|

طلوع شرق از غرب

یاسر معین . سردبیر

عصر استتار پایان یافته و انسان امروز دیگر در محاق و بیخبری ماندن را نمیپذیرد، چرا که حق آگاهی بخشی و به تبع آن باروری رسانهها، جز حقوق اولیه انسانهاست و حکومتها نه صاحب، بلکه امانتدار اطلاعات هستند و مکلفاند که آنها را در اختیار صاحبان واقعیشان که همان مردماند، قرار دهند. از طرفی فقدان و یا سربریدن هر رسانه پرسشگری، راه را برای ظهور تصمیمات آنی و عاری از عقلانیت هموار خواهد کرد.
پیام مردم در فراخوان خرداد و دمیدن روح دولت نوخاسته در کالبد رنجور جراید، دریچهای را فراهم کرده است تا بتوانیم زوایای تاریک و بیبهره از فروغ این استان را در حوزههای مختلف و با بیانی رسا و لحنی منصفانه نمایان کنیم و بدون ملاحظه کاریهای درون گروهی و با نگاهی جستجوگرانه و سوای از سیاه نماییهای مرسوم قلم بزنیم تا شاید التیامی بر زخم نشسته بر تن این سالها باشیم.
از آنجا که معماران اعتدال، خاستگاهاش را در خواهش بهبودخواهانه جامعه میدانند، رسالتمان را در حمایت و نقد توامان از گفتمان اصلاح و اعتدال میدانیم و سعی داریم که فارغ از مجیزگویی و تمجیدگرایی مالوف به قدرت و لحنی بدون تعرض و تحقیر ناشی از عزلت، گام برداریم.
اینک که آهنگ هرچند آرام تغییر مدیران شروع به نواختن کرده است، تحولات صورت گرفته در استان و به خصوص انتصاب استانداری بومی را باید به فال نیک گرفت و برآنیم با چشمانی باز و نگاهی نکتهسنج، مشتاقانه در جهت بازیابی توان مغفول مانده استان روشنگری کنیم، تا خواست تغییر که ترجمانی از رای مردم است، محقق شود.
بیشک تغییر نه با افراطیگری و عدول از موازین تعریف شده معنا مییابد و نه در تفریط و تسامح درمیدانداری برخی اشخاص و جریانهایی که باید پاسخگوی عملکرد گذشتهشان باشند، محقق میگردد. در اندیشه اعتدالی باید فارغ از خاستگاه قومی و لابیگریهای فردی و با تکیه بر شاخصها و با نگاهی منصفانه و معقول، تن به استحاله داد. گاهی اعتدال حکم میکند که ساقههای استوار و مصون مانده از شبیخون بیتدبیری را تقویت کنیم تا به سبزینگی برسند و گاهی نیز در استیفای حقوق تضییع شده شهروندان، باید به جای کلید داس داشت تا بعضی ساختارهای بدریخت را به هم بزنیم و نظم دوباره ببخشیم.
پرواضح است که انعطافپذیری در سطوح مدیریتی، غالباً محصول واقعبینی است، چنان که گفتمان اعتدال نیز در پاسخ به همین واقعبینی شکل گرفته است، ولی نباید توجیحی برای ظهور جریانها و اشخاصی باشد که نوسان حرکتشان بیش از آنکه منعطف و معتدل باشد، مردد و هرجایی است.
یکی از آسیبهایی که اعتدالطلبی را، در تجربه جواناش تهدید میکند، ظهور فرصتطلبی است. از کنکاش در خلق و خوی فرصتطلبانه در مییابیم، افراد و گروههایی همیشه منتظر ایجاد رخدادی بودهاند که پس از وقوع حادثه و اطمینان از ثبات و پایداری، خود را با آن تطبیق داده و سهمخواهی میکنند، افرادی که خود را همیشه در جریانهای متضاد سیال میبینند و از تضاد منابع رزق میجویند. بیگمان دفع این آفت و تعدیل در چگالی حضور اشخاص و جریانهایی از این دست، می تواند سازگاری اخلاق و سیاست را در دولت راستگویان، نمایان سازد.
شکی نیست که باید خواستهها را بر مبنای داشتهها منطبق کرد و از تمام ظرفیتهای موجود بهره جست ولی این را هم باید گفت که همیشه آمیختن در حین تکثر، منتج به مطلوب نمیشود و الزاماً ساختن ملغمهای از همه اشخاص و جریانهای سیاسی منجر به هم افزایی نخواهد شد، چرا که در پازل پر چالش قدرت، اصرار بر کنار هم نشاندن تمام تکههای جور و ناجور ممکن است منظره مخدوش و مبهمی را شکل دهد که شیرینی تدبیر و امید را به تلخی سرزنش و تعزیر مبدل سازد.
اینک که خورشید شرق از سرزمین برف و آفتاب شروع به تابیدن کرده است، برآنیم که با رصد فضای کنونی، سهمی را در تنویر افکار عمومی و طراوت بخشی به صبح پرسشگری و همدلی در استان داشته باشیم.
عصر استتار پایان یافته و انسان امروز دیگر در محاق و بیخبری ماندن را نمیپذیرد، چرا که حق آگاهی بخشی و به تبع آن باروری رسانهها، جز حقوق اولیه انسانهاست و حکومتها نه صاحب، بلکه امانتدار اطلاعات هستند و مکلفاند که آنها را در اختیار صاحبان واقعیشان که همان مردماند، قرار دهند. از طرفی فقدان و یا سربریدن هر رسانه پرسشگری، راه را برای ظهور تصمیمات آنی و عاری از عقلانیت هموار خواهد کرد.
پیام مردم در فراخوان خرداد و دمیدن روح دولت نوخاسته در کالبد رنجور جراید، دریچهای را فراهم کرده است تا بتوانیم زوایای تاریک و بیبهره از فروغ این استان را در حوزههای مختلف و با بیانی رسا و لحنی منصفانه نمایان کنیم و بدون ملاحظه کاریهای درون گروهی و با نگاهی جستجوگرانه و سوای از سیاه نماییهای مرسوم قلم بزنیم تا شاید التیامی بر زخم نشسته بر تن این سالها باشیم.
از آنجا که معماران اعتدال، خاستگاهاش را در خواهش بهبودخواهانه جامعه میدانند، رسالتمان را در حمایت و نقد توامان از گفتمان اصلاح و اعتدال میدانیم و سعی داریم که فارغ از مجیزگویی و تمجیدگرایی مالوف به قدرت و لحنی بدون تعرض و تحقیر ناشی از عزلت، گام برداریم.
اینک که آهنگ هرچند آرام تغییر مدیران شروع به نواختن کرده است، تحولات صورت گرفته در استان و به خصوص انتصاب استانداری بومی را باید به فال نیک گرفت و برآنیم با چشمانی باز و نگاهی نکتهسنج، مشتاقانه در جهت بازیابی توان مغفول مانده استان روشنگری کنیم، تا خواست تغییر که ترجمانی از رای مردم است، محقق شود.
بیشک تغییر نه با افراطیگری و عدول از موازین تعریف شده معنا مییابد و نه در تفریط و تسامح درمیدانداری برخی اشخاص و جریانهایی که باید پاسخگوی عملکرد گذشتهشان باشند، محقق میگردد. در اندیشه اعتدالی باید فارغ از خاستگاه قومی و لابیگریهای فردی و با تکیه بر شاخصها و با نگاهی منصفانه و معقول، تن به استحاله داد. گاهی اعتدال حکم میکند که ساقههای استوار و مصون مانده از شبیخون بیتدبیری را تقویت کنیم تا به سبزینگی برسند و گاهی نیز در استیفای حقوق تضییع شده شهروندان، باید به جای کلید داس داشت تا بعضی ساختارهای بدریخت را به هم بزنیم و نظم دوباره ببخشیم.
پرواضح است که انعطافپذیری در سطوح مدیریتی، غالباً محصول واقعبینی است، چنان که گفتمان اعتدال نیز در پاسخ به همین واقعبینی شکل گرفته است، ولی نباید توجیحی برای ظهور جریانها و اشخاصی باشد که نوسان حرکتشان بیش از آنکه منعطف و معتدل باشد، مردد و هرجایی است.
یکی از آسیبهایی که اعتدالطلبی را، در تجربه جواناش تهدید میکند، ظهور فرصتطلبی است. از کنکاش در خلق و خوی فرصتطلبانه در مییابیم، افراد و گروههایی همیشه منتظر ایجاد رخدادی بودهاند که پس از وقوع حادثه و اطمینان از ثبات و پایداری، خود را با آن تطبیق داده و سهمخواهی میکنند، افرادی که خود را همیشه در جریانهای متضاد سیال میبینند و از تضاد منابع رزق میجویند. بیگمان دفع این آفت و تعدیل در چگالی حضور اشخاص و جریانهایی از این دست، می تواند سازگاری اخلاق و سیاست را در دولت راستگویان، نمایان سازد.
شکی نیست که باید خواستهها را بر مبنای داشتهها منطبق کرد و از تمام ظرفیتهای موجود بهره جست ولی این را هم باید گفت که همیشه آمیختن در حین تکثر، منتج به مطلوب نمیشود و الزاماً ساختن ملغمهای از همه اشخاص و جریانهای سیاسی منجر به هم افزایی نخواهد شد، چرا که در پازل پر چالش قدرت، اصرار بر کنار هم نشاندن تمام تکههای جور و ناجور ممکن است منظره مخدوش و مبهمی را شکل دهد که شیرینی تدبیر و امید را به تلخی سرزنش و تعزیر مبدل سازد.
اینک که خورشید شرق از سرزمین برف و آفتاب شروع به تابیدن کرده است، برآنیم که با رصد فضای کنونی، سهمی را در تنویر افکار عمومی و طراوت بخشی به صبح پرسشگری و همدلی در استان داشته باشیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.