|

درد دل یک مهندس شهرداری

روزی روزگاری، شهردار یکی از بلدیه‌ها، در زمینه مسایل عمرانی، قصد اجرای پروژه ای را داشت که در این پروژه جناب شهردار، تعدادی عیب و نقص فنی و غیر فنی مشاهده می شد. ظاهرا ارایه این طرح از سوی شهردار، مورد استقبال برخی اطرافیان ایشان قرار گرفته بود تا اینکه جناب شهردار، مهندس کار کشته قصه ما را به دفتر خود احضار و نظر ایشان را درباره پروژه اش، جویا شد. مهندس کار کشته تا فهمید این طرح، توجیه فنی و اقتصادی و عمرانی و غیره ندارد، به شهردار گلستان گفت که برادر من، این طرح، هیچ توجیه علمی و کارشناسانه ای ندارد. شهردار وقتی با بیان ایرادات پروژه اش از سوی مهندس مواجه شد، ایشان را توبیخ لفظی نموده و از سمت خویش برکنار کرد و دستور داد تا ایشان را در اختیار کارگزینی قرار دهند و در حالت بلاتکلیفی به سر ببرد؛ و النهایه، در صدد برآمد تا مهندس کار کشته را با لطایف الحیل، به هیات تخلفات اداری معرفی کنند؛ و به جماعت اطراف خود نگاه می کرد و آنان را مورد خطاب قرار می داد و می گفت: «چرا این آقا به طرح ما ایراد وارد می کند، در حالی که بقیه آن را تایید می نمایند»؟
القصه، شهردار آن بلدیه که می دانست این مهندس کار کشته، کار خود را خوب بلد است، در طرح دیگری، مجددا همان مهندس بلاتکلیف را احضار نمود و دوباره همان شد که گفتیم! و برای بار دوم از مهندس پرسید رای و نظر تو چیست؟ مهندس بدون اینکه چیزی بگوید، دفتر کار شهردار را ترک کرد و راه برگشت به کنج عزلت را در پیش گرفت. شهردار پرسید که آقای مهندس، کجا می روید؟ مهندس گفت که می روم در اختیار کارگزینی و هیات تخلفات اداری قرار بگیرم! امروزه، متاسفانه برخی از مدیران، به جای اینکه به تخصص متخصصین توجه کنند، به میزان تمایلات آنان با خود اهمیت بیشتری می دهند. کار صواب آن است که برخی از مدیرانی که این سبک و سیاق را برای خود برمی گزینند، متوجه عواقب ناشی از آن باشند. به ویژه، در مواردی که واقعا و به طور حتم، کاری باید به صورت کارشناسانه انجام پذیرد. زیرا ضررهای ناشی از اینگونه بی‌توجهی‌ها به مقام کارشناسان، موجب وارد شدن خسارت های غیر قابل جبران به بیت المال می‌شود و منجر به برانگیختن خشم خداوند و سلب اعتماد عمومی مردم از دستگاه های اجرایی .
روزی روزگاری، شهردار یکی از بلدیه‌ها، در زمینه مسایل عمرانی، قصد اجرای پروژه ای را داشت که در این پروژه جناب شهردار، تعدادی عیب و نقص فنی و غیر فنی مشاهده می شد. ظاهرا ارایه این طرح از سوی شهردار، مورد استقبال برخی اطرافیان ایشان قرار گرفته بود تا اینکه جناب شهردار، مهندس کار کشته قصه ما را به دفتر خود احضار و نظر ایشان را درباره پروژه اش، جویا شد. مهندس کار کشته تا فهمید این طرح، توجیه فنی و اقتصادی و عمرانی و غیره ندارد، به شهردار گلستان گفت که برادر من، این طرح، هیچ توجیه علمی و کارشناسانه ای ندارد. شهردار وقتی با بیان ایرادات پروژه اش از سوی مهندس مواجه شد، ایشان را توبیخ لفظی نموده و از سمت خویش برکنار کرد و دستور داد تا ایشان را در اختیار کارگزینی قرار دهند و در حالت بلاتکلیفی به سر ببرد؛ و النهایه، در صدد برآمد تا مهندس کار کشته را با لطایف الحیل، به هیات تخلفات اداری معرفی کنند؛ و به جماعت اطراف خود نگاه می کرد و آنان را مورد خطاب قرار می داد و می گفت: «چرا این آقا به طرح ما ایراد وارد می کند، در حالی که بقیه آن را تایید می نمایند»؟
القصه، شهردار آن بلدیه که می دانست این مهندس کار کشته، کار خود را خوب بلد است، در طرح دیگری، مجددا همان مهندس بلاتکلیف را احضار نمود و دوباره همان شد که گفتیم! و برای بار دوم از مهندس پرسید رای و نظر تو چیست؟ مهندس بدون اینکه چیزی بگوید، دفتر کار شهردار را ترک کرد و راه برگشت به کنج عزلت را در پیش گرفت. شهردار پرسید که آقای مهندس، کجا می روید؟ مهندس گفت که می روم در اختیار کارگزینی و هیات تخلفات اداری قرار بگیرم! امروزه، متاسفانه برخی از مدیران، به جای اینکه به تخصص متخصصین توجه کنند، به میزان تمایلات آنان با خود اهمیت بیشتری می دهند. کار صواب آن است که برخی از مدیرانی که این سبک و سیاق را برای خود برمی گزینند، متوجه عواقب ناشی از آن باشند. به ویژه، در مواردی که واقعا و به طور حتم، کاری باید به صورت کارشناسانه انجام پذیرد. زیرا ضررهای ناشی از اینگونه بی‌توجهی‌ها به مقام کارشناسان، موجب وارد شدن خسارت های غیر قابل جبران به بیت المال می‌شود و منجر به برانگیختن خشم خداوند و سلب اعتماد عمومی مردم از دستگاه های اجرایی .

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.