از چند بعد بررسی کرد و بعد اول را کارشناسی دانست.
" ما منکر ضعفها در مطبوعات نیستیم ، اما برای اینکه به جایگاه مطلوب برسیم نباید فرافکنی کنیم . بلکه باید به دنبال راه حل باشیم . چه اتفاقی باید بیفتد ؟ چه کسانی باید این اتفاقات را به وجود بیاورند ؟ اگر قرار است که محتوا قوی تر شود ، آیا این نشریه نباید برای جذب مخاطب دیده شود ؟ "
او از وجود تنها حدود 20 دکه روزنامه فروشی ، که با کتابفروشی ها و شبیه آن به زور می شود عددشان را به 80 رساند به شدت گله داشت و می گفت قبلا هم گفته بودم که جای اندیشه روی زمین نیست . این دکه های کم برای یک کلان شهر ، آن هم با این ظاهر نازیبا آیا کافی است؟ در حالی که شهر تهران 2500 دکه دارد؟
" چه کسی برای حل این مشکل وارد شود؟ مطبوعات یا شهرداری ؟ الان حدود 8 سال است که ما داریم برای افزایش دکه ها با آنها جلسه می گذاریم ، اما نتیجه چی شد؟"
" اگر ملاک مسوولان برای تشخیص ارزش مطبوعات اصفهان دکه ها هستند ، آیا از اوضاع دکه های اصفهان آگاهند؟ آیا این دکه ها در شان پایتخت فرهنگی جهان اسلام هستند؟ اگر ملاک شما این است آیا سیستم توزیع مطبوعات در اصفهان در شان پایتخت فرهنگ و هنر است؟ مسوول رسیدگی به این مشکل کیست؟
آیا حمایت از مطبوعات اصفهان در شان مسوولان است؟
گلناری دومین بعد را حمایت ها دانست. " اول باید معنای حمایت را تعریف کرد. منظور ما از حمایت صدقه موردی و کمک زودگذر و دادن دوربین و این جور چیزها نیست . اعضای دوره دوم و سوم شورای شهر از ما خواستند برای حمایت از مطبوعات طرح بدهیم . ما هم یک طرح جامع و کامل به آنها ارایه دادیم . اما در عمل چه شد؟ "
او دادن یکی دو میلیون پول را به تعدادی از نشریات محلی به معنای حمایت نمی داند و می گوید : اگر نمی توانید حمایت مالی کنید و یا زیرساخت ها را فراهم کنید ، حداقل بر اجرای قانون در مورد تعرفه آگهی ها و نیازمندی ها نظارت کنید.
" وزارت ارشاد برای آگهی ها تعرفه اعلام کرده است . اما هزینه ها طبق تعرفه پرداخت نمی شود. شرکت های خصوصی زیر قیمت تعرفه به ما آگهی می دهند. در صورتی که نرخ آنها چند برابر دولتی است. اگر واقعا می خواهید حمایت کنید روی این موضوع نظارت داشته باشید تا بخش عمده ای از مشکلات ما حل شود. "
او می گوید : سوال ما از شما این است. آیا نظام آموزشی برای روزنامه نگاری در حد نیاز وجود دارد؟ اگر نیست چه کسی پاسخگو است؟ آیا نظام ارزیابی و تحلیل محتوای و امور کارشناسی برای مطبوعات در حد مطلوب وجود دارد ؟ اگر نیست چه کسی پاسخگو است؟ آیا حمایت از مطبوعات اصفهان در شان مسوولان است؟ اگر نیست چه کسی پاسخگو است؟ مشکل ما همگرایی است . ما طرح و برنامه زیاد داریم ، اما برای حلش اراده ای نیست ، افرادی می آیند که کارشناس این مساله نیستند.
حرفهای رییس خانه مطبوعات اصفهان ، شاید ناگفته های دل بسیاری از مطبوعاتی های اصفهان بود. این هم که گفته شد. باشد که برسد به گوش مسوولان ، تا مطبوعات را در شان اصفهان یاری کنند!
اما چه کسی قرار است بار مشکلات رسانه را به دوش بکشد ؟ چه کسی می داند هزینه های مادی و معنوی چاپ یک نشریه چقدر است؟ چه کسی از زیرساخت های اولیه یک دفتر روزنامه مثل اجاره بها و قبض های سنگین تلفن و آب وبرق گرفته تا حقوق پرسنل و قیمت چاپ و کاغذ خبر دارد؟
این یک رسانه است ، رسالت دارد ، هدف دارد ، دین بزرگی را به گردن گرفته است ، این یک فروشگاه نیست که بشود به خاطر یک آگهی هر مطلبی را بزند یا نزند. روزنامه نگار اگر فروشنده بود که این همه مشکل نداشت. کالایش را می فروخت و پولش را می گرفت .
چند سالی است اما ، که در اصفهان هر که بر مسند مدیریت می نشیند تیرنقدش را به سوی رسانه ها رها می کند و می گوید رسانه های این شهر این گونه اند و آن گونه اند و اشکالشان این است و اشکالشان آن است. هنوز از راه نرسیده و عرقشان خشک نشده ، به جای آن که گوش به انتقاد رسانه بسپارند ، زبان به انتقاد از رسانه می گشایند. اما تا کنون چند نفرشان از مرز شعار و حرف گذشته اند و قدمی برای رسانه های این شهر برداشته اند!
آقای استاندار مطبوعات عمل می خواهند ، نه طرح "
از زمان انتصابم تا کنون با همراهی مدیر کل ارشاد اسلامی استان دو بار جلساتی را با اصحاب رسانه برگزار کردم که در آنها به بررسی مشکلات مطبوعات در استان پرداخته شد."
این را رسول زرگر پور ، استاندار اصفهان در مصاحبه اختصاصیش با روزنامه شرق گفت. او گفت : در دهه 60 استان اصفهان یک استان تراز اول بود. نه فقط در زمینه مطبوعات ، بلکه در تمام ابعاد. اما در طول دو دهه گذشته به خاطر مشکلات به وجود آمده ، این جایگاه را از دست داده است و به تراز چهارم و پنجم رسیده است . امروز مطبوعات اصفهان در حد این استان نیستند.
_ اگر می گویید مطبوعات اصفهان در حد این استان نیستند ، قبول . پس شما به ما بگویید چه باید کرد که به حد اصفهان برسند؟
_ من کارشناس مطبوعات نیستم که بگویم چه کنند. خودشان باید این را بدانند.
_ اگر کارشناس نیستید پس چگونه در این رابطه قضاوت می کنید؟
_ از روی دکه ها . ما در استان روزنامه سراسری قابل توجهی نداریم.
این ادامه گفتگوی شرق با استاندار اصفهان بود . او راهکار این مشکل را کار کارشناسی دانست. " باید شاخصه های ملی و تراز اول را درآورد و بر اساس آنها اقدام کرد. "
او گفت تا کنون کاری نکرده ام ، چون پیشنهادی نشده است.
"جای اندیشه روی زمین نیست "
این جمله بغض دار رییس خانه مطبوعات و خبرنگاران اصفهان بود . منصور گلناری در گفتگو با شرق سخنش را از اینجا آغاز کرد که سالهاست از زبان مسوولان مختلف می شنویم که مطبوعات اصفهان ضعیفند و باید قوی تر شوند. که این مطبوعات در حد اصفهان نیستند . او معتقد است این مساله را باید از چند بعد بررسی کرد و بعد اول را کارشناسی دانست.
" ما منکر ضعفها در مطبوعات نیستیم ، اما برای اینکه به جایگاه مطلوب برسیم نباید فرافکنی کنیم . بلکه باید به دنبال راه حل باشیم . چه اتفاقی باید بیفتد ؟ چه کسانی باید این اتفاقات را به وجود بیاورند ؟ اگر قرار است که محتوا قوی تر شود ، آیا این نشریه نباید برای جذب مخاطب دیده شود ؟ "
او از وجود تنها حدود 20 دکه روزنامه فروشی ، که با کتابفروشی ها و شبیه آن به زور می شود عددشان را به 80 رساند به شدت گله داشت و می گفت قبلا هم گفته بودم که جای اندیشه روی زمین نیست . این دکه های کم برای یک کلان شهر ، آن هم با این ظاهر نازیبا آیا کافی است؟ در حالی که شهر تهران 2500 دکه دارد؟
" چه کسی برای حل این مشکل وارد شود؟ مطبوعات یا شهرداری ؟ الان حدود 8 سال است که ما داریم برای افزایش دکه ها با آنها جلسه می گذاریم ، اما نتیجه چی شد؟"
" اگر ملاک مسوولان برای تشخیص ارزش مطبوعات اصفهان دکه ها هستند ، آیا از اوضاع دکه های اصفهان آگاهند؟ آیا این دکه ها در شان پایتخت فرهنگی جهان اسلام هستند؟ اگر ملاک شما این است آیا سیستم توزیع مطبوعات در اصفهان در شان پایتخت فرهنگ و هنر است؟ مسوول رسیدگی به این مشکل کیست؟
آیا حمایت از مطبوعات اصفهان در شان مسوولان است؟
گلناری دومین بعد را حمایت ها دانست. " اول باید معنای حمایت را تعریف کرد. منظور ما از حمایت صدقه موردی و کمک زودگذر و دادن دوربین و این جور چیزها نیست . اعضای دوره دوم و سوم شورای شهر از ما خواستند برای حمایت از مطبوعات طرح بدهیم . ما هم یک طرح جامع و کامل به آنها ارایه دادیم . اما در عمل چه شد؟ "
او دادن یکی دو میلیون پول را به تعدادی از نشریات محلی به معنای حمایت نمی داند و می گوید : اگر نمی توانید حمایت مالی کنید و یا زیرساخت ها را فراهم کنید ، حداقل بر اجرای قانون در مورد تعرفه آگهی ها و نیازمندی ها نظارت کنید.
" وزارت ارشاد برای آگهی ها تعرفه اعلام کرده است . اما هزینه ها طبق تعرفه پرداخت نمی شود. شرکت های خصوصی زیر قیمت تعرفه به ما آگهی می دهند. در صورتی که نرخ آنها چند برابر دولتی است. اگر واقعا می خواهید حمایت کنید روی این موضوع نظارت داشته باشید تا بخش عمده ای از مشکلات ما حل شود. "
او می گوید : سوال ما از شما این است. آیا نظام آموزشی برای روزنامه نگاری در حد نیاز وجود دارد؟ اگر نیست چه کسی پاسخگو است؟ آیا نظام ارزیابی و تحلیل محتوای و امور کارشناسی برای مطبوعات در حد مطلوب وجود دارد ؟ اگر نیست چه کسی پاسخگو است؟ آیا حمایت از مطبوعات اصفهان در شان مسوولان است؟ اگر نیست چه کسی پاسخگو است؟ مشکل ما همگرایی است . ما طرح و برنامه زیاد داریم ، اما برای حلش اراده ای نیست ، افرادی می آیند که کارشناس این مساله نیستند.
حرفهای رییس خانه مطبوعات اصفهان ، شاید ناگفته های دل بسیاری از مطبوعاتی های اصفهان بود. این هم که گفته شد. باشد که برسد به گوش مسوولان ، تا مطبوعات را در شان اصفهان یاری کنند!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.