|

شهرام ناظری :

هنرمند واقعی سیاستمدارنیست

شرق : آتش عشق به همنوع باز هم بر نیستان احساس استاد افتاد و شعله های سرکشش او را به دیار زنده رود کشاند تا اینبار در جشنواره حسنات دست سخاوتش را برزانوی نیازمندان بگذارد. استاد رنج راه سفر به اصفهان را به جان خرید تا یکبار دیگر طلایه دار حرکتی بشردوستانه باشد و به قول خودش شاید دردی از درمانده ای دوا شود.
" وقتی خیلی بچه بودم یادم می آید که در بویین زهرا زلزله سختی اتفاق افتاد . در آن زمان مرحوم تختی برای کمک به زلزله زده ها راه افتاد و مردم چون او را دوست داشتند ، به دنبال او کمک زیادی جمع کردند . من آن زمان دیدم که این حرکت چقدر مثمر ثمر بود و تا چه حد بر مردم و حجم کمک هایشان اثر گذاشت ."
این را شهرام ناظری در گفتگوی اختصاصیش با شرق گفت . او اعتقاد داشت همیشه کسانی هستند که مردم به آنها اعتماد می کنند و این اعتماد ناشی از ایستادگی آنها در برابر مشکلات است ، آنقدر که می مانند و تلاش می کنند و نتیجه اش همین اعتمادی است که به دست می آورند. استاد می گفت خوب است به اطرافمان نگاه کنیم و ببینیم بی بضاعت ها را و بیماران ناتوانی که خرج درمان ندارند . ببینیم قشر محروم جامعه را و به این بیندیشیم که باید دستشان را گرفت و یاریشان کرد .
" یک هنرمند می تواند نقش موثری در بازسازی جامعه داشته باشد و جامعه را به این سمت حرکت دهد که دست نیازمندان گرفته شود. این فقط مختص هنرمندان نیست ، بلکه مربوط است به تمام کسانی که مردم به آنها اعتماد دارند ، مثل تختی ."
استاد این چنین هنرمندی را کسی می دانست که می فهمد و کار اصیل می کند و درست انجام می دهد. او می گفت آنهایی ماندگار می شوند که در برابر تمام سختی ها بایستند و مقاومت کنند تا در این آزمون پیروز شوند. اینها هستند که می توانند مردم را تشویق کنند و مردم به ندایشان پاسخ مثبت می دهند. او گفت در دنیا هنرمندان زیادی بوده اند و هستند که در این عرصه قدم گذاشته اند . آنها هنرشان را و محبوبیتشان را نه برای خودشان ، که برای نیازمندان به کار برده اند.
" هر هنرمند واقعی زمانی به جایی می رسد که این را وظیفه خودش می داند و احساس می کند باید اینکاررا انجام دهد."
استاد اما دل پری داشت از جامعه بیماری که نمی تواند هنر را به شکل واقعی و اصیل خود پرورش دهد. او گله داشت از این همه خواننده ای که بی هیچ علم موسیقی وارد این عرصه شده اند و روی هیچ اصول و فرهنگ درستی حرکت نمی کنند. " وقتی در محیطی هستیم که هیچ ارزشی برای موسیقی قایل نمی شوند چه انتظاری باید داشت ؟ الان دوره هرج و مرج و سرقت هنری و شبیه خوانی و اینجور کارها است . تا وقتی که این خط مشی درست نشود ، وضع همین است که می بینی . این درست شدن هم کار یک سال و دو سال نیست ."
شهرام ناظری تغییر این شیوه را نیازمند یک برنامه درست چندین ساله دانست و به نظرش به این زودی ها نمی شود این سفره آشفته را جمع کرد تا بتوان یک فضای هنری اصیل و واقعی را به جامعه تحویل داد. " کار به جایی کشیده است که هرکس در کارش شکست می خورد می رود خواننده می شود یا آهنگساز . با چند جلسه کلاس رفتن خیال می کنند هنر را یاد گرفته اند. در چنین وضعی بیش از این هم انتظار نمی رود ."
او می گوید تعریف هنرمند در کشور ما یک چیز متفاوت است. او معتقد است اینجا باید ماند و ایستاد و با مشکلات مبارزه کرد. " همین که در کشور بمانی و نروی جای دیگری خواننده شوی یک کار بزرگ کرده ای . یکی از مشخصه های هنرمند این است که در خلاف جهت آب شنا کنی و خسته نشوی ."
استاد آزادگی را اولین شرط هنرمند بودن می داند ، فرای تمام چیزها ." هنرمند واقعی به دور از سیاست است . او نباید درگیر گروه ها و دسته ها و جناح ها باشد. باید با یک آزادگی کامل و نگاه مستقل خودش را از بیراهه ها دور نگه دارد و به راهش ادامه دهد. در این راه فقط کسی دوام می آورد که از تمام اینها جدا باشد ."
استاد موسیقی ایران سخنش را با بغض در گلو مانده ای تمام کرد که شاید غم تمام این دردهای به دل کشیده را فریاد می زد. او اما گله ای ازین درد کهنه نداشت . شاید اما با خودش زمزمه می کرد " مرد را دردی اگر باشد خوش است ".
شرق : آتش عشق به همنوع باز هم بر نیستان احساس استاد افتاد و شعله های سرکشش او را به دیار زنده رود کشاند تا اینبار در جشنواره حسنات دست سخاوتش را برزانوی نیازمندان بگذارد. استاد رنج راه سفر به اصفهان را به جان خرید تا یکبار دیگر طلایه دار حرکتی بشردوستانه باشد و به قول خودش شاید دردی از درمانده ای دوا شود.
" وقتی خیلی بچه بودم یادم می آید که در بویین زهرا زلزله سختی اتفاق افتاد . در آن زمان مرحوم تختی برای کمک به زلزله زده ها راه افتاد و مردم چون او را دوست داشتند ، به دنبال او کمک زیادی جمع کردند . من آن زمان دیدم که این حرکت چقدر مثمر ثمر بود و تا چه حد بر مردم و حجم کمک هایشان اثر گذاشت ."
این را شهرام ناظری در گفتگوی اختصاصیش با شرق گفت . او اعتقاد داشت همیشه کسانی هستند که مردم به آنها اعتماد می کنند و این اعتماد ناشی از ایستادگی آنها در برابر مشکلات است ، آنقدر که می مانند و تلاش می کنند و نتیجه اش همین اعتمادی است که به دست می آورند. استاد می گفت خوب است به اطرافمان نگاه کنیم و ببینیم بی بضاعت ها را و بیماران ناتوانی که خرج درمان ندارند . ببینیم قشر محروم جامعه را و به این بیندیشیم که باید دستشان را گرفت و یاریشان کرد .
" یک هنرمند می تواند نقش موثری در بازسازی جامعه داشته باشد و جامعه را به این سمت حرکت دهد که دست نیازمندان گرفته شود. این فقط مختص هنرمندان نیست ، بلکه مربوط است به تمام کسانی که مردم به آنها اعتماد دارند ، مثل تختی ."
استاد این چنین هنرمندی را کسی می دانست که می فهمد و کار اصیل می کند و درست انجام می دهد. او می گفت آنهایی ماندگار می شوند که در برابر تمام سختی ها بایستند و مقاومت کنند تا در این آزمون پیروز شوند. اینها هستند که می توانند مردم را تشویق کنند و مردم به ندایشان پاسخ مثبت می دهند. او گفت در دنیا هنرمندان زیادی بوده اند و هستند که در این عرصه قدم گذاشته اند . آنها هنرشان را و محبوبیتشان را نه برای خودشان ، که برای نیازمندان به کار برده اند.
" هر هنرمند واقعی زمانی به جایی می رسد که این را وظیفه خودش می داند و احساس می کند باید اینکاررا انجام دهد."
استاد اما دل پری داشت از جامعه بیماری که نمی تواند هنر را به شکل واقعی و اصیل خود پرورش دهد. او گله داشت از این همه خواننده ای که بی هیچ علم موسیقی وارد این عرصه شده اند و روی هیچ اصول و فرهنگ درستی حرکت نمی کنند. " وقتی در محیطی هستیم که هیچ ارزشی برای موسیقی قایل نمی شوند چه انتظاری باید داشت ؟ الان دوره هرج و مرج و سرقت هنری و شبیه خوانی و اینجور کارها است . تا وقتی که این خط مشی درست نشود ، وضع همین است که می بینی . این درست شدن هم کار یک سال و دو سال نیست ."
شهرام ناظری تغییر این شیوه را نیازمند یک برنامه درست چندین ساله دانست و به نظرش به این زودی ها نمی شود این سفره آشفته را جمع کرد تا بتوان یک فضای هنری اصیل و واقعی را به جامعه تحویل داد. " کار به جایی کشیده است که هرکس در کارش شکست می خورد می رود خواننده می شود یا آهنگساز . با چند جلسه کلاس رفتن خیال می کنند هنر را یاد گرفته اند. در چنین وضعی بیش از این هم انتظار نمی رود ."
او می گوید تعریف هنرمند در کشور ما یک چیز متفاوت است. او معتقد است اینجا باید ماند و ایستاد و با مشکلات مبارزه کرد. " همین که در کشور بمانی و نروی جای دیگری خواننده شوی یک کار بزرگ کرده ای . یکی از مشخصه های هنرمند این است که در خلاف جهت آب شنا کنی و خسته نشوی ."
استاد آزادگی را اولین شرط هنرمند بودن می داند ، فرای تمام چیزها ." هنرمند واقعی به دور از سیاست است . او نباید درگیر گروه ها و دسته ها و جناح ها باشد. باید با یک آزادگی کامل و نگاه مستقل خودش را از بیراهه ها دور نگه دارد و به راهش ادامه دهد. در این راه فقط کسی دوام می آورد که از تمام اینها جدا باشد ."
استاد موسیقی ایران سخنش را با بغض در گلو مانده ای تمام کرد که شاید غم تمام این دردهای به دل کشیده را فریاد می زد. او اما گله ای ازین درد کهنه نداشت . شاید اما با خودش زمزمه می کرد " مرد را دردی اگر باشد خوش است ".

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.