|

نقدی بر هشتمین نمایشگاه کتاب در خراسان جنوبی

« يار مهربان » در محاق نامهرباني ها !

اولين روز از هشتمین نمايشگاه کتاب استان، که از شروع به کار آن، يکي دو ساعت بيشتر نمي‌گذشت برايم فرصت خوبي بود که به ديدن نمايشگاه بروم. خيلي کوتاه و سريع به عناوين کتاب ها نگاه مي‌کردم و در همين حين به نام انتشارات هر غرفه توجه داشتم. برخي غرفه داران هنوز کارتون‌ها راباز نکرده بودند و کتاب ها را در قفسه‌ها، نچيده بودند. به سالن شماره دو که وارد شدم، توقع داشتم چند عنواني هم از رشته تحصيلي خودم در نمايشگاه ببينم تا در صورت امکان، از منابعي که معرفي شده بودند، دو تا سه جلد تهيه کنم اما اغلب کتاب ها، کمک آموزشي مقطع متوسطه به پايين يا مربوط به موسسات کنکور بودند و توقع من زيادي بود. از نمايشگاه بيرون آمدم و قانع شدم با يک بار نگاه کردن بگويم نمايشگاه در مقايسه با دوره‌هاي اول و دوم، نمره‌اي در حد متوسط نمي‌گيرد. تصميم گرفتم براي بار دوم با دقت بيشتري به سراغ نمايشگاه بروم. در سومین روز نمایشگاه و در يک روز تعطيل کاري، مجدد به ديدن نمايشگاه رفتم. هنوز محوطه و داخل سالن ها خيلي شلوغ نبود. براي بازديد، از سالن شماره یک شروع کردم. به يکي از غرفه‌ها که رسيدم از صاحب غرفه که تا حدودي آشنا بود راجع به علاقه اغلب ناشران و صاحبان غرفه به عرضه عناويني در دو سه حوزه خاص پرسيدم. اشاره به ميزي کرد که سر تا سر آن پر بود از آثار نويسندگان و متفکران برجسته و نامي دنيا و جواب داد با تخفيف در نظر گرفته شده براي نمايشگاه اگر اين کتابها بفروش برسند، سود که ندارد هيچ، بلکه هزينه حمل آن ها هم باید از جيب پرداخت شود. اما براي اين که چک هايم برگشت نخورد، چاره ديگري ندارم. اما با اين وجود هم اميد چنداني به فروش کتاب ها نيست. اين جمله که تمام شد کتاب‌هاي ميز مجاور را نشان داد و گفت در عوض هرچه فروش داشته باشم از آن کتاب هاست. کتاب‌هايي که بيشترشان در همان حوزه‌هايي قرار داشتند که برايم علامت سوال شده بود! تاييد حرف وي هم کار خيلي سختي نيست. اگر يک نفر، سري به کتاب فروشي‌هاي خيابان انقلاب زده باشد، متوجه مي‌شود که از آن انتشارات نام آشنا و معتبر کمتر اسمي ديده مي‌شود و در اين شرايط اناني هم که در غرفه‌ها، از اين شهر و آن شهر حضور دارند، بيشتر عناويني را براي نمايش انتخاب کرده اند که فروش بيشتري داشته باشند و طبيعي است که در اين بين، سلايق خاص هم سرشان بي کلاه بماند و فيضي از نمايشگاه نبرند و اگر خلاصه‌تر بگويم، تقاضاست که حرف اول را مي‌زند. متاع خاصي را نبايد در چنين جاهايي جست. در حين اينکه دست خالي از نمايشگاه بيرون مي رفتم ، در اين فکر بودم که ممکن است خود اين هم دليلي باشد که برخي از ناشران از حضور در چنين نمايشگاه هایي خودداري می کنند. البته اگر از دلايلي مانند ضعف مديريت و کمبود امکانات و... که در مواقعي مزيد علتند، صرف نظر کنيم !
اولين روز از هشتمین نمايشگاه کتاب استان، که از شروع به کار آن، يکي دو ساعت بيشتر نمي‌گذشت برايم فرصت خوبي بود که به ديدن نمايشگاه بروم. خيلي کوتاه و سريع به عناوين کتاب ها نگاه مي‌کردم و در همين حين به نام انتشارات هر غرفه توجه داشتم. برخي غرفه داران هنوز کارتون‌ها راباز نکرده بودند و کتاب ها را در قفسه‌ها، نچيده بودند. به سالن شماره دو که وارد شدم، توقع داشتم چند عنواني هم از رشته تحصيلي خودم در نمايشگاه ببينم تا در صورت امکان، از منابعي که معرفي شده بودند، دو تا سه جلد تهيه کنم اما اغلب کتاب ها، کمک آموزشي مقطع متوسطه به پايين يا مربوط به موسسات کنکور بودند و توقع من زيادي بود. از نمايشگاه بيرون آمدم و قانع شدم با يک بار نگاه کردن بگويم نمايشگاه در مقايسه با دوره‌هاي اول و دوم، نمره‌اي در حد متوسط نمي‌گيرد. تصميم گرفتم براي بار دوم با دقت بيشتري به سراغ نمايشگاه بروم. در سومین روز نمایشگاه و در يک روز تعطيل کاري، مجدد به ديدن نمايشگاه رفتم. هنوز محوطه و داخل سالن ها خيلي شلوغ نبود. براي بازديد، از سالن شماره یک شروع کردم. به يکي از غرفه‌ها که رسيدم از صاحب غرفه که تا حدودي آشنا بود راجع به علاقه اغلب ناشران و صاحبان غرفه به عرضه عناويني در دو سه حوزه خاص پرسيدم. اشاره به ميزي کرد که سر تا سر آن پر بود از آثار نويسندگان و متفکران برجسته و نامي دنيا و جواب داد با تخفيف در نظر گرفته شده براي نمايشگاه اگر اين کتابها بفروش برسند، سود که ندارد هيچ، بلکه هزينه حمل آن ها هم باید از جيب پرداخت شود. اما براي اين که چک هايم برگشت نخورد، چاره ديگري ندارم. اما با اين وجود هم اميد چنداني به فروش کتاب ها نيست. اين جمله که تمام شد کتاب‌هاي ميز مجاور را نشان داد و گفت در عوض هرچه فروش داشته باشم از آن کتاب هاست. کتاب‌هايي که بيشترشان در همان حوزه‌هايي قرار داشتند که برايم علامت سوال شده بود! تاييد حرف وي هم کار خيلي سختي نيست. اگر يک نفر، سري به کتاب فروشي‌هاي خيابان انقلاب زده باشد، متوجه مي‌شود که از آن انتشارات نام آشنا و معتبر کمتر اسمي ديده مي‌شود و در اين شرايط اناني هم که در غرفه‌ها، از اين شهر و آن شهر حضور دارند، بيشتر عناويني را براي نمايش انتخاب کرده اند که فروش بيشتري داشته باشند و طبيعي است که در اين بين، سلايق خاص هم سرشان بي کلاه بماند و فيضي از نمايشگاه نبرند و اگر خلاصه‌تر بگويم، تقاضاست که حرف اول را مي‌زند. متاع خاصي را نبايد در چنين جاهايي جست. در حين اينکه دست خالي از نمايشگاه بيرون مي رفتم ، در اين فکر بودم که ممکن است خود اين هم دليلي باشد که برخي از ناشران از حضور در چنين نمايشگاه هایي خودداري می کنند. البته اگر از دلايلي مانند ضعف مديريت و کمبود امکانات و... که در مواقعي مزيد علتند، صرف نظر کنيم !

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.