|

نقدي بر بازنشستگي اعضاي هيات علمي و چالش‌هاي سالهاي اخير

دکتر سید علی اکبر صفوی . عضو هیات علمی دانشگاه شیراز

در عصر اطلاعات، دانش و فناوري، دانشگاه‌ها و مراكز تحقيقاتي كانون فكر و انديشه و موتور محرك توسعه علمي كشورها محسوب مي‌شوند. در خود این مراكز علمي و دانشگاه‌ها، اعضاي هيأت علمي كانون اصلي فكر و انديشه و سرمايه اصلي و غير قابل ارزش‌گذاري محسوب مي‌شوند.
در بحث مهاجرت پذیري كشورها همواره جذب اعضاي هيأت علمي و خصوصا اعضاي هيأت علمي مجرب و صاحب تجربه از اولويت خاصي برخوردار مي‌باشد. اگر به ميزان هزینه و سرمايه صرف شده دولت ، ملت و خانوادها ذر تربيت نيروهاي متخصص در سطح اعضاي هيأت علمي توجه دقيق‌تري انجام گيرد، ارزش اين سرمايه‌هاي ملي كه هر يك مي‌تواند در سرنوشت توسعه‌اي، اقتصادي و اجتماعي نقشي كليدي داشته باشند، روشن‌تر مي‌شود. زماني كه تعداد محدودي از اقتصاددانان كشور به‌طور متفق القول اعلام می‌كنند كه مسير انتخاب شده سیاستگذاران دولتي كشور را با مشکل مواجه می‌کند و به‌جاي توجه به اين توصيه‌هاي مشفقانه با ايشان برخورد انجام مي شود و از طرفي كشور طبق پيش بيني ايشان به چنين مرحله‌ای مي‌رسد،‌ مي‌توان به اهميت و ارزش اين سرمايه‌هاي ملي بيشتر آگاه شد.
به همين دلايل در بسياري از كشورهاي جهان و از جمله در ايران دوره اصلاحات تجليل و بهره‌گيري بيشتر و اجازه فعاليت مشورتي و فكري بیشتر و تمديد دوران خدمت اساتيدي كه به مراحل علمي بالايي رسيده و در نزديك مرز بازنشستگي بودند مطرح بود. تمهيداتي نيز در نظر گرفته شده بود. اما در دولت گذشته بيشترين جفا به آموزش عالي كشور صورت گرفت و دستورات بازنشستگي زودرس و اجباري چنين سرمايه‌هایی اجرایی شد.حتي در برخي اظهارات وزير سابق علوم كه با موجي از اعتراضات براي اين بازنشستگي‌هاي اجباري و زودرس مواجه شده بود،‌ مباحثی پديدار شد كه يا ناشي از ناآگاهي غير‌قابل قبول بود و يا عدم بيان واقعيات، از جمله اين نکته كه با بازنشسته كردن اين اعضاي هيأت علمي امكان استخدام دو يا سه برابر اين تعداد با توجه به تفاوت حقوق پرداختی خواهيم داشت. اين مساله خود زخم بزرگي نه تنها بر پيكره اساتيد زحمتكش و صاحب نام دانشگاه وارد آورد، بلكه موجب نااميدي بسياری از متخصصين و دانشگاهيان در رابطه با ميزان درك مسوولان وزارت علوم نسبت به اين سرمايه‌های ملي و بين المللي ايجاد كرد. البته اين بحثها به معني عدم بازنشستگي استادان دانشگاه نیست ، بلكه برای جلب توجه كافي به بهره‌گيري هر چه بيشتر از اين سرمايه ها و برنامه ريزي بهتر براي اين مساله مي باشد. خوشبختانه در دولت تدبير و اميد تمهيدات خوبی در حال شكل‌گيري است كه مي تواند تا حدودي جبران مافات كند اگر كه تنگ نظران بگذارند.
در عصر اطلاعات، دانش و فناوري، دانشگاه‌ها و مراكز تحقيقاتي كانون فكر و انديشه و موتور محرك توسعه علمي كشورها محسوب مي‌شوند. در خود این مراكز علمي و دانشگاه‌ها، اعضاي هيأت علمي كانون اصلي فكر و انديشه و سرمايه اصلي و غير قابل ارزش‌گذاري محسوب مي‌شوند.
در بحث مهاجرت پذیري كشورها همواره جذب اعضاي هيأت علمي و خصوصا اعضاي هيأت علمي مجرب و صاحب تجربه از اولويت خاصي برخوردار مي‌باشد. اگر به ميزان هزینه و سرمايه صرف شده دولت ، ملت و خانوادها ذر تربيت نيروهاي متخصص در سطح اعضاي هيأت علمي توجه دقيق‌تري انجام گيرد، ارزش اين سرمايه‌هاي ملي كه هر يك مي‌تواند در سرنوشت توسعه‌اي، اقتصادي و اجتماعي نقشي كليدي داشته باشند، روشن‌تر مي‌شود. زماني كه تعداد محدودي از اقتصاددانان كشور به‌طور متفق القول اعلام می‌كنند كه مسير انتخاب شده سیاستگذاران دولتي كشور را با مشکل مواجه می‌کند و به‌جاي توجه به اين توصيه‌هاي مشفقانه با ايشان برخورد انجام مي شود و از طرفي كشور طبق پيش بيني ايشان به چنين مرحله‌ای مي‌رسد،‌ مي‌توان به اهميت و ارزش اين سرمايه‌هاي ملي بيشتر آگاه شد.
به همين دلايل در بسياري از كشورهاي جهان و از جمله در ايران دوره اصلاحات تجليل و بهره‌گيري بيشتر و اجازه فعاليت مشورتي و فكري بیشتر و تمديد دوران خدمت اساتيدي كه به مراحل علمي بالايي رسيده و در نزديك مرز بازنشستگي بودند مطرح بود. تمهيداتي نيز در نظر گرفته شده بود. اما در دولت گذشته بيشترين جفا به آموزش عالي كشور صورت گرفت و دستورات بازنشستگي زودرس و اجباري چنين سرمايه‌هایی اجرایی شد.حتي در برخي اظهارات وزير سابق علوم كه با موجي از اعتراضات براي اين بازنشستگي‌هاي اجباري و زودرس مواجه شده بود،‌ مباحثی پديدار شد كه يا ناشي از ناآگاهي غير‌قابل قبول بود و يا عدم بيان واقعيات، از جمله اين نکته كه با بازنشسته كردن اين اعضاي هيأت علمي امكان استخدام دو يا سه برابر اين تعداد با توجه به تفاوت حقوق پرداختی خواهيم داشت. اين مساله خود زخم بزرگي نه تنها بر پيكره اساتيد زحمتكش و صاحب نام دانشگاه وارد آورد، بلكه موجب نااميدي بسياری از متخصصين و دانشگاهيان در رابطه با ميزان درك مسوولان وزارت علوم نسبت به اين سرمايه‌های ملي و بين المللي ايجاد كرد. البته اين بحثها به معني عدم بازنشستگي استادان دانشگاه نیست ، بلكه برای جلب توجه كافي به بهره‌گيري هر چه بيشتر از اين سرمايه ها و برنامه ريزي بهتر براي اين مساله مي باشد. خوشبختانه در دولت تدبير و اميد تمهيدات خوبی در حال شكل‌گيري است كه مي تواند تا حدودي جبران مافات كند اگر كه تنگ نظران بگذارند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.