|

بایدهاو نبایدهای دانشگاه لرستان

کریم پایدار

نقد عمومی وارد شده از سوی جامعه دانشگاهیان و قاطبه فرهیختگان و تحصیلکردگان استان بر نظام مدیریت دانشگاه لرستان، اتخاذ تصمیمات منطبق با جریان احمدی نژادی و تحمیل سلیقه ای خاص بر بدنه علمی و اجرایی این دانشگاه است.
این دست رویکردهای یکجانبه از جانب مدیران میانی دانشگاه لرستان در چهار ساله اخیر باعث شده است تا خروجی این مدیریت به سمت ایجاد و تثبیت ساختاری یکدست و همسو با سلیقه شناخته شده و شناسنامه دار احمدی نژادی در کشور حرکت کند.
واقعیت تلخی که به ناچار باید پذیرفته شود؛ مصادره به مطلوب بافت آموزشی و مدیریتی این سازه کلان فرهنگی به نفع جریانی خاص دراین سال ها است.
حرکت آشکار و بی پروا؛ علیه اراده جامعه دانشگاهی و همزمان شدن آن با گماردن چهره های سراپا خاص به پست های کلیدی و تاثیر گذار دانشگاه باعث از رونق افتادن کرسی تدریس و کاهش نشاط دانشجویی در استان شده است.
تاسف دیگری که با مطالعه این رویکرد سراسر زاویه دار با واقعیت های میدانی جامعه دانشگاهی استان برانگیخته می شود؛ تعطیل یا تعلیق دفاتر، انجمن ها و کانون های سیاسی، فرهنگی و هنری در دانشگاه لرستان است که همین سیاست انقباضی نشان دهنده دیدگاه حاکم در چهار ساله اخیر بر این فضای علمی است.
همین دیدگاه بود که در گفته های اخیر رییس جمهوری در میان دانشگاهیان کاملا مورد انکار قرار گرفت.
دکتر روحانی از موضع حاکمیت و به طور رسمی اعمال مدیریت امنیتی بر دانشگاه ها را در گفتمان دولتش امری بی جایگاه و پروسه ای سپری شده تلقی کرد تا آنجا که دانشگاهیان در آن نطق تاریخی به دلیل اتخاذ موضع سکوت و انفعال مورد نقد رییس دولت یازدهم واقع شدند و اینگونه فهمیده شدکه گویی این آغاز دور تازه ای از آزادی های فرهنگی و سیاسی در محیط امن دانشگاه هاست.
تردید نباید داشت که چرخش درسیاست های فرهنگی کشور جایی برای اینگونه تقلیلگرایی های مدیریتی در لرستان باقی نخواهد گذارد.
چهره های انتصابی که در هزارتوی توافق و لابی- گری در جغرافیایی دور از جامعه؛ خود را عهده دار مصلحت دانشجویان پنداشته بودند و سعی در قبضه کردن بدنه و ارکان آن به نفع جریانی خاص در آینده سیاسی استان داشتند اکنون به جاست این منطق را به آگاهی های خود اضافه کنند که دوران جولان به سود یک سلیقه خاص و زاویه داشتن با مردمسالاری به پایان راه خود رسیده است و آن یکه تازی های مدیریتی در فضایی خالی از مخالف حالا با انرژی ناشی از رای و حضور قاطع مردم به هیچ عنوان قابل تکرار نخواهد بود.
واقعیت دیگری که در عمل با آن مواجه ایم؛ درگیر شدن سیستم آموزشی با برخی تصمیماتی است که در دوران انحراف گرفته شدند و ساختار آنها امروز به شکلی است که حتی با چرخش تمام عیار در سیستم غیر قابل تغییر به نظر می رسند.
باید توجه داشت؛ چنانچه مدیریت برخاسته از دولت یازدهم به سرعت راهکاری عملی، دفعی و ضربتی برای ایجاد فرآیندی معکوس در نظر نگیرد؛ آنچه تا سالها خروجی این دانشگاه برای جامعه محروم لرستان خواهد بود؛ آسیب زا است.
آسیبی که جریانی خاص در تمام این سالها به شکلی هوشمند از طریق مصادره نقاط عطف دانشگاه؛ مانند اکثریت بخشیدن به اعضای هیات علمی و اعطای بورسیه به گزینه های همسو با مشی خود تبدیل به روندی بی بازگشت کرده است.
هشدار داده می شود چنانچه روند فوق متوقف و مدیریت نشود؛ بدنه دانشگاه در آتیه ای نه چندان دور تمام پست های سازمانی و آموزشی خود را در اختیار این جریان خواهد دید.
چیز پنهانی وجود ندارد، همه چیز برملاست، کسی توان پنهان کردن کارنامه و شناسنامه اجرایی خود را برای همیشه ندارد؛ دیر یا زود رای مردم در ابعاد حماسی خود به همه نشان داده خواهد شد.
حماسه ای که گفتمان دولت اعتدال را اینبار با انتصاب هایی مردمی پیش چشم همه به رخ خواهد کشید.
افسوسی که باز باقی می ماند جز این نیست که چرا گزینش های آزمایشی و تمرینی در استان باعث شده است تا مدیران بعدی همه چیز را از صفر آغاز کنند.
نقد عمومی وارد شده از سوی جامعه دانشگاهیان و قاطبه فرهیختگان و تحصیلکردگان استان بر نظام مدیریت دانشگاه لرستان، اتخاذ تصمیمات منطبق با جریان احمدی نژادی و تحمیل سلیقه ای خاص بر بدنه علمی و اجرایی این دانشگاه است.
این دست رویکردهای یکجانبه از جانب مدیران میانی دانشگاه لرستان در چهار ساله اخیر باعث شده است تا خروجی این مدیریت به سمت ایجاد و تثبیت ساختاری یکدست و همسو با سلیقه شناخته شده و شناسنامه دار احمدی نژادی در کشور حرکت کند.
واقعیت تلخی که به ناچار باید پذیرفته شود؛ مصادره به مطلوب بافت آموزشی و مدیریتی این سازه کلان فرهنگی به نفع جریانی خاص دراین سال ها است.
حرکت آشکار و بی پروا؛ علیه اراده جامعه دانشگاهی و همزمان شدن آن با گماردن چهره های سراپا خاص به پست های کلیدی و تاثیر گذار دانشگاه باعث از رونق افتادن کرسی تدریس و کاهش نشاط دانشجویی در استان شده است.
تاسف دیگری که با مطالعه این رویکرد سراسر زاویه دار با واقعیت های میدانی جامعه دانشگاهی استان برانگیخته می شود؛ تعطیل یا تعلیق دفاتر، انجمن ها و کانون های سیاسی، فرهنگی و هنری در دانشگاه لرستان است که همین سیاست انقباضی نشان دهنده دیدگاه حاکم در چهار ساله اخیر بر این فضای علمی است.
همین دیدگاه بود که در گفته های اخیر رییس جمهوری در میان دانشگاهیان کاملا مورد انکار قرار گرفت.
دکتر روحانی از موضع حاکمیت و به طور رسمی اعمال مدیریت امنیتی بر دانشگاه ها را در گفتمان دولتش امری بی جایگاه و پروسه ای سپری شده تلقی کرد تا آنجا که دانشگاهیان در آن نطق تاریخی به دلیل اتخاذ موضع سکوت و انفعال مورد نقد رییس دولت یازدهم واقع شدند و اینگونه فهمیده شدکه گویی این آغاز دور تازه ای از آزادی های فرهنگی و سیاسی در محیط امن دانشگاه هاست.
تردید نباید داشت که چرخش درسیاست های فرهنگی کشور جایی برای اینگونه تقلیلگرایی های مدیریتی در لرستان باقی نخواهد گذارد.
چهره های انتصابی که در هزارتوی توافق و لابی- گری در جغرافیایی دور از جامعه؛ خود را عهده دار مصلحت دانشجویان پنداشته بودند و سعی در قبضه کردن بدنه و ارکان آن به نفع جریانی خاص در آینده سیاسی استان داشتند اکنون به جاست این منطق را به آگاهی های خود اضافه کنند که دوران جولان به سود یک سلیقه خاص و زاویه داشتن با مردمسالاری به پایان راه خود رسیده است و آن یکه تازی های مدیریتی در فضایی خالی از مخالف حالا با انرژی ناشی از رای و حضور قاطع مردم به هیچ عنوان قابل تکرار نخواهد بود.
واقعیت دیگری که در عمل با آن مواجه ایم؛ درگیر شدن سیستم آموزشی با برخی تصمیماتی است که در دوران انحراف گرفته شدند و ساختار آنها امروز به شکلی است که حتی با چرخش تمام عیار در سیستم غیر قابل تغییر به نظر می رسند.
باید توجه داشت؛ چنانچه مدیریت برخاسته از دولت یازدهم به سرعت راهکاری عملی، دفعی و ضربتی برای ایجاد فرآیندی معکوس در نظر نگیرد؛ آنچه تا سالها خروجی این دانشگاه برای جامعه محروم لرستان خواهد بود؛ آسیب زا است.
آسیبی که جریانی خاص در تمام این سالها به شکلی هوشمند از طریق مصادره نقاط عطف دانشگاه؛ مانند اکثریت بخشیدن به اعضای هیات علمی و اعطای بورسیه به گزینه های همسو با مشی خود تبدیل به روندی بی بازگشت کرده است.
هشدار داده می شود چنانچه روند فوق متوقف و مدیریت نشود؛ بدنه دانشگاه در آتیه ای نه چندان دور تمام پست های سازمانی و آموزشی خود را در اختیار این جریان خواهد دید.
چیز پنهانی وجود ندارد، همه چیز برملاست، کسی توان پنهان کردن کارنامه و شناسنامه اجرایی خود را برای همیشه ندارد؛ دیر یا زود رای مردم در ابعاد حماسی خود به همه نشان داده خواهد شد.
حماسه ای که گفتمان دولت اعتدال را اینبار با انتصاب هایی مردمی پیش چشم همه به رخ خواهد کشید.
افسوسی که باز باقی می ماند جز این نیست که چرا گزینش های آزمایشی و تمرینی در استان باعث شده است تا مدیران بعدی همه چیز را از صفر آغاز کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.