|

نگاهی به کتاب راه دشوار آزادی

ابوطالب آدینه وند

روند تاریخ در سمت و سوی رشد کرامت انسان و افزایش ضریب مشارکت از راه غیر خشونت آمیز ومدنی حرکتی تکاملی داشته است. نلسون ماندلا یکی از چهرههای ماندگار تاریخ بشر است که در دوره حیات خویش توانسته در این مسیر گام بردارد. کتاب "راه دشوار آزادی" به سیر چگونگی رشد این استعداد انسانی میپردازد و همچنین سرگذشتی است از رنج تا آزادی یک ملت.
ماندلا در سال 1918 در روستایی از شهر ترانسکی آفریقای جنوبی زاده شد. در نه سالگی پدرش را از دست داد و طبق سنت، رییس قبیله سرپرستی او را به عهده گرفت. او در مدرسهای مسیحی درس خواند و پس از طی دوران مدرسه، به دانشگاه رفت و جذب فعالیتهای صنفی شد. او از ترس ازدواج اجباری به ژوهانسبورگ گریخت ودر آنجا فهمید که آنچه بیشتر از همه چیز مشقتهایش را تشدید میکند، ناتوانیهایش نیست بلکه محرومیت از فرصتهاست و اینچنین بود که به حقیقت آپارتاید پی برد. او پس از مدتی جذب شاخه جوانان کنگره آفریقا شد و باور داشت که ایده ناسیونالیسم پادزهر سوسیالیسم است.
شرایط جهانی در آن روزگار (1952) از جنگ جهانی دوم عبور کرده و به سرفصل جنگ سرد رسیده بود. موج سوم برخاسته در جهان که در ذیل پارادایم حقوقی - مدنی فعالیت میکرد نیز فروکش کرده بود.
حاکمیت آپارتاید بخشی از مردم سیاهپوست حاشیه ژوهانسبورگ را اخراج و خانههایشان را تخریب کرد و با اشتباه خود موج مبارزاتی و اعتراضی را برافراشت. نلسون ماندلا در یک سخنرانی عمومی اعلام کرد که تنها سلاحی که آپارتاید را نابود میکند خشونت است.
سال 1957 آغاز "نسیم تغییر تحول" در قاره آفریقا بود. ماندلا در گفتگو با مطبوعات اعلام کرد: در مسیر مبارزه، هر مبارز آزادیخواهی، این درس دشوار را فرا میگیرد که همیشه این ستمگر است که ماهیت مبارزه را تعیین میکند. پس از دادگاهی برای او تشکیل دادند و قاضی رأی به حبس او داد. در سال 1985 رییس جمهور آفریقای جنوبی، آقای بوتا، به طور غیر منتظرهای در سخنرانی پارلمانی خود اعلام کرد که میخواهد با ماندلا مذاکره کند ولی ماندلا در نامهای سرگشاده پس از 23 سال تحمل زندان پیشنهاد او را رد کرد. مدتی بعد به دلایل نامعلومی رییس جمهور استعفا داد و "دوکلرک" کفیل ریاست جمهوری شد. او بسیاری از زندانیان را آزاد کرد، سیستم آپارتاید را کامل لغو کرد و گفت اکنون زمان مذاکره است. اینچنین بود که عقلانیت و انعطاف پذیری دوکلرک سیر تغییرات در آفریقا را روانتر کرد. پس از دیدار او با ماندلا سرانجام دوازده هزار روز زندان به پایان رسید. ماندلا در بالای ساختمان بلندی در میدان " گراند پرید" قرار گرفت، متن سخنرانی را از جیبش بیرون آورد و چنین آغاز کرد: «دوستان، من به نام صلح و آزادی و دموکراسی به همه سلام میکنم. من در این جا نه به عنوان یک پیامبر یا مسیح، بلکه به عنوان خدمتکار کوچک در مقابل شما هستم». او درسال 1991 رهبر کنگره ملی آفریقا شد و دو سال بعد یعنی در سال 1993 به همراه دوکلرک برنده جایزه صلح نوبل شد. پس از آن ماندلا به دوکلرک پیشنهاد مذاکره داد که کاملا تفاهم آمیز بود و دولت آپارتاید انعطاف نشان داد. در نتیجه آنها درباره مجلس، دولت موقت وحتی زمان انتخابات در سال 1994 توافق کردند.
در آخر هر کس میخواهد امیدوار باشد، هر کس میخواهد در یابد که عدالت و هستی اصلا کور نیستند و هر کس که میخواهد دریابد که آزادی شدنی است و سیری ماراتنی دارد و هر کس که میخواهد تاریخ را درک کند این کتاب را باید بخواند.
روند تاریخ در سمت و سوی رشد کرامت انسان و افزایش ضریب مشارکت از راه غیر خشونت آمیز ومدنی حرکتی تکاملی داشته است. نلسون ماندلا یکی از چهرههای ماندگار تاریخ بشر است که در دوره حیات خویش توانسته در این مسیر گام بردارد. کتاب "راه دشوار آزادی" به سیر چگونگی رشد این استعداد انسانی میپردازد و همچنین سرگذشتی است از رنج تا آزادی یک ملت.
ماندلا در سال 1918 در روستایی از شهر ترانسکی آفریقای جنوبی زاده شد. در نه سالگی پدرش را از دست داد و طبق سنت، رییس قبیله سرپرستی او را به عهده گرفت. او در مدرسهای مسیحی درس خواند و پس از طی دوران مدرسه، به دانشگاه رفت و جذب فعالیتهای صنفی شد. او از ترس ازدواج اجباری به ژوهانسبورگ گریخت ودر آنجا فهمید که آنچه بیشتر از همه چیز مشقتهایش را تشدید میکند، ناتوانیهایش نیست بلکه محرومیت از فرصتهاست و اینچنین بود که به حقیقت آپارتاید پی برد. او پس از مدتی جذب شاخه جوانان کنگره آفریقا شد و باور داشت که ایده ناسیونالیسم پادزهر سوسیالیسم است.
شرایط جهانی در آن روزگار (1952) از جنگ جهانی دوم عبور کرده و به سرفصل جنگ سرد رسیده بود. موج سوم برخاسته در جهان که در ذیل پارادایم حقوقی - مدنی فعالیت میکرد نیز فروکش کرده بود.
حاکمیت آپارتاید بخشی از مردم سیاهپوست حاشیه ژوهانسبورگ را اخراج و خانههایشان را تخریب کرد و با اشتباه خود موج مبارزاتی و اعتراضی را برافراشت. نلسون ماندلا در یک سخنرانی عمومی اعلام کرد که تنها سلاحی که آپارتاید را نابود میکند خشونت است.
سال 1957 آغاز "نسیم تغییر تحول" در قاره آفریقا بود. ماندلا در گفتگو با مطبوعات اعلام کرد: در مسیر مبارزه، هر مبارز آزادیخواهی، این درس دشوار را فرا میگیرد که همیشه این ستمگر است که ماهیت مبارزه را تعیین میکند. پس از دادگاهی برای او تشکیل دادند و قاضی رأی به حبس او داد. در سال 1985 رییس جمهور آفریقای جنوبی، آقای بوتا، به طور غیر منتظرهای در سخنرانی پارلمانی خود اعلام کرد که میخواهد با ماندلا مذاکره کند ولی ماندلا در نامهای سرگشاده پس از 23 سال تحمل زندان پیشنهاد او را رد کرد. مدتی بعد به دلایل نامعلومی رییس جمهور استعفا داد و "دوکلرک" کفیل ریاست جمهوری شد. او بسیاری از زندانیان را آزاد کرد، سیستم آپارتاید را کامل لغو کرد و گفت اکنون زمان مذاکره است. اینچنین بود که عقلانیت و انعطاف پذیری دوکلرک سیر تغییرات در آفریقا را روانتر کرد. پس از دیدار او با ماندلا سرانجام دوازده هزار روز زندان به پایان رسید. ماندلا در بالای ساختمان بلندی در میدان " گراند پرید" قرار گرفت، متن سخنرانی را از جیبش بیرون آورد و چنین آغاز کرد: «دوستان، من به نام صلح و آزادی و دموکراسی به همه سلام میکنم. من در این جا نه به عنوان یک پیامبر یا مسیح، بلکه به عنوان خدمتکار کوچک در مقابل شما هستم». او درسال 1991 رهبر کنگره ملی آفریقا شد و دو سال بعد یعنی در سال 1993 به همراه دوکلرک برنده جایزه صلح نوبل شد. پس از آن ماندلا به دوکلرک پیشنهاد مذاکره داد که کاملا تفاهم آمیز بود و دولت آپارتاید انعطاف نشان داد. در نتیجه آنها درباره مجلس، دولت موقت وحتی زمان انتخابات در سال 1994 توافق کردند.
در آخر هر کس میخواهد امیدوار باشد، هر کس میخواهد در یابد که عدالت و هستی اصلا کور نیستند و هر کس که میخواهد دریابد که آزادی شدنی است و سیری ماراتنی دارد و هر کس که میخواهد تاریخ را درک کند این کتاب را باید بخواند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.